6892 resultaten.
Uit krochten en spelonken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 is te lang
alleen geweest in zalen
waar de ratio zonder warmte feest
bindt geen emoties meer
maar separeert in de
ivoren torens van weleer
streel het vlees voel
passie komen overheersend
uit de onderdrukte dromen
speel het beest
geniet maar instinctief
van wat de schepping biedt
na overgaaf en in bezinning
voel je diep van binnen…
De dood van de oude dame
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.007 vanaf een grote hoogte
kijk ik het leven aan, de dood van de oude
dame is slechts een wond die sluit
haar gezicht lijkt vertrapt maar is slechts
een bladzijde uit een oud geschrift, geen
doctorale betekenissen of een afdruk
van de grijns die haar heeft verstikt
de dood maakt hindernissen en
spreekt van binnen uit
bemoeienissen die streelden…
najaar 2010
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 in grijze slierten mist
de dagen worden moeilijk wakker
nu de kinderen weer elke dag vertrekken
alles weer terugvalt
in het strakke uurpatroon
en september de schooljeugd
een uniform aantrekt
om ze in't gareel te houden
de kleuren van de zomer
kruipen in de bomen
voorbij de lange trage dagen
het vuur en warme zand
trekken naar binnen…
STILTETAAL
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
699 langs de tijdlijn van dromen
langs een ogenblik van slaap
een murmeling glipt door zachte lippen
als een woord dat nooit gesproken is, harteloos
toch lief
als een stille brief vol letterloze klanken
zucht de nacht rond ademen
de beelden die ze geeft dragen hun geheim
veelzeggend
in leegtes vol besef ontwaakt een ogenblik van weten
binnen…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Sneller loop ik
fier naar daar
binnen enk'le ogenblikken
word ik een medemens gewaar.
Eind'lijk thuis
het bos voorbij
eind'lijk licht aan
Ik ben blij!…
Volbloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De winterkim haalt haar
– zoals men met vliegers doet -
onder grote voorzichtigheid binnen
Nog dansen de schaduwkegels
over het zandloze strand
tot ze achter de stammen wegsterven
Het oude land geeft de stralen door
aan het teruggewonnen prille polderland
dat achter de dijk rijpt in de tijd
Water sluimert in de laatste winterstand
de…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
Eeuwige jeugd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Een schreeuw loopt dood in misplaatste gedachten, geen honger kan deze maaltijd verorberen binnen tijdige kaders en voorbij voortijdig ingrijpen. In een perkamenten lichaam blijft het kind een kind en de milde regen blust verdroogde kelen. Aan de oevers van stilstaande eeuwigheid wacht de verlossing uit het lijden.…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
Weer paardenbloemen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Het wordt stil in mijn kloppende kamers
alle kaarsen zijn gedoofd
konden we samen opnieuw beginnen
paardenbloemen zijn
heuvels beklimmen als het kind dat
armen gespreid, vogel van binnen
blindelings zeilt op de wind
ooit, onder bloesembomen
bliezen we zaden als bellen omhoog
ik dacht, en denk dat nu nog soms
misschien besta je niet…
Sneeuwpoel bij dag
gedicht
3.3 met 9 stemmen
3.452 IJdele voornemens banen zich wegen
naar binnen waar duisternis heerst,
een ongehoord gewiste voicemail,
een ongedoofd zoekgeraakte sigaret.
