6347 resultaten.
Ode aan de emotie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
805 gepaard gaat
met hevige regenval
totdat de zon zijn kracht bepaalt
warmte in het lichaam krult
de wind langs wimpers fluistert
een ander zicht, een nieuw geluid
waarvoor ik zwicht
geen noot kan ik lezen en toch
leeft er muziek in mij: vooral vandaag
zweeft het door mijn aderen
regelrecht naar mijn gevoelige snaren
waar het zich voor eeuwig…
Stompzinnigen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 vroege ochtend
van 27 september 1990 gaan mogen ervaren
graag, wees dan mijn getuige
deze tijd
leerde mij vrouw en wereld
liefde ten opzichte van haar en haat
jegens mijn levenslange ziekte
kennen in een bedrijf
van een machtsbeluste dictator*
die puur voor eigen belang de leugen
slechts heeft gepredikt; dit ten allen tij-
de, voor eeuwig…
Fontein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
685 vreugde
Een fontein van liefde
Een fontein die klatert van geluk
Een liefdesfontein
Vol van plezier en geluk
Een genot om van te "drinken"
Tot je te nemen
Genieten met volle teugen
Een fontein die zijn stralen omhoog laat gaan
Hoger en hoger voor jou
Een liefdesfontein
Die sterker wordt naarmate de tijd verstrijkt
Een fontein die eeuwig…
Voor Veerle, een jeugdvriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
663 Schrijdende voetstappen kraken de kern:
Flitsen van veel samen beleefde jeugd,
Het nu eeuwig missen. Achter het portaal
Laten we verweesd het uitgelezen verhaal ……
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
678 niets op haar tegen
Voelt het beklemmend zwarte donker
behaaglijk zacht
behaaglijker zelfs nog dan die regen
Afhankelijk van de omstandigheden
is het niet eng niet echt vervelend
maar is het soms onverwacht
zoals gezegd juist uiterst helend
omarmt ze je liefdevoller dan gedacht
geeft je rust en al teder strelend
voert ze je mee in je eeuwig…
stenen tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 een moment
opgeworpen in steen
dit ogenblik stolt
tot aanhoudend voorbijgaan
wat plaatsvindt
is nog ergens na te lezen
overal kalmte
voortijd van avondmaal
dichtbegroeid
op den duur ontbost
rustend graan
is koren op de molen
wolken verjaren
met binnendrijvende zon
stille genade
benadert iets van troost
alles is eeuwig…
Melancholica
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 De muren hebben gaten
die beelden binnen laten
een voor een verschijnen ze
als dia's voor de geest
vanuit de verre jeugd
die eens wel eeuwig leek
maar langzaam toch verzuurde
Dagen langer dan de nachten
gevuld met liefde en plezier
doden die nog jong waren
onbekend met hun verschiet
Kleine kwalen worden groter
vreugde duurt dan vaak…
Ik had alles
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
651 steeds in gedachten
Weet ik net als menigeen dat het leven
Niet altijd over rozen gaat
Ik weet nu pas dat ik rijk was
Samen met ons gezin
Was zij de gene die ons leven tot leven bracht
Nu moeten we op eigen krachten verder gaan
Maar er is altijd een leeg gat in ons bestaan
Die we moeten vullen met mooie gedachtes van haar
Ze zal voor eeuwig…
Dat dialogisch ogenblik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 zag
dat je blijdschap
ontsprong in geluid
waarvan je mond
klanken moduleerde
van binnenuit
vloeiend leken
woorden te dansen
op eigen muziek
die in melodie
de lach overnam
met vrolijke refreinen
zag je ogen
dirigeren uit
een stralende ik
voelde hoe jij
mij charmeerde in
dat dialogisch ogenblik
mijn applaus
was met eeuwige…
virus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 dan te sluipen in het heden
van 't eeuwig geestelijk fnuiken…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik zag
geel dansen
uit de rode vlam
die van de zon af kwam
voelde warmte
in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat…
Weergaloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
737 het begin van eeuwige
camaraderie…
Het hoogtepunt van Steenbergen: DE GUMMARUSKERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Nu maken we ons samen sterk,
met heel Steenbergen op één lijn,
want een kerk die geen dienst meer doet als kerk,
dat zou toch eeuwig zonde zijn.
Zijn voortbestaan wordt toegejuicht.
