3445 resultaten.
Ontmoetingsplek
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
395 Misschien ben jij het die hier straks
even stilstaat, een boek openslaat of gewoon zit, luisterend
naar het ritselen van het groen, waar gedachten mogen uitwaaien, zoals
bladeren in de wind, en je merkt dat de wereld zachter is als je haar wat ruimte geeft.…
Quattro stagioni
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 zomers waaien nu eens jurken
dan weer minirokjes op
en hotpants heupbroeken bermuda's,
aubergine framboos olijven
pêche melba abrikoos turquoise
met lange of juist brede pijpen
Of trek je er geen sok van aan
doet liever aan wat bij jou past
dan scheelt dat weer
een graad of twee
aan opwarming der aarde
en ook nog eens een zee
van ruimte…
‘Flodvåg’; schaamteloos ontnuchterend
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
685 Schaamteloos:
schitterend in een verkeerd lichaam;
loze schaamte, schaamte als ruimte,
als niet gebruikte mogelijkheid, ergens
achteraf verstopt, of uit het oog verloren.
Ontnuchterend:
we moeten nooit te helder denken.
Zo komen alle schroeven op water
liever hoog in het ritme van de wind
neerdalen met m'n kin op de hielen.…
Uit de fuik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 En ik wens jou
de stilte toe
tussen twee notificaties,
de ruimte om te denken
zonder dat iemand telt.
Dat je mag verdwalen
buiten de fuik,
en daar,
misschien,
weer mens mag zijn.…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Daar ligt het pas ontblote strand al open,
bodemloze ruimte van voet tot horizon.
Voorzichtig betast ik de smalle, weerbarstige groeven
van het natte zand, laat het zout op mijn wangen landen
als een koelte die het verdriet losweekt
onder de hoge rust van het middaguur.…
Nieuwe Nederlandse Partij
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.149 zuunig, geen vet of wafels
misdaad wordt daadwerkelijk aangepakt
gewoon drie man op één cel
géén tv en op brood op water
dan laat men straks de misdaad wel
en voor allochtoon en autochtoon
zijn alle rechten én plichten gelijk
wie zich niet weet te gedragen
zetten we resoluut aan de dijk
geen gedoe meer in de polder
waar het gelul de ruimte…
Bescheiden hoogmoed
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.182 de talenten
waarmee ieder zich heeft te verstaan
vertoeven in een huis met ramen
zonder uitgang naar buiten
is nodeloos lijden aan jezelf
het spelen met bescheidenheid
haalt mij uit de kluiten
toont mij de schoonheid van het hemelgewelf
kan mijn bestaan beamen
en geeft de lach gelegenheid
de betrekkelijkheid zich tijdelijk
in de ruimte…
Tegenstrijdige illustratie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.720 Mijn drang voor erkenning illustreert mijn gevoel voor onzekerheid
De illustratie, een teken dat ik besta
Ondanks dat ik besta voel ik geen leven
Geen liefde en geen rust
Een hopeloze romanticus die alle vorm van liefde afweert
En vervolgens verder zoekt naar het ultieme medicijn
Een medicijn die me gevoelloos maakt
Ik heb veel ruimte nodig…
Te Jebaloega
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 Ik verdween onder haar draaiende rok als een
ballon in de ruimte. Talloze figuren dichtten continu
de deksels tussen haar oren, wat dreigde was overmacht.…
Vriendschap
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
3.133 kom altijd
Weer terug
Om te zien
Hoe het met je gaat
Ik ken er elke boom
Het is zo vertrouwd
Toch zie ik ook
Iedere verandering
In een ontmoeting
Liefst één op één
Om volop te genieten
In wat voor stemming dan ook
In wat voor weer of ontij,
Duisternis of Daglicht
Jij geeft
Rust en Balans
Tijdens sport,
Verliefdheid of Verdriet
Ruimte…
Wat ik wil
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.570 Genieten van wat je wél hebt
Een lieve vrouw die voor je zorgt en je dochtertje die hard groeit
Een dak boven je hoofd en een fijne baan
Wat ik wil is goed voor jou zijn
Ook al heb ik mijn gebreken en onvolmaaktheden
Ik wil voor je zorgen en sterk voor je zijn
Je de ruimte geven wanneer je dat nodig hebt
Wat ik wil is jou een warm thuis geven…
Maaltijd
gedicht
3.7 met 17 stemmen
20.161 en vorken, van drinken en slikken
en van het getik van de klok
maar ik vervolgde: men heeft ontdekt dat er gedichten
bestaan die zo goed zijn gemaakt dat de woorden
veranderen in wat ze beschrijven
zodat het woord vlees vlees wordt, het woord brood
brood, het woord wijn wijn, ik noem maar
een paar voorbeelden
als poëzie de ruimte…
over weinig en veel - alledaags
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
826 de keuken
op die vermaledijde harde matten
waarachtig de zon komt door
wat een rijkdom in ons dorp
steeds meer volk trekt voorbij
mijn hond doet zijn tweede worp
hij is net als ik met weinig blij
heerlijk mijn nieuwe sandalen
de techniek heeft toegeslagen
klitterband houdt alles bij elkaar
mijn voeten voelen in deze schoenen
de ruimte…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Radicaal belijden geeft weer ruimte, wij willen drinken
vanuit de bron. Dat willen wij nu zeggen, op dit moment,
belijden en getuigen: papa, wij zijn weer kind door hem!…
Verjaardag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.184 dorpen in het Noorden
Verwachtte ik van God verlaten oorden die
Sfeer, rumoer en energie ontberen
Maar het bleek anders na mijn arriveren
Want wat een bruisend dorpje trof ik aan
De straten bleken vol publiek te staan
En grote groepen waren aan het zingen
Terwijl ze in lantarenpalen hingen
Een ander drukke bezigheid voor velen:
De openbare ruimte…
Samen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.717 Elkaar de ruimte geven om te groeien
en probeer elkaar steeds weer te boeien
samen kijken naar de sterren en de maan
om dan weer samen jullie weg te kunnen gaan.…
Van de pot gerukt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
746 Ruimte zat toch, onder bruggen,
in parken, op stations,
en meer dan genoeg 'eigen' daklozen
om ze gezellig gezelschap te houden.
