5765 resultaten.
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Geen enkele dag hoeft mokkend te zijn.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Geduld is als een bloem die niet
in ieders tuin spontaan groeit,
vier en gedenk gerust die tuinmannen
die dat wel in hun tuin hebben uitgezaaid
om het dagelijks als bloembed te koesteren.
Het wellicht zien als een goede papaver
wellicht een prachtig gedresseerd paard
wiens manen je niet eens hoeft te kammen.…
EEN ZAADJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 bedoeling verstaat
en het schat op waarde
zonder ook maar
iets te vragen
levert die stille zwarte grond
z’n waardevolle bijdrage
hoe simpel het ook lijkt
‘t is dit zwijgend samenspel
dat de wereld verrijkt
het zaadje – ik – en de zwarte grond
een op stil vertrouwen
gebaseerd verbond
met als overweldigend resultaat
schoonheid van bloem…
Dat zonmoment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 zij was geen
kolibrie of bij
maar haar
sfeervolle plaatje
overweldigde mij
vingers die
voorzichtig het
hart opende waar
daglicht zacht
naar binnen ging
op dat zonmoment
spiegelde de bloem
zijn bloei in
specifieke kleur
aan het firmament
dat beelden zond
langs nanodraden
naar een ver heelal
waar ook vingers
waren van jouw…
Laatste eer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 ze uitgegleden
nee, ze is zeker niet vermoord
dag mevrouw, dag meneer
weet u toevallig haar naam
hoe bijzonder zij was
waar ze van hield, welke boeken zij las
had zij vrienden of was ze eenzaam
dag mevrouw, dag meneer
heeft u het al vernomen
een vrouw heeft hier het leven gelaten
heeft u het gezien, of met de buren staan praten
om bloemen…
De som van klinkers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
400 geluidsdragers van lopend vuur,
trommels verkondigen wat bewaard
werd in een zandloper van de natuur,
door haar onbestaande pennen worden
nieuwe klinkers gevormd, klank van
onbestaande woorden, in de mix
van letters is alles al geschreven,
kunnen we maar geduldig zwijgen tot
de bloem van de taal zich openbaart.…
Het nog niet geschapen land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 elke dag
verliest de
statige boom
voor 't venster
meer aan pracht
ik zucht geen
bloem die
schommelt in
de donkere lucht
een harde
wind
waait door de
takken van
de boom
verdrijft de
vogelkelen
ik wacht
de dagen
af in stilte en
met heimwee
naar een
nog niet
geschapen land
kleuren
het linnendoek
de nacht voorbij…
In rood gedood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
491 je hebt de zee
zien komen
steeds meer water
tussen duin en
de verte van je dromen
ze bloeide tot
schuimwitte bloemen
die in lange rijen
omsloegen met
donderend geluid
zon weerkaatste
op ontelbare botten
die de vloedlijn
markeerden als het
vroegere kruiend ijs
bizar beschreef zo
dood het sterven
der mensen in een
niets ontziende…
droog en dor
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
529 de aarde transformeert in zand
ik hoor bloemen en planten kreunen
en zie vele konijnen achteroverleunen,
alles kleurt reeds lichtjes aangebrand.
de wind, ja de wind, die doet ook extra zijn best
om alles te verplaatsen of te laten vallen
zijn mensen nu onbewust de natuur aan 't vergallen?…
Huiselijke toon
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 ik zag hoe
je handen
voorzichtig
stukjes oude
weerspannigheid
weghaalden uit
het monument
van je jeugd
het waren
deugd en
gehoorzaamheid
die jouw lang
hadden gedragen
in een vaste
wereld met een
huiselijke toon
vertrouwen in
een met positief
elan behangen
maatschappij
tot daar de
jeugd met
bloemen liefde en
plezier ging…
Ontdooiende wintermuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
520 overal waar jij
verscheen gaf natuur
acte de présence
zag in de verte al
de knoppen van
bloemen zich openen
om in volle
nieuwsgierigheid hun
hart aan de kijker te tonen
struiken ritselden
bomen ruisten hun
groene welkom melodie
de vergeet-me-nietjes
in het gras wisten
al meteen dat jij er was
adembenemend
hoe zij groeiden…
De lente is bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 jij bent de mooiste bloem in de lente wei.
Je hebt mij vreugde laten schenken.
Voor jou sta ik op voor dag en dauw.
Geen seconde kan ik niet aan jou denken.
Omdat ik zoveel van je hou.
Je bent het mooiste wat me is overkomen.
De echte schoonheid ben jij.
Jij bent vanaf de lente in mijn
leven gekomen.…
Vaccinatieprik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Met woorden kan ik niet benaderen
welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde
hoe je met me bloesemde in de nacht
vreugde telkens als een pianotoets
in melodie van wandelen
in het op en neer gaan
tussen dunne wanden
het heeft ook geen zingeving
om mijn bewondering hier
te laten ademen met jouw bloesem
mijn donkere ziel is als de nacht…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
776 totdat ik wankel links of rechts
om mij te ketenen
gedwee en volgzaam
op mijn grond
in mijn licht uitstralende bloementuin
waar je de lelies vermorzelde
en de doornen plantte
niet wetende dat
de wortels met elkaar
verbonden blijven in vruchtbare aarde
niet wetende
dat ik nooit zal opgeven maar
zal wachten
om mijn bloemen…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Het voorjaar spreidt zich uit,
met een tapijt van bloemen.
