3607 resultaten.
eenzaamheid je ziet niemand
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
593 realiteit lijkt te bestaan, maar ik blijf te vaak even staan
weer die oude smart die me weerhoudt om verder te gaan
niemand weet omdat niemand vraagt en niemand ziet
want ik laat niks los … vanbuiten ziet men geen verdriet
anders denken anders voelen anders dingen zien
niet intentioneel ook al denken dat velen misschien
soms vragend aan mezelf…
een broeierig jaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
593 de snede die 2022 van 2023 doormidden
kerfde was de aftrap van weer dezelfde
ontgonnen fenomeen, liefde en dood omhelst
door spijbelende verlangens van één ieder
die de wereld door andere kijkers beziet
naar mezelf gericht hangen de vleugels
telkens in onvoorziene winden
om ze tenslotte te strekken wanneer
de laatste zucht zich herinnert…
Als de dag van toen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 De herfst doet zijn intrede die me zal
dragen op vleugels naar een wereld vol verrassingen
waarin ik langzaam naar binnen keer in mezelf maar elke keer weer met
een fantastisch gevoel op kleine – en mooie dingen die mij gelukkig maken; een raken nabij.…
Stukjes van het venster
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 Ik Ares weet dat jullie niet alles van me weten
in deze stad van mooie paarden
geef ik een deel van mezelf bloot
kleine stukjes slechts laat ik zien.
Dit is een voor jullie verborgen terrein
waarin maskers mijn hoeders zijn.…
Als de zomer ons verlaat
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
505 De herfst doet zijn intrede die me zal
dragen op vleugels naar een wereld vol schoonheid
melancholie en stilte waarin ik ook langzaam naar binnen keer in mezelf
maar elke keer weer beleven en ervaren van de grote en kleine dingen; een raken nabij.…
1 tot de macht 4
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 Ik ben nooit alleen, nooit enkel mezelf,
altijd een ander, een schim in mijn wegen.
Eén fluistert zacht, voorzichtig en klein,
een kind dat schuilt in hoeken van schaduw.
Ze huilt om wat was, om wat nooit zal zijn,
haar dromen verloren, gestolen door chaos.…
Moederdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.472 Maar ook dat mededogen
voor mezelf met al die fouten
en voor iedereen,
we leren immers
Als ze weg zijn
bekijk ik de foto's
snijd ze bij
en zie ik
lieve volwassen mensen
met ogen vol mededogen…
Waar de huid dun is
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
400 Ik voel
vóór ik begrijp, vang wat nooit werd gezegd, en raak daarna urenlang mezelf kwijt.
Toch kies ik elke keer weer om open
te blijven, om de veranderlijke wereld te ontvangen
zoals de vlinder haar vleugels opent. Want ik geloof dat er kracht
schuilt in de stille zachtheid, en dat de schoonheid van leven zit in het durven voelen.…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Je bent het licht dat niet verblindt,
maar zachtjes verwarmt, een fluistering in de
storm van mijn gedachten, waar woorden soms tekortschieten,
en ruimte tussen ons groeit als een veilige haven waar ik mezelf mag verliezen.
In je ogen zie ik de kamers van
mijn eigen ziel, elk schaduwspel, elke glimp van
hoop en pijn.…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Vlinder op de knop
verblijft in het bijna-zijn
ik wacht op mezelf
Ik voel de aarde ademen in
kleuren die jij niet ziet, stilte tussen woorden
weegt zwaarder dan geluid. Soms is één blik genoeg om mijn
hart vol te laten lopen, en nog voordat de dag begint, ben ik al vol van leven.…
Leren van Natascha
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
332 Mijn lichaam nog vol van verlies,
pijn die niet werd gezien,
artsen die wegwuiven,
echo’s waarin ik mezelf
niet terugvind.
Waar het hart stilviel
en vertrouwen wegsijpelde
tussen protocol en kilte.
