3533 resultaten.
Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.451 .
--------------------------------------
uit: 'Het uur van de pad', 20012.…
Kees op reis.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
805 Kees tuurt in 't rond door grote steên
En mist nu dit dan dat,
En wordt verdrongen en vertreên
Op 't druk belopen pad.
Kees zweet zich dood en loopt zich lam
En eet wat hij niet lust,
En kruipt naar bed verstijfd en stram,
En - vond hij dan nog rust!…
Wormen 4
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Hier is steeds
wel iets te eten over voor mij
dacht hij,
want ik ben ook een dier als zij
Ik zal hier blijven en er wonen
wel verstoppen soms, mij niet tonen
want ook veel vogels zijn hier
maar ook overal een kier of gat of pad
om te ontsnappen
en ik blijf lekker happen
wie weet is hier het wormenwijf
en die babywormpjes wil een stuk of vijf…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 lopen
Blauwe avond
rode wijn
paarse regen
drankfestijn
Ogen glimmen
lippen trillen
stille woorden
wisselsporen
refrein:
Knal van galm
walm van vuur
wees zuinig
op de natuur
Opstand tegenstand
geen spoor geen woord
geen klinker gehoord
landschap op een oor
Mensen met macht
liegen als dieven
volg geen leiders
kies je eigen pad…
(niet) voor het laatst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
432 kleuren die we nooit zo zagen
een meermin zingt haar lied
diep als de zee vol melancholie,
als ik je haar in mijn armen neem
voel ik enkel pure harmonie
terwijl onweer dreigend nadert
drinken wij met onze vrienden
het bier bitter is en de wijn zoet
tot dan ook hier de pieper klinkt
ik laat mijn liefste meisje gaan
langs een zelf gekozen pad…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 In dat ene moment
benijd ze de eenvoud van geluk
en laat haar denken
met wolken zweven
voorbij de horizon
de hemel als haar dak
haar levensreis
het pad van haar zijn
haar bestemming.
Ze slikt haar dromen in ....…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 O God, welk pad zal nu verschijnen?
Een mengeling van hart, verstand en zielenpijn.
Nu mijn ware zelf zich durft te tonen,
aardse voeten, spiritueel, gemeend en klein.
Waar eens de nevels samenklonken
tot mist van onbegrip, verlies,
passen nu de puzzelstukken wonderlijk —
dankzij redding, eindelijk vrij van wie ik niet meer ben.…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 Het duister heerst alom, de vroege plicht roept luid,
Wanneer men op het pad des doods een medemens stuit.
Daar ligt hij op 't plaveisel, koud en gans alleen,
En niemand die een traan om zijn verscheiden weent;
Geen vurig hart dat thans in deernis om hem slaat,
Daar hij miskend, vergeten, uit dit leven gaat.…
Ontucht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
7.456 Mijn zoon, geef op de Les uws Vaders,
De wijze Les uws Vaders, acht:
Het pad des woeste tuchtversmaders
Loopt uit in ondoorkoombre nacht.
Wie zult gij horen, wie vertrouwen,
Indien gij hem uw hart ontzegt:
Ach, prooi van schaamteloze vrouwen !
Verhangen in een hoerevlecht!
Terug!…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 Gemis wordt in genot verkeerd,
Als 't Oosten op zijn beurt regeert;
De vorst het grondloos pad bestraat,
En vriendschap weer uit buren gaat.
Wie dan de Winter lastren mag,
WIJ roemen 't geen hij doet!
Zijn lange nacht, zijn korte dag
Besteedt de Grijsaard goed.…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 Gemis wordt in genot verkeerd,
Als 't Oosten op zijn beurt regeert;
De vorst het grondloos pad bestraat,
En vriendschap weer uit buren gaat.
Wie dan de Winter lastren mag,
WIJ roemen 't geen hij doet!
Zijn lange nacht, zijn korte dag
Besteedt de Grijsaard goed.…
Annunciatie.
poëzie
4.5 met 21 stemmen
3.548 Ik hoorde uw voetstap naadren op het pad,
ik wachtte en zag u na een korte poze.
- Hoe geurden 't dennenbosje en de rozen! -
Toen gij mijn open woning binnentradt.
Gij waart dien avond toen gij tot mij kwaamt,
o dood, niet overmoedig, niet vermetel.…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 En daarop noopt mij dankbaarheid,
Reeds op het pad der deugd
(Gelijk mijn vader dikwerf zeit)
Te wand'len in mijn jeugd:
Altijd de rechte weg te gaan,
En, met mijn Zondags buisje aan,
Nooit ergens tegen aan te staan.…
Vakantie
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.509 vervolgens gaan we dan op pad,
gepakt en wel alles stond klaar
de deur gaat dicht de sleutel
hiernaast want buurman verzorgt
de plantjes en de post,
heb je ook geen omkijken naar
Drie weken lang.…
Tijding
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.729 schijnt
en op het balkon bloeien de planten allerkleurigst
nu de wapenen gesproken de schedels gespleten
de ledematen bloederig uit de moskeeën trippelen
bovendien de gramstorige lama op een berg in India
zijn glas gekookt water drinkt en het verder wel gelooft
nu de rivieren allemaal zijn omgelegd en van de zee
landinwaarts stromen, de paden…
Als ik je
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.173 Makkelijk of moeilijk,
Met of zonder,
Zou je dat pad belopen?
