4787 resultaten.
ontbrekende bloei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 wel vaker slaan stille buien toe
na urenlang rechtop te staan
in de zon
het gegons in mijn hoofd maalt de tijd, keert de richting
en dat wat gehoord werd, tot twijfel gesneden
wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven
dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken
uit deze verwilderde muurverzen
ik zie het wel…
Heilige nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.282 Buiten ruist de regen.
Torenkraaien krassen in de verte.
Vier uur. Gestommel op de trap.
Onze kater is in aantocht.
Vastbesloten om in ons bed te slapen.
Hij gaat tegen me aanliggen en spint.
Zijn vachtig hoofdje naast mijn kalende kop.
Zijn spinnen stopt, hij sluimert.
Mijn nachtwereld opent zich.
Vredig als een hemel.…
Mythe van de maagd met gulden vlies
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
795 Nog voor de regen valt zal ik ze temmen en mijn land laten ploegen.
Dan zoek ik een draak wiens tanden ik uit z’n bek zal slaan
waarna ik ze in de aarde stamp.
Na al mijn zwoegen zal een leger opstandelingen groeien,
zij zullen de maagd met een list verlossen uit het kamp van de altijd wakende
tandeloze.…
Te gek voor woorden II
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 hij tekent vogels, knipt ze uit
ziet ze vliegen
over het hek van de dam
en laat ze landen aan het stalraam
waar alweer een zomer nadert
hij ziet zichzelf, een broekie nog
met bibberbenen, hij hoort
het vegen van de wilg, onophoudelijk
getik van regen op het golfplaten dak
klompen op de stenen komen dichterbij
hij was niet gek, het waren…
Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 bed
Het vel wat de warme melk afdekt
"Velvolmaking" oftewel troosteloosheid
van vele vele levens
Toch snakken zovelen naar levensadem
happend, zoekend, zich banend naar lucht
Verlangend naar een zonnestraaltje
wat soms de dichtgehouden overgordijnen
kierend, snierend ontsnapt
Moe maar moedig sta ik toch maar op
ook al slaat de regen…
uitgestoken tongen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
826 er loopt een mens
een Scheveningse mens
over het havenhoofd
het grijs-basalten hoekige
altijd standvastige
Scheveningse havenhoofd
regen - windkracht negen
noordwester stormt
genadeloze striemen
over nat-zilte wangen
vers-frisse oren-gesel
gloeiend rood
beklimt de mens het hoofd
wind tegen
zout water
op beurse lippen
schuimende…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 ik sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn…
In confrontatie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 ik heb het landschap uitvergroot
groen in duizend tinten
op maagdelijk linnen gladgestreken
maar aan pigmenten kleefde dood
wilde het vitale en de
oerkracht van de zee weergeven
golven vangen in hun schuimig grijs
zelfs geen waterspat bleef hangen
zag de storm schimmig jagen
voelde uit donkere wolken regen vlagen
striemend pal in mijn…
DOORDRINGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 Als een steile rots
kan de mensenziel zich tonen
wanneer de milde regen
Van Gods Woord erop neer valt
het hemelse water
glijdt langs het harde steen
naar beneden en verdampt snel
verdwijnt ogenschijnlijk
maar
ergens tussen twee blokken
ligt een smalle strook aarde
zuigt vele druppels op
die een eenzaam zaadje treffen
midden op de…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 Koningin de Winter
Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes
Tot bloem getransformeerd
Op aard' te laten groeien
Als hij het land regeert
Wees welkom herfst en winter
Wees welkom nieuw seizoen
Laat wind en kou en regen…
Kapot plastic blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
761 juist op deze dag
waar alles schittert
zweeft en danst
lijk ik verdwaald
zie vreemde gezichten
uit een onbekend land
exotische talen
stemmen die twisten
wantrouwende ogen
half gesloten in kou
en striemende regen
met kapot plastic blauw
ze schuifelen colonne
vloeken verdomme
kinderen glijden uit
jengelen luid van
honger en dorst…
Een eindeloos rijm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 geheim, waarin
de waarheid drinkbaar wordt
uit de hiel en de ziel
van de fles en taal,
die toegang soms ontzegd
zodat ik stilaan verder
droom, misschien fataal
uiteindelijk wel levensecht
als een verse portie licht,
waarvoor ik ben gezwicht
waaruit ik de dagelijkse adem haal
worden geaderde gedachten vloeibaar
door mist en regen…
Wijze Domheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
896 Zo Dom te zijn als Utrecht, Trier of Keulen
zo stevig vastgenageld, zo alleen
te staan, bereid je af te laten beulen
door wind en kou en regen, stil als steen
Je hoofd een koepel met twee hemisferen
de binnenwand van engelen bekleed
waar het gezang weergalmt, het exulteren
van heel de schepping die zich heilig weet
Zo dom: geen redenering…
Heimwee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 De zomer straalt nu nog in volle klaarte
maar nu en dan is er ook regen bij
en naast de glimlach sluipt er soms al zwaarte
want leven is niet altijd enkel blij.