In de schaduw van die dagen
probeer ik weer te zorgen,
al is mijn hart moe.…
Ritme en Beweging
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
392 Soms denk ik bij mezelf
chaos is een bevel
ontsnapt uit het ventiel
van ons primitieve
reptielenbrein
dan barst de
amandelvormige
amygdala in ons
lymbische systeem
dan is ritme
een danser
en beweging
een rivier
die zich onzichtbaar
slijpend voortsleept
na het traag
morenenscheurend
trillen van
massief geraas
van de…
ode aan de knoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
132 De knoop keek omhoog naar het lege hemd,
en realiseerde zich meteen, al voelde hij zich vast:
“Misschien was ik iets te vol van mezelf,
want zelfs een koning staat niet altijd op de plank van de kast.”
Claire Vanfleteren ©…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 zet zich vast
Aan lege magen en flarden van dagen
Waar bloed verschijnt op wrang bijtende lippen
Op klippen van trots
Met stug gebogen rug gebroken gelopen op rots
Met verwijtende woorden gesproken
Een gebroken wenen op de baren gevaren
In eenzaamheid gedragen zocht ik mijn schaduw
Die zich verlijmde aan flarden van het grage
Toen ik mezelf…
Ouds
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.048 straatvechter de steen raapt
Hoor de gierende granaatscherf
Een schicht van verspreide flarden
Het bloed vloeit uit een diepe kerf
Beelden die ons matig verwarden
Daar ligt het verhakkeld offerlam
Zijn naam is de grote X
Niet meer dan een schram op een dij
En verder, ach, verder niks
Dan een brij van herkauwde vezels
Dan betrap ik mezelf…
Kapper ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.480 Hier heb ik niet van terug
een hoofd zonder haren, wat nu
Het is te laat, het ging erg vlug
en bij mezelf denk ik, kaal, sodeju !
De moraal van dit verhaal
zeg wat je denkt en echt bedoelt
Mondig zijn we toch allemaal
niemand kan raden hoe je je voelt !
Ik ga nu naar de kapper, echt waar !…
Mobiel bellen .....
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
812 trein op weg naar huis
voel ik me niet echt thuis
het gering en getetter
het luide praten en geschetter
"Nee, ik ben nu bij amsterdam"
"Ja, ik stap uit en neem de tram"
Ongewild luister je naar verhalen
je wilt eigenlijk lezen, dus dat is balen
maar de oh's en ah's zijn niet van de lucht
het lijkt wel een dagelijkse klucht
bij mezelf…
Voorgoed
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
1.556 Ik kijk in de spiegel en zie mezelf staan.
Beelden zijn niet eens aanwezig.
Alleen emoties en wonden die steeds weer opengaan.
Een blik op mijn lichaam,
vermagerd, verhongerd en zo moe.
Ik voel je honger en pijn, maar echt,
ik geef niet aan je toe.
Mijn hoofd vol littekens en wonden.…
nooit meer
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.284 Voor mezelf is nu de dag gekomen,
en geloof me, het doet zeer.
Dat nu ik, niet jij kan zeggen,
't gaat je goed, maar leven met jou?
Nee, nooit, nooit meer!…
Ik ben geen dichter
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.335 Wit, spierwit mijn blad
en koud mijn pen
hoe kan ik mezelf vertellen,
dat ik geen dichter ben.
Groot zijn mijn gedachten,
en alles daarvan is waar
zielepijn verzachten....
ach, kon ik dat maar.
Soms ben ik echt wanhopig,
daar ik geen dichter ben
en dat ik slechts heel simpel
rijpjes schrijf met deze pen.…
Ninge is...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.235 Mijn slapeloze nachten,
Mijn ziel,
De reden waarom,
Ik mezelf niet in controle kan houdenn.
Mijn hart,
De reden waarom ik verliefd ben,
De reden waarom,
Ik god daarboven zeer dankbaar ben.
