Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Dichten doe je voor iedereen voor jezelf

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Dat zand wit moet blijven, naar mijn mening. Dat water water is, zoet en zout, goed of oud. Gras zal bij mij groen zijn, onthoud. Het kalf zal geen koe zijn of vrouw. Zo ben ik niet met mezelf getrouwd. Als ik een halve wereld vertel waarom ik van hem hou. Ik keerde in mezelf en jij liet me netjes uitrazen.…

GEBED TE WAALWIJK

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.514
Gijzelve zei toch: Ga, vermeer Ulieden als het zand zo zeer, En even menigvuldig; O Jezus, lieve Jezus zoet, Mijn âren hebben gans geen bloed, Mijn schoot blijft steeds geduldig. Maria met Uw hemelkroon, Geeft uwe voorspraak tot de Zoon, Dat Hij ons koom' te horen.…

zondag in september

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Klit aan zand en veren De kranten hebben hun koppen nog niet vet genoeg gedrukt.…
Wimper4 september 2003Lees meer >

De dichter

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
Het water maakte het tot zand – haast onzichtbaar – en knipte als een overenthousiaste peuter steeds deeltjes in twee, in twee, in twee. Klaar. Dit was het vervloekte niets. Dit was ondeelbaar. Het leven zei me niet te zullen rusten voor De Dood mij in zijn kamer kuste.…
Sander Kunst10 december 2007Lees meer >

Het lied van de kleine schrijver (of: De ballade van Steven Watertij)

hartenkreet
2.3 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.029
Watertij en zijn daden bennen klein Eén ochtend per week is hij helemaal vrij Dan filtert hij tekst uit zijn brein Het gaat over dingetjes van alledag die hij gretig en grondig ontleedt Zo proeft hij het leven zolang als dat mag zo waar als hij Watertij heet De tijd vaart voorbij als een schip op het tij Soms vrij dan weer vast in het zand…

Flarden mist

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
------------------------- FLARDEN MIST Weergod Hiemstra had het volk verkondigd Dat het midden van ons land ten zuiden Der meren van de Flevobinnenzee Geteisterd werd door lagen dichte mist Dat deze zich des nachts had uitgebreid Tot gans de hoge noordelijke helft Van 't ons omringend lage polderland Alsmede tot de zuidelijke zand…
Max21 januari 2022Lees meer >

De Vrouwe van Terschelling

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
Een zeer wrede terechtstelling onder de kust van Terschelling: hierna lagen er op het strand ruim honderd lijken in het zand. De jonkvrouw was zeer aangedaan, is alle lijken langsgegaan, heeft voor elk van hen gebeden en voor hun familieleden die nu alleen achterbleven, eenzaam verder moeten leven.…
Jack Stoop4 oktober 2022Lees meer >

In het stof van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 208
Ze zeiden dat het leven verder moest gaan, maar hun zinnen klonken alsof ze door zand spraken. Ik dacht aan al die keren dat jouw stem mij door mijn eigen stormen heen loodste. Jij wees nooit de weg met grote gebaren, je stond gewoon naast me, als een lantaarn in stof.…

ABELEN

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.374
Elk komt uit en wondt en snijdt u; raapt en rooft, met volle hand; nu dat, omme' en verre en wijd, uw hoge krone ligt in ‘t zand. Vijandschap, aan alle zijden, woedt om uwe ellendigheid: heeft u ooit, in vroeger' tijden, vrede en vriendschap één ontzeid?…

Jouw naam ken ik niet

hartenkreet
4.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.176
Mannen wereld is het duivels valse Eden, clitoris en schaamlippen besneden haar lichaam onder zand en het hoofd gestenigd, wat er van over blijft, neemt zij mee in het vuur, het doodsbed van haar eega. Jouw naam ken ik niet.…

Verandering

hartenkreet
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.717
Ik wil je niet verliezen Ik denk dat ik nu eindelijk mijn ‘soulmate’ heb gevonden Met jou wil ik mijn toekomst opbouwen Met jou wil ik verder Soms voelt het alsof het door mijn vingers glipt als ultra fijn zand Soms voelt het alsof ik in een trein op ramkoers zit en ik kan er niet vanaf springen Ik hoop ik dat ik niet iets doe waardoor je je…
JRH25 juni 2008Lees meer >

weerzien met de vos, aardedonker (1)

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 659
op een meter afstand zijg ik neer in het zand en kijk in strakke ogen zijn vacht borstelt wat in de wind mijn zijn is ineens zo klein, die blik ‘vertel mij, waar is uw lief, als ik bij uwen hof liep en de kiekens wilde bewonderen, liep ze altijd in de orchideeënweide, zag mij, knikte ' of ze stond te schilderen in de serre ‘ hm, heeft…
Rieg27 juli 2008Lees meer >

DE WIJSGEER EN HET KIND

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.417
Hij heft het hoofd, hij treedt naar voren En ziet een kind, dat graaft in ’t zand. ‘Wat wilt ge knaap! Waartoe dat wroeten? Wat spit en delft ge kluit aan kluit?’…

Musiceren

hartenkreet
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.809
En zullen we daarna samen Vijf uren liggen in het warme zand ? En dromen tot leven wekken ? Sprookjes tot werkelijkheid ? En nieuwe momenten beleven ? En zullen we daarna samen Ruimte reserveren voor herinneringen ? Aan de momenten die nog komen ? Aan pannenkoeken, laarzen en een oude jas ? Aan oevers, bossen en een duinpan ?…

LEED

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.957
Met potscherven was het omzet en Met wit zand netjes bestrooid; Een halve bierkruik aan 't hoofdeind Volmaakte de schitt'rende pracht.…