Zou je alles voor me over hebben..
Ook al is er al veel geprobeerd..
Zou je, hoe dan ook..
Voor altijd bij me willen zijn,
Door storm en regen,
Door weer en wind,
Of loop je bij de keuze links of rechts ..
Terug naar waar we eindigde..
Kies je voor de makkelijke weg..…
Beschimmeld brood
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.013 Want de zon bescheen mijn wegen
en vond bloemen op mijn pad
elke kwelling werd tot zegen
tot ik eind’ lijk vrede had
want ik won steeds de beproeving
waar een ieder had gefaald
tot ik zingend en luid juichend
toch de eindstreep had gehaald.
Chatfant, 25 mei 2006…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 Daar zijn er die te dromen gaan
langs paden mul van schemering,
naar ’t land dat ’s avonds schoner wordt,
herinnering.
En velen worden stil-devoot
om rein profiel van lief gelaat
dat in de voorhal van hun ziel
gebeeldhouwd staat.…
POINT OF NO RETURN
gedicht
3.1 met 17 stemmen
13.299 En ook als het zou kunnen
- de wind mee, een begaanbaar pad -,
loont het dan wel de moeite
uit de woestijn - want dat bezweer ik je,
dat was het - nieuwe woestijnen in te gaan?
O, ik geef toe, ik heb als iedereen
die tussen buitenlanders leeft...
Leeft? Het woord ontvalt me: verblijft. Verblijven moet.…
Het lichtje.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 Ik zette stappen in de richting van het lichtje, wist daar moet ik heen
Voet voor voet over een kronkelig pad, terwijl de maan schuchter scheen
Het lichtje kwam niet dichterbij, althans niet snel genoeg
Terwijl ik toch alleen om warmte en onderdak vroeg
Maar was ik wel alleen?…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 De zoele wind en 't heldre spelen wiegden
Mijn ziel in sluimring, makend zon en bloemen,
Gras-rand en pad tot kleurig droomtafreel.…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 bomenrand brengt mij straks het late licht
dat alles hier in tijd zeer groots deed groeien
het spoor sluipt zeer langzaam uit mijn zicht
het spel van bewegende geluiden blijft me boeien
‘k herkende plots niet meer de kleuren van het blad
‘k vergat ook de gore geur van resten rottend hout
‘k zocht tevergeefs naar sporen van een platgelopen pad…
Oude Kerstkaarten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
951 Ieder jaar wanneer het rond Kerstmis wordt
haal ik ‘n doos oude kerstkaarten uit de kast
die mij laten dromen van sneeuwland en vorst
zoals in die tijd toen het allemaal anders was
de huisjes lagen onder ‘n dikke vacht sneeuw
een smal pad liep kronkelend naar hun voordeur
waarachter vaag een schamel lichtje scheen
alles leek er nog vredig…
Zegen deze avond, God...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.553 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan:
tháns zijn onze ogen moede als van wie sterven gaan...…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 De duiven schuiven naar de schaduw,
bedelen tam
zwelgen het zwervend voer,
met hoogrode poten in het grind,
een gewelfd pad, waar zijn bestemming begint.
Daklozen, dolers met de blos van wijn
die ze slempen, schuren hun zolen glad.…
ZEGEN DEZE' AVOND, GOD
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.792 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten ;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan :
thàns zijn onze ogen moede als van wie sterven geen...…
2007-2008
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.518 Mijn dochter trouwde, mijn kleinkinderen werden
één en twee jaar
Na ziekte werden we ook weer beter, sterker werden we,
zeg maar
Vele dingen die je niet besturen kunt, kwamen dit jaar voorbij
Wat simpelweg op je pad komt, soms kun je er
gewoon niet bij
Dat er dingen gebeuren die je in de ziel raken.…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 dringen
En dat je dan weer anders denken zou
Eén verschil is er echter
Je weet je kan ergens heen
Naar vrienden die om je geven
Je bent niet meer alleen
Diepe ontroering verschijnt in je ogen
Het beklemmend gevoel laat je los
Je voelt je opgetogen
Je ziet de route door het bos
De bomen knipogen bemoedigend
De vogels doen hierin mee
De paden…
Eilandavontuur
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.791 We gaan het avontuur aan
En lopen op gevoel
De andere kant van het eiland
Is voor vandaag het doel
We hebben wel een kaart gekocht
Maar kijken er niet op
Lopen onze neus achterna
Avonturiers in de dop
We wijken van de harde paden
Kijken onze ogen uit
Groene bossen, weidse duinen
De mooiste dingen kosten geen duit
Dan lopen we vast,…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 van houten wielen
dichterbij
en ik wist, in mijn kinderlijke onschuld, de winter was gevlucht
rook verdween, langgerekte schoorstenen werden werkeloos
kinderen dwaalden af
zoals bruine sloten langs spoorwegrails
die het eerste walsende lentelicht ontvingen
aan hun nog natte voeten
-oh bella italia-
het paard bromde, effende het pad…