Alle inzendingen over binnen

6892 resultaten.

Sorteren op:

Uit krochten en spelonken

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
is te lang alleen geweest in zalen waar de ratio zonder warmte feest bindt geen emoties meer maar separeert in de ivoren torens van weleer streel het vlees voel passie komen overheersend uit de onderdrukte dromen speel het beest geniet maar instinctief van wat de schepping biedt na overgaaf en in bezinning voel je diep van binnen…
wil melker22 augustus 2010Lees meer >

De dood van de oude dame

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.007
vanaf een grote hoogte kijk ik het leven aan, de dood van de oude dame is slechts een wond die sluit haar gezicht lijkt vertrapt maar is slechts een bladzijde uit een oud geschrift, geen doctorale betekenissen of een afdruk van de grijns die haar heeft verstikt de dood maakt hindernissen en spreekt van binnen uit bemoeienissen die streelden…
elze11 september 2010Lees meer >

najaar 2010

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 685
in grijze slierten mist de dagen worden moeilijk wakker nu de kinderen weer elke dag vertrekken alles weer terugvalt in het strakke uurpatroon en september de schooljeugd een uniform aantrekt om ze in't gareel te houden de kleuren van de zomer kruipen in de bomen voorbij de lange trage dagen het vuur en warme zand trekken naar binnen…
rietvr21 september 2010Lees meer >

STILTETAAL

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 699
langs de tijdlijn van dromen langs een ogenblik van slaap een murmeling glipt door zachte lippen als een woord dat nooit gesproken is, harteloos toch lief als een stille brief vol letterloze klanken zucht de nacht rond ademen de beelden die ze geeft dragen hun geheim veelzeggend in leegtes vol besef ontwaakt een ogenblik van weten binnen…
switi lobi26 september 2010Lees meer >

Stilte lijkt de spijs

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
liep de heuvel af naar een dorpje in het dal een kerk en wat huizen de toren in verval geen mens te zien onder het groene loof van de platanen een deur staat aan ik zie het leven gaan en treed naar binnen zet me neer als gast ik werd verwacht de maaltijd gaat beginnen stilte lijkt de spijs naast brood en vis gebroken door…
wil melker19 december 2010Lees meer >

Door de donkere nacht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Sneller loop ik fier naar daar binnen enk'le ogenblikken word ik een medemens gewaar. Eind'lijk thuis het bos voorbij eind'lijk licht aan Ik ben blij!…

Volbloed

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 517
De winterkim haalt haar – zoals men met vliegers doet - onder grote voorzichtigheid binnen Nog dansen de schaduwkegels over het zandloze strand tot ze achter de stammen wegsterven Het oude land geeft de stralen door aan het teruggewonnen prille polderland dat achter de dijk rijpt in de tijd Water sluimert in de laatste winterstand de…

zij in stilte lijdt

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 688
Ik dacht de nacht te horen vallen in duister waar het was gebleven zo zorgzaam was de dag en nu verlaten schimpt de schim dwars door ‘t donker heen geen sterrenlicht voorziet in dromen geen akker omgeploegd waar velden dun bezaaid met bloemen de ware trots van slechts de éénvoud zoent hoezeer de rust van binnen stilt de storm de bomen…
elze25 maart 2011Lees meer >

Eeuwige jeugd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Een schreeuw loopt dood in misplaatste gedachten, geen honger kan deze maaltijd verorberen binnen tijdige kaders en voorbij voortijdig ingrijpen. In een perkamenten lichaam blijft het kind een kind en de milde regen blust verdroogde kelen. Aan de oevers van stilstaande eeuwigheid wacht de verlossing uit het lijden.…

bij het breken van de bast

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 831
wij dekselse dwaze dichters schrijven op basten van bomen het gewin van hart en zin vloeken op wat wij minnen het zwerven diep van binnen voor wat het vluchtend licht zo raakt stellen wij ons onsterfelijk op alsof naaktheid nooit heeft gestaakt langs smalle wegen in galop welk uur is het dat wij vrezen als sluimerend de dageraad ontwaakt…

Weer paardenbloemen zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
Het wordt stil in mijn kloppende kamers alle kaarsen zijn gedoofd konden we samen opnieuw beginnen paardenbloemen zijn heuvels beklimmen als het kind dat armen gespreid, vogel van binnen blindelings zeilt op de wind ooit, onder bloesembomen bliezen we zaden als bellen omhoog ik dacht, en denk dat nu nog soms misschien besta je niet…
Wim Boeser24 december 2011Lees meer >

Sneeuwpoel bij dag

gedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.452
IJdele voornemens banen zich wegen naar binnen waar duisternis heerst, een ongehoord gewiste voicemail, een ongedoofd zoekgeraakte sigaret. -------------------------------- uit: 'Verdwenen obers', 2005.…

middagoverpeinzing

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
enkel de winterzon die naar binnen sijpelt de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter en wat langer duren laat alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit ene verstillend moment dat ook mij omhult zo roerloos omvat terwijl mijn pen op…

VELUWS DAMHERT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Tussen woeste struiken draaft een lichtbruin dier springt soms ruisend op in zijn witte rugvlekken glanst de gedachte aan tamme medeschepsels binnen de omheinde stadskamp de snuivende hertenneus van grauwe natte beeldhouwklei vol verkenningsdrift en de fijne scherpe hoeven bijltjes die de weg banen door dichte takkenwirwar schenken…

