4149 resultaten.
Elke dag weer
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.362 Nu probeer ik je los te laten, tevergeefs.
Nu probeer ik verder te leven, tevergeefs.
Nu probeer ik weer adem te halen, tevergeefs.
Nu probeer ik mijn tranen te koesteren, tevergeefs.
Nu probeer ik door te gaan, tevergeefs.
Nu probeer ik het te accepteren
en het een plaats te geven, wie weet.…
Adios
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.182 zodat de beer ongevaarlijk is
voorlopig zal de sneeuw
de bergtop zwaar bedekken
maar als het ijs weer smelt
en de vogel met spriet zich meldt
gaan planten weer ontspruiten
als ik het groen nu al bezie
en al vlinders voel in buiken
weet ik dat ik mij waande
pijnlijk in zwaar gevaar
als leven weer gaat ontluiken
komt er weer een zomer los…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 Lange snikken rekken, trekken
blaadjes los, losser en uit hun beregende
knop. Ze
vallen. De schone schijn is overstemd.
Doornen scheuren hun tanden stuk op steen
schuren als betonnen zon rinkelt
op bepoederd ijs. Zoete herinneringen
zijn een verleden op zich.
Huil niet madame, het leed is nog niet lang
en nog lang niet geleden.…
tolerant op voorwaarde
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
620 tegen de boom parkeerde
het spartelbeest herkende als piranha
erkend happer in mens en dier
die men later determineerde
tot ondersoort pirapitinga
via aquaria hier uit de Amazonerivier
onder voorwaarden echter 100% tolerant
had zwan namelijk niet in de singel gedoken
die reiger was er waarschijnlijk aan gegaan
pirapitinga's laten niet los…
Geen kind meer.....
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.255 wel, maar ik raak het kwijt
Altijd als heel normaal ervaren
het was er en is er nog steeds
gedachten niet te verklaren
benauwen mij, maken mij bevreesd
Jij was de moeder en ik het kind
ik voel nog immer jouw armen
maar het tij keert plots, heel gezwind
geen mamma meer om aan te warmen
Het leven wordt heel anders gespeeld
ik zal je los…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 hij dwarrelt rond je hoofd
en golft je lange haren
vertelt verhaaltjes aan je oor
en gaat er met je stem van door
hij ritselt in het bos de blaadjes los
de takjes laat hij dansen
dennen met hun groene piek
wuiven traag als oud publiek
zuchtend kijkt hij onder
donkergroen en tilt de takken op
de bosmuis vlucht een vogel wiekt
een schreeuw…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 Waar het ijzer zich vermengt
gaat het glazuur los van de klei
het kleurt zich met de ochtendzon
nog kleumend kijk ik toe
het kaft van het boek
is gescheurd en gekreukt
de inhoud was het waard
keer op keer gelezen en doordacht
muziek gebrand in zilveren schijf
draait rond en stoot geluiden uit
de rock, het rithme van de dans
weerkaatst…
Het Ei
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.560 Ik zal hem nu voor het laatst los moeten laten,
niet alleen het ei, maar ook mijn verlangen,
ik zal het hier wel achter moeten laten
en mijn geweten opnieuw gaan behangen.…
troost
hartenkreet
3.5 met 42 stemmen
4.973 Als ik weg ben,
Laat me dan los,ik heb zo veel te zien en te doen.
Houd me niet vast met je tranen,
Wees gelukkig met al onze jaren.
Ik gaf je mijn liefde,
En jij weet niet half hoeveel vreugd jij mij gaf.
Dank voor de liefde die mij werd betoond.
Maar ik moet nu alleen verder reizen.…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 Steigerend
aan de rand van de klif
de bok -
de rode draad om zijn hoorns
raakt los.
De tortelduif -
sierlijk landt zij en prudent
pikt zij zaden op
terwijl men elders einders wist
en nacht vermeerdert.
Het Volk van G’d,
de Partij van God – namen
kunnen vloeken.
