5005 resultaten.
Een paradijs
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.789 Onze liefde bloeide open
Als een rode roos
Wanneer de lente begint
Ik kreeg het gevoel van
Opnieuw geboren te zijn
Verlost van alle verdriet en pijn
In het verleden
Was mijn hart van steen
Zo koud als ijs
Maar jij ontdooide mij
Maakte van mijn leven
Een paradijs
En nu stort mijn wereld weer
Als een kaartenhuisje in elkaar
Je gaat me…
De Bellenblazer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.600 Als je bij me bent is er een nieuwe taal
geen potpourri van eindeloze zinnen
die het leven laten in een koud verhaal
en niets, noch woorden die beginnen
zodat we een nieuw jargon ontginnen
tot het ultieme Bargoens met onze praal
ons eigen idioom, de allerheiligste graal
die in stilte aan kostbaarheid zal winnen
nu het alfabet in ons verdrinkt…
het nieuwe gebeuren
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
850 het gewicht van dagen
in waagschaal van toekomst
gravend telkens weer
naar bladzij van jouw jeugd
wanhopig blind in angst
verstaand jouw vreemde taal
uitkledend in eigen schaduw
stond je daar in breekbaarheid
in koude klaarheid
en nevels van stilte
nam ik jou in mijn armen
samen losten we op in deze wereld
de wateren van nacht…
Den Bosch en passant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 tussenstation nu
een hoeveelheid kou
om in over te stappen
op Nijmegen
schutsluis tussen huis
en huis
tand op een tandwiel
maar in vertraagder
opgenomen dagen
was die koude
louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-…
Den Bosch en passant
gedicht
2.8 met 13 stemmen
9.312 tussenstation nu
een hoeveelheid kou
om in over te stappen
op Nijmegen
schutsluis tussen huis
en huis
tand op een tandwiel
maar in vertraagder
opgenomen dagen
was die koude
louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station en
een rijtje heilige…
Onheilvoorspellend
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
641 flarden zon verwarmen mijn koude gezicht
terwijl ik gedachteloos paden betreed
waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
als het pad donker en onheilspellend wordt
het daglicht in razend tempo verkort
en de omgeving gaat ruiken naar onraad
vanaf hier is…
EEN HERFSTDAG
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.602 Dode blâren zijn op de grond gevallen,
Maar zó sterven lijkt me mooi en allen
Die m’n vrienden zijn, wens ik zulke dood;
Dat zij nooit kennen koude winternood.
En om me ook wat van dat goud te geven
Speelt blij de zon op m’n aangezicht even,
Dan met schalkse klownknijpen, speelt de zon
Over m’n beeltnislege medaljon.…
handjes van hout
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
651 scheef weggezakt
voor de pc verdwijnt
de echte wereld
neemt me mee
we gaan weer koppie
onder in de virtuele zee
zien maskers
die gezichten zijn
touwtjes die ze trekken
handjes van hout
een enkeling van porselein
het lichaam kan verrekken
ze spelen het spel
van doden en vermisten
mensen koud als ijs die
liefde en de goot verwensen…
Doodgelopen, weg.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
862 Enkel nog verschroeide stenen
langs het afgelegde pad
-héél de route liep verkeerd-
Daar is nu het licht verdwenen
blijft het voortaan koude nacht
maar hij had het zó geloofd
Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen…
Gestolen ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 En dat ik,
met het zicht van jouw gestolen ogen
mijn geloof weer had gevonden
om de bladzijden van het boek
met geluk in mijn hart uit te lezen
voelde ik,
herinner jij je nog de bittere armoede
de dagen dat we in de winter vloekte
met handen zo koud en verloren
stonden we op straat te bedelen
zo jong en toch reeds vergeten
daar sprak…
kruip toch in me
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
804 mij
hou me vast
kruip toch in me
als mijn kind weer
wordt weggetrokken
in de wereld
van pijn
verlies
en weg, ver weg
zo dichtbij
weg
kom lieve
nestel nog even in
haast verloren gedachten
maar gekerfd in de eeuwigheid
van thans, gister
en de onmogelijke vergetelheid
ik heb
je zo warm
overweldigend
toegedekt
in koude…
lente
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.093 Ik heb de vlag al bij de deur gezet
en wil de lente welkom heten
maar als ik zo naar buiten kijk
kunnen we het nog wel eventjes vergeten
Ik zie de lente meestal als een vrouw
je weet wel, zo eentje in de overgang
opvliegertjes en koude rillingen
maar dat maakt mij niet bang
Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd
en terug naar winterland…
lentezon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 Ze lijkt wat rond te kijken
en begint dan langzaam te drinken
van de koude duisternis.
Dan vertelt de lentezon me van je ontwaken.
Ze doet haar traag verhaal,
over je haren, een voor een, op het kussen,
over je armen, die ze betovert in brons.
Dan zal het licht je wekken,
zul je je bronzen armen strekken.…
Jij en Hij...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.913 Maar jouw blik laat mij niet koud,
Terwijl ik in mijn hart weet:
"hij is toch te oud!"
Toch kijk ik terug
en denk ik later met een zucht..
Weer heb ik hem aangekeken
En hem met die ander vergeleken.
Dit gevoel wil ik niet!
Het geeft mij te veel verdriet.
