4091 resultaten.
Paasgedicht in Tibet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
807 ben ik in mijn hoofd al geweest
Ik hoef dus niet meer naar Tibet
Aan de eind van de zondag een kort gebed
En dan lekker naar bed
Waar het vredig is en ik gelukkig ben met niets
Ook dat leer je in Tibet
Al ben ik daar nooit geweest
Is het dan toch de kracht van boven
Of de liefde van moeder
Dat schizofrenie mij niet klein krijgt
Maar o…
De profundis
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.289 Staande blijve ik op uw spreken
en ik hope in u, o Heer!
van het vroegste morgenbreken,
tot des avonds wederkeer.
Want bij u is medelijden,
is verzachten des gekwels,
groter als het wederstrijden,
als de boosheid Israëls.…
Hell´s kitchen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
662 toekomstige miss
Daar doen ook domme blondjes mee
Die koken smurrie, gruwelsoep
Ontdekken zelfs de spruitenpaté
En cremeren al die troep
Maar jij, jij kookt een ei
En legt zelfs peper en zout erbij
1 nul voor de oude taart
Maar nu deel 2 de vragen
Die vielen voor velen niet mee
Arme domme blondjes
Elke vraag eindigden ze met een zacht
O…
de vleugels
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.950 zo opeens en onverwacht
zo plots, in de diepte van de nacht
heb je, je vleugels uitgeslagen
besloten, je aan een andere weg te wagen
de weg naar de hemel, o zo groot
waarvan niemand weet hoe het eruit ziet...…
Weinig zeggend
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
959 Noordeinde
even gedag zwaaien hoor
gewoon als onderdaan
lekker niets aan je hoofd
immers als ik de gouden koets
zie passeren
ben ik weer even een mens
die in sprookjes gelooft
dat ledigt de geest van zwaarte
volg mij en ga mee Oranje vereren
want zonder ons
kan de koets met inhoud
en de hoed op de bok
wel naar de stallen terugkeren
o…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 O, nacht en morgen vloeien traag tezamen,
Ontberen en genieten smelt ineen,
Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen
Het grijzen van de schemering alleen.
Dan doet een licht de schaduw zwarten en versnellen.
Warmer en driftiger golft 't ongeduldig bloed.
Door de gestrekte stilte tinkelen de bellen.…
Rembrandtcyclus 15: anno 1663: Hendrickje is gestorven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 denken, dat ik er nu aan
wennen ga, mijn tranen zijn verdroogd, maar diep
geworteld vloeien zij
mijn lot is uitgezet, ontkomen doe ik er niet aan,
en staat de dood dichtbij mijn bed, om steeds weer
toe te slaan
zou het soms nijd zijn van de dood, dat ik hem als
wezen nooit geschilderd heb, alleen maar via lijken
die door mij zijn opgezet
o,…
De vroege Sint
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.458 De kinderen zetten nog net hun schoen niet bij de kachel of de cv,
maar daar zeggen we verder ook niks van o nee.…
Bij muziek
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.596 Stille muziek,
Als gij nog eenmaal later
Een zilvren wiek
Doet flitsen over 't donker water,
Zult gij dan ook, o lied,
Door Licht het onverklaarbare aan te roeren,
Mij naar dit jaar,
Zo dor en zwaar,
En vol verdriet,
Dat ik schier dacht
Het heeft geen vruchten voortgebracht,
Daar het mijn handen ledig liet,
Zachtvleuglig medevoeren
Als…
Castigat ridendo mores.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 diverse disciplines:
het diploma van de Universiteit Des Levens
achteloos half uit mijn achterzak wapperend -
Ik ken hare majesteit trouwens niet of nauwelijks-
of het moet toen geweest zijn in de beginjaren zestig,
bij de lauwe thee tijdens dat mistige buffet
met burgemeesters en wethouders van het meest onbenullige eiland
van ons o…
Over het horen van iets
gedicht
1.8 met 5 stemmen
14.378 En je bent zelf
begonnen je te krabben om zo vaak je
kunt een geluid te maken op jezelf dat harder
zal zijn dan al het andere, dat alles
zal overstemmen zodat je langer hoeft
op te letten, wat niet mis is, zo
veel jaren aldoor o te letten. Je krabt je
nu al een maand tot bloedend toe en het
heeft iets anders bedacht.…
Het troostconcours
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.314 O wat het allemaal niet deed:
een doedelzak, een hangbuikzwijn,
een heroïnehoer van vijftien jaar,
het hoofd van een gestorven meisje
met nog confetti in het haar.
En het plezier van obers voor hun dienblad
om zowat vijf voor middernacht.
Een laatste bracht er tranen mee en groot applaus,
een spraakgebrek, wat kippenvel, zichzelf.…
Rijmpje van een pubermeisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 spraakwaterval
ze fladderde naar buiten als een skippybal
tijd voor een winterslaap, tijd voor rust
tot in de lente de Prins haar wakker kust
ze danste rond en rond in de hemelse regen
het leek of ze ware vleugels had gekregen
ze veerde weer op en startte haar droomreis
naar de lieve Prins in zijn knusse paleis
voor het eerst in vele jaren was het o…
Verbeurd van alles
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.373 Verbeurd van alles - o verscheurde droom-gemoedren!...
