7884 resultaten.
Misverstand in twee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 We scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen
...... schilfers zure lucht
hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom
...... tussen ons: de versnipperaar
we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen
...... maximaal drie stuks tegelijk
liever wapenden we ons
onder de huid, de…
Tussen traan en zon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
451 Mag ik dan voor eeuwig,
in gouden letters schrijven van jouw naam?…
Waar niemand het ziet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 Het zijn die kleine dingen
die vastklampen
aan de rand van je gedachten:
twijfel,
schuld,
oud zeer dat nooit
zijn naam is kwijtgeraakt.
Maar de echte confrontatie
zit dieper.
Kleiner.
Dichterbij.
En die
doet het meeste pijn.…
Winternachtbloem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
480 Ze had hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw bed te liggen
maar het leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige…
eerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
249 leeg komen wij aan
geen pad onder onze voeten
alleen zachte grond
met handen vol twijfel
bouwen wij richting uit niets
een naam voor ons gaan
tussen licht en verlies
geven wij zelf betekenis
aan wat ons raakt
geen stem uit de hemel
die zegt waarom wij bestaan
wij fluisteren zelf
en in dat fluisteren
groeit langzaam een reden om…
Genoeg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
189 Nochtans nam een snoodaard
Het weinige hij had.
Thans kwijnt hij eenzaam weg,
Geen mens die zich bekommert
Om zijn trieste lot.
Je vindt ze overal
Uit zicht van de welgestelden,
De armen met een ruim hart,
Het ruime hart dat
De welgestelden ontberen,
Hun overvloed verspillen,
Blind voor hen,
Die ruimhartig creperen.…
Matten en Rammen met Hari
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 MATTEN
De dag der dagen knalt ons
in het lijf,
Wee al de krijg, die ram-spoed met de benen
Wee al degenen die zich daarvoor lenen
Waar moet dit heen, dit holle tijdverdrijf
Ik ben pro forma maar weer
eens gezwicht,
Geïnspireerd op Coenraedts snelgedicht
...zie het snelsonnet van vandaag...
_________________________________
HARI…
Ze was...
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.024 Ik liep met moeder door de lanen
toen ze plotseling bleef staan
ze vroeg me waar we waren
twee meter van haar huis vandaan
later in de koude winter maanden
zat ze op een stoel voor het raam
warm en veilig in haar wereld
steevast gaf ze me een andere naam
maar het kon me niet echt deren
al die dingen die ze vergat
of de jeugdige herinneringen…
Een sliert herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Een sliert herinnneringen
is alles wat ik heb
al is er zoveel heden nu
maar niets voorgoed gegeven -
een geur, een licht, een spoor,
een naam van warme dingen.
Een sliert herinneringen
aan zoveel mensen die
ik ooit en ergens zag
en die mijn wegen kruisten.
Een voetafdruk, wat dromen
en van verlangen zingen.…
in je kop weer de kolder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
939 ik zag je op zolder
met in je kop weer
de kolder uit het verleden
je raapte daar woorden
voelde de angsten
die je leven vermoordden
kroop in een hoekje
in je handen het boekje
met namen die bleven
jij bent gegaan
zij zijn gebleven maar
zonder enig teken van leven
je groette met ogen
bad mededogen maar wist
dat de hoop zich…
ADVERTENTIE
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
3.552 ik las je namen in de krant
in vette letters weergegeven
voorgoed omgeven
door een zwarte rand
we liepen samen door het land
grenzen werden opgeheven
we lieten de gedachten zweven
bespraken de planetenstand
de tekens brullen nu als leeuwen
vertwijfeld werpen wij het zand
wat rest ons, die hier achterbleven
dan dóór te leven
zonder…
Terugkeer
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.020 Eens zal hij terugkomen
op de wolken
in het zicht van alle volken
in grote macht
en majesteit
om te regeren in eeuwigheid
dan zullen alle volken,
wanneer ze hem zien afdalen
op de wolken
in aanbidding roepen
zijn heilige naam,
massaal op de knieën gaan
in gedachten
starend naar de wolken
wetend…hopend,
in het zicht van alle volken…
ik dicht met velen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
863 Schrijven wil ik
een gedicht waar ik mijn vingers van aflik
indruk maken op jullie lezers
me onderscheiden van alle meesters
rijmen dichten alles zonder naam
voor eer, glorie, alle faam
ik kan gevoelens het best verwoorden
daarin ben ik uniek
de manier van schrijven, de techniek
elke zin, elk woord, iedere letter vermoorden
enkel, de droom…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Toen nog alleen maar naam.…
generatie!
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.609 En nam me mee naar later..
Nu lopen we langs het strand
Schuivend bij de vloedlijn beland..
Tussen mijn vingers ontglipt een warme hand..
Kijk achterom zie sporen door water weggebrand..
Starend naar de overkant..
Golven tellend in het water..
Met mijn kind een warme band..
