5142 resultaten.
jouw stad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
486 dit is jouw stad, wat ze ook zeggen
de stoeptegels zijn van jou
de ramen, de kleuren, de geuren
het bloed achter de ogen
de geboorte, het kind
elke straat, elke taal
deze plek is van jou
alleen van jou
jij bepaalt met wie je deelt
deze lucht is jouw adem
dit cement zijn jouw poriën
hier at je brood, dronk je verdriet
huilde je vreugde…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 eerst nietsvermoedend nog
van het dodelijk verderf
dat magere hein strooide
hoopte ik wakker wordend
de nachtmerrie te verlaten
waarin als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de adem…
Grenzen bereikt?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
412 reinste
bronwater aangetast
getapt uit het bloed,
waarin de waarheid
afbreekbaar wordt
reeds voorspeld in de
oerziel, afgedaan als
onzin, klopt het aan
de poort, vaak ontzegd
en komt het ijkpunt
dichterbij waarin ik
droom, soms fataal
waarvoor ik ben gezwicht,
een kortstondig evenwicht
in cumulerend licht,
waaruit ik adem…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
corona tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 ik leef,
in deze corona tijdperk, ik adem
vreugde leed virussen lust
insecten fijnstof valse informatie
in door de flanken van wie ik
mag zijn, leugenachtige
detectoren met een op
een zelfreflecterend feitelijk
waanzinnige waarneming
ontmoedigen mij
niet dat ik dat wil, maar dat
umheimliche gevoel van
het niet meer verbonden
willen…
Angelina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Ik heb twee volle dozen post
en een la met oude spullen
een herfstblad uit 1989
de vleugels die mama me aandeed
om te zien wat ik moest zijn
en een paar restjes van haar stem
uit de verstolen momenten
dat ik mijn adem inhield
om de geheimen te horen
die ze onderaan de trap besprak
Ik ruik weer wat ik wilde
heel de dag haar liefde
en…
Institutioneel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
610 Tot de adem stokt omdat iedereen een
eigen agenda heeft door de waan van de dag,
waarin institutioneel wordt doorgejokt…
Toen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 vrouw kuiltjes in haar rode wangen had
En de jongen skatend over straten gleed
En het kind met gebogen hoofd niet meer wilde lopen
En het meisje tegen een muur op iets wachtte
Terwijl de merel in de tuin neerplofte
En het roodborstje dapper standhield
En de hond over het strand rende
En de wind door zijn vacht blies
Zocht iemand naar adem…
Raven op mijn schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 golven
die langer zullen leven dan hij
De man in de kamers vol tafels
met kwartsen uit de landen waar hij zocht
naar heiligheid en liefde
wetend dat hij een huis kan bouwen
van wat hij om niet gekregen heeft
van de aarde die zijn moeder is
Het zusje dat slaapt
tussen de benen van het paard
van haar verlangens, warm
onder zijn ademende…
Balsport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Je hebt het werkvolk en je hebt strategen
De combinatie geeft het meest profijt
Een aanwijzing, een blik, men kiest positie
En plotseling wordt dan de bal gegooid
Men houdt de adem in uit sympathie
De and’re ploeg bezit nu de munitie
Nee, tot het eindsignaal klinkt, stopt het nooit
Het komt nu aan op kracht en strategie…
Gevoel van welbevinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 uren later
dat zijn unheimisch gevoel
moet vertrekken
de laatste trein
staat klaar om alle
ongewenste unheimische gevoelens
naar hun plaats van bestemming
te brengen
zijn unheimisch gevoel
loopt langzaam naar
de eerste treinwagon
kijkt steeds om
nee, het gevoel
van welbevinden
roept hem niet terug
dat haalt opgelucht adem…
Staccato applaus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 een eenling
met een vreemde
smaak voor
buitenissige kleding
die aandacht ving
en stevig vasthield
zijn gang over
de bühne waarbij
hij met vage doch
stevige lijnen zijn
publiek mateloos
wist te boeien niet
alleen door inhoud
maar ook performance
hij was het die
aan de touwtjes
trok en speelde
met marionetten
begeleidde hun adem…
Gewetenswroeging
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Laf hart
Durft slechts tegen WEER-LO-ZEN
Die zingen tot zijn
Laatst' adem 'm benauwt
Een beklemmend gevoel voor
d' Rest van zijn leven…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen
komen zij concentrisch
dichterbij zonder
geluid wel met een
verstikkend beklemmend
beangstigende uitstraling
rood ademen…
winterpark
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 vermoeden van bestaan
adem die witte ijsbloemen
op het glas draagt
zonder tegenspraak
zoals een monnik schrijft
met rustige halen.
een park bedekt met een wit kleed
dat alleen eigen krisstallen weegt
onmerkbaar het gewicht verplaatst
waarin het matte licht wordt opgebaard.…
In oase frisgroen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
364 trillende
horizon lijnden
andere huizen
en koepels zelfs
een kleine minaret
verhief zich in
oase frisgroen
daar donkerden
koelte en stilte
in de rust van de
beginnende siesta
waarbij de licht
opstekende wind al
voorzichtig schuurde
matjes werden
al uitgerold voor
het ver gebed
dat gedragen
gaat worden door
wind met een
warme adem…
Chrysanten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 Kelkblaadjes open en dicht
vrieskou waarvoor het zwicht
warm blazen van de adem
bladeren dwarrelen door de lucht
vogels op hun vlucht
Uitkijken naar het levenslicht…
Wat wil een mens nog lezen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 Misschien wil men nog lezen
een woord dat adem heeft,
dat zacht in ’t donker fluistert:
“je bent niet wat je leeft.”
