5774 resultaten.
Soms kom je voorbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
604 soms in een stille overdenking
geraakt er een ontroering in mijn hart
och, in talloze herinneringen
kom je nog zo vaak voorbij…
Met opgetrokken jurkjes
gedicht
1.8 met 271 stemmen
28.797 Later is er
de stille weemoed weer als ik, ver gezwommen
keer en zie de kust - thalatta, thalatta!…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 de te gekke woorden, de klanken
van de melodie, het zomerlied
die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan…
Cocon zonder stem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 ik stempel af, sluier het geweten
met onoplosbare momenten, momenten
die spaarzaam en onthand zich hebben
geijkt in de stille rondes van het bestaan
was ik een boom, dan zonder bast
ergens achter mijn netvlies sterven
kegels af die mij de scherpte van dit
leven hebben laten zien, ik zal ze missen
in de chaos van mijn eigen rangorde
liever…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.
Waar mensen waren die verzorgen
zijn nu wezens angstaanjagend vreemd
in ruimten klein als cellen tussen muren
en leven slechts vandaag tot morgen.…
Mijn vleugels der wind...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.109 Hoop in innerlijk verlangen,
op mijn vleugels der wind,
fluisterde hij mijn naam,
in zijn stille lofzangen.
Een herkenning welbehagen,
op mijn vleugels der wind,
neem mij eindeloos mee,
in liefde.. verslagen.
(laat je meestromen in eigen verlangen en je komt het uiteindelijk tegen..)…
Het lijden van het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.208 het hart rijmt wezenloos
op de weke denkbeelden
die mijn geest passeren, er is geen
tijd die meer spreekt dan het knarsen
van mijn slenterige tred
laat de dood mij nooit royeren
maar spreek met stille gebaren
ik kan het raken, de geur van bederf
valt als plak van mijn tanden, het geel
vertaalt slechts ouderdom en machtigt
mijn verzinsels…
sprokkelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
539 lichtloos rijgen
hun kleur slechts wit, hun vorm
verweven met de tijd
het spijt me dat er veel te kort is,
maar
mijn tellen zijn secondes die er
echt toe doen… een zoen een lach
en oh, zoveel verwachting
kleiner nog dan weerloos droomt hij
in een jonge schoot
zijn naam nog ver, zijn komst geliefd
zijn stem nog opgesloten in een stille…
open wond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 wie nog droomt in avontuur
wollen zoetigheden en het
zekerheidssyndroom ontwaakt
met stille wensen en vluchtige
kijkers gaan van klok naar deur
voorspoed in het lied raakt het
lijden het schalmt de wereld rond
het nestelt zich in duurzaamheid
maar vergeet de gulle lach
de kapstok volgehangen met
beelden van krijsende oorden haakt
het…
Voelbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Als een parel in de stille oceaan.
Daar ligt de basis van jouw kracht.…
GEDICHT VAN VERRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Van verre zweefde een stil gedicht
‘t fluisterde losse dromerige zinnen
Over lange schaduwen van het licht
van de dag die nooit zou beginnen
Door stille straten gleed het geluid
van zo goed als ontzielde woorden
Door een gedeeltelijk gebroken ruit
waarachter de mensen ze hoorden
Mensen blikten in gedoofde vuren
van twee ogen die gebroken…
TEER MAAR DAPPER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
593 Ook vind je haar in tuinen
Breekbaar als porselein
Haar rode vlaggetjes, ragfijn
Willen steeds rondbazuinen
De oorlog kost fortuinen
Kleurt velden karmozijn
Hier spreekt een pronte pionier
Staand op verstoorde gronden
Schenkt ze aan honingbijen vocht
Pluk je die kleine krijgsbanier
Zul je haar zwaar verwonden
Staak je een lange, stille…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
VADERDAG EN HET LEGE NEST SYNDROOM
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.002 Het is vandaag Vaderdag
een dag die me weinig zegt
als verlengstuk van Moederdag
wat me ook zo weinig zegt
maar vandaag toch een gevoel
vader´s lege nest syndroom;
gisteren ging zij op vakantie
mijn dochter met haar moeder
ik hielp, pakte in en zwaaide uit
en daar stond ik, en betrad
hun lege, vooral stille woning
waarin geen leven te…
De kolk.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.018 damp stijgt op van 't water uit de stille kolk
waterleliebladeren hebben groot deel van 't wateroppervlak bedekt
klein spoortje helder water heeft zich in 't midden uitgestrekt
daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk
die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen
dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren
geniet,…
De vieze man
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Zijn honger
zal hij met onze resten
stillen.