Over het verleden hebbend naar later..…
het hoog vertrek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.023 amos klimt benieuwd naar boven
verhangen zijn de bordjes
met naam en wapen van aflijvigen
hij tekent voor het rondeel een cirkel
voor de open poort een gaatje
voor put en lijf twee stipjes
wachters bestaan niet meer
hij is alleen in de onbewoonbaar
verklaarde ruimte het hoog vertrek
een toevlucht van geslacht tot geslacht
nu onder het…
De foto van jou in mijn hoofd
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.782 Een regenachtige middag
jouw glimlach raakt mijn ogen
als ik had gezegd dat het niks was
dan had ik met mijn hart gelogen
De wereld draaide door
maar de tijd bleef stilstaan
wat jij deed met mij
heeft nog nooit iemand gedaan
Jouw naam in letters van goud
geschreven in mijn hoofd
het weer was koud en nat
maar het vuur is niet gedoofd…
Atjeh 01-01-2005
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
926 die dag lag helder op de kim
het water rimpelloos in hemelsblauw
aan het zwerk was het ademstil
op het strand een scheepje aan het getouw
uit een diepe slaap ontwaakte het achterland
alles kwam tot leven onder het morgenrood
ook de garnalenvisser met zijn rietenmand
die een slokje nam uit de klappernoot
hij was uitgevaren voor zijn…
Vacuüm
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
8.935 Daglicht troebelt tussen het
mistpoeder en woekert weg
niemandsland in gelijk de plek
waar klanken verdampen
voorbij het laatste bereik
het ochtendlicht snijdt langs gordijnen
onweerbaar de kamer binnen
het trekt mijn ogen in
zuigt mij de slaap uit
een wederkeer in dag en lichaam
mijn naam mijn oog mijn zinnen
ze waren er vannacht…
Over tien jaar
gedicht
3.0 met 61 stemmen
29.414 over tien jaar weten
wij niet hoe het was
hoe het werkelijk was
toen we niet wisten
nog niet wisten, nog niet konden weten,
dat we wel of niet trouwden
met elkaar of met met een ander
wel of niet elkaar konden vergeten
wel of niet
nadachten over het oude zeer
of helemaal niets meer voelden
bij de naam
bij de geur
bij de herinnering (of…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 ik zag rook
wellustig kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je…
Een echte dame
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag de rook
je sigaret lichtte
nog op in het half duister
ogen smeulden vuur
je hand was warm en
je stem gefluister
zag je en profile
in de flits van een reclame
je leek een echte dame
maar in het liefdesspel
was je zo fel nadat de rook was
opgetrokken schikte ik je rode lokken
nam jouw sigaret
de laatste trek voor ik haar…
Geen speelse bochten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
812 wist niet
wat ik zag
het raam op
negen hoog
met uitzicht
op de einder
je blik weer
terug naar af
je rollaterde
geen speelse bochten
nam tijd toen
hersenen naar
woorden zochten
die in traag bezinken
je stem wat
triest deed klinken
toch scheen de zon
we zagen wolken
jagen en in de kamer
zacht de schaduwen
vertragen tot een…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin jouw naam…
één klein veertje
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.154 zo zon, 's morgens
je lach, beminnen
de wind in je naam
op speelse armen
pasgeboren
de krokusstilte
de tijd rond dauw
mijn hart, het linnen
de regen, zo goud
je haren vol vogels
de ochtendzang van
vier seizoenen
mijn liefste uur
zo zonder haast
je ogen ademen
vlinders op bloemen
ik dans met jou
verbonden vleugels
een…
Angst voor Woorden
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.511 Ik heb gehoord dat er een man bestaat
die woorden zo prachtig kan uitspreken
zwevend als herfstblaadjes door ochtendmist
vanaf het einde van zijn lippen
tot de eerste aanraking
Zo prachtig dat elke jonge vrouw
bij het uitspreken van haar naam
zichzelf direct aan hem wil geven
Als ik ooit verlamd naast je lig
onze lippen door stilte overschaduwd…
Herinner mij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.006 De onstuimige wind van de herfst
prikt meedogenloos en etst jouw naam
zee ligt daar uitnodigend
als een schommelend schuimend bad
de hemel oogt nog zomers blauw
als zoveel jaar geleden volg ik het pad
in witte wolken zie ik gezichten
die jij voor mij bedacht
dan verdwijnt de kille zilte kou
‘herinner mij’
zegt je stem in mijn…
Stilte in Wogmeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
709 Ik zet mijn denken op
een kier, verblijf hier
waar jij nu bent, mij de
lieve dingen voorzegt
omtrent de ademloze
stilte:
Klinkers zonder naam,
ruisende fluistering van
oude bomen, verwaaiend
in de genadeloze wind.
Meer dan dat, is er niet.…
HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.950 Maar, plagend staakt ge naar de vlam
het kleine voetje... en ik nam
het bevend, staamlend tussen
mijn handen in en dekte ‘t toen met kussen.
Dan vielt ge minziek aan mijn hals:
en is een vrouwenhart zo vals?
Wie kon het raden of weten:
de lente kwam, - toen waart ge reeds vergeten.…