Een zin die blijft na spreken,
een blik die even duurt,
een stilte tussen regels
waar niets wordt ingekleurd.
Wat wil een mens nog lezen?…
Kille wintermist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 alleen laat staan naast
............de kazerne en de nieuwe golfbaan
............van de zakenlui, ik roep alle
............wijzen, heiligen en engelen aan
................midden in de wervelwind
................van het lijden dat in de monden
................van de woordvoerders niet bestaat -
................onzichtbaar gemaakt door hun adem…
Zacht protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 en mijn stille protest
doet me pijn, het doet
mijn hart verkrampen en
bezwaart mijn liefde met zorgen
Anderen gaan de straat op
maar de nieuwe oude, verharde
regels zijn gewapend
en breken niet, daarom
lig ik mijzelf te masseren
en zacht te maken
De wolken knikken even
In mijn hoofd gaat de wind liggen
en de vogels houden hun adem…
De organist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
380 hij zit aan het orgel
stil en recht
geen schrift, geen noot
die hem iets zegt
hij draagt de toon
hij jaagt hem niet
gelijk men adem draagt
in een lied
zijn handen gaan
waar het hart zijn wil
zij maken luide dingen stil
de tijd vertraagt
de ruimte wijkt
en wat verdween
wordt weer bereikt
Reinaert ging door bos
en hof
met list, met schijn…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
218 Een grijze lucht, zilte adem,
jouw stem verdwaald in het schuim.
De branding breekt een gemis,
elk spoor een stille kus.
Je staat daar, bleek en stil,
een schaduw van wat ooit was.
Ik strek mijn hand,
de wind neemt haar mee.
Je kijkt, maar je ziet me niet,
een zee van afstand tussen ons.…
BECHIRA
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
271 Er lagen vele kaarten langs de lijn
En briefjes waarop laatste groeten stonden
Ze werden dan door niet- Joden gevonden
En opgestuurd naar waar ze moesten zijn
'We liggen slap en en moe in de wagon'
Sara aan haar gezin, voor haar - barakken
Of erger nog de dood, naar adem snakken
Benauwdheid en paniek in 't eindstation
Wat heeft de Hitleraanhang…
kristallen klaagmuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 niet vandaag begroet ik mij
in de oase waar de nacht
de dag begroet, schuil me
in het zand en vergeef me
nog eenmaal, ik beloof dat
de stronken die me struikelen
worden geruimd, mijn adem zo
zacht als de flanken van een merrie
slechts aan mij wordt toebedeeld
dat mijn kinderlijk geklaag wordt
gesmoord in het nat van het laken
dat het…
Een schot voor open doel
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.169 giert door het lichaam
Spieren in het dijbeen spannen zich aan
Wachtend op dat ene moment
Dat ene moment waarop de explosie losbarst
De mensen gaan staan op de banken
Hun geschreeuw wordt als maar luider
Vaders die hun zoons opzwepen
Het stadion lijkt uit zijn voegen te barsten
Stilte
De tijd lijkt even stil te staan
Iedereen houdt de adem…
Surplus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 De Boskapel ademt wachten,
hout en steen houden hun adem in,
tot jij je handen heft
en stilte zich tot klank bekent.
Welcome to all the pleasures,
fluistert het koor in warme golfslag,
de strijkers tekenen zachte bogen
langs de randen van de tijd.…
FIJNSTOF (met dank aan Charlotte Huisman)
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
855 , lucht en intense gevoelens,
van intens verlangen naar een eeuwige,
blauwe, zuivere, wijdse vrijheid,
Fijnstof, alsof Rembrandt zijn penseel
heeft laten dwalen op zuiver linnen,
maar wees eerlijk, het is verraderlijk,
Fijnstof is dodelijk, kleurt bloed
van rood naar zwart, beneemt de adem
van alles, van het water en de lucht,
Fijnstof…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 Geen tijd om te kneden,
bedden opmaken, tafel dekken, afruimen,
snel, efficient, soms smakeloos,
afwas, zoemende disputen, kinderen,
dieren voederen, winkelvlugte,
één vrolijke noot,
werken,
koken, strijken, was, altijd maar was
en kuis... ook kuis steeds weer
als seizoenen in ijltempo,
adem, geef me adem,
geef mij rust en moed…
Diepzee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
595 Mijn adem stokt, enkel van uitzinnige vreugde.…
Nachttij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
749 Ik adem koude in en warmte uit,
wrijf mijn huid nieuwe lagen.
Ik zoek tijden die niemand weet,
wil leven wat nog niet bestaat.
Ja, mens te zijn en toch vrij
is slechts weinigen gegeven.
Te groeien is nieuw en grillig
een onbekende weg die ik ga.
Ik verbeeld een altoos verder
dat mijn verlangen telkens richt.…