Alle inzendingen over verval

486 resultaten.

Sorteren op:

Zonder zon van binnen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
zwart spiegelden gebroken ruiten hun onbewoonde staat in een straat waar je de entropie van uitgewoonde huizen indringend rook waar vroeger jeugd in luidruchtig vertier hun plezier zocht in onschuldig kattenkwaad hadden verval en verloop van bewoners de chaos versneld migrant en achterstand op alle gebied schiepen geen positieve…
wil melker14 december 2020Lees meer >

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 642
zal lava tot zijn stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het haastig slaan der uren stilte zal nog langer duren in leegte zonder klank verlatenheid groeit in kristal in afval zal de mens verstenen zijn geboortegrond is in verval…
wil melker3 september 2009Lees meer >

Zaadmaand.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.777
En op zijn stramme vingren woog het van zaden zwaar; ze hebben elkaar bekeken en hij werd bang van haar, en peinsde bij zijn eigen, voelend zijn groot verval: ‘Zal ik zó prachtig wezen als God mij plukken zal?’ -------------------------------------------------------- uit: Dietsche Warande en Belfort, jrg 1926.…

op de kwelder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
zoals ik struin langs oester en blikken fanta hangt mijn geest reeds aan het verderf van moed te zwieren gelijk die witte reiger die me beziet vanaf de rijsdam tot aan de in verval geraakte steiger het is de overvloed die het lijden voedt met een onleesbare handschrift wiens tekst mijn mijmering in zwartgallige woorden in herinnering…
elze19 januari 2019Lees meer >

Zelfdodingsmiddel; Psycholoog Wim van Dijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.000
Hij is voor mij nr 1 Hij zat op 1 Ze stelden vragen Niet nauwkeurig Herhalend, dus niet luisterend Zenuwachtig en nerveus Ook de aan tafel zittende artsen leken terrein te verliezen Hij was welbespraakt Hij was ook niet zomaar iemand Hij had heel veel ervaring Theoretisch en praktisch Tot het meest intieme toe Het verval van zijn vrouw…
Jean Fermate19 november 2021Lees meer >

ALTIJD

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
het werd een boom voor haar. zijn takken reikten hoger dan de piramiden en de stam greep dieper dan elk graf. twijgen raakten aan boezemwiegen en bloesem zoende mond. proef hoe donker, voel hoe hemels blauw, hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar. en golven zee bezingen diep haar strand. en krabben schrijven epen in haar zand. als ’t…
Dirk Vekemans30 augustus 2023Lees meer >

In memoriam de Scala

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 955
In Tilburg is de SCALA afgebrand Het danspaleis uit lang vervlogen jaren Waar jazz en rock 'n roll ooit mode waren Was tegen het verval al niet bestand Ik was er ooit en zag de gribus aan: De sporen van een uitgewoond theater...…
Ko de Laat21 november 2003Lees meer >

De nog mobiele files

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 460
schouders nog onbevangen gerecht omdat de wereld er nog geen gewichten op had gelegd blikken open frank en vrij hoe spelen zij het spel van kat en muis in een maatschappij zonder eigen huis in de stilte van benaderen leken zij te slenteren om van het ongeziene weg te komen hun vage hoop vervlogen jaren tekenden verval…

Nog eens een sonnet

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 585
Zo graag zou ik een helder vers nu schrijven, met woorden puur zoals een bergkristal, maar daarvoor zou mijn hart best heel jong blijven en niet te vroeg gaan meedoen aan verval.…
Adeleyd24 juli 2006Lees meer >

Vergeving

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.667
uitgemergeld ligt hij daar, mijn vader hij is zojuist in vrede heengegaan zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader" verzonken in hun scherp gerande kassen zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik het spreken valt hem moeilijk en ik schrik ik laat me wéér door het verval verrassen dan, teder, raakt…

Terwijl storm bossen rooit

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
dijken doen bezwijken water zal zijn overloop weer krijgen hagel gaat de oogsten stenigen terwijl storm bossen rooit en een regenboog de heuvels plooit kom maar heldere zon en brandt het laatste tere blad in de verstuiving tot woestijnen nog zijn het slechts details maar de eerste tekenen zijn er al saaiheid brengt het leven in verval…
wil melker8 september 2015Lees meer >

Holle spiegels

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 574
eendrachtig naar een voltooid verleden, de ruimte herbergt de eenoog , eenling in z'n soort, spiegelt zich niet met achterdocht, erodeert niet in getal, houdt het oog gericht op de ingelegde treden waarin zool en ziel, in oordeel wordt beleden , de ware uitkomst zich berg afwaarts waagt terugkeert op z’n sluipende schreden van verval…
pama3 januari 2009Lees meer >

Parafrase

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
Mijn woorden komen tekort om alle gedachten te vertolken door zeeën meegevoerd zowel goede als verkeerde ideeën uit verloren tijd door verval ingesnoerd niet terug te verwachten.…

Vleugellam

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
Vleugellam, zou zich de geschiedenis herhalen met gedichten over de dood en het verval en liefde die bleef zwijgen in alle talen zelfs hoop, toch ooit een vriend bevond zich dwalend in een dal waar het hart sprak als een mond en het brein zweeg over pijn sliep een taal zonder venijn vleugellam, hadden we willen beweren maar de mystiek…

Brakke dijken en natte voeten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
de aarde doorweekt, de luchten grijs zo luidt het verhaal van donkere dagen het seizoen van regen en wilde vlagen van brakke dijken en meeuwgekrijs naaktheid alom, het landschap schraal de geploegde akkers dromen al en bomen kleumen in naakt verval met natte voeten en kruinen kaal toch hoor je buiten de straffe wind nog vrij van depressie…