Het kind in mij

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 943
Schelp in 't warme zand, 'n zeester in m'n hand 'n Golf danst om m'n lijf, verhalen die ik schrijf De zomer in 't hoofd, 'n avondkaars gedoofd Je bent in alles levend voor mij En waar ik ook ben, daar ben jij altijd In m'n hoofd, in m'n hart, ik raak je nooit meer kwijt Je reist steeds met me mee, naar landen overzee In elke…

De laatste zwaluw

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.522
geen voedzaam koren Staat hier meer op het dorre land; Waar ’t rijk en vruchtbaar was te voren, Vindt gij thans niets dan stuivend zand; Geen plekje gronds bleef uitgezonderd, ’t Is alles naakt en bloot geplonderd, Het woud zelfs schudt zijn hulsel neer.…

Pinokkia

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 735
Ik zal haar om de tuin weten te leiden, zand in ogen strooien en win met speels gemak haar hart.…

De donderbui

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 937
De lucht betrekt, het zand stuift op, Hoog torent zich de donderkop, Die blauw als lei, en koperrood, Dreigt met vernieling en met dood. De bliksem, kort en lang van lijn, Gelijk een zenuwachtig sein, Meldt ademloos: wie vloeke of kniel', Gedenk uw zonden, red uw ziel!…

vriendelijke piraat

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.013
naar achteren of omgekeerd weer terug lees jij op eigen wijze al de eerste prent en plaatsjesboeken bumba en de teletubbies van het eerste uur de helden verruilde jij voor buurman en buurman naast poeh-beer en piet piraat het liefste echter speel en zing jij van plop de kabouterdans of ‘engeltje’ blèrend ravot jij in bakken vol met zand…

Het leven is passen en meten

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
dat rusten doe m’n best om te vergeten Tot het ‘iets of wat’ me zomaar weer te binnen schiet Want m’n chaotie is er niet 1 van de intrinsieke wanorde Soms wel van de waan van de 'uren, dagen, maanden, jaren' Misschien hangt mijn leven wel van droogzand aan elkaar Maar ik ben toch gelukkig een heel end gekomen Natuurlijk glipt soms het zand…

Hepta

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 749
goed, luister dan naar dit betoog waarvoor ik mij niet langer hoef te schamen in elk geval begon het niet in babel want daaromheen ligt het tweestromenland mesopotamië, moeras en zand daar heb je geen Gedichten punt en el ook al genieten dichters daar respect meer dan de tachtigers en modernisten maar als de vijftigers dat ook echt…

Een plekje vinden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Ze wist dat haar tijd dunner werd, dat haar reserves als water in zand zakten. Ze moest haar zoon een plekje geven, zei men. Maar soms bestaat er geen plekje, alleen het draagvlak van liefde dat weigert op te houden ook al is het nergens meer aan vastgemaakt.…

Aan Joke van der Veen

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 913
de zon die door het hoornvlies brandt, de klei, het veen, het water en het zand; het landschap neemt veel ruimte in, veel meer dan de persoon die ik bemin. De onrust en de woede en het domme wachten en alle onuitsprekelijke gedachten, want ongenadig slaat de liefde toe, bijtend als een zuur, wat ik ook doe.…

De reiziger

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 834
ik geloof in appels en peren er is genoeg dat mij boeit Ik heb niet veel nodig water, brood, kaas en wijn een rugzak vol dromen daarmee kom ik een heel eind Mijn benen gaan westwaarts ik weet dat de zee daar moet zijn en puffend over het laatste duin zie ik de zee schitteren in de zon Mijn rugzak afgedaan ga ik zitten in het warme zand…

Vierkoningen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 980
Hij raakte verloren in zand en in stormen en leefde van vijgen en water en wormen. De beker die hij als geschenk wilde brengen diende nu om water en vruchtvlees te plengen.…
Jan J. Arends11 december 2005Lees meer >

's Levens Beker

poëzie
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.804
Duizend die hem vrolijk grijpen, Maar met harde vingers nijpen, Breekt en barst hij in de hand; Dan beklagen zich de droeven, Dat zij 't vocht nog nauwlijks proeven Of de zoetheid ligt in 't zand. Andren netten pas de lippen, Of zij laten hem ontglippen, En zij doen dezelfde klacht.…

Wij weten niet vanwaar wij komen

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Maar nooit erlangen wij de weelde, Te wandlen in bestendig licht, - En 't zand, waar 't argloos kind mee speelde Stuift over 't graf, waar 't eens in ligt. Wat baat ons peinzen, wat ons peilen; Het lood zinkt neer en vindt geen grond. Geen mens, die zeeën kan bezeilen, Waar niemand vaam of koers in vond.…

De Smarten der Liefde (drieluik)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
in de koude grond neer, Voleinding Ik had je wel willen bekijken, Maar mijn ogen waren zwaar geworden, Vermoeid van een brandend hart, Het bloed dat sneller stromen wil, Verminkt was jij achter gebleven, Je had je hand nog toegestoken, maar ik was verder gegaan, Om daarna weer terug te komen kruipen, Om nog net jouw afdruk in het zand…

EEN OUD BESTEVAARTJE MET EEN JONG MEISJE

poëzie
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.051
L: Van landen, zanden, geld en goed Zo ben ik machtig rijk. J: Dat acht ik niet, o suffe bloed! Ik wacht na mijns gelijk. L: Het goed is het, waar men wel of vaart, Dus, Meisje, wees gedwee. J: Gij zijt mij al te oud bejaard: Wat jij zoekt, zoek ik mee. L: Och kindje, geef je mij een zoen, Ik geef je al dit geld.…