5045 resultaten.
De bedrogene
gedicht
3.2 met 249 stemmen
62.282 Als lacht zijn stem. Als dwarrelt reeds die stap
Onduidelijk, door die geluidenstroom.
de stoom springt boven de afgrondsnachten stoom.
Neen, voorgevoel. Opnieuw vergeefs gewacht.
Vergeefs. De zesde die hem nog niet bracht.
Voor 't laatst, voor 't laatst. Zelfs dit ging dus voorbij.
Voor 't laatst. Ik sta verlamd.…
Koud laat je me janken
netgedicht
3.5 met 11 stemmen
2.091 aarzelend open ik mijn grote muil
stem mijn lied in witgrijze damp
grom mijn grieven tegen de lamp
die helderheid brengt in beneveld gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de…
DE WEETGIERIGE BARONES
gedicht
3.7 met 34 stemmen
19.541 Waarom Professor Doctor van Dale
- u bent zo geleerd -
raak ik van het kraken
van uw stem
en van uw schraperig
'ahem'
zo geënerveerd?
't Spijt mij meer dan ik kan zeggen
Adieu
Barones van Breggen…
De zingende danser
poëzie
3.5 met 33 stemmen
2.790 Hij zingt als zilver met gloeiend gelaat,
En is er schoner muziekinstrument
Dan de stem van een knaap, die dansend zingt?…
reunie
gedicht
4.1 met 165 stemmen
44.184 vale tegels
-er hing nog steeds de geur van natte jassen-
leidden onveranderd naar de klassen
waar ik zuchtte onder strenge regels
ik had gezworen nooit terug te keren
tot ik die lijst zag met daarop jouw naam
het stille meisje bij het hoge raam
dat mij geduldig hielp Latijn te leren
je ogen glansden vurig als voorheen
dezelfde zachte stem…
Euro's
netgedicht
4.0 met 63 stemmen
4.336 Die kan mijn stem bij de verkiezing krijgen
en ook die van de minderen…
Een lach tussen je tranen
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
4.562 grient
Hij belt haar dan met gulle lach
Voordat ie slapen gaat
"Gek oud mens, er komt een dag
Dat ik niet meer met je praat
Ik huil tranen van verdriet
Maar tranen van plezier om jou
Je weet dat ik ervan geniet
Dankje lieve vrouw"
"Slaap lekker zonder zorgen"
Zegt zij dan tegen hem
"We spreken elkaar morgen"
Warmte in hun stem…
Hij begint zijn wereldreis...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.709 Hij begint nu aan zijn
wereldreis
En beslist voortaan over
zijn eigen leven
'k Wil hem toch nog
laten weten
Dat we er altijd zullen
zijn voor hem
Dat hij dat niet moet
vergeten
Tranen in mijn ogen 'n
snik in m'n stem…
Offerlam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.874 De begeerte stokt in mijn stem
De honing van mijn ijl geblaat
Lieten haar twijfelend achter
Een meisje nog
Dat haar voddenpop martelt
En niet maalt om mijn hoofs gezwets
Ze wet het mes en dartelt
Ongenadig om haar prooi
Drijft het diep in de strot
Het lam ligt spartelend op het offerblok
Haar greep wordt slapper
Door mijn ader gaat een koude…
Alvorens hij jouw naam zou noemen
gedicht
3.1 met 57 stemmen
24.715 Soms bracht zijn stem geheimen over,
liet hij zich kennen in je droom
Als een gezant, een bondgenoot.
Toen bracht hij alles aan het licht.
Je vogelhoofd, warm proselein,
dat in mijn handen nog zou breken
verkleurde in okeren schaduwen
De vreemde toon van een ver land.…
De fractievoorzitter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.575 Je kwam binnen, stoer, rustig en relaxed
Een warme zwoele fluwelen strelende stem
Die ons dwong te luisteren, te kijken en te dromen
Je zette ons helemaal klem
Lachend en luisterend naar de Haagsche jeugd
De hete passie van een vurig debat
Interesse tonend, maar fel ad rem
O, ik wilde dat ik daar debatterend zat
Verdrinkend in je lieve lach…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 mij
Door weer en wind voortgedreven
Een echo die nagalmt in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen ons nooit hebben bestaan
Een stem…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Hij groeit, en alles wat zijn stem verzwijgt,
Zie ik in schaduw om zijn ogen trekken,
Wanneer zijn leden krachtiger zich rekken,
En haar en huid zijn gaafste glansen krijgt.
Ik ben geen vader, en ik hèb geen zoon...
O vreugd, ik kan zijn leven nooit verliezen,
O leed, ik worstel nooit om zijn bezit!…
Carpe diem
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.938 Toen klonk een stem: Ik zeide U, pluk de dag,
als gij dat deed, dan hebt gij niets verloren
van wat ontbonden werd door traan en lach.