Het koude staal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
weer was er die omslag in je stem na het stilstaan van de tijd jij ging jezelf voorbij wilde terug de warmte in maar de messen waren geslepen het koude staal sneed in scherpzinnigheid de vriendschapsbanden door legde waarheid bloot van wankele pijlers waarop het samen rustte relaties stierven door de kou die nodeloos naar binnen…

gekweekte vormen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
(binnen de bunkers van een koude dag rusten broze levens) heel zacht licht er het kunstmatig weten in de afgemeten norm van diens balans een vormendans versiert voorwaar wat strakke stropakketten thans gefermenteerd tot groei als vervormde bruidsboeketten geven ze in volle bloei hun beste tijd aan lekker eten rond van geur verkleurt…

seconde

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 545
nu de zon heel even kijkt of alles wel is, in mijn tuin tel ik kristallen, alle zeven en hun licht dat doorgeslagen dwars door regen prijkt een hartsmoment in koude dagen binnen is het warm en vraagt de kat om aandacht, boven kaarslicht kleurt haar lach mijn hele leven lang ik ben niet bang om weg te gaan want overal is zij, ze laat…

Alle geluiden gesloopt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
heb het zonlicht buitengesloten spiegels weerkaatsen haar stralen laten de dag niet meer beginnen alle geluiden gesloopt die gepaard gaan met het leven van werken slapen en ontwaken stilte binnen gelaten die van de tijd geen deling in dagelijkse uren kan maken maar het duister vibreert existeert pas ten volle in het luchtledig is…
wil melker30 september 2012Lees meer >

- plooien -

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
dat wat komen moet is onvermijdelijk er zitten geen plooien waar ze horen de stof is glad en strak het zwart duwt zonder vrezen de leemte ruw naar voren dof gemis beklopt mij wee van binnen mijn hand omsluit het strak en wit maar dat wat komen moet is onvermijdelijk we hebben niets omklemd en weten niet waarom de tijd van daar was rozerood…

kerstlicht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.188
ik draag een ster in mijn raam ze straalt haar zachte licht rond alles, dat verduisterd lijkt binnen prijkt een boom er hangen engelen in, verscholen tussen goud en witte winterbeelden proef de weelde van vandaag: de boom beschermt een Kind, een vrouw en steunt haar stoere man ik voel verlangen naar jouw naam haar klank verkleurt mijn…
switi lobi24 december 2012Lees meer >

doorschijnend

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
vraag ik me af verborgen binnen prisma’s licht omgebogen kracht de macht van een illusie buigt daar mee tot onder zee en waterweg waar hun vorstkap smelt als stormvloed zwelt blaas ik zijn sprong tot grote hoogtes, zwaar en vingerloos –en ongekend herijkt…
switi lobi8 februari 2013Lees meer >

Krachten ( K. en M. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 637
Bewust, onbewust en onderbewust leiden wij, mensen een bestaan binnen universele krachten: je kunt ze niet onderdrukken; zij vloeien namelijk van gemis tot invullen, van verdriet en pijn... doen zij uiteindelijk geluk, liefde en vrede ontbloeien!…
Petra Hermans17 februari 2013Lees meer >

Sneeuwnoten

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 728
voel de kleine glinsterende vlokken neerdalen met schroom alsof ze zich bedenken zich weifelend neer leggen op mijn ruige trui even kunnen ze bestaan mijn warmte zal ze smelten dra zoals Mozart´s noten neerdalen in mijn gehoor even blijven liggen en dan gaan teloor gesmolten in mijn oor druppelend dieper zorgend voor warmte van binnen…
KeesJan Plomp17 februari 2013Lees meer >

Een grond van waarheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
De bodem onder mijn voeten stroomt lijfelijk binnen. Ik voel mij bevaren door het landschap, bezwangerd van getemde zinnen. Het land is bedekt door een luchtige deken. Opsnuifbaar van aard, voelbaar als kloppend levensteken. Een stem lijkt te rijzen uit diepe gronden. Ik nam je mee als mijn voeten lopen konden.…
Iniduo8 maart 2013Lees meer >

Storm

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
het glas water in mijn hoofd is inmiddels een wilde zee kan het niet meer ontkennen kan er ook niet aan wennen het stormt in mijn hoofd van hot naar her van schots naar scheef het doet niet meer wat ik wil we leven in twee werelden mijn hoofd en ik als ik naar binnen kijk valt er nog een wereld te winnen op die planeet van jou die…

VOORTSCHRIJDEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
In de laatste jaren wellicht afgelopen eeuwen verdwijnt het noemen van God langzaamaan uit het dagelijkse leven maar als allerlei onzichtbare heilzame microben die leven en werken binnen geperste druiven met zijn allen het edele sap doen gisten en rijpen tenslotte de verlangde wijn scheppen dringt Zijn hemelse wil naamloos door…

Mijn muze met mij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Kwaad waar geen kruid Tegen gewassen Door rode schedel kieren Naar binnen gedrongen Om moedeloos van te worden Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg Door het donkere struikgewas Hij wil verboden vruchten plukken Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong Voor de speech Niet meer urenlang in stoffige kamers Zoeken naar woorden…

rouw

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
hun voordeur zwijgt het raampje blijft angstvallig dicht geen licht naar binnen, of er uit een koude ruit die spiegels aan de einders rijgt haar wereld zwijgt, de zijne huilt rond de knop schuilt nog de glans van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven door de tijd en spijt om oude uren want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…

Engelse dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Zijn wijsheid doet me binnen vluchten met mijn bereide gin-tonic ik nip nog even zonder smaak…
Marcus Dehond17 september 2013Lees meer >

Onkenbaar.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Een gloed van binnen en gemengde gevoelens als stug leer op zacht linnen. De tijd zoekt een weg voor mij, maar onbekend is iedere plek waar ik vertoef. En alle dagen hebben zo hun verhaal. Met een ritme als de golven van de Oceaan. Een eindeloos zoeken is het in ons bestaan.…
martin valk26 oktober 2013Lees meer >