4934 resultaten.
Het meisje van de stilte
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
930 Ze is heel stil
Ze praat niet
Ze doet kil
Het lijkt alsof niemand haar ziet
Ze lijkt klein
Maar van binnen is ze groot en sterk
Ze lijdt pijn
Ze heeft het altijd druk en doet goed haar werk
Verlegen is ze ook
Soms ook een beetje bang
Soms wou ik dat ik in haar gedachten dook
Hoe lang is dit al aan de gang
Ben ik de enige die haar…
Slachtoffer-rol
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
872 Dus neem ik je weer in mijn armen,
alsof jij het slachtoffer bent,
kan je koude hart zich weer even verwarmen,
en dat noemt zich een vent.
Dan komen de tranen en de verontschuldiging,
en ik sus je weer eens stil,
je kijkt, en wacht op m'n bevestiging,
en volgt dan gewoon weer je eigen wil.…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu maar gaan
misschien… een andere keer
als het ooit mis mocht gaan
zie ik je wel op die berg
voor nu laat ik je in de waan
alsof…
Schuilplek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.825 Het lijkt
alsof hij een hol geraamte is, dat
enkel hangt aan absurde normen.
Wij kijken elkaar aan en besluiten
De jassen aan, de regen in naar buiten…
Met de tijd terug
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.089 Het is net alsof ik,
door de tijd wordt ingehaald,
bij elke grote harde tik,
wordt ik iets achteruitgehaald.
Ik draai in tegengestelde richting,
met de klok van het leven mee,
en elk uur volgt weer een lichting,
gaat er een stukje toekomst passé.…
Het einde is gekomen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
929 en eerlijk is eerlijk,
we hebben er samen aan meegedaan
Het leek alsof het nooit kon gebeuren...…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 ik wil slapen op rivierbed
en opstaan met de geur van mest
lopen op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het…
ach u wilt verrast worden
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.969 een kringloop van papieren
genieen gerecycled verslonden verteerd
en uitgebraakt duizend maal het wiel
opnieuw maar dan net even anders
u wilt geraakt worden maar u bent
allang niet meer gevoelig voor kwetsbaar
heden zeker als ze niet de uwe zijn wat
raakt u dan een dichter is in deze eeuw
een raadselachtig artiest een liefhebber
doet alsof…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 "
- ik heb geleerd
dat in de dood
de ziel zal stijgen
levensgroot
of dalen
in het schimmenrijk
en falen
onherroepelijk
en dat al wat
der wereld is
een waan is,
een bekommernis
na deze woorden
wordt het stil,
alsof de nacht
omvamen wil
een zinkend schip,
een koele maan -
twee stemmen, stijgend uit de klip:
- o, red ons,…
Oma's verrassing 1953
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.419 Door langdurige tandeloosheid
-ze is bang voor de tandarts-
heeft Oma 'n nogal klein mondje
we zien het niet meer, alles went
Oma gaat ons vandaag verrassen
ze vertrekt vroeg naar de stad
en komt thuis met een kunstgebit;
haar lach, van oor tot oor wijd
alsof ze met ‘n kleerhanger vrijt
betoverd; we zien alleen tanden
waarachter…
De traan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.113 sneltreinvaart de wereld rond
Bewustzijn
Een wolk probeert
zich sterk te houden, desondanks
Zij
Ik verlang naar de zon, die
met een stralende lach, mij
uit een deken van grijs redt
Ze zoekt haar weg
Ik klem mijn kaken op elkaar
Knijp mijn ogen dicht
Bal mijn vuisten
Geen zon
Geen jij
Ik voel haar
langzaam
langs mijn wang rollen,
alsof…
Van 10 naar 30
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
472 Ineens ben je dertig alsof het zo moest
ineens ben je groot, ineens ben je…
plotsklaps een sprong van tien naar dertig.
in een handomdraai.
Als ik na kon vertellen wat er in die jaren
tussen tien en dertig voorgevallen is
als ik precies kon verwoorden hoe groot
die stap eigenlijk is, van tien naar dertig.…
Ya feel me?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.068 Zelfs de kleinste glimp
rolde zijn ogen hoog alsof hij smeekte.
Het oudje glunderde en gaf geen krimp
wanneer ze weer eens oorverdovend preekte:
“Jij maakt ma crib smooth als een echte pimp!”…
Klein slaapliedje voor E.
gedicht
2.0 met 44 stemmen
12.249 Al bijna onder het warme,
zware zeil als ik nog spreek
van het moede dier dat zich oprolt
in zijn kleine huis beweegt je hand
alsof ik erin knijp maar niemand
knijpt. Dan bereik je verre wateren,
uitgestrekte meren waar een zwaan
neerstrijkt.…
Een kerker met gordijnen
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.486 Donnie op de wip
Alsof hij in Belfast is.
Het is de verbeelding maar.
Ja rozen hebben doorns.
Dat is geen nieuwigheid.
Toch heb ik ze tot bloedens toe gestreeld.
Het geluid van een rivier nabij.
Een andere maan lacht me toe.
Ik ben moe.
Wil slapen voor ik vrij.
Maar hier voor me ligt een schaar.
