35704 resultaten.
sneeuwdrager
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
553 winter rouwde
om het kind dat altijd
schreeuwde
’s nachts
wanneer het gezichten
tekende
tot zichtbaar en tussen meer dan
lijnen op papier
winter kwam ook steeds vaker in verhaaltjes
waar armen en benen kwijt
raakten
en god, ver weg van
de koude aarde
alsof monsters gedurig wisselden
en de manen bevruchtten
met de dood…
kerstwens
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
2.076 niets zó zalig dan 't nutteloos
liggen met gesloten ogen
de tijd verdoen zonder enkele
vorm van valse schaamte
ver van het gemodder van alle dag
jezelf denkbeeldig te rusten leggen
op een bedje van rendiermos
onder een grove den en eindelijk
eens durven dromen van een vredige
kerst op deze aardkloot...…
Stromende energie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
674 Onzekerheid die doet uitbreken
tot ver voorbij de grenzen van het weten
tot waar zien begint en ervaren dat
nooit en nergens alles gezegd is,
alles berekend en ervaren,
alles benoemd en voltooid.
Is leven leven of nog maar
een klein begin van zijn
dat naar veel verder leidt,
naar ex-isteren?…
Zweefden de sonnetten
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
726 ik zag letters
dansen op papier
de polonaise van het
vrije vers gaf veel vertier
statig zweefden
de sonnetten hun vaste pas
door lettergrepen tellen
wisten zij wanneer de wende was
de limerick en puntgedicht
toverden een lach op mijn gezicht
krachtig als kastelen zwierden
in herhaling de rondelen
en in pastel
op het witte vel
verstilde…
Overgang
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
782 Bekende stemmen klinken ver weg
favoriete muziek speelt in volgorde
brengt alles in diepe stilte
ligt gevoelig in ieders hart.
Een glimlach siert mijn gezicht
omdat dit beter is dan leven
al was leven een groots feest
de kanker maakte alles, van mij, kapot.…
Lichte treinen, Zware lasten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
671 Wachten,
op de treinbus
De trein,
een technicus
Kiosk koeken,
lauwe koffie,
dure prijzen,
euro's lichter
Zonder te reizen
Twintig kilometer
per trein,
iedere dag weer
Een kilometervreter
de trein,
vertraging
Vijf, per maand
ongeveer
`t is weer zover;
gestrand,
tot dusver,
niet ver
Lichte treinen, zware lasten…
Gemoed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
733 Vluchtige, schuwe schaduwen
waardoor de nacht de ogen sloot,
glinstert verse sneeuw op zerken
van hen die leefden en er boven
wier gemoed in aarde slaapt, het
licht heeft z’n baan verlaten, de
tijd waait nieuwe dromen schoon
op de hoofden rust de keizerkroon,
het zicht op de kortste dag is dood.…
nationale gedachtendag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 de sfeer die edelmoedig
ritmisch, misschien ook apathisch
over de muren strijkt welke
als verloren in mijn stadsdeel huist
dacht in het dichten van verzen
en het smijten met volle glazen
poëzie dat de sneeuw zich baadt
in een lente die nooit zal komen
ergens staat een grote winnaar op
het vers ornamenteert zoals
de zoekenden blijven…
Als vogel die zou vliegen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
610 ogen priemen
door de lucht de blik
op horizon en verder
de snavel scherp
prooiklaar en gebogen
herbergt dood zonder mededogen
sterke veren
dragen vleugels in het
scheren over onbekende heuvels
zij zijn aangebracht
voor kracht in de snelle
glijvlucht naar meer macht
de rest is kansloos
door verborgen klauwen
in een donzen huid…
Een vriendelijk antwoord
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
726 Een vriendelijk antwoord getuigt van wijsheid
En maakt een ander niet onnodig kwaad
Want met boze woorden is niemand gebaat
Weet elkaar te omringen met vriendelijkheid
Uit spreuken 15 vers 1…
Zuid-Afrika
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.350 En niet te moeten denken
zal alles daar zo ver
haar de vreugde schenken
dat ze had verwacht?
Wel gekomen terug thuis
mijn kleine lieve muis.…
Verborgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
619 begroet door het roze ochtendgloren
rekken wolken zich uit als de krant
zich opengevouwen aandient
om het gedrukte nieuws te openbaren
het regent letters vol ongeloof
en afschuw over hoe onveilig de wereld
is heel ver weg maar ook dichtbij
zijn onzichtbare grenzen overschreden
blijft de pijn voor nu verborgen
daar het brein dit nog…
Lach over de grens
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.315 zo ver weg
maar toch ook niet
harten dragen mee
de merel zingt ook daar
ons vriendschapslied
een treffend deuntje
een verstaanbaar verhaal
over de grens
van onze moedertaal
o, stille dromer
speur, proef, ontwaak
in die illustere zomer
ik schrijf een blauwdruk
witte onveranderlijke lijnen
in vergeet-mij-nietjesblauw
en…
Zoals ..voor een vriendin.
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
783 Ver achter de horizon naar het
warme licht vol eeuwige vrede,
waar geen verdriet of pijn is
daar in het hemelse paleis.