Ook de taal valt onder
schade - collateraal.…
Hyena’s
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.550 We kruipen bij elkaar,
zijn helemaal van God los
we gaan uit ons dak jongens,
en roddelen maar!
We zoeken elkaar op
en pissen in het donker,
een slachtoffer, gauw gevonden,
ja, die is de lul!
We wrijven ons in de handen
getverdegetver, wat lekker
zo’n kans laten wij niet lopen
zo’n kans krijgen we misschien nooit meer.…
Wat was herneemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
621 hetgeen voorbij is
slaat verzwegen neer
op vaag geworden lachpreken
de hoop vervliegt mee
als mannen zich verschansen
tussen dennebomen en bitterborrels
op Garmisch’ hellende vlak
dappere dwazen goedgemutst
met witte voeten stranden
magneetronde bollen
op krenterigheid gewarmd
poederen de laatste gaten dicht
buiken vruchten loos…
Misje
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.371 Je schaterlach weerklinkt in mijn hoofd
Schemerlicht maakt je nog mooier dan mooi
Ik bekijk je, gevangen, vanuit mijn kooi
Aldoor heb ik ons betere tijden beloofd
Even ga je jouw weg en ik volg die van mij
Onze weg in het midden vervaagt intussen
Het ongeloof is de passie aan het sussen
We laten elkaar los, voel: je bent vrij!…
De nette heer
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.087 Maar ongevoelig rukt hij zich krachtig los
En loopt weer verder, ja naar wie?
Het is een nette heer
Maar zijn gevoelens kloppen niet.…
- Schild van het Westen -
netgedicht
4.1 met 47 stemmen
613 Laat mij toch los en kijk,
zoon van de stichter der grondwet,
die mij griefde en vertoornd,
wik je woorden wel, gebruik het schild,
en niet je sabel en geweld...
Gebruik verstand en niet het geld.…
Ode
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.085 Rumoer brak toen los, iedereen wist het wel.
En jij zat, in elkaar gedoken, daar
Je wist niet welke naam je kon noteren
Dat brak mijn hart. Maar het is goed gekomen dat jaar.
Nu ben ik trots op jou: je bent gegroeid
Je hebt vrienden en vriendinnen, of dat komt
Doordat ik me met je heb bemoeid?…
Begrijpen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
954 Begrijp me als ik afstand neem
Maar eigenlijk denk: laat me nooit meer los.
Begrijp me als ik zeg ik wil nooit meer eten
Maar eigenlijk bedoel: hoe moet ik nu weer verder.
Begrijp me als ik zeg ik wil niet meer
Maar eigenlijk bedoel: help me om verder te gaan.
Begrijp me als ik boos word
Maar eigenlijk alleen liefde wil.…
Wie je bent zeg je zelf ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
550 Wie je bent zeg je zelf,
dat mocht je willen man,
wat doen dan al die personen in jou
met jou en voor jou en na jou en tegen jou,
je vader, je moeder, je leraar, je buurman,
zij zeggen wat je moet zeggen
en jij bauwt ze na als een papegaai,
die overuren draait op een kermisschip,
als je daar niet los van komt dan
zeggen zij wel wie je bent…
Kamers van angst
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
614 En ik lach vrolijk als een muis
of kat in mijn eigen kleine stulp
maar daaronder heerst angst en
ik zie dat Nederland verandert
en dat 't wel los zal lopen, tóch?…
Het herfstbos
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.748 In een vijver diep in het bos
komt wat rotte eierengeur los,
onverteerbaar spuit een merel
zijn blauwzwarte bessenrest
op mijn splinternieuwe vest.