--------------------------------
uit: 'Verdwenen obers', 2005.…
middagoverpeinzing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 enkel de winterzon die naar binnen sijpelt
de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt
louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule
die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter
en wat langer duren laat
alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit
ene verstillend moment dat ook mij omhult
zo roerloos omvat
terwijl mijn pen op…
VELUWS DAMHERT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Tussen woeste struiken
draaft een lichtbruin dier
springt soms ruisend op
in zijn witte rugvlekken
glanst de gedachte
aan tamme medeschepsels
binnen de omheinde stadskamp
de snuivende hertenneus
van grauwe natte beeldhouwklei
vol verkenningsdrift
en
de fijne scherpe hoeven
bijltjes die de weg banen
door dichte takkenwirwar
schenken…
Het koude staal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 weer was er
die omslag in je stem
na het stilstaan van de tijd
jij ging jezelf voorbij
wilde terug de warmte in
maar de messen waren geslepen
het koude staal
sneed in scherpzinnigheid
de vriendschapsbanden door
legde waarheid bloot
van wankele pijlers
waarop het samen rustte
relaties stierven
door de kou die nodeloos
naar binnen…
gekweekte vormen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 (binnen de bunkers van een koude dag
rusten broze levens)
heel zacht
licht er het kunstmatig weten
in de afgemeten norm van diens balans
een vormendans versiert voorwaar
wat strakke stropakketten
thans gefermenteerd
tot groei
als vervormde bruidsboeketten
geven ze in volle bloei
hun beste tijd aan lekker eten
rond van geur verkleurt…
seconde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 nu de zon heel even kijkt
of alles wel is, in mijn tuin
tel ik kristallen, alle zeven en
hun licht
dat doorgeslagen dwars door regen prijkt
een hartsmoment in koude dagen
binnen is het warm en vraagt de kat
om aandacht, boven kaarslicht
kleurt haar lach mijn hele leven lang
ik ben niet bang
om weg te gaan
want overal is zij, ze laat…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…
- plooien -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 dat wat komen moet is onvermijdelijk
er zitten geen plooien
waar ze horen
de stof is glad en strak
het zwart duwt zonder vrezen
de leemte ruw naar voren
dof gemis beklopt mij wee van binnen
mijn hand omsluit het strak en wit
maar dat wat komen moet is onvermijdelijk
we hebben niets omklemd
en weten niet waarom
de tijd van daar was rozerood…
kerstlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.188 ik draag een ster in mijn raam
ze straalt haar zachte licht
rond alles, dat verduisterd lijkt
binnen prijkt een boom
er hangen engelen in, verscholen tussen
goud en witte winterbeelden
proef de weelde van vandaag:
de boom beschermt een Kind, een vrouw
en steunt haar stoere man
ik voel verlangen naar jouw naam
haar klank verkleurt mijn…
doorschijnend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 vraag ik me af
verborgen binnen prisma’s
licht omgebogen kracht
de macht van een illusie buigt daar mee
tot onder zee en waterweg
waar hun vorstkap smelt
als stormvloed zwelt blaas ik
zijn sprong tot grote hoogtes, zwaar
en vingerloos –en ongekend
herijkt…
Krachten ( K. en M. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Bewust, onbewust en onderbewust
leiden wij, mensen
een bestaan
binnen universele krachten:
je kunt ze niet onderdrukken;
zij vloeien namelijk van gemis
tot invullen,
van verdriet en pijn...
doen zij uiteindelijk
geluk, liefde en vrede ontbloeien!…
Sneeuwnoten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 voel de kleine
glinsterende vlokken
neerdalen met schroom
alsof ze zich bedenken
zich weifelend neer leggen
op mijn ruige trui
even kunnen ze bestaan
mijn warmte zal ze smelten
dra
zoals Mozart´s noten
neerdalen in mijn gehoor
even blijven liggen
en dan gaan teloor
gesmolten in mijn oor
druppelend dieper
zorgend voor
warmte van binnen…
Een grond van waarheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 De bodem onder mijn voeten
stroomt lijfelijk binnen.
Ik voel mij bevaren door het landschap,
bezwangerd van getemde zinnen.
Het land is bedekt door
een luchtige deken.
Opsnuifbaar van aard,
voelbaar als kloppend levensteken.
Een stem lijkt te rijzen
uit diepe gronden.
Ik nam je mee
als mijn voeten lopen konden.…
Storm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
689 het glas water in mijn hoofd
is inmiddels een wilde zee
kan het niet meer ontkennen
kan er ook niet aan wennen
het stormt in mijn hoofd
van hot naar her
van schots naar scheef
het doet niet meer wat ik wil
we leven in twee werelden
mijn hoofd en ik
als ik naar binnen kijk
valt er nog een wereld te winnen
op die planeet van jou
die…
VOORTSCHRIJDEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 In de laatste jaren
wellicht afgelopen eeuwen
verdwijnt het noemen van God
langzaamaan
uit het dagelijkse leven
maar
als allerlei onzichtbare
heilzame microben
die leven en werken
binnen geperste druiven
met zijn allen
het edele sap
doen gisten en rijpen
tenslotte
de verlangde wijn scheppen
dringt
Zijn hemelse wil naamloos
door…
Mijn muze met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Kwaad waar geen kruid
Tegen gewassen
Door rode schedel kieren
Naar binnen gedrongen
Om moedeloos van te worden
Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg
Door het donkere struikgewas
Hij wil verboden vruchten plukken
Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong
Voor de speech
Niet meer urenlang in stoffige kamers
Zoeken naar woorden…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Zijn wijsheid doet me
binnen vluchten met
mijn bereide gin-tonic
ik nip nog even
zonder smaak…
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Een gloed van binnen en gemengde gevoelens
als stug leer op zacht linnen.
De tijd zoekt een weg voor mij, maar
onbekend is iedere plek waar ik vertoef.
En alle dagen hebben zo hun verhaal.
Met een ritme als de golven van de Oceaan.
Een eindeloos zoeken is het in ons bestaan.…