5506 resultaten.
Ik blijf kijken. (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
704 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt me helaas
ook geen soelaas meer
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels al aangebroken
heel andere ogen bezien mij
en overzien velen…
Het avonturen pad
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
533 ik zag jouw
ogen dicht
maar in het
klein bewegen
volgde jij
toch het licht
waarmee
de dromen
opengingen
jij schaduwde
tot de cirkel
was gelopen en
je herinnering
en fantasie
terugdraaiend
naar een
volgende
scene gingen
in de mimiek
van je gelaat
kon je de
emoties zien
waarmee
alles gepaard
ging in spannen
en loslaten…
Ik woluw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 zoals het is, vandaag
mijn eigen leven van vandaag
zachtjes zingend op weg
naar het volgende
kruispunt in het park
wetend waarheen ik ga
linksom of rechtsom
altijd terug naar vrienden
met wie ik gelukkig ben
Ook als ik niet meedoe
met de buren, heel Brussel
Berlijn, Beiroet en Beijing
dan nog doe ik mee
maar anders, leef ik
dicht…
buigzaam leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 de vrouw
dicht als een steen
ogen open als schelpen
wie herkent haar?
de dichter
zijn klankloze stem
in woorden verborgen
wie zendt hem de eerste regel?
de bedelaar
de huid vol ogen
die zonder wapen doden
wie zal hem zien?
de gemaskerde god
die as bewaart
van gesprokkelde takken
wie bespeurt zijn leegte?…
LANDSCHAP EN WERK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Ongehinderd,
zonder iets te bederven,
gaat het venijn voort
door de dichte pijpleiding
naar de stad der nijverheid.
Schone wildernis,
sterk en tegelijk kwetsbaar;
ondergrondse weg
voor scherpe fabrieksvoeding
eerbiedigen elkaar hier.…
mechaniek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 donkermetalige wolkenbanden
als kaarten van dokter Hollerith
ratelden dwingend rollend over ons
sloegen je voordeur dicht
doofden de kaarsen in de gang
ik hou de verkeerde sleutel
het verlangen naar een kind
dat altijd weer geboren wordt
er waait een raam open
het gordijn gelig en rafelig
als het kleed van een
oude bruid
ergens klinken…
EENJARIGE REE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 Hij verlaat zijn moeder
ondervindt de dwang
van plotselinge vrijheid
zoekt overal rent lukraak
vindt nergens een tehuis
slaapt soms onder dichte struiken
dan weer in korenvelden
wordt door reebokken verjaagd
hij besnuffelt een jong vrouwtje
maar weet hiermee geen raad
opnieuw de drang tot wegsnellen
beide harde spitsen
op zijn kopje…
Brokstukken
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
450 leven
die ik nu met
carnaval aan een
aantal leuke
passanten zal
gaan geven
zomaar een
presentje met
liefde afgedankt
want zonder deze
zakken is er met
mij niets meer
aan de hand
dan zal ik weer
extra blij zijn
opgelucht zelfs
de grijze zijn
al gesloten
het verdriet is
er uitgelopen
ik moet er nu nog
eentje knopen
die ik niet dicht…
Reizen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
443 wel iets bekakt
over mij had hij niet veel te klagen
wat hij deed voelde moeizaam en uitverkocht
kroop maar zelden van zijn brede schouders af
het denken maakte hem futloos en bekaf
en blindeerde de antwoorden die hij zocht
ze waren er niet, wat hij in zijn pen had
en al dagenlang in zijn schrijven lagen
en de vele onvolmaakheden dichten…
Familie geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
752 Ik wil de cirkel dichten,
Maar kom niet aan ’t eind,
Weet niet wat aan te richten,
Wijl ’t eind in d’verte verdwijnt.
De cyclus van mijn leven
Heeft een duidelijk, voor mij
’n Begin van horen zeggen,
En ’n onbekend einde.…
Het straatje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
320 het oude straatje in het centrum
ademt de geur van het verleden
met bloembakken voor elke deur
voelt het straatje zich best tevreden
de huisjes staan dicht op elkaar
geen autoverkeer verstoort hun rust
ze dromen over vervlogen tijden
toen het hier bruiste van levenslust
de mensen die er woonden
deelden samen lief en leed
ze deelden alles…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn in de adem van donker,
daar waar licht zich in schaduw past.…
Nu toekomst heimwee trotseert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
290 wil ik met je dansen in deze armoede
onder zure regen in de klamme nacht
tussen alle zwetende mensenhanden
of zal ik thuisblijven in dit verziekte milieu
van olifanten in een porseleinkast
gezapig in gezelligheid
ik kan je niet vergeten
ik wil van je houden
heel dicht bij mij
tussen vers gewassen lakens
nu toekomst heimwee trotseert…
Dagelijks geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
316 Het waren rozen
die mij nafloten
in de perken van mijn tuin
en in de hoge eik
in het dichte lover
groette mij de nachtegaal.
