4229 resultaten.
Versteende Bomen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.219 Verontwaardiging sliep daar
waar eens verzadiging zich schaarde
in een veld versteende bomen
zat gevoerd - meer dan voldaan
Zonder te weten hoe de geur
het huis van kastelozen scheurde
en de nasmaak van de honger
naakt de machtelozen kleurde
hoe vernederd de vernederden
hun droom zagen vergaan
tezamen met de rechtelozen
die hun lege handen…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 Onder de bomen hangt een scherpe geur
van vochte grond en van doorweekte blaren;
geen leven, geen geluid in 't grille licht,
dat gul door de ijle takken binnenvliet,
en eenzaam valt een schot, een verre knal,
die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem
van 't bos, dat in sonore toon verkondigt,
dat ergens op een dichte plek een vogel…
Naar buiten gauw, om bloemen in te gâren
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.405 waar zijt gij heengevaren,
Of frisse geuren, schone zonnedagen?
De min verjongt mijn hart; ik, arme dromer,
'k Meende t'allen kant de jeugd te vinden,
En juichte: hé, naar buiten, lief! 't is zomer
En alle mensen zijn mijn goede vrinden.
O liefde! liefde! gij kunt 't hart bedriegen...…
Laat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
777 De geur van kaas.
En de man kijkt naar de keuken,
waar zijn pizza op hem wacht.
De muis vlucht zacht,
als de man voorbij loopt
op weg naar kaas.
En de klok blijft tikken.
Gaten tikken.
Seconden en minuten tikken.
De dag is al gebroken.…
Zoals
gedicht
4.3 met 66 stemmen
29.781 de kast pakt
en pas als je het hebt, weet wat het was,
zoals je soms een pakje ergens heen brengt
en, bij het weggaan, steeds weer denkt, schrikt,
dat je te licht bent, zoals je je, wachtend,
minutenlang hevig verlieft in elk nieuw mens
maar toch het meeste wachtend bent,
zoals je weet: ik ken het hier, maar niet waar het om ging
en je een geur…
Teken van leven.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 Ik houd van koffie versgemalen
(niet te vreten bee thee wee)
maar die geur da’s hof van Eden
instant jeuk onder de leden
zoiets als land na jaren zee
om daar de mosterd te gaan halen.…
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 Ik wandel door het park,
Mijn lichaam neemt de geuren in zich op.
In de verte stroomt het water van de rijn.
Ik vind een schaduwrijke plek,
Onder een bloesemboom.
Mijn deken spreid ik uit over de grond,
Ik lig en sluit mijn ogen.
Ik zie een violiste staan,
De klanken van vivaldi.
Een laatste glas wijn,
Ik proost op het leven.…
in ontheemde tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
446 schone eenzaamheid
waterruimte
die het al omvat
grijzende adem
blauw getinte zee
in zilverlamee
vlakke zachte golven
van winden ontdolven
luchtende ruimte
oogstrelende zichter
zoute geur berichten
ploegen watergolven aarde
bewegingen rollend
verglijdt de strijd
in ontheemde tijd
horizonten water voelend
reinigende…
DE DRINKER
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
989 Na sluitingstijd vindt men
soms nog een spoor van wie hij was
in de ranzige geur van zure wijn,
oude jenever en tabak:
een schaduw van een schaduw.…
TANKA 'S VAN TOEVAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Almaar gestreeld door die geur
van onzichtbare geiten...…
Fremdkörper
gedicht
3.0 met 20 stemmen
6.379 kaasmeid bij de
bollen verslindende dagjestoerist
dump dit hollands welvaren op klompen
in de gare bus kleefklinkers met
brandende handjes
je bént moeders trots en dat zul je blijven ook, jij, kind met
je kanten kapoets, geappliceerde bumper
hoe ostentatief je je keurig gekapt koppie nu ook van haar
afdraait omdat ze kaas keurt, in geuren…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 mijn zintuigen vangen
geuren en geluiden
uit een verloren tijd
ik droom alles terug,
liggend tussen bloemen
in het zachte gras van parken
omarm ik de bomen en luister
naar het ritselend gefluister
van de wind, hoop dat ik
het antwoord vind in een
geheimtaal van dromen
die mijn hart kan verstaan...…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis
waar steeds vol liefde werd gewacht op mijn bezoek,
waar ik de geuren rook
van chocola en eierkoek
en warm in de veranda
onder ’t aura van de zon
de mantra’s
van de wind en van de vogels horen kon.…
Heel gewoon ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
742 “De pruimenbloesem geeft zijn geur
ook aan de tijd die hem snoeit.”
( Boeddha )…
Kwatrijn,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
751 Bevende bloem in een bevroren staat,
waarin het tij de kleuren niet wil verlammen,
geen dichterlijke nevel haar geur in kan dammen
broos in schoonheid bloeit naarmate ze vergaat.
Gedreven door de nachtelijke coryfeeën,
meer bizar dan de wildste orchideeën,
bevruchting van haar eerbaarheid,
met honingzoet de bitterheid verleidt.…
Sonnet voor Guus
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
632 Sonnet voor Guus
Gelukkig hij die in zijn korte leven
zijn medemens zoveel heeft kunnen geven,
veel goeds, veel waars, veel schoons, de grote drie,
een geur van hoger honing, euforie.…
groot...groter.....kanjer!