Daar ben ik heilig van overtuigd!…
Oogsttijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 Van harte welkom favoriet seizoen
Bereid ben ik om bladeren te drogen
Je wind maakt me geestdriftig en bevlogen
Ik zou je eeuwig over willen doen
Je vliegenzwam, je web en je pompoen
De dood van groen met opstanding voor ogen
Je spreeuwen naar elkander toegezogen
Je winterslaap, je bosdier op rantsoen
Alleen voor jou zou ik reïncarneren…
Wereld Lichtjesdag en Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 kaarsjes aangestoken
het overleden kind herdacht: de
sneeuw valt in de kerstnacht
rondom een warme stal
een kribbetje in 't hooi met
't kindje ons geboren
rondom de engelen koren
Jezus Christus onze Here
de troost voor wie gelooft
de vreugde
van 't beleven reeds in dit leven
en meer nog
dat wij na de dood
voor eeuwig…
Niemands bezit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Hun ontwaakte kinderen dragen ze,
door tijd en eeuwigheid.…
Ontbrekend doel?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
462 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook heb ikzelf mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed gaan
een relatie aan, maar zwijgen
in de loop van een fossiele natuur
herschikt het DNA zich labyrint…
mannetje Ties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
364 mama’s
tedere bedroefde
handen voelde op
op het zachtste
plekje op je hoofd
toen die
overweldigende
liefde resoneerde
in je fragiele
gave baby-lijf
toen wist je dat
het goed was
een leven lang en
daar ver voorbij zullen
ze van mij houden
dag mannetje dag
mannetje Ties
ga nu maar je
ouders houden je
tot in eeuwigheid…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 langzaam
vervaagde de hand
die mij eens
gekoesterd had
verliezen herinneringen
de indrukken van
het bijzondere
contact dat de
aanrakingen mijn
jeugd geschonken had
waar wij in samen
de onuitwisbare
close harmony
vergaarden die
niet alleen op
genen stoelden maar
ook de zielsverbanden
van de eeuwigheid
bedoelden in de
oneindig…
Paasperspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 Span u nú in voor eeuwige waarden...…
Heimwee (ik mis je)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
521 Je mond, je lieve lach,
groene ogen waar ik de eeuwigheid in zag.
Zijn teruggekeerd tot sterrenstof,
nedergedaald in dat plekje waar je me ooit als een bliksem trof.…
Door je hart...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Je hoort soms woorden over eeuwigheid…
Ze klinken als een zekerheid.
Ze geven hoop en troost.
Vervullen je hart met nieuwe vrolijkheid.…
Kleur bekennend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
406 lukraak
want ook de
wind had smaak
pushte de
zachte velletjes
die veel intiemer
met elkaar
omgingen dan de
snelle stuiters
die opvallend hard
hun laatste adem
kleur bekennend
uit bliezen
onder struiken
in de meest
luwe hoekjes
vonden anderen
langzaam hun
gerimpelde rust
stil verkleurend
waren zij milieu
bewust voor
eeuwig…
Oorlogsgeweld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 mijn gedachte
is jij
zult ze
allen zien
na de
dood
niet bij
Jezus maar
vanuit duivels
schoot
nu eeuwig
stralend gelijk
het zonlicht
hemels prachtige
ogen op
jou gericht
dan ga
jij beseffen
wat je
op aarde
hebt aangericht
jouw zogenaamd
trouwe soldaten
helpen je
niet meer
daar zorgen
de engelen
voor in
opdracht…
Hun sprookjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 de aarde
eerdere contacten
bleven steken op
de arrogantie
van de mens en
eindigden in totale
bestaansontkenning
de mens heeft van
het paradijs een
onleefbare hel gemaakt
onbekende leef genoten
meegesleept in totale
chaos en entropie
naar de ondergang
maar ook zij hebben
nu geen oplossingen
alleen hun sprookjes
zullen voor eeuwig…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het leek een korte eeuwigheid
te duren. Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.
Alsof je uit een droom ontwaakt.
We fietsten zwijgend verder,
als door een wonder aangeraakt.…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 aan de overkant van tijdelijkheid
in een warme schoot verborgen
huist ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog mooier
dan de ander
alleen liefde heeft
zich omgord met
spanning en intensiteit
van jaren die bijna
eeuwigheid…
onnavolgbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
529 terwijl goden over graslanden
achter demonen raasden
de mens op eeuwigheid jaagde
plukte iemand de laatste
zomerroos in het zonnerood
plantte iemand een amandelboom
terwijl een vlinder bezweek toen
de lucht haar vleugelslag licht beroerde
drakenbloed zich kronkelend
in het duister verborg
verslond de nacht de stille
zwarte schepen…
Warme voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Vrede, in een bed
in Amsterdam, geknield
of met gebalde vuisten
eeuwig verbeid, bewaard
in harten en gedachten
over mensen die zich anders
gedragen dan je wenst
mensen die moeten zorgen
voor hun welzijn en hun vergezichten
alleen maar kunnen dromen
deze zelfs met vereende krachten
niet kunnen realiseren; daar
is de wereld te groot voor…