Overal hangen rode bessentritsen
glimmend aan een struik te blitsen,
een laag zonnetje verzilvert
schuine stralen naar de grond,
waar op het kleurig tapijt
zoeven nog mijn schaduw stond.…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 veroverd met huid en haar,
geketend sleep je mij naar de
spelonken van meedogenloze
melodieën, waaraan niet te
ontsnappen is, laat me branden
in je vlammen, die dansen op
akkoorden en waar ik niet vanaf
wil vallen, behalve als deze
breken, dat is uitgesloten, ik
blijf met jou verbonden, de tijd
was kort, die me was gegund, ik
ruk mij los…
Geheime liefde !
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.176 smart
Ondanks de regelmatige misverstanden
Kunnen we niet zonder elkaar
En polijsten we de grove randen
En voelen ons weer een spannend paar
Onze liefde is van grote waarde
Ook al zijn we elkaars partners niet
Zonder elkaar is voor ons geen optie
En geeft ons geheim soms ook wel verdriet
Bij elkaar voelen we een andere dimensie
Zijn we los…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Van ’t diepste zwijgt wie stamelt: God is Al, -
Gij, grote Ziel, aanschouwde in ’t Ogenblik
’t Volmaakte Godsgeheim van ’t ik-loos Ik,
Dat door uw wijsheid spreekt en spreken zal.
Uw geest schiet stralen verder dan men weet:
Gij zelf de zuivere vorm van al dat licht,
Sterk en onschendbaar, boven sterfelijk lot.…
nog niet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.556 De ziel heeft nog geen toevluchtsoord,
staat te wachten
en bengelt aan een los koord.
De toekomst zal moeten uitmaken
of hij bij het hart en de ziel zal geraken.
Blijven ze in een web van ongenoegen
steken.…
De lelie en het mes
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
680 bliksems slaan op ’t middaguur
vernietiging van al wat was
paars gekleurd het zonnevuur
de open schaal vol bittere as
de lans doorboort het pentagram
haar mantelschelp is week en zacht
de levensschenkster leeg en lam
verliest haar toegewijde kracht
bipolair in eigen kosmos
de lingam wordt zijn eigen kruis
Wodan hakt zich uit de grot los…
Jij bent een wereld op zich
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.455 Nog draag jij de kleur van jouw moeder
als de schalen van onsterfelijkheid
zich ongemoeid laten
Het gemis wordt zwaar gewogen
sinds het blad de boom los mocht laten
en de wind het heeft weggedragen
Een moment van samen zijn
heeft zijn deuren voorgoed gesloten
en in ieder beeld dat jij van haar schept
leeft zij onverstoorbaar voort…
Dromen in een Droom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
691 ik droomde dat ik droomde
en in die droom
was ik vrijer en blijer dan ooit
helemaal los van de aarde
elke spanning verwaterd
alle ijs ontdooid
de zon blonk en klonk zó prachtig
geluiden gonsden, glansden hoog
woorden, gevoelens vol en krachtig
monden in één monoloog
ik droomde dat ik ontwaakte
maar herinnerde mij mijn droom
normaal…
Sneeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.432 Ze leven,
die losse wittigheên!
Ze wervelweven,
ondereen,
een kleed, waarmede ze de aarde kleên.
Er ligt al een deksel van vlekkeloos laken,
gericheld,
geticheld,
op al de daken.
Het wordt een stiller, een warmer weer,
en zachter zijgen de zieltjes neer.
Het vlokgewiegel
sterft tenemaal.…
Aangestoken door eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
804 Eenzaamheid, voor jou een
Onbekend begrip - de jaren
Leken dubbel zo lang te
Duren en heel je menszijn
Deed pijn, aangestoken
Door eenzaamheid; om de
Kwellende pijn te verdrijven
Greep je naar grenzenloos veel
Paracetamol, waardoor langzaam
Maar zeker niet alleen je
Lichaam, maar ook je geest
Vergiftigd werd en je het
Leven langzaam los…
Vannacht ontwaken de kersenbomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.120 Zijn hand trekt het schuifslot los.
Bomen moffelen met hun wortels.
De geur van vers brood waait
ongewenst aan van straat.…