In het zonlicht
in de vijver
blonken de vissen
goud van kleur
en zong voor mij
de boerennachtegaal.…
TRUMP IS EEN COOLE EXTREMIST
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
380 Immigration and Customs Enforcement)
een jonge moeder van 37 jaar
in haar auto heeft doodgeschoten
want veelal ICE-koude Trump
is niet te peilen, te meten
op zijn lichaamstemperatuur
warm of guur en voor welke duur
hij is volledig doorgeschoten
wie of wat, 'who' is Donald Trump
wie het weet, mag het zeggen
uitleggen, toelichten, dichten…
De stadsreiziger
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
566 hij is niet goed in dichten, hij schrijft liever verhalen!…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Al die kieren zijn nu dicht, aan wind geen enkel gemis. De bries van een
nieuwe kans wacht daar stil aan de oeverrand.
Samen ver, in die boot, met geluk als peddel groot, en een lach die ons
leidt, tegen de stroom van de tijd.…
Overbleef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
131 aanwezigheid
niet meer
toen ik, haar naam zei
en niet terugkwam
veranderde
het gezicht van de dochter
er was nog de poot,
de scheve mond
haar gesloten ogen
ze was niet meer degene
die ik kende
ik sloot het gat, niet omdat
het daarmee klaar was
alleen ik bleef nog even
boven staan
nog weken later
liet ik de achterdeur
zachter dicht…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.
Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt voorbij is?
Misschien bewaren we geen spullen.…
Nuchtere schaduwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
109 Grauwe wolken heeft ze leren lezen
samen met werkelozen en arme wezen
wollige schapen leren vrij te dansen
met woeste wolven zonder reële kansen
Zij brengt de hemel dicht bij de grond,
weeft het licht door grijze oude bomen,
en ik kijk toe vanuit de wildernissen
die ons drassig land tot dan toe liefheeft
met die wolken en wat druilerige…
Ontleefd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
3 Bloem in de vaas, een vredig gezicht
weer een dag voorbij, het gordijn gesloten
dag papegaai, je hebt nooit eens gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht
In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat…
Germaans gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Menschen werden Brüder
Hat Herr Schiller mal gesagt
Maar de vraag is, dat verstaat zich,
Of dat ooit wordt waargemaakt
Want het handelt zich toch hierom
Dat het ook nog Schwestern geeft
Die je juist niet mag vermissen
Als je naar volmaaktheid streeft
In een tijd van meer gelijkheid
Klinkt dat ‘Brüder’ enkel triester
Nú had Friedrich moeten dichten…
Het kind in mij
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
943 avondkaars gedoofd
Je bent in alles levend voor mij
En waar ik ook ben, daar ben jij altijd
In m'n hoofd, in m'n hart, ik raak je nooit meer kwijt
Je reist steeds met me mee, naar landen overzee
In elke boot of trein of arreslee
Je houdt me op de been, nee ik ben nooit alleen
Je zingt in mij, je maakt me vrij
Je schrijft in mij, je dicht…
ik heb je geopend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.213 raapte wat woorden
stond er ineens
wist je meer vrouw
dan voorheen
toch was er geen keuze
het zorgen ging door
hij was je partner
ik pas een starter
ja, voor de passie
daar ging je wel voor
ik heb je geopend
jezelf laten zien
jij rechtte je rug
vond de weg snel weer terug
in de rol die je speelde
voordat je je even verveelde
dicht…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
Klaterplas
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
987 De dagen gaan weer lengen
Het voorjaar komt in zicht
Stiekem komt de zon kijken
En knijp ik mijn ogen dicht
Ik verlang zo naar de zomer
gewoon zonder jas naar buiten
Zonnestralen die zacht strelen
Vogeltjes die luidkeels fluiten
Kinderen op hun blote voeten
Rennend in het park op het gras
Moeders die gezellig wat kletsen
Op een bankje…
Verdwenen passagiers
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.378 De ramen en de deuren blijven dicht,
in scherpe bochten kan hij schuchter klagen.
De ouderwetse tram met aanhangwagen
doet alle dagen, rusteloos, zijn plicht.
De eindeloze reis gaat doelgericht
langs sporen van verdrongen onbehagen.
En niemand die de vragen stellen wil.
De waarheid wordt, als vroeger, bang ontweken.…
Tijger
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.413 De schaduw lengt haar lange tong
likt gretig naar het vluchtend licht
dat voor het gulzig donker dicht
behoedzaam kruipt langs roversjong
Het duister dat haar lijn verdrong
haalt vloeiend uit naar `t evenwicht
dat gloeiend groen een glooien richt
op smaragd bestreken horizon
Een schim schicht schaduw als een speer
klauwt krassen nacht als…
Vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.052 Dicht bij mezelf heb ik liefde ervaren
weg van die stenen, groteske gebaren
in zachte, warme soms droevige ogen
vér van die keiharde preekstoelbetogen.
Mensen zijn mensen, zijn warmtelijk dieren
hebben een lijf en een leven te vieren
voeden elkaar steeds in liefde en lijden
kunnen wat lachend zichzelf best bevrijden.…
Wal van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.061 En tussen de muur die kan zwichten
als liefde weer roept voor een doop
schrijf ik deze woorden in dichten.…