Toch doe ik het elke keer weer
En heb ik spijt na elke keer.…
Dag lieve, lieve Marcia
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.303 De tijd lijkt stil te staan
in koude kille uren
ik voel me een slecht verliezer
hoe dan ook
lijk er niet mee om te
kunnen gaan
met het aanvaarden van de dood
is het de angst
om zelf ooit te gaan
ik kan het niet benoemen
de tijd lijkt stil te staan
nu er weer een heel lief mens
is heengegaan
mijn fluister klinkt
heel verdrietig in de…
Ballade van de man
gedicht
2.3 met 147 stemmen
30.595 ontkoppeld met een koude knip -
sindsdien een satelliet op drift,
vervloekt en vloekend eeuwig zoekend
naar het moederschip.
------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
midden in de nacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
881 De winkelstraat koud en donker en alles is gesloten.
Enge etalagepoppen laten me soms schrikken.
Het enige is dat ze nog kerstslingers boven de weg hebben hangen.
Dat maakt het midden in de nacht minder eng.
Alle auto’s die er rijden gaan me heel hard voorbij.
Best ongezellig als ik het zo bekijk.…
ongemerkt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 de winter is mij sympathiek
heeft weinig te verbloemen
ontsluiert slapende geheimen
verstopt in het dorre hout
of onder het verstorven loof
de solitair maakt blij, naakt als hij is
scherp afgetekend in de ruimte
doorzichtig als mijn haag
onthult hij rustig wachten
op leven van de koude grond
haast onbespied komt 't licht
in dit seizoen…
- In het land van de lente -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
698 In het land van ontluikende tulpen,
staat de zon gedurende het voorjaar
grillig hoog, warm gekarteld,
traditioneel wordt het lente,
na de tijd van extreem koude wintermaanden
ondanks krokus en hyacint
geuren overal lentekriebels,
ziet men dubbele gevulde bloemen,
bloembladen, gecultiveerde tulpen
in opvallende kleurencombinaties,
liefdevol…
De blaadjes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
697 De bakker groet, doorheen de geuren van het verse brood
dat nu heel anders smaakt dan in de koude dagen.
Weet je wat me nu ineens te binnen schiet? Toen ik nog
kind was en de zomers eindeloos leken, was ik soms verheugd
om het brommen van een vlieg. Die zijn nu
nog nergens te bespeuren.…
Brief aan Ben
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
526 Ik hield mijn koude tenen
en was sindsdien voor de schemering al bang.
Ben,
oude vriend,
kom je me verlossen?…
Aan het water
gedicht
2.9 met 10 stemmen
7.582 Ik koud en klein als een kiezel,
nooit groter vijand van hem met mijn gezicht
in jouw droom
die steeds bovenkomt, mij onderduwt
Blijven verdrinken, blijven lachen
terwijl ik niet lach.…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 sussen
tussen zwarte waterplanten
dwong hij mij om gebaren
over te nemen
aldoor voelde ik de pijn
van ieder bewegend blad, verward
en opzij gedraaid
klokken lagen verspreid
op iedere begaanbare
rimpel
haalden mij
terug
naar de diepe grond
waar lakens lagen, dicht
bij elkaar
met vlekken als donkere ogen, als een koud…
Een krachtig medicijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Waar dwaze lieden aan de zijlijn staan
en de branding aan de vloedlijn grenst
Waar koude het nachtelijk uur passeert
en honger mijn droevig hart vermoeit
Daar vind ik nieuwe zin in voltrokken versregels
en schone kunsten in frivole tekens
Daar hervind ik het leven
in warm stromende beekjes
in tuinen van smaragd
Gedistilleerd tot een…
maan dagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 Tragisch zond ik het licht weg overdag en
wachtte op de magisch witte maan, zo koud.
Benauwd heb ik bevend staan huilen in stilte
en verwachtte een wolf die mij zou bevrijden.
Er gebeurde niks en het leek of de muze
dood was die ik als magere troost nog in
mijn hart en hoofd ergens verstopt wist.…
Te laat uit het ei.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
978 In een veel te koude, natte, donkere wereld zag ik -jou-.
Je was zo inmens klein, bibberend van de kou.
1 paar kleine minie oogjes keken mij zo hulpeloos aan.
Je doorweekte veertjes zette je bol.
Maar het voldeed niet, je verenpartij was nog niet zo vol.
Je was te laat uit het ei
was wat de hulpverlener zei.…
Hand in hand
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
757 We wandelen hand in hand
over deze eindeloze ijzige stilte
totdat we het koud krijgen en
onze schaduw achter nalopen
naar ons warme huis…
Buik
gedicht
4.2 met 12 stemmen
8.279 Toen ik vanmiddag je buik had geaaid
Een beetje onnadenkend, liep meteen
Een koud ontroerde rilling door me heen.…
VRESELIJK MISBRUIKT
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
859 dacht aan wat was geschied
Hij noemde ‘t alleen een beetje pret
hij begreep daarom haar tranen niet
Ze weende zachtjes in het lege bed
en huiverde nòg van al dat hij deed
Hij had gemept wegens haar verzet
waarna hij haar op ‘t kussen smeet
Ze weende zachtjes in het lege bed
daar hij haar gruwelijk had bevlekt
Onder bedreiging van ‘t koud…
Waar vissen zwemmen als verborgen diamanten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
821 Of koude tongen die rauwe woorden
slingeren in een dans macabre
op een geheime broedplaats?…