Als een ster in de nacht zal je
warmte en liefde gaan stralen,
zal je over ons waken, kracht
sturen in de moeilijke dagen.…
Kunnen jullie geloven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Dat er ook spiritualisme is
zonder een almachtig opperwezen
in kleine gewone dingen
zoals de glimlach van een hond
of dat de liefde voor een nacht is
veel te kort en erg spontaan
ernst verlegen wordt van kattenpis
een reis niet ver is van de maan
kunnen jullie een man vergeven
wanneer hij naast de pot piest
en naast zijn zakelijk leven…
Toch dichtbij
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
946 Ik weet van heel ver weg
van buiten mijn bereik
maar zover hoef ik niet te gaan
als ik maar in jouw ogen kijk.…
Ziekenhuistuin
gedicht
3.6 met 9 stemmen
10.362 Alleen wie zelf sterft wordt expert, licht
dit graafrandige voldane op en helpt
zijn bezoeker een feit verder, maar niet ver.
-----------------------
uit: 'Botshol', 1980.…
Hoge gronden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Nergens is de toekomst zo ver als juist hier.
Een wandeling, gewoon om de tijd te beiden,
zonder reden of doel, gewoon voor het plezier.
Vanaf de weide kun je naar gindse heuvelen kijken.
Daar lopen figuurtjes, ze passen in een kinderhand.…
Psychisch ongeschikt.
hartenkreet
2.2 met 22 stemmen
1.716 De dagen schuiven voorbij
waarin ik besef dat geluk
een ver van mijn bed show
is geworden.
Stilletjes kijk ik steeds vaker
uit het raam - iets wat me zegt
dat de kracht niet te vinden is soms
zoals vandaag.
Mijn hoofd speelt een spelletje
met mij en ik speel mee
door de chaos er maar opnieuw
te laten zijn.…
de maan in een fles
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
720 de nacht verdwijnt
in een witte zakdoek, ver
van het geluk af
waarheid wordt weer een leugen
of zijn het twee gelijken, zonder einde
ik treur om ons
en de windvlagen zonder
scheppingsdrang
wij hadden “wij” opgetild
verdronken met koraalogen
aan het strand
naast het beeldhouwwerk
uit brede golven
gemaakt
ik ben nooit
een goede…
2011- 2012
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
671 laatste dagen zijn aangebroken,
van een zeer rumoerig jaar,
de laatste etmalen zijn ingegaan,
van een zeer enerverend jaar,
de laatste loodjes zijn ingegaan,
van een zeer bewogen jaar,
de laatste trekjes van een zuur,
lief, ontroerend, triest, emotioneel jaar,
waarvan we strakjes zeggen:
gooi dat oude jaar snel weg,
en begin met een vers…
Die oplichten in zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 voor jou
heeft buiten een gezicht
dat soms ver
maar altijd sprekend is
uitnodigende ogen
die oplichten in zon
warmte geven
als je uit de schaduw komt
een zachte wind
die speelse geuren draagt
van plein en straat
in dagelijks gebeuren
hoort stemmen die
nooit zwijgen in geroezemoes
wel overslaan of hijgen
als dat zo nodig moet…
Voetstappen helder in de vrieslucht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
606 Voetstappen helder in de vrieslucht,
van ver lonkt de lente en de bloemen
maken zich al op voor 't grote feest
dat alles nieuw wordt, ook mijn hart.…
Moeders
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.472 Ver weg en dichtbij waar geen stem weldadiger klinkt of waakt
en wachten helende herinneringen belooft
van weerzien en gebaren die troosten en dulden.…
In de verkoop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 het oude huis
staat klaar
opgetut als een
bejaarde dame
die bezoek verwacht
ze geurt
naar gisteren
het
laatst gezongen
lied
echoet na
achter het
verse stuckwerk
de vloer herinnert zich
de slepende tred
het zwijgen
de laatste zucht
Als straks de kijkers komen
rekt het oude huis zich uit
en spiegelt nieuwe dromen voor
geeft zich…
De roep van een plichtloze zee...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Weg, ver weg van alle gewone dingen,
me niet meer in allerlei bochten moeten wringen,
voor alles wat moet. Op tijd!
Want anders krijg je op deze wereld spijt...
Nog even genieten,
de laatste koele zeespat in mijn gezicht,
Voordat ik weer op moet schieten.
Als mijn horloge de haastige tijd bericht..…
Die avond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
982 wilde geen geheimen voor haar
Ze sloeg niet terug
stom en lam geslagen
In bed trok ze haar nagels in
en rolde zich op, ver van hem…
geheel het leven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
750 kan je alles betasten
zoals een blij vers
of een gebroken vijver
waarin woorden zijn verdronken
het fluitje van de winter
dat met stille tonen
de brok in mijn keel overneemt
kan je
wanneer ik huil
en de dag te donker is
jouw hand leggen op de mijne
tot leven brengen
zonder wijzer en woorden worden
mij tegemoet
in een witte winterochtend…
Jij, die is
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.099 jij die is
en verder wordt
onzichtbaar mens
in prille lente
van een warmtebron
nog ver van onbewust
wiegend in een zon
en toch in alle overgave
de vruchtbare donkerte kust
jij die is
en steeds verder wordt
geeft aan verbeelding
een pure kracht
al heet het nog kort,
voor je schepping,
ongekend voor mij,
is al…
de smaak van lijnzaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
514 abdijbrood blinkt bruin
op de plank ligt al een mes, een vork
en boter
als de glans gestorven is, neem ik een hap
geolied door de aanraking van vers
gegist door het moment wendt diens
smaak zich tot mijn tong
ik proef de arbeid uit een harde tijd
handen die het graan vermalen
-een machine binnen nu-
gedachten dwalen tot
een déjà vu…