Een schaar om mee te knippen.…
Lege verzameling
gedicht
2.2 met 143 stemmen
24.767 Mijn verzameling leeg houden lukt alleen door
te verzamelen, natuurlijk werk ik aan de verzameling
van alle verzamelingen, dat is wat ze tegen me zeggen
alsof ik niet weet wat leegte is, ik drink graag absolutie
hou toch op
Niemand wil mij met nul ruilen, maar ik houd me aan
de regels, mag ik nu eens verdrinken wanneer ik dat wil?…
Jantje lacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 als meisje, late puber, keek ik
verbaasd naar tante Antje
die zo tot tranen toe bedroefd
maar plotseling als na een tel
weer schaterlachte
alsof ze met een schakelaar
dat aan en uit kon zetten
en nee, het ging niet over
koetjes, kalfjes
't was dan bittere ernst
zo ook mijn tante Janny
wiens tranen even snel
weer komen konden en dan gaan…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 AMELAND
de lucht vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik…
Als de schaduw valt
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.940 toen de duisternis
mij overviel
restte mij nog
het tasten en zuchten
alsof ik ook
voor deze dag
moest vluchten
ik stiet
tegen een muur
doch
plots zag ik weer
het licht
een ingebouwde
schakelaar
was voor
mijn wijsvinger
gezwicht
*
Wenn der Schatten fällt
wenn die Finsternis
mich überfiel
blieb mir…
Parfum
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.100 Wanneer haar parfum ronddwaalt in mijn hoofd
de lucht omruilt voor mijn bloedeigen bloed
is de illusie zo sterk dat de waarheid gelooft
alsof de alcohol me benevelt met geveinsde moed
Durf ik haar niet nog eens opsnuiven
wetende dat het niets meer is dan ijle lucht
die het stof op mijn gevoelens doet opstuiven
de schijn hooghoudend met zelfontworpen…
de Godin
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
832 Kijk naar het goud
Daar tussen die rijkdom
Glimt een godin
Alsof ze altijd glom
Kijk naar het goud
Als jij maar van haar houdt!…
Derde akte/ fletse kaas
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
755 Er hangt iets in de lucht,
een knettering, alsof
protonen elk moment
in mekaar kunnen klappen.
Haar lichaam voelt als een fletse kaas
uitgezweet in een ijskoude frigo
met kale schimmel om uit te snijden.
Haar moeder
is reeds twee jaar begraven.
Vader is vanmorgen de tuin ingegaan
en niet meer binnengekomen.…
dordrecht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
657 als langzaam gestaag
de avond zich vallen laat
in gedempte tonen
het water kleurt tot zeldzaam aquarel
de dichter zich dichter waant
in een stad
steeds dichter bij
geluiden de oude gevels omhullen
alsof ze eeuwig breekbaar zijn
de kade met de schepen
zich altijd baadt in heftig neonlicht
de lijnen fel en fier tegen de koude luchten…
De last van het zwijgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
8 Nog even beeft het licht in de verte, alsof iemand mijn naam heeft uitgesproken.
Maar niemand keert zich om.
De zwaarste last is wat je blijft dragen nadat iedereen je heeft verlaten.…
Haar verraden hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
564 terwijl ze in zijn armen
de wals van het
bevroren hart danste
de melodie
slangachtig wegdraaiend
van staccato ritmes, ingehouden ritmes
van majeur naar mineur
en terug
benam het haar de adem
alsof haar hart verstild in witte boezem
van ijs en sneeuw
niet meer rood kloppend
wachtte op de verlossing
van de lente
een hart dat wachtte…
Puch
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
653 ach, oude Haagse nozem op je Puch
een helm verhult je wilde grijze haren
je vrienden kwamen langzaam tot bedaren
het is alsof de tijd jou oversloeg
nog dikwijls stop je bij die oude kroeg
en denkt terug aan glorierijke jaren
er klonk muziek van losgebroken snaren
je was er altijd zat, maar nooit genoeg
je staat daar maar, verzonken in getuur…
nog even
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
766 toekomen
straks is het weer
links rechts links
het bubbelt en ergens
is een loopplank van essentie
het troebelt van mensen
om je heen, heden
spat steeds weer open
rechts links rechts
en ontwijken
van zeep in de ogen
ergens is het recht vooruit
hier en daar
wat bellen meepikken
soms gaat het gaan stromen
bubbels van hier naar ginder
alsof…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Alsof er geen voortbestaan is, geen eeuwige geest,
lastert en spot gij met koning en met God,
’t zal noch u, noch uw minnaar Paris baten:
elke sterveling wacht hetzelfde lot.…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 -alsof
er een landschap
woekert
op muren,
de uren nodig
in scheppen van gedachten –
zou het raar zijn
als het verdict zich uit stenen snijdt
oceaangroot
zo zwaar
als vielen wij voorgoed
uiteen
zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen
met het leed
dat uit schelpen braakt
tussen wier en het waarachtige weten
golf…
Gevangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
482 De wind streelt zachtjes
mijn wang alsof hij
fluistert wees niet bang.
Zachtjes hoor ik de vogels
fluiten of ze willen zeggen
stuur het maar naar buiten.
Maak dat deurtje open laat
het verdwijnen tussen de
bomen met hun hoge kruinen.
Mijn hart opent zich emotie
en tranen voel ik komen wat
gevangen zat komt naar buiten.…