14988 resultaten.
Oud verhaal
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.298 levensverhaal is opgetekend
in scherpe en in zachte lijnen
over de strakke droge vormen
van jouw zongetaande verschijning
mijn ogen lezen leed en liefde
zien je broze handen die ooit krachtig
maar ook teder werktuig waren
rusten in je moede schoot
recht nog de rug op verzwakt gebeente
kaatsen je ogen het leven al terug
slechts nog in het verleden…
Kwijtgeraakt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.975 ware reden door
van mijn gedeukte liefdeslef
voort ging ik in onzekerheid
steeds dieper werd het duister
vertrouwen was ik kwijt
en daarmee ook mijn luister
nog zoek ik wat ik heb gehad
toen ik jouw hart mocht raken
zo heel direct dat ik vergat
dat nauwe banden eerder braken
mijn oude vreugde keert niet weer
die hoort tot het verleden…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 zwijgend meegegaan
je waant je mijlenver bij hem vandaan
bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke vreemde haven je ook bent
er blijven schimmen uit een ver verleden…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen
ik heb het pad geëffend
voor wie komen gaat
onmogelijk is hartstocht
die in angst ontstaat
je maakt me onbekend
wist daarmee verleden…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 ik neem jouw hand
en volg het spoor
laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen…
De schrijver en de lezer
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
895 Ach wat heerlijk boeken te kunnen lezen
een nieuw boek, veel mooier dan een nieuw lief
immers bij hen ben ik immer op mijn qui-vive
tussen de letters kan ik echter onbevreesd wezen
Ach wat heerlijk boeken te kunnen schrijven
worstelend met pen, letters, inkt en papier
over heden, verleden, toekomst, nu en hier
Veel mooier nog dan schilderen…
Een paradijs
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.789 Onze liefde bloeide open
Als een rode roos
Wanneer de lente begint
Ik kreeg het gevoel van
Opnieuw geboren te zijn
Verlost van alle verdriet en pijn
In het verleden
Was mijn hart van steen
Zo koud als ijs
Maar jij ontdooide mij
Maakte van mijn leven
Een paradijs
En nu stort mijn wereld weer
Als een kaartenhuisje in elkaar
Je gaat me…
Podiumparket
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.328 dan
komt de monoloog
naar voren, zet zich
en staren vele ogen
hun monden open
zo klinkt de luister
soms onderbroken
en kucht de stemming
zich vervelend droog
want de podiumparkiet
kwettert zijn verdriet
soms gezwemel
naar de sterren in de hemel
zijn gebeden
uit een ver verleden
worden hier nooit verhoord
enkel verstrooid aanhoord…
je huid is glas, fragiel,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.038 we ontwaakten na de nacht
waarin we beelden braken
en ons verwondden aan de
scherven die verleden spraken
we koesterden kristal
geluk in stralend vonken
we spiegelden en jou vooral,
mijn beeld was meer bezonken
ik ken je pas,
je huid is glas, fragiel,
nog mag mijn adem
je niet raken aan je ziel
ik streel je met mijn woorden
transparant…
Nabestaande.
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
934 Ze noemen me een "nabestaande"
alsof jij niet meer bestaat
en ze spreken in verleden tijd
alsof 't niet meer over jou gaat
Ze denken dat je er niet meer bent
dat het sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten
op de plaatsen waar jij hebt gestaan
in…
tot ze met het magma botsen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.482 botsen
de kern is het element,
waar omheen al je atomen dromen
vervallend tot een volgend sediment
waarin jouw straling vrij kan komen
je deelt niet in de ongetemde
krachten van beweging, maar
leeft, beweegt op eigen kracht in de
voor jou bekende veilige omgeving
maar eens zal splitsen
onvermijdbaar zijn, flitsen
zullen het verleden…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve gaart schuine scherven nog van 't schaarse
licht -
valt een kleine rust maar op het jonge paar dat voorbij schuift
mij dinggesloten en vervreemd
Zo nu de kiezel niet kraakte onder mijn treden
was ik zonder verleden…
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 “Weer boog Hij zich voorover en
schreef op de grond”(Joh. 8,8)
Toen de man in het zand schreef,
schreef hij het verleden weg
en in zijn gebaar verzamelde hij
het spreken en lijden, het zachte zwijgen:
dimensie van tederheid
je zag het aan de glooiing van zijn rug
een vreemd verdriet lag in de schaduw
van zijn schouders hoewel het licht…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 zie de honger in je ogen
het dorsten in je blik
je groet is nonchalant
kust en flirt met anderen
het glas steeds in de hand
de stillen hebben thuis
hun bloed op peil gebracht
die strijd is daar allang gestreden
kinderen en echtgenoot
herinneren iets meer verleden
de schonen willen kaatsen
tegen wanden van geluk
het vals gevoel van…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 - We weten niet waar de tijd begon, waar het einde ervan is maar we hebben er nooit genoeg van -
Sterren in de duisternis
van blauw tot vermiljoen
cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd…
gedachten zonder uiting
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.455 de zon schijnt weer voor mij
weg de betekenis van wij
de geur van verlangen
is in het verleden gevangen
onze lichamen warm en voldaan
kan ik nog naast je staan?
de glans is vergaan door onzekerheid
geloof je me als ik je zeg dat het me spijt!…
nooit
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.412 Het is verleden tijd
De mensheid kent het niet meer
Eeuwige liefde
En vriendschap is een vraagteken
Wanneer men het gebruikt,
meent men het niet.
