4280 resultaten.
Herinneringen aan pijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
987 Het was zo’n eenzaam donkere nacht
waarin sterren weigerden te schijnen
Zo’n nacht, waarbij het noodlot lacht
en waarin je ’t liefste zou verdwijnen
Het was zo’n verlaten donkere nacht
waarin mijn ogen urenlang schreiden
Zo’n nacht waarop je ultieme kracht
samen met jou de dood in wil glijden
Het was zo’n naargeestig kille nacht
waarin…
Vroeg Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ver gedruis van ontwakend verkeer,
een vroege tram die de remise verlaat,
donkere huizen in nog stille straten,
gevels die zich in de verte verliezen
in de ochtendnevel die daar nog hangt.…
Winterwarmte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.080 na Driekoningen worden de kerstbomen opgehaald
aan huis, voor wie bereidwillig een paar euro' s betaald
daarna wordt op een verlaten terrein een vuur gemaakt
waarrond iedere bezoeker een drankje of hapje smaakt
aan de eet en drank kraampjes is veel lekkers te koop
verse oliebollen, glühwein, bier ,tot een worstenbrood
kinderen verkleed en geschminkt…
Kans van slagen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
693 Een student verlaat afgestudeerd zijn school,
compleet met titel, graad of een diploma.
Hun docenten zijn nog lang niet uitgeleerd.
Ondanks hun veel te lange dagen,
blijven docenten rumoerig rennen,
door hun gerenoveerde leslokalen.
Zullen hun eisen worden ingewilligd?
Zullen ze de eindstreep ooit nog halen?…
Dat eenvoudige weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Ik mezelf toe mag staan van alles af te vragen
over hoe regendruppels wolken verlaten en ogen
de zon deze weer echt weer kan doen verdampen
om kan toveren in prachtige kleurrijke regenbogen.
Er zijn van die lukrake momenten gewoon wellicht
ook nutteloze naast deze bezielende als je ademt.…
Op gelijke rede?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Getijdenstroom
loopt niet
parallel met schone
schijn, de waarheid
lijkt stil te staan,
kost kracht om tegen
stroom en
mening in te roeien,
als drenkeling op door
God verlaten kusten,
te vondeling gelegd.…
Mantelzorg en het flatje!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
598 “Ik ga nu naar een flatje
dan naar m’n doodsbedje
dan in een lijk-kist”
zo voelt het nu ze
een klein appartement
hebben gevonden
het grote huis, te groot
is verlaten, kinderen weg
man dood, te eenzaam
ik slenter nog eenmaal
door de huisruimtes
van verleden leven & dood
soms voel ik iets of wat
ook in mijn donder, ziel, hart
mijn…
Herinneringen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 ze dobberen op kurken
steeds verder drijven ze mee
de herinneringen
weggevoerd door de stroming
van mijn geesteszee
het verre verleden gehuld in mist
doet ze steeds meer vervagen
soms gaan ze kopje onder
en worden ze weggewist
de rafelige band met het heden
brokkelt af raakt versleten
als ooit gewezen Incasteden
overwoekerd verlaten…
Een nieuw begin tot aan het einde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Arme bejaarde, zo vol van een diep verdriet,
hou toch zicht op nog heel leuke dingen:
er ligt nog veel vertier in het nabije verschiet,
dat jou kan meevoeren als je er voor open staat,
zodat je het lied uit volle borst mee kunt zingen,
totdat Magere Hein met jou het toneel verlaat.…
Zonder afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 was ze vertrokken
maar in het portiek
waar ze altijd afspraken
stond een schoenendoos
met zijn naam erop
gevuld met kleurrijke kaarsen
weliswaar half opgebrand
maar elk met standaard
ook een stapeltje nostalgische
ansichtkaarten met dorpstaferelen
zoals een paard-en-wagen
op een bijna verlaten kruispunt
en een ruiter langs een kanaal…
afgeprijsd met 50%
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 vaak laat ik een vol mandje achter en verlaat de winkel zonder te betalen.
soms helpt dit namaak winkelen niet voldoende en moet ik iets kopen.
pantoffels, die kan ik gebruiken. de huidige zijn niet warm genoeg meer.
ik zoek online naar een lokale pantoffelwinkel,
want om nou alles bij die bolle jongens te kopen
dat vind ik niet goed.…
Realiteit van toen
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
476 jij hebt mij
ooit gevangen
jouw beeld
is in frames en
filters bij mij
blijven hangen
golflengtes voor
de kleuren en
decibellen voor
klank en geluid
pas later
zag ik jou op
tal van schermen
van skype tot
zoom maar het
beeld dat ik had
uit de realiteit
van toen heeft
mij nooit meer
echt verlaten
ondanks alle
techniek wijkt…
Witte tong
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Niet de strijd maakt de strijder
maar zijn vrede
met de afloop
....Mijn poorten staan open
....er stroomt energie binnen
....mijn gezicht straalt ervan
....Ik leef, ik leid je niet af
....met gouden haren, ik ben
....kaal en onversierd het leven
Niet: hoop doet leven
maar innerlijke vrede
met de afloop
....Ik verlaat mij niet
..…
GEDICHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 een goed gedicht
is meestal niet zo open
biedt niet dat klare
rechtstreekse inzicht
drijft je soms tot wanhopen
de zon komt trouw op
in het verre oosten
brengt elke ochtend weer vers licht
toch blijft dat wat voor jou was gesloten
nog steeds een beetje onderbelicht
zoals je in een oude schelp
haar verlaten zee meent te horen
zoals…
VOOR HET LAATST
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.637 Nu moet ik je voor altijd verlaten
morgen keert de tijd niet weerom
en wat als ze je zullen begraven?