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
874 Ik aan iedereen blijf vertellen in geuren en kleuren
Van dat jochie met zijn stralende lach,
waarvan ik al hield toen ik hem nog niet eens zag
groei, geniet en lach
Totdat hij eens komt die dag....
Dat je misschien zelf vader mag worden en ervaart
dat kleine jongetjes groot worden...
in een sneltreinvaart!…
Dag Sint
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.530 ’t Heerlijk avondje is gekomen
staat warempel voor de deur
en ondanks gladheid zal ie komen
in huis hangt de welbekende geur
Van chocolademelk
’t heerlijk avondje is gekomen
is in aantocht net als de Sint
Pieten in zijn kielzog slepend
met cadeautjes voor elk kind
’t heerlijk avondje is gekomen
marsepein en speculaas
de kinderen geen…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 Het water laat mijn zorgen varen
op speelgoedschildpadden
om ze langs de kanten te verdrinken
om ze door de warmte te verzengen,
opdat hun zwarte zieltjes zich
met geuren van vanille,
wilde munt en groene thee vermengen.
Dan droom ik mijn gedachten onder water.…
terug naar mijn wortels
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 ik ruik nog de geuren
van brem en van hei
het bier van de trappisten
en d'oude melkerij.
ik proef nog rabarber
anijs ,warme rek en zoethout,
de vis van peer mossel
en 't varken in 't zout.
soms lees ik op 't kerkhof
wie de dood overviel
zij rusten in vrede:
god hebbe hun ziel.…
Rode jurk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.413 Donker dansende lokken herleid tot een rattennest
Je fijne geur ruikt naar ... koeienmest.
Staren en erg zwaar ademhalen, verder niets
Je heldere gelach, zomaar lol om een prettig iets.
Rijk schepsel, ik kan er even niet bij
Waarom nou jij?
Vaal, kleurloos en totaal onder de morfine
Verpleging en arts, je hokje even uit.…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Het kan het hart en kind niet dwingen,
te hunkeren naar een tijd die warm en
zwanger was van geuren van seringen
maar door onzekerheid verging tot as.…
melancholie
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
713 is niet meer wat het ooit was, verloor van jaar
tot jaar zijn vertrouwde glans
oude huizen lijken nu droefgeestig gestemd
alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar
lang vervlogen tijden te hunkeren staan
naar geluiden van rinkelende flessen op de kar
van de melkboer achter zijn stapvoets lopend
boerenpaard
naar de verwaaide geur…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 De bladeren van de bomen kleuren
in bonte pracht en kruidige geuren maken
je verlangend naar de intimiteit van de nacht en
de warmte van het binnen zijn.…
Si-Chy
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.932 Waarheen gij gaat volgen u zoete geuren,
Die dromen doen van hartstocht en van strelen,
En wie het wuiven uwer vingeren ziet,
Voelt in zijn hart de windzucht van een waaier.
--------------------------------------
uit: Chinese verzen (1916)…
SCHEETJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
976 verdenk nog niemand, vooralsnog
edoch het heeft iets van een scheetje
Ik kijk maar eventjes de kamer rond
om de dader van dat kwaad te vatten
Ja, het ruikt zelfs absoluut naar stront
mijn neus moet je niet onderschatten
Wolken overvol met bedorven lucht
en om mij die onschuldigste blikken
Niemand speurt er naar een uitvlucht
terwijl die geur…
Illusies
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.564 De zelf-beloofde wonderen van uw jeugd
zijn weggedoezeld tot een schamelheid;
en weggedwerreld is in daaglijksheid,
de tuin vol wilde geur, die niet meer heugt.
Uw jaren vonden banen vast omlijnd.
Het liep als ’t lopen moest en zelden spaak.
Iets anders deed gij dan uw diepste taak –
en nu ontwaakt gij even voor het eind.…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Spreek ik de voorspelling uit,
gestoken in de geuren van verlangen
in een overspelige wijs,
sluimerend in de zwoele schemer
van symbolen, dronken van het
minnespel en van haar drank en
spijs, geklonken met de zonnebruid
aan beide oevers van het paradijs
tot ze mij in haar overvloedige lust,
als ziende blinde, voorgoed de ogen sluit.…
Palmzondag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
602 De geur van die kleine blaadjes
vult nu nog mijn herinnering
en gelukkig wisten we als kind nog niet echt
hoe ze een teken zijn van dood en verloochening,
naast de vreugde van de intocht als Koning,
omdat de Man die met palmtakken werd ingehaald
heel kort daarna als een misdadiger
werd terechtgesteld
omdat Hij liefde voor iedereen proclameerde…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Rondom de molme boom ontwaken geuren
vam krachtige jeugd, golven met behagen
langzaam dichterbij, willen hem opbeuren.
Witte tuilen scheppen schone bloeidagen,
verdrijven elke gedachte aan treuren
om hun stamvaderdicht voor te dragen.…