2013

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
het cijfer dertien is weer opgedoken het liet zich honderd jaar niet aan ons zien ik hoopte met de Maya’s dat misschien de aardkloot voor zijn komst zou overkoken het wachten is op rampspoed, crises, spoken verval met alle narigheid van dien ellende volgens vast en grof stramien ik heb een nakend onheil reeds geroken ik ben geen pessimist…
Daan de Ligt30 december 2012Lees meer >

Prozagedicht; Een hulde aan het leven?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Carnaval: hoe komen mensen erbij tegen een decor van troosteloosheid, grauwheid en verval in een koud, sfeerloos, somber en heilloos seizoen de groen/oranje sjaal te dragen of andere potsierlijke kledij als uit een nachtmerrie en wagens in elkaar te knutselen die de bizarre, groteske hallucinaties van een krankzinnige veruit overtreffen in waanzin…
I.Broeckx20 augustus 2015Lees meer >

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
dromen lava zal tot stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het haastig slaan der uren stilte zal nog langer duren in leegte zonder klank verlatenheid groeit in kristal in afval zal de mens verstenen zijn geboortegrond is in verval…

Transfiguratie 2.0

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Zijwaartse spoken triple de horror het knarst en het barst en kijk, daar komt de schedelboor soms zijn er demonen duistere monsters in de nacht ze schreeuwen en gillen keihard krijsen in m'n kop en bij het harde koude daglicht ook, het houdt niet op waanzin en dood is overal de stank van verrotting kranke zinnen, en verval laat…
Demion1 november 2017Lees meer >

het is geen vogelpest

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 680
ik brak weer pluimen van hun veren af ze stonden plotsklaps in hun blote gat en voelden zich verbijsterd het is geen vogelpest maar slechts de rest die overblijft als schone schijn al jaren aangepleisterd de bolle wangen vallen in en groeven tekenen verval dat was er altijd al werd even niet geteisterd pluimen waren niet…

En de ontlokene, de rozen . . .

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.640
Geboorte en dood, o wonderbroze afgrenzingen en naast elkaar, verval gelegd in schoonste blozen, waar zijn de rode rozen, waar? –…

Verlos!

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Wij samen zullen waden door het water, bruin van verval van alledaagse daden. Bang, zelfzuchtig en bovenal met ijdelheid beladen. Een dag echter zijn wij aanbeland, de nagels uit het kruis geramd, onze lichamen ineen en koesteren in zacht wit zand het lijden van voorheen.…

DICHTER

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Meng dit met melancholie, drankzucht, algeheel verval, wat taalgevoel en ironie, een slechte jeugd en bovenal het gemis van alle jaren dat ongevraagd uw pad doorkruist. Dien ze toe en u zult ervaren hoe ook in u een dichter huist.”…
Navius12 december 2003Lees meer >

Pauze

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.265
Even uitstel van het spannen van de harde lijnen, moeizaamheid en verval. Het laaggelegen land met vertrouwde akkers overzien en even de illusie en het gevoel dat het overal zo vredig zou kunnen zijn. Maar we schuiven geen poppenwagen maar onze fietsen door vochtige klei dat niet los wil laten.…
Henry Hes12 oktober 2004Lees meer >

Nieuwe kans

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
ontgroeid in het va-banque rentenieren van hem toevertrouwde waarde door opbrengst geboeid erodeerde en vervuilde hij op gruwelijke wijze de aarde de evolutie is geschokt uitgebalanceerde natuurlijke processen zijn pardoes geblokt apocalyptisch zal het menselijk bestaan naar zijn zelf veroorzaakt einde gaan door intrinsiek fysiek verval…

TERUG

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.760
Het was al avond, toen hij 't huis genaakte, Een lauwe geur van vee dreef uit de stal, En heerste over 't parfum van zijn verval; En was de essence van wat hij verzaakte, Dit: wat het leven klaar en helder maakte, De grote knuisten van zijn vader, al Moeders gedrentel, en het driest geschal Van lach en grap, als 't volk de arbeid…

Cartier Bresson

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.146
die nauwelijks de puberteit ongeschonden zijn ontklommen Vergeet de schurftige honden en verenlatende verwilderde duiven hijgend en koerend tegelijk naar iets van eten of geslachts gefixeerd naar elkaar kruipen in het stof van vele gepasseerde eeuwen Ik sta alleen, verlegen onder de aandacht die ik niet zoek niet in dit heden van verval…
Rudyard15 maart 2006Lees meer >

Vrees

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.631
Ik vraag mij af hoe lang het nog duren zal dat ik als een bal heen en weer word geslingerd en van vrezen verval tot steeds dieper vreesachtigheid. en hoe kort is de tijd, hoe kort is de tijd dat ik als een bevende voorjaarswingerd tegen de machtige muur van het leven hang! waarvoor ben ik bang?…

Stopwoorden

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Ik ben in staat om zo m'n spullen te pakken en te vertrekken de boel de boel te laten de rotzooi de rotzooi de berg puin waarin ik dagelijks eet, drink, slaap leef en voel en lusteloos voor het leven wordt met enkel verval als doel Ik ben in staat m'n biezen te pakken en de nooduitgang te nemen want waar ik niemand meer vind die mij…

Puch

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 653
verhult je wilde grijze haren je vrienden kwamen langzaam tot bedaren het is alsof de tijd jou oversloeg nog dikwijls stop je bij die oude kroeg en denkt terug aan glorierijke jaren er klonk muziek van losgebroken snaren je was er altijd zat, maar nooit genoeg je staat daar maar, verzonken in getuur de verveloze deur laat niet meer hopen verval…
Daan de Ligt16 november 2009Lees meer >