Het lijkt of alles kort geleden pas begon.…
JA, AMEN STAPHORST, JA, AMEN BIBLEBELT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 er in de geest van De Heer gehouden
Maar met honderden was hij toch ruimschoots in hun midden
Ze zouden elkander snel ontmoeten, Hij en hen
De dood, ziekte, verderf en droefenis naderde
De te zingen liederen waren daar op afgestemd
Door de nacht van smart en zorgen (gezang 459, liedboek voor de kerken 1973)
Als ik eens het leven moet verlaten…
MIJN GEBEDEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
535 schrijven
binnen in mij daar brandt reeds helder licht
ik weet niet waar het vandaan is gekomen
en waarom het nu plots in mij wonen wil
het spreekt en straalt liefde uit naar boven
en maakt alles om mij heen sereen en stil
zo op een plots totaal onbedacht moment
raakt U mij aan en ik voel dat U mij kent
ik wou dat U mij nooit meer zou verlaten…
HEMELVAART
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Heer Jezus verlaat de aarde, verdwijnt
achter een wolk, begeeft zich door de poort
naar het voor mensen onzichtbare Oord,
waar Gods licht eeuwig en onblusbaar schijnt.
Reist Hij weg, een onnoemelijk ver eind?
Nee, Christus wordt door nabijheid bekoord
van Zijn boodschappers.…
's Nachts wanneer weemoed aan komt kloppen.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 En nu ik me weer overgeef aan nocuturnaal gedaas
en tegen negentig per uur door scherpe bochten raas
verlaat ik Rijmenam, dat oude dorp van doffe pijn
en geef nog één keer stevig gas om voor de wanhoop thuis te zijn.…
Blackbird
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
550 Geïncarneerd genie
Vereeuwigd in de hall of fame
Zijn millionsellers
Paul had alle winden mee
En voer op de getijden
Zang en bas autodidact
multimelodieënmaker
In de geschiedenis van pop
Zijn Blackbird, Yesterday
Eleanor Rigby, And I love Her
Het allermeest gecoverd
Had Ludwig nu geleefd
Dan was hij multimiljonair
Verguisd verlaten…
door tuimelramen zweven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 een witte vogel die het rif verlaat
het kind dat met zilveren voetjes baadt
de man met stok die water uit de rotsen slaat
de valk die de verten ziet
de hoge pluimen van het riet
de landwind die naar de zee vliedt
het landschap in slingerlijn
de houtbrug over het ravijn
zal daar mijn grijze vader zijn
de nacht en najaarsvlagen
het hart…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 als een verlaten open zee golft
de nacht een koude rimpel op het dak
de maan speelt een lichte vlek
tegen de zware schoorsteen,
hoge steven in een donkere vloed
van pannen opgeheven.
bleke schijn zoekt ruimte op de kap
en zakt dan traag in golvende slagen
zonder omkeer gewichtloos strak
over het kort hellend vlak.…
De Poortwachter van het Dodenrijk.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 “ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als…
Het depressiebeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 begint zijn nagels
te scherpen
en is klaar om zich in de strijd
te werpen
toch nog plotseling
slaat hij toe
je bent moe
van het strijden
en niet in staat
om hem te vermijden
genietend gaat hij zijn gang
maar toch
al duurt het soms lang
er komt een tijd
dat je hem met
positieve wapens bestrijdt
en hem dwingt jouw geest
te verlaten…
Buitengewoon bezoek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
383 het was buiten
beladen vochtig
in de donkerende
lucht waar druppels
aan takken groeiden
en vielen zonder regen
een klammige stilte
dreigde en maakte
alert ik hoorde vage
geluiden die ik niet
kon thuis brengen
in het verlaten park
een soort zich
mechanisch
voortbewegen met
de smaak van nieuw
in vreemde techniek
vrijwel onzichtbaar…
WAARHEEN?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Twee avonturiers verlaten Bommelstein,
gaan het bos in, vol verschrompelde bomen
met mager herfstkleed. Uit de grond komen
fonkelogen, zoeken spokend samenzijn.
Een oude tovenaar bewaart zijn venijn,
weet al loerend boze drang in te tomen,
wil dat later naar buiten laten stromen,
wenst de beide wandelaars alle pijn.…
In memoriam matris (5)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 Dan verlaten wij het huis
waar onze moeder
nooit meer wonen zal.
Een vreemd gebouw ineens,
tot in de stenen veranderd
op deze 21ste juni
van het jaar onzes Heren 1972.…
TIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 eerst, verlaten in het donker, verlangt het naar het licht.
het ziet hoe ratten vreten aan de wallen van de nacht.
het glijdt altoos somber weg en verder nog naar nooit.
daar staat zij plots, haar bloesje los, en stralende.
het ziet hoe het in haar en hen de wijde hemel ziet.…
Nieuwjaar 2024
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Wij dragen deze schat in broze vaten
maar Gij die liefde zijt en tederheid,
Gij zult ons nu en nimmermeer verlaten
want Gij geleidt ons ook in deze tijd;
al is er zoveel leed in onze straten
en oorlog en conflict zelfs wereldwijd.…
VAN HAERSMAPARK
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 over het woelige Drachten
deed waaien en mensen riep
om hier te genieten
van bonte bloemenpracht
waar vlinders en bijen
hun leven kracht gaven
een geliefd woonoord
van eenden en zwanen
die in en rondom de vijver
rust en vertier vonden
de graag bezochte lusthof
behoort tot het verleden
struiken en planten
voelen zich thans verlaten…