Mijn elke dag
Mijn elke nacht
En ik zou haar nooit willen verliezen,
Niet zonder een groots gevecht.…
Rhyme Rebels freeverse
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.211 Laat me schreeuwen over zeeën
Laat me schieten naar de maan
Laat me rennen naar het begin
Laat me denken over zin
Laat me gewichtloos
Laat me met 2 benen op de grond
Laat me waar ik mezelf vond
Laat me in vlammen opgaan
Laat me neergaan en stijgen in een spiraal
Laat me mijn eigen verhaal.
De wereld draait maar door.…
Doe er wat aan
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.025 Verbieden, verboden, verbod
ach ja, verboden te roken
waarom dan niet gelijk
verboden te eten
voor de dikkerdjes onder ons
waar ik mezelf onder schaar
want las ik niet net bij therapie
dat overgewicht hebben
zoveel risico’s heeft
als ik ze ga benoemen
schrikt driekwart van Nederland
zich het apezuur en krijgt subiet
een hartaanval…
moment van geluk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
974 Genieten van het samen praten
Samen leuke dingen beleven
Klaar voor een nieuwe ervaring
Klaar om mezelf weer bloot te geven
Hoe kan het dat van alle meiden
Die ik meemaak en die ik zie,
alleen bij jou naar je nummer vraag
en bij al die anderen niet?…
AKKOORDEN
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
932 wetten,
naar waarheid, naar reden, naar gekende oneindigheid,
ik stond op mijn balkon en zag hoe een satelliet
een onzekere baan trok langs het nachtelijk blauw,
ik moest denken aan mijn moeder, die al zo lang reist,
in 80 jaar de wereld en haar leven rond, mijn moeder,
ze wordt nu heel snel oud en is nog steeds op reis,
ik dacht bij mezelf…
Biecht
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.097 gezicht
en wist dat het hem niets kon schelen
want hij zou mij toch verdoemen
Van zijn oordeel stond ik op
nadat hij aandrong in verduren
en verliet zijn erfzonde
en zijn Weesgegroet verdriet
waar ik niet wijzer was geworden
van een man die bij mijn heengaan
nog zou galmen - mijn zoon
vergeet uw mooie bloemen niet
En ik dacht nog bij mezelf…
Nu ik ontwaak (nooit gedacht)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 Ik weet waar ik sta en ik, ik ken mijn doel,
Maar wordt niet meer door mezelf bedrogen.
Nooit gedacht dat ik me open zou stellen,
Dat ik ooit kon leren leven met m’n dromen.
Nooit gedacht dat ik je m’n hart zou geven,
En ik je kon zeggen hoeveel ik van je hou.…
Automutilatie hulp?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
898 droog
huilen, ach, dat kan ik al lang niet
en ik ben moe van die psycholoog
Hij zeurt enkel maar aan mijn kop
over wat me destijds overkomen is
Hij vindt dat ik altijd alles verstop
maar tast zoals ik, in de duisternis
Wat is nu ‘t nut jezelf pijn te doen
vraagt hij plots op vaderlijke toon
Maar ja, dáár wringt net de schoen
Ik straf mezelf…
GEVLUCHT VOOR HET PESTEN
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
913 Niet die rotmeid of dat joch
enkel proef ik van gister het bitterzuur
Verstopt zit ik achter mijn dikke muur
waar niemand mij nog kan verwonden
Maar als ik soms door de voegen gluur
zie ik dat ik mezelf nooit heb gevonden
Voor ‘t pesten achter een wal gevlucht
waar nu ‘t eenzaam mij heeft gevonden
De tijd heeft ‘t verdriet niet overbrugd…
Hier woon ik dus
gedicht
4.1 met 11 stemmen
8.627 Nou, hier woon ik dus
't Is niet groot
Maar ik zit overal dicht bij
Midden in de stad, erg handig
Ga zitten
Mijn polsen
Ach, 't is niks
Je mag het wel zien
Doorgesneden
Het deed geen pijn
Alsof je een envelop dicht likt
En je tong snijdt
Wil je koffie
't Is stil
Zag mezelf liggen
Een dode merel op het tuinpad
Kon…