O nee wacht, want die gaan
naar de daklozenopvang.…
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 De zee geeft vonken, en de hoge zon,
Gaat stralende doorheen de ruimte trekken
En maakt de verte zichtbaar van de bron
En komt de vogels naar de vrijheid wekken.
En deze nieuwe mens, hij ziet het aan,
En voelt zich aan hun allen weggegeven,
En een gebondene aan z’n bestaan,
Weet hij zich tot hun vrijheid opgeheven.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 voelen
in smeltend ijs je woede koelen
witte kristallen uit je knuisten eten
het gloeiende gezicht in de zon doen weten
met vriendjes spontaan 'sleetje delen'
ravotten, vallen, wat kan het schelen
schichtig snel langs anderen stuiven
voorbijgaand stoer naar iedereen wuiven
vlokken vervliegend, samen met vele
in eenvormige vrijheid de ruimte…
Het binnenste van uitzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 Het wijst vooruit in wijde ruimte
en tijden buiten mijn vermogen.
Vroeg gedroomd,
nieuw gezongen,
gedurig verzonnen.
Ik trek naar buiten
zolang de vleugels slaan,
zo ver ze me dragen,
zo diep de droom dringt.…
AAN ZEE
poëzie
4.0 met 3 stemmen
991 Of blijft mijn wens gestalteloos,
Iets zilts, jets zonnigs, mateloos
In alle ruimten uitgegoten,
En hoef ik enkel mij te ontbloten,
Mijn borst en mijn verlangen,
Om deze schat te ontvangen?…
De jaren betalen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.019 De woede en het galmen tussen zingen en schreeuwen in
vreet alle ruimte op.
Dat we niet meer in de straat gewenst zijn -
we zijn niet erg gewenst in de goed verlichte winkels
die het hart van onze stad zoveel cachet verlenen.
Voor ons heeft de wereld weinig geheimen
en die er zijn, kunnen wij bewaren - mondje dicht.…
Brief aan mijzelf ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 zwakke configuratie van yin en
yang, queeste naar cognitief
evenwicht, slaat door naar een
optimist, die uit de goede vijver vist
die ander zich tooit als een populist
met z’n ego naar binnen gericht
en de quota van de waarheid mist ,
op de schouders rust ethiek
of een duivelse advocaat door
tegenpolen adequaat, waar geen
ruimte…
Dampkring
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Ik kan jouw
verstokte waanzin niet verdragen, al min
ik de ruimte en het mysterieuze donker
van de eenzame stilte, ik snak naar jouw
bolle zeilen aan de horizon.…
Relativitijd
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
577 Dit is een lied voor Albert Einstein,
Die de wereld heeft bevrijd
Van de illusie en de schijn
Dat ruimte iets anders is dan tijd.
Ze blijken bij elkaar te horen,
Vormen samen een patroon,
Ook al zijn er veel factoren,
Die niet passen in ’t sjabloon.…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 En ik keer terug naar de open ruimte.
De branding wist mijn voetstappen uit.
Ben ik hier ooit geweest?
Schuimende cirkels kruipen over onmetelijk zand,
met onvoorspelbare regelmaat.
Zijn dit de cirkels waarin ik gevangen zit?…
Lengte, diepte en afstand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
525 schuift niet op
dat is wat de “werkelijkheid” belicht;
ik ben een man van weinig woorden
niet van het oneindige kunstige werken
en richt me meer op als metselaar die
in kort verband tot zijn kern moet beperken
ik heb mijn grenzen voldoende toegelicht
en ben weer terug op aarde geland:
de omvang van mijn werk wordt bepaald
door de verkregen ruimte…
Levensboom
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
530 Van het ontwaken van nieuwe dag tot diep in de nacht
zal ik jou een ruimte om te groeien en een tijd om te bloeien geven
Schuilen onder jouw hangende weelde of genieten van het heerlijke effect van
stilte, even helemaal geen geluid om mij heen waardoor ik naar binnen keer tot rust komt.…
Zomer op komst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 Ontluikende hemel met her en der wolken verspreid
waar witte tinten de beste en mooiste route tekenen of schilderen
in een zijdezacht penseelstreek terwijl elke vorm van drukte wordt vermeden
Op welke wijze hart en zintuigen uitleven in rust en ruimte van een wonderlijk blauw decor.…
Zomerlandschap
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 Hoe jij enige vlinders, vogels en andere gevleugelden
laat fladderen of zweven in een door jou speciaal ingerichte ruimte
waar ook allerlei bloemen en planten proeven van de verschillende tinten groen
op hetzelfde moment worden sierlijke, speelse penseelstreken gegoten in schilderachtig decor.…