Wees voor de nacht niet bang, die al omvangt
wat rees in ’t licht: der sterren helle koren
zingen U toe, die naar het Licht verlangt.…
Intuïtie geheten
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
909 stereo
wanneer je spreekt van liefde
die niet kan, die niet mag
Heen en weer geslingerd
tussen hem en haar en jou
schommel ik duizelend mee
Achter jouw ogen waak ik
en zie dezelfde schimmendroom
Je voelt mij wezenlijk niet
maar weet van mijn bestaan
Ik fluister dagelijks in je hoofd
volg mij, als je naar je hart wilt leven
Die tweede stem…
De vlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
850 schuurpapieren stem
die bijzondere lach
ogen die ik zie en zie
telkens weer anders zie
soms vol vuur
vandaag weemoedig
vleugje lachend,
ontroerd een traan
bijzondere liefde
in Jans melancholie
kussend het leven
zo vol verwondering
ook over de dood
ach, voorbij..…
O wees mij goed
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.799 Ik ben als 't arm verlaten zwervend kind,
dat om zijn heengegangen moeder schreit, -
steeds zoekend dat haar stem zijn ziel verblijd' -
en haar niet vinden kan en nimmer vindt.
En 'k weet dat ik haar nimmer vinden zal,
en streef toch voort, met starre kinderzin,
trots menservaring als geen mens geviel.…
Overleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
983 De schelle, hese stem
verjaagt de zwarte vogels.
Een overwinningskreet
verscheurt haar lippen.…
De slaaf van de bedelaarskoning
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.532 Problemen kondigen hun aanwezigheid aan
Maar de mijne… niemand ziet ze staan
Blauwe plekken, het symbool van pijn
Maar niemand wil mijn beschermengel zijn
Ik hoef niemand meer te vragen, te zeggen
Ze willen niet horen als ik uit wil leggen
Mijn rechten onderdrukt, mijn stem gesmoord
Ik dans over het dunste levenskoord
Ik sta alleen, geen…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen, staal met vrouwelijke vormen
stapt uit en maakt op aarde haar entree
ze neemt een leger in haar kielzog mee
gehuld in saaie krijtstreep-uniformen
dan galmt haar stem…
Sneeuw met Pasen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
745 Het is een leugenaar, gladjes
sprekend met koude, temerige stem,
dat het warme licht en de geurige bloem
zijn ongewis, dat de nieuwe lente nog verre is.
Of Pasen niet is het feest van het Leven
dat zich vernieuwt en immer al
is bewezen: het Leven overwint
ook de donkere, koude winterdag.…
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 dwalende verspringende gedachten
blijven kleven aan een grillige draad
die in mijn hoofden van de laatste dagen
het enige houvast is geweest
wie is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort
ik hoor de indringende stem van…
Paralympics
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.526 door zijn sponsor
niet in dank worden afgenomen
net zoals die kleine hapering
tijdens de tweede pitsstop
waar bij het verwisselen van het
rechterwiel van zijn scootmobiel
enkele kostbare tienden van
seconden verloren zijn gegaan
maar wat maakt het nog uit
vandaag is hij nummer een
en geniet van de triomfgeluiden
totdat hij daaruit de stem…
Aurora
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 Ik weef een web van licht
aan de hemel die baadde in duister,
de dag groeit langzaam een gezicht
en een stem aan verscholen gefluister.
Ik schenk kleur aan de druppel van dauw
die hangt in ’t ontluikende land
en schoonheid en kracht aan de vrouw
wier licht in de avond gestrand.…
mijn stad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
761 waar een verzonken woord op straat
nog fluistert van vervlogen dagen
rond de sierlijke gevels bij vlagen
zich in oeroude klanken horen laat
waar de nar en troubadour herleven
de stem van een roomse toren klinkt
die de stad in al haar pracht bezingt
zo hecht met de Zoom verweven
waar het verleden huist in elke steen
de oude muzen hier…
Zo heel jij mij
gedicht
2.9 met 143 stemmen
55.606 jij spreekt de taal
die ik versta
hoort de seizoenen
in mijn stem,
aan mijn adem
wat ik denk.
jij kent de kunst
van nu en hier.
vandaar dat ik je
leen, nee spaar,
of beter nog: bewaar.
----------------------------------------------------
uit: 'Gedichten voor gelukkige mensen', 2008.…
Antwerps meisje
gedicht
3.1 met 22 stemmen
12.310 laat in de avond
regen in lamplicht gevangen
sloeg neer op het macadam
van de Mechelsesteenweg
je had een offwhite jurkje aan
ik schatte je op vijftien
je liep langs de straat
waar ook ik overging
auto's passeerden remden af
reden weer verder
je vroeg de weg naar de Muze
café waar Ferre optrad
Ferre Grignard de anger van jouw lied
zijn stem…
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.255 Haar stem was donker en wat hees
als schoven schelpjes langs elkander,
haar hand was warm en stroef als zand.
En altijd droeg zij om haar bruine hals
dezelfde ketting met een ronde maansteen,
waar in een neevlig blauw een kleine gele maan scheen.…
Omdat het glas je zo verwende
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
649 ik schudde je de hand en zag
meteen het glanzen van je ogen
je amicale stem verried dat je
je thuis al aardig vol had laten lopen
je zocht de drukte van de bar
mensen die je kende de drankjes
gingen af en aan de stemming steeg
omdat het glas je zo verwende
je deed het goed je baan
je huis en echtgenoot
er was niets aan de hand
maar…
Tegen het vergeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
795 Zodra de stem zichzelf verheft en
keien tot dahlia’s maakt; te liefelijk om
te geselen, te puur om te stenigen
Ontwapent zich de horzel door
zichzelf dood te slaan.
(Krijgt het mijn zegen.)…