Fel kleurend
in de vroege lentezon.
De donkere aarde dekkend,
sierend, als op een feest.
Daarboven jubelen weer de vogels,
driftig trillend in hun liefdesgloed.
De mens aanschouwt dit sprookje
opnieuw, met grote vreugd.…
Prachtig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Uitzonderlijke tulpen op tafel
verzenden krachtige tonen:
beter kan een bloem niet ogen.
Gelijk edelstenen, trots gedragen,
waarachtig prachtig stralen...…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 robijnrode avond
ondergaande zon
werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 En als dan danst het licht,
en als dan afgelegd het wachten is,
en als dan tonen hun gezicht
de bloemen, spreken zacht en hun gemis
al evenzeer het goud laat stromen,
en als dan toch de wolken komen,
de schaduw en de duisternis,
en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen
jij huist in zijn
zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen,
en…
Heimwee (ik mis je)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
521 En dan het moment dat mijn hand de jouwe raakte,
een prachtige bloem, de liefde, ontwaakte.
Je mond, je lieve lach,
groene ogen waar ik de eeuwigheid in zag.
Zijn teruggekeerd tot sterrenstof,
nedergedaald in dat plekje waar je me ooit als een bliksem trof.…
Herdenking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 symbool
voor veeloud zeer
dat nooit verjaart
weer opnieuw doorstane angsten
en ook dreiging van terreur
doen me duidelijk beseffen:
de bevrijding
is nog lang niet klaar
stel geweld aan de kaak
leg onderdrukking aan banden
dat is de taak
van vredelievende mensen
uit alle landen
zodat vrede
meer wordt dan een woord
een groeiende bloem…
Verliefd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
480 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bloemen laat verwelken
in de eenzame vaas
op het dressoir
ik leef nu vrolijk verder
met een tuin in mijn buik
in een jurk die te groot is
om stilletjes in te wonen
en jij in een ver landschap
traint jouw manlijke spieren
voor de omvangrijke spiegel
die diepe dromen laat zien
later wanneer…
Chinees liedje in Europa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 De heren leiden
hun blanke gade
in sjieke kleren
voorbij de kade
De krekels sjirpen
er naar het westen
(Het meisje huppelt
er naar de velden)
De krekels sjirpen
beschut door bloemen
(De heren lopen
er naar het noorden)…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik wist dat
jij zou komen
zag de horizon
oplichtten door
fantastische
bloemen
in je handen en
je lach straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog…
Genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
526 altijd als jij
buiten komt
lijkt het alsof
de natuur
jou verwelkomt
bloemen gaan
spontaan open
buigen zich echt
naar jou toe om
hun hart te geven
zelfs de vogels
showen uitgelaten
hun kunsten
onder het zingen
van het hoogste lied
de zon verlicht en
verwarmt het
decor waarin jij
deze dag deel aan
de wereld zal nemen
om…
Nieuwe dromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Als bloemen met al hun heerlijke geuren
verschijnen ze als regenbogen in allerlei kleuren.
Ze laten je zweven, ze laten je lachen,
je hoeft er vaak niet lang op te wachten.
In het moment is er plotseling één daar,
terwijl jij je zelf nog afvraagt, wordt deze waar.
Is de magie al aan het werken
zonder het te merken.…
Stapeltjes herinneringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 de kleine
lieve zachte
dekentjes
in donskleur
al warmend
zij hebben onze
coronadagen met
hun intiemheid
gekoesterd
juist daar
waar tocht
het heeft
gewonnen van
isolatiedwang
waait kou
de bloemen
al vriezend
van het behang
het wit van
winters
helderheid
met franjes
dagelijks
leven siert het
landschap met
zijn gekleurde
aanwezigheid…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere dag adem ik weer
de frisse ochtend geuren
van weide en bloemen.
Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
Stukjes lente
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 te maken
voorzichtig
lopend om het
snelste voorjaar
niet kapot te
maken want
ieder jaar heeft
weer zijn eigen
kleurpalet en
diverse
snuisterijen
waar blauw wit
en geel vaak
overheersen
in het groen is
rood en paars veelal
in de minderheid
omdat zij niet zo
veel van licht en
langdurige
zonnewarmte
hebben genoten
dan de bloemen…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 Met welke woorden
zal ik je begroeten
schrijf ik de taal van
de vogel en de bloem
versta ik de taal van bergen
van drijvende wolken?
Zal ik je vinden om je
steeds opnieuw te vinden
houden we elkaar
met hart en handen vast
draagt onze ziel de
tedere nabijheid ?
Zijn wij sterker dan
een kloppend hart…
Anders dan anders
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 in verschijningsvorm
op tal van plaatsen
toch weer anders
dan anders ook onder
dezelfde omstandigheden
nee ik heb geen gouden
bloemen om jou te geven
wel mijn met een
gouden glans
gevulde ogen meer
dan 21 karaat echte
liefde direct warm
terugstralend anders
wordt liefde koud
alleen ingepakt door
afstand in de kleur
onbereikbaar…