5637 resultaten.
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
ik liep over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Redding
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
530 je zegt
ik kan de pijntjes voelen
van de bomen
van de onrust in het gras
van de twijfel in de wolken
van de benauwenis onder vogels
van de vrees voor kruipende dieren
je zegt
ik lijd met hartzeer
om de broosheid van de bloemen
om het verdriet van de kleinen
om de domheid van de groten
zullen we zoenen?…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart nu het
gewicht van wolken…
Woest en ledig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
519 Hagelbuien ranselen de winter weg
Avaritia hoogmoedige solitaire zwarte wolk
zal de stormachtige wind hem op tijd doorbreken?…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 's Avonds zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen…
Het bloesemt!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 het bloesemt in de bomen
't is toch zover gekomen
al leek het er niet op
de winter bleef maar hangen
er rees een diep verlangen
naar bloesem uit de knop
naar roze getinte takken
die haast van zwaarte knakken
dat leek dit jaar een flop
de wolken bleven dreigen
het voorjaar bleef maar zwijgen
de zon liep niet voorop
nu staan ze toch…
Auditief vangnet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 restanten
menselijke geluid
klinken nog ver
boven het
pandemonium
van de wereld uit
van wolken
gedreun
en gebrom
daar kijkt geen
mens in herkennen
meer van op
nieuwe tonen
zijn altijd op proef
tot stamboom en
afkomst zijn bepaald
zonder dissonantie
is aangemaakt
en het
bestaande
orkest duidelijk
niet ontregelt of
gefrustreerd…
Duisternacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 In de duisternacht tekende zich
een vreemd verstild droombestaan
op het naakte droge papier
verschenen beelden uit het heden
terwijl de nuchtere tekenaar sliep
kwam zijn vaardig potloodpunt
plot tot aardigheid van leven
een landschap met wilde rivieren
groene bossen, witte wolken in de lucht
het leven op aarde in een fraaie vogelvlucht…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan een ziel zo vol verlangen zijn,
gevuld met wierook en de geur van bloesems;
hoe kan het denken plots verstillen
na dromen van de zomerzon en wolken.
We weten weinig, eigenlijk soms niets
van wat in kinderlijk begrijpen wordt verstaan.
Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?…
tussen heldere heuvels
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 een sterfelijke god die niet sterven mag
slingert een vuursteen naar de hemel
vanaf de Heuvel van het Werk
de zon staat laag
het licht legt een lange weg af
een god zonder stem ver van zijn stam
hij is de waanzin nabij
telt ontelbare sterren van gouden oker
op de Heuvel die Bidt
de wereld wordt stil als een god
met bedaarde hand de wolken…
zee in zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 één druppel nieuw licht
maakt
een nieuwe dag
één druppel voor
grensverleggend
nieuw leven
één druppel slechts
draait
een leven om
één druppel
in de woeste zee
en
ik hoor hier en nu
de druppel vallen
en zie
de zee zoals ik
die nooit eerder
zag
maan verbleekt, blijft wel
tussen de wolken staan,
maar toch
één druppel…
Een nieuwe fase
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
944 Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
De vorst slaat echt wel op de vlucht
De warmte zal dan binnenstromen
Bij maan en helderblauwe lucht
Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
Nog zijn de wolken zwart helaas
Daar valt nog niet aan te ontkomen
Maar straks is weer de zon de baas
Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
De bloei staat weldra…
Vragen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
481 Weet je waar de wolken wonen
die hier rond de aarde gaan?
Weet je hoe de bomen groeien,
waar de mooiste bloemen bloeien,
kan je dieren zelfs verstaan?
Ken je van het licht de oorsprong
en hoe nacht je dromen schenkt?
Ken je uit het ver verleden
wat de mensen elders deden,
weet je wat de toekomst brengt?…
Mijn dromen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 Als de wolken
zweven mijn gedachten
langs Pruisisch blauw
boven velden en wouden
naar landen van fantasie.
Over eindeloze zeeën
blanke palmenstranden
hoge bergen
diepe dalen
en kusten met ruige rotsen.
Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeeën van kust tot kust.…
Jouw afwezigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 ik raakte
langzaam
aan aarde
nadat ik
op wolken
gelopen had
een eerste touché
kwam hard aan
op de bevroren
bodem van een
witte nog niet
belopen wereld
recht op
neus in de lucht
met langzaam
meerderend zicht
dat nieuw voor mij
paste in beginnen
horen en voelen
hoe hard leegte mij
zijn alleen zijn
toeschreeuwt en
hoe verloren…
Mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Als de wolken
zweven mijn gedachten
langs pruisisch blauw
boven velden en wouden
naar landen van fantasie.