Wij zijn de lang-verweeuwde en kind-verlaten moedren;
wij blaffen in het spoor van, smoorlijk, Hecabe,
of, in de ontreddring van de laagste rust verzonken,
ons lammen dag ontlaên en leeg van alle vonken,
verliezen aan geduld de vormen zelfs der beê.…
Kees Kanarie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Er voer een bootje
in een slootje
met een vogel
in een kooitje
O, wat zong dat beestje blij
als een nachtegaal in mei
alles werd er vrolijk van
zelfs de koeien in de wei
Een dartel springend lammetje
midden op een dammetje
mamma schaap kuste spontaan
haar lieve pappa rammetje
Geiten en bokken
verliefd in hun hokken
niemand had nog zin…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Ik weet de zomer is voorbij,
Mijn hart roept niet terug om Mei,
En dit is dan de avondzon –
Maar o
Vertoon u laatst in ’t klare vuur
Van dit hel uur,
Of ik u zó
Onthouden kon!…
De Profundis
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.224 Staande blijve ik op uw spreken
en ik hope in u, o Heer!
van het vroegste morgenbreken,
tot des avonds wederkeer.
Want bij u is medelijden,
is verzachten des gekwels,
groter als het wederstrijden,
als de boosheid Israëls.…
Elegie van de varkens
gedicht
2.0 met 1 stemmen
5.069 O jammer van de getemde
varkens, zij zijn de dichters onder de dieren,
melancholiek en van weinig nut totdat aan de muur
afgebrand, hun speklaag openklapt als een elegie.
--------------------------------------
uit: 'In de waterwingebieden', 2000.…
Weetje.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.123 Ielk herhaolt dat - weetje
Ien 't gesprek
Duzend keren, - weetje -
O zo gek!
Maor 't gekste - weetje -
Van 't geval:
Daorvan merkt ie - weetje -
Niemendal;
Lacht hum iemand - weetje -
Daormee uut,
Weet ie zelf nie, - weetje -
Wâ 't beduudt.…
Triest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
704 Ik zie slechts wolken
Dik en donker, dreigend ook
Jij ziet nergens vuurtjes branden
O, maar ik zie ergens rook
Hoor jij weer de vogels fluiten?…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 O, de profundis, waar het stof zich hergroepeert
in glorierijke weergeboorte van ’t heelal.
Het afval stroomt doorheen de hel van ’t universum,
waar tot op heden oude Chaos werd beleden.
Na reconstructie van het ruimte-tijd-continuum;
het losse stof tot de planeten omgesmeden.…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 Maar wie, o wie,
kent mij nu echt..
-…
Selma belde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
499 O,
zei ik, gelooft die ook in Jezus dan?
De droom wendde zich en vanuit mijn
slaapkamer riep Selma 'Zit je nog lang
achter dat computerscherm of ga je mij
eens lekker verwennen?'. Ondanks driekwart
fles Jack Daniëls schrok ik volop wakker
en toen ik mijn dekbed open sloeg, lag
daar een briefje met 'gefopt!' erop.…
Op zoek
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
497 'O, maar dat is
dan heel lang geleden!', zei één.
Ik knikte en ik keek uit een open
raam op de Oosterstraat, net als
mijn vader in een ver verleden.
De rest van het gebouw was grotendeels
afgesloten en bezaaid met gruwelijke
graffiti-afbeeldingen, zoals een
kotsend urinoir. Typisch studentikoos.…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 O! zo zij nog één enkel maal,
Mijn rustplaats mocht betreden,
Verlicht dan dáár met matte straal,
De bloempjes voor haar schreden!
Zij zette wenend zich op 't graf,
Waar roosjes nederhangen,
En plukke er zich een bloempje af,
En drukke 't aan de wangen!…
Aan God.
poëzie
1.8 met 8 stemmen
1.502 Dit, o God, zij steeds mijn bede,
En die bede mij verleend!
Zij mijn hart met u vereend,
In uw wijze raad te vrede;
En, genadig Opperheer,
Niets op aard ontbreekt mij meer.
Leiden.
1806.…
aan de maan
poëzie
3.8 met 9 stemmen
6.122 O! zo zij nog één enkel maal,
Mijn rustplaats mocht betreden,
Verlicht dan dáár met matte straal,
De bloempjes voor haar schreden!
Zij zette wenend zich op 't graf,
Waar roosjes nederhangen,
En plukke er zich een bloempje af,
En drukke 't aan de wangen!…
AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.893 O bloem der vrouwen, die gelijk een rozenboom
Vol geurs Den Haag versiert, ons Statenhof, vol hoven;
Met schoonheid overstort, met geest en gunst van boven,
Als met een frisse dauw of milde regenstroom:
Uw afzijn baart mij pijn, ’t zij dat ik wake of droom;
Toch zal uw minzaam beeld geenszins mijn hart beroven.…
Gebed om zegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
647 Zegen ons Heer, op de weg die we moeten gaan
Want zonder Uw zegen kunnen we niet bestaan
Wil ons ook nabij zijn in soms moeilijke tijden
O God, blijf ons steeds met Uw liefde begeleiden.…
De klagende vrouw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
992 Is, o bittre boezemsmart!
Dat ik knaging voel in 't hart.
Dat ik knaging voel in 't hart.
ô Wat hoor ik daar een leven,
Om het hoekje van die straat,
'k Zal mij daar eens heen begeven,
Pieter ach! wat wordt het laat.
Goede Hemel! kan ik 't dragen,
Ach! mijn Pieter op een wagen.
Vast gebonden als een zwijn.…