Soms droom ik van een helder stromend water
dat altijd laaft en alles leven doet
maar ach, de tijd gaat verder,verder, later
en 'k weet dat ik te weinig heb gegroet.…
Aan de Geul
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.668 twee koeien lagen koei te wezen
en aan de stilte te genezen
ze zagen dat het leven goed was
waar nergens hier een moet of spoed was
ze dachten niets, dat was volkomen overbodig
een koei heeft geen gedachten nodig
't gesprek ging enkel maar per staart
zo'n staart is expressief veel waard
het gras, de vliegen en de regen
volkomen zeggen…
Plaatsbepaling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Plaatsbepaling van belang en zegen
voor wie niet altijd in de regen
wil staan. Voor diegene die ook
eens wil genieten als er een zon
van die persoon aan de hemel mag staan.
Die zon die plaats biedt onder
de erkenning van de wolken;
die ondanks al die anderen iets van
een positieve verandering bij een ieder
kan vertolken.…
Guur schraalt de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
844 ik streep lucht
heb genoeg van het
vluchtige wolkenspel
schaapjes die zeilen in
een grazige blauwe weide
de tijd is voorbij
dat blaadjes romantisch
ruizelen in machtige eiken
het nu geel bruine loof
begint in snel tempo te wijken
na storm en regen is
kale strakte overgebleven
guur schraalt de wind
door takken en sprieten
voordat het…
het einde nadert
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 en weer staat de regen aan de drup, te liggen
op het strakke nat dat reeds het lichaam
heeft verlaten, het goud in de morgen ligt
nu als oud koper dof in de vitrine van je ogen
de klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling
aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal
mocht morgen in jouw adem komen dan nestel
ik de nacht in de…
Inspiratie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
787 Het gezang van een gele kanarie
klinkt als een eerste lentezegen
op een zondag eind januari
met vieze, druilerige regen.
De lente is nog ver te zoeken
geen lichtje dat me buiten roept
dan maar snuisteren in de boeken
met een kop koffie en een koek.…
gekwetst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 Zou het werkelijk waar zijn,
dat na regen zonneschijn komt?…
Veni Sancte Spiritus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
706 Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.
Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.…
Ons hart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken
Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag
Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken
Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag
In stralende zonneschijn geboren
In glans die men aan de horizon ooit zag
Met vogelzang die elk mens kan bekoren
Laat elk hart zijn als het groen der bomen
Beschermend tegen regen…
De zon die vrolijkheid schenkt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
732 Toen speelde regen en sneeuw hun rol
teveel om nog leuk te vinden,
was er geen vrolijkheid, alsook geen lol,
dus geef me zon, geef me warmte, ik lach!…
De natuur mag begrijpelijk zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 De klanken van de wind en de regen
vertolken met de ook opklimmende mist
heftigheid met een vreemde opmaat.
Wat valt er verder te verwoorden over
onze natuurlijk ogende uitgestrekte oorden
wat zetten uw ogen al in de steigers.…
Toen en thans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 De regen op de ruit
versnippert elke duidelijkheid.
Het is weer onweer.
Rood-groen-rood-groen,
nooit eens oranje,
rood-groen-rood-groen-rood-groen,
het gaat te vlug,
rood-groen-rood-groen-rood-groen,
zo is geen verkeer mogelijk,
het licht verspringt te rap,
soms snellerer dan
het oog volgen kan.…
Treurwilg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
505 Willen ze weten waarom jij aan het water staat
tranen stromen niet vergeten, de takken naar beneden
om wat jij aan verstand omhullen wilt
de wind
de moed niet laten zakken, vertel jij fier
bij storm beschut jij menig dier
om wat jij aan gevoel te bieden hebt
onder regen
zie ik je graag daar in jouw avondwade
om niet te vergeten wie…
Ik, de dieren en het meisje.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
743 Er ligt een meisje in mijn bed,
ze zocht een schuilplaats voor de regen.
Pas als wij in elkaar bewegen
dan zijn de bakens echt verzet.…
Oktobervrouw
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Ach lievelingsseizoen, je storm en regen
Die geven speelse duwtjes, dagen uit
Ik raap het laatste afgevallen fruit
Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen
Ik zie het liefste je aan stille stranden
Of je in bossen; windstil, geen geluid
Behalve knisperen waarop ik stuit
Je dorre kant ervaar ik als een zegen
Ik neem je dennenappels, beukennootjes…
KEN HET LEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 voel even mee met de bomen
zucht een moment intens
samen met de wind
leer van de zon harten te verwarmen
beleef alles zonder vooroordeel
weer als kind
pak met je blote handen de verse sneeuw
omarm de kou die
ze je voelen laat
laat je door de regen overspoelen
ervaar eindelijk weer waar
het leven over gaat
ga het doen ga je overgeven…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Mist en regen voorspellen het
een einde van een geluidloos
sterven tussen hoop en wanhoop
in een hologram van globale
scherven waarin we ondergaan,
die we erven om te lijmen,
of lijkt dat wat goedkoop?…