Over eindeloze zeëen
blanke palmenstranden
hoge bergen
diepe dalen
en kusten met ruige rotsen.
Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeëen van kust tot ust.…
weerklank
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 betreden we onbekend
terrein bij elke verbazing
dansen voorspelbare wolken
op onbeschreven hoogte
ligt er adem op daken
dichter dan mist
ijlen woorden na
achter omzoomde muren
wachten en vergeten we
met de wijzers mee
bewaren we onszelf en alle
dingen die er zijn
om tijdens afwezigheid
zo mogelijk zonder bezwaar
een gedachte…
Alleen de reigers zien mijn tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Dan, in de ochtend ben ik eindelijk alleen
Een zachte wind suist langs mijn oren
Mist nevelt op mijn gezicht
Een zoete zomer is vervlogen
Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen
Grijze wolken halen me langzaam in
Op mijn wangen komt alles samen
De mist, de nevel, de motregen
Ten slotte mijn zoute tranen
In het weiland wachten…
Op weg naar Allerzielen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Voor dankbaarheid is zeker nu de tijd gekomen,
er is zoveel gegeven, elke dag steeds weer;
de zon, de wolken en de hoge bomen,
en dromen en de vriendschap meer en meer.
De vrede die op zoveel plaatsen is bedreigd
maar hier nog wel een plaats heeft om te wonen.…
Island in the sun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
609 Een airbus trekt een streep
dwars door de wolken
de golven van de stille oceaan
omspoelen kringen zand in
breekbaar lint
Er gonst en galmt zo om de
paar minuten
een jet airliner - eiland in de zon
de last van passagiers is
tijdelijk
een hier en nu van wereldse passanten
Vanuit de lucht gezien is een atol
een klein en tijdelijk eiland…
Mangel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Schrijf zelf dan
iets beters iets
diepers en langers
voorzie het van humor
en maak een satire
voor mijn part
bijvoorbeeld
niet over de wolken
maar het zee- land- en berg-
en transitieklimaat
pleeg geen plagiaat
dat reeds bekend staat
als het openen van
hoeken kieren en gaten
der apocalyps en
nirwana gedachten
maar ga aan…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
Lentejas
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
737 dat lustig verlangen
door kwetsbare voorjaarsbloesem
op zoek naar onzekere schoonheid
nu de oude stad ligt te slapen
ochtenddauw in het park parelt
nu je in jouw kloffie koffie drinkt
nadenkt over problemen in de wereld
terwijl zij zorgt voor zoete koffiekoekjes
zie jij dat domme mensen vrolijk worden
van dat beetje felle zon tussen wolken…
Zwoele zomerdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 Over het ochtendland ligt ’n waas
Van mist van lage wolken,
Die alles doen vervagen,
Tot de zonnewarmte overwon.
Het groen straalt me tegemoet,
Zonnetje zet alles in ’n gouden gloed,
Bomen laten hun blaadjes glanzen,
Briesje doet grashalmen dansen.…
Ik dacht aan de herfst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
257 In de zomer
wandelen we bij zonsondergang,
langs koeien en paarden,
stil grazend wolken
uit de blauwe hemel.
Elke dag lopen we samen
rond het Roege Bos.
Soms fluisteren we over onze herfst
en vragen ons af:
op welk land zullen wij vallen?
Gisteren,
onderweg naar huis,
struikelde ik plots
en viel zacht
in de bladeren.…
Thuiskomst
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
488 Een kraai landt op een tak
wolken herhalen zich in een waterplas.
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte
te bedaren met zacht wuivende gebaren.
Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er.…
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 Een oude hippie in mijn hoofd
probeert te schaken met de wolken.
Misschien ... is dat het dus,
het onbegrijpelijke:
dat alles maar dan ook alles klopt,
zolang je maar niet probeert te denken!…
vlucht ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
262 herfst
bepaalt de tijd in eigen beheer
tegen de hemel van october
de koers is in volledige rust
met het zwak gegak vooraan
over de matte hemel met
de trage spoed inbegrepen
de gestrekte halzen
lome peilen aan het lijf
achterwaarts stijf
opgeborgen in de verenhuid
lang gerekt is de vlucht
van de ganzen
naar het verder huis
tussen de wolken…