De vieze man, zonder
medegevoel. Een vertrapte
straattegel in de zondagse
regen. Leven doet hij zo
nog wel, maar wie zal voor
hem zijn voeten vegen?…
Koningsdag 2016 en mijn prinsesje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Vandaag is het voor haar
"Prinses Giulia Eleonora Liefje"
toch een beetje Koninginnedag
zoals die van Koningin Beatrix
of Prinsessedag
waar het ooit mee begon
met Prinses Juliana
Maar nu anno 2016
zal zij, mijn dochter
mijn mooie prinsesje
met haar stille wijsheid, eigenheid en schoonheid
majesteitelijk, feliciterend, stralend
naar…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
De fotograaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
940 U ziet nu misschien een rimpel of stille lach
Het is de fotograaf die mij, met zijn ogen zag.…
Zwarte paarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Hoeven op de Ring rond Simonshaven
Zijn het die de stille rust verbreken
Warm is het onder mijn wollen deken
Nu jij kortgeleden bent begraven
Kan ik me aan het verleden laven
Blijf ik in herinneringen steken
Hoeven op de Ring rond Simonhaven
Aan mijn voeten zitten zwarte raven
Rouw gebiedend; aan de wand een teken
Kans op vreugde vooralsnog…
liefdesgift
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
630 hem aan degene die hem past
en legt zachte woorden in haar mond, ze wast
daarmee het schuldgevoel
dat doelloos rond haar slapen doolt
in de haard verkoolt het laatste hout
en haar laatstgeboren kind
krult zijdelings in slaap
buiten giert de wind de dag tot natte flarden
maar haar jas
haar warme jas
sluit naadloos aan op al haar stille…
Restmensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Een restmens
huilt met de wolven in
het stille bos. Niet welkom
is hij de nummer vijftien
buiten het gros.
De resten of de afgetesten
voor het leven binnen het
grotere geheel zijn als laatsten
de misplaatsten op dat plekje
van hun deel.…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…
stenen tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 een moment
opgeworpen in steen
dit ogenblik stolt
tot aanhoudend voorbijgaan
wat plaatsvindt
is nog ergens na te lezen
overal kalmte
voortijd van avondmaal
dichtbegroeid
op den duur ontbost
rustend graan
is koren op de molen
wolken verjaren
met binnendrijvende zon
stille genade
benadert iets van troost
alles is eeuwig…
EEN ZAADJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 ik plant een zaadje
in de aarde
dat mijn bedoeling verstaat
en het schat op waarde
zonder ook maar
iets te vragen
levert die stille zwarte grond
z’n waardevolle bijdrage
hoe simpel het ook lijkt
‘t is dit zwijgend samenspel
dat de wereld verrijkt
het zaadje – ik – en de zwarte grond
een op stil vertrouwen
gebaseerd verbond
met als…
Het is wel te rusten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 Wanneer onhoorbare muziek klinkt,
in het holst van een stille nacht.
Dirigenten stoppen met dirigeren,
omdat alle muzikanten slapen.
Alleen bewustzijn luistert nog,
terwijl de liefde neerdaalt,
tot op de bodem van de ziel.
Wanneer onzinnig verzet staakt.
Wanneer toeval bedoeling wordt.
Wanneer slaap ons overmant.
Wel te rusten.…
Minnedicht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 mijn wildste landschap
grote voeten tot aan opgehoogde dijken
zijn mooie hoofd met haren wilde struiken
zijn onderbroek een meter naar beneden
stoere benen slank tot aan onstuimige zee
en in mijn denken is zijn wil onverdroten
woest zijn beestenblik maar toch gedwee
zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten
vanavond is hij naar mijn stille…
Sta even stil
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
576 Sta even stil en blik terug
hoe het een en ander is gegaan
al wat gebeurd is
mooi en minder mooie
worden herinnering
en in de verborgen plooien
van het onverwachte
ligt nieuwe hoop gewikkeld
wacht ongeduldig het nieuwe jaar
om groots uit te pakken
vouw dit jaar met liefde dicht
proef nu van de kille
stille wintermaanden
en laat je gaandeweg…
een mooie dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht
omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee
betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht
onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee
het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon
de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven
erkentelijk…