Vervangen door misschien,
het is eerlijker
Vriendelijker, niet geheel afgewezen.
Met misschien heb je het raden naar.…
lees en denk na
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.828 Dat je moet leren van de fouten uit je verleden.
Ik heb gezien dat niet iedereen te vertrouwen is,
zelfs je gevoel heeft het soms gewoon mis..
Ik weet nu dat je soms iemand moet laten gaan,
terwijl je weet dat ze voor altijd in je hart blijven bestaan.…
Holle spiegels
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
574 Men zaait en oogst de
psalmen als een waterval,
zalmen springen eendrachtig
naar een voltooid verleden,
de ruimte herbergt de eenoog ,
eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet met achterdocht,
erodeert niet in getal,
houdt het oog gericht
op de ingelegde treden
waarin zool en ziel,
in oordeel wordt beleden ,
de ware uitkomst zich…
de tijd in chaos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
700 de tijd in chaos
is ook de tijd van
de onbegrensde mogelijkheden
kijken in de onzekere toekomst
maar eerst leren
van het dubieuze verleden
lopen over asfalt langs beton
lopen onder de nog wat zwakke zon
denken op dit roestige balkon
alleen maar goedheid geef ik u
in deze sociaal onzekere tijd
geef u creatieve spontaniteit
geschreven…
Wolken met een gouden rand
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
573 Ik draag de sporen van 't verleden
heel hevig in mijn ziel
maar weet weer dat ik zonder schroom
opnieuw voor 't leven kniel.
De vragen blijven, twijfels ook
want er is eb en vloed
maar schelpjes langs het levensstrand
ze kleuren soms mijn bloed
en roerloos blijft verlangen daar
waar anders niets meer brandt.…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 me in de stilte
Onarm me in het gevaar
Geef me de veiligheid van gisteren
Want de morgen is te zwaar
Keihard sprekend, toch niet gehoord
Letters vervlogen, woorden vermoord
Toch leven en niet willen bestaan
de dood gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het verleden…
Gelijk een hond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.350 - Waarom uw avondlijke vreê bevuild
met slijk van derf verleden, o Geheugen?
Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht
met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken...
- Waarom, waarom uw beeltenis gerecht
uit leem van leed, vereeuwigend Verrukken?…
Zomereinde aan de Leie
gedicht
2.3 met 70 stemmen
15.602 en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen
het water zelf kun je hier waar wij zitten
niet zien en ik vraag me nog af hoe je
afstanden schildert, steeds lichter misschien
tot je wit overhoudt, en hoe het verleden…
Vond mezelf in gebed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
631 tot je niets meer weet
ik voelde me weer slecht
heel even was ik terug bij af
en vond mezelf in gebed
maar kan geen kwaad zien
in je naakte lijf het hard
ontluiken van je lusten
moet dat verder laten
rusten het is verdriet
het doet me pijn als jij
en ik daar nadeel
van gaan ondervinden
ik moet me niet meer binden
aan een verleden…
Meer tussen hemel en aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
799 Paranormaal alternatief
trommelgeroffel wierook
brandende kaarsen
bevangen in een atmosfeer
van mompelende stemmen
heden verleden en toekomst
een niet te beschrijven gevoel
denderend door hoofd
stromend door aderen
ze lopen ze slenteren
ze ademen in
mensen zoveel mensen
tarot reiki kaarten aura
was en spiritueel tekenen
massages en diversiteiten…
Lieve oude zwaan
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.481 Slechts 5 decennia jong, denkend aan het verleden.
Oud nabij in de toekomst,
maar bewust van het nu, steeds bewust van het heden.…
de fluistering van liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
644 In haar wervelden
de muzikale klanken
omhoog
alsof ze opgetild werd
gedragen naar verleden
omkijkend naar
haar lach en haar traan
dan om even stil te worden
hoopvol
haar kijkers
in de zijne
vol vertrouwen
jij ik wij
samen
doch ook elk apart
onze toekomst
even knipperend
met haar ogen
zag ze een vogel
met zijn kopje scheef
naar…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?
't Kan zó niet zijn! - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd
's Nachts loopt hij
de route van zijn verleden…