Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

word wakker nu!

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 656
verlaat meteen je kamers! rol vlug je mouwen op! bouw met vereende handen een betere wereld op! een oord waar haat voor goed verdwenen is, waar mensen elkaar schragend dragen waar niemand meer pamfletten schrijft op oproer uit te dagen.…

verdorde vallei

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Verlaten. Geen hoop meer op beterschap integendeel. Het zal nog erger worden net als het schijnende gebied van een maanlandschap. Onze blauwe planeet is gedoemd, aarde wordt ze nu genoemd want zo komt haar kleur als wij blijven doen waar wij mee bezig zijn.…

Bedrogen

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 746
Ik onthulde je onoprechte liefde voor mij en toen was je snel verdwenen, ontmaskerd had je nog een laatste gemene troef, de politie bellen, slachtoffer spelen, ondertussen mij lekker verlaten. Het is jouw karma, schat, je weet dat je ooit hetzelfde wat je mij hebt aangedaan zelf zult meemaken. Daar kun je donder op zeggen.…

nacht vol wensen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 584
vergelijkbaar bent met de zee het ruisen van kabbelende golfjes zo wiegend uw vlezige vlinder heupen u deed mij stranden in de branding de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen alsof u mij bedekte met satijnen strelingen de stilte tastbaar werd en mijn huid deed schreeuwen ik heb geen weet van uw lippen maar achter uw gelaat wil zinken verlaat…

Als glas

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Leven is leven en ontmoeten samenzijn verheugen wenen Dood is stilletjes verdwijnen laat harten zomaar verstenen Ik denk aan jou en glimlach zo lief en zo trouw als jij was De warmte die je me schonk blond haar doorzichtig als glas Dood is dood en plots verlaten niet meer kunnen aanraken strelen Voorbij alles wat vrij kan ademen gedachten…
car9 april 2011Lees meer >

Nu rijst ons loflied uit de nacht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Nu rijst ons loflied uit de nacht om 't grote werk dat is volbracht, het klinkt tot in de hemel door en mengt zich met het eng'lenkoor, het graf ligt er verlaten bij, de doeken liggen zij aan zij, geen zware steen die weerstand bood, het leven hoort niet bij de dood, nu rijst ons loflied uit de nacht voor Hem die ons de vrede bracht, die…
jan mul15 april 2011Lees meer >

Sonnet van burgerdeugd

poëzie
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.277
Inbrekers, wurgers, rovers en piraten, En de eerste Zondvloed en het laatst Gericht - Elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten. O thee! o vriendschap! o kalmerend licht! Straks 't koesterende donker; morgen lopen Wij opgefleurd te kopen of verkopen: Tragedie blijft tragedie, klein of groot.…

De roos op de kist

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Ze ligt daar zo stil In een gekoelde kamer ritselt het vouwen van gekreukte lakens Een laatste blik wordt geworpen op de tijd die voort kruipt in een sfeer van breekbaarheid Voor anderen, onbekende gezichten sieren de ruimte om haar heen Fossiele gestalten die als verlate herinneringen voorbij schuifelen geven pas voor even Ze…

Het ruisen van verloren namen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
Voor de val breekt zijn de asters al geknakt in onbuigzame handen Jouw haat wapent een gebaar van diepe onmacht in dode ogen en weet dat mededogen meer zegt dan een oorlog verwoesten kan de onmin zal luisteren naar het ruisen van verloren namen die ten hemel werden gedragen Laat dan de havik jouw koude bloed verlaten en de gaten…

van oude mensen...

gedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.696
ik zie de oude Takma*) lopen leunend op z'n stok de lasten van een stil verleden doen z'n schouders buigen ik zie m'n oude vader lopen langs verlaten straten het gewicht van eenzaamheid als ballast op z'n rug en dan zie ik mezelf als oude man voorbijgaan is dit een toekomstbeeld van een ver verleden vanaf z'n nieuwe kinderfiets…

De mythe van de muzen?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Verhaalt tot op het heden braaf vanuit het gekuiste dicht, blijft ik slaaf van literaire daad, wars van moraal en plagiaat, zich op het hele scala van de negen muzen verlaat, de mythe van de eenvoud in de overdaad, waarin ik hopeloos verdwaal, meer was niet te geven, ik vond het gewoon op straat maar daar is mee te leven.…
pama15 juli 2011Lees meer >

Reservaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
Met de eenvoudigen woon ik als een schamel struikje aan de boorden van het verstand de oude bomen hier overheersen het bospaneel ze broeden op slangeneieren langs het lome pad zijn de dagen verlaten stranden verschroeid zand vol littekens soms, heel even, tilt een milde regen van herkenning mij in het ritme van de vergezichten veegt…
Kees Keizer25 november 2011Lees meer >

STAPPEN TOT DE DOOD

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Winter heerst er in mijn hart ‘t is er snijdend koud en guur Wolken zijn er grauwig zwart wat ik mis, is het levensvuur Stilte heerst in mijn innerlijk alleen de nacht is deelgenoot Duisternis schijnt onsterfelijk even onsterfelijk als de dood Smart beheerst de lange weg waar de zon het schijnen laat De verlaten weg, die ik afleg voert…
Ton Rijkers11 februari 2012Lees meer >

de storm van mijn angst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Ik wil weg uit de onrust, Uit de angst dat ik word verlaten. Maar dat zou weer een fout zijn, Waarvan ik bang ben hem te maken. Het doet pijn om in slaap te vallen, En met die pijn weer te ontwaken. Het doet pijn om door te lopen, Het doet pijn om te leven. Het zou toch veel makkelijker zijn, Als ik daar boven kon zweven.…
fredrika29 februari 2012Lees meer >

De meeloper.

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 671
Nu durf ik ook wel en verlaat ik mijn plaats achter de ramen Eindelijk de gordijnen opengeschoven lik ik Uw woorden, desnoods wel Uw hielen smeer ik U stroop om de mond, en zal ik, als U dat wenst zelfs voor U knielen Overal zal ik U beamen en volg ik U overal.…
Peterdw.26 maart 2012Lees meer >

Schipper te voet

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.381
Een leven lang op het water Wat er daarna komt is voor later Goede tijden zijn het geweest Samen met de watergeest Daarmee word je heel oud Omdat je een leven lang van water houdt Het zit in je bloed Geeft rust en doet je goed Er komt een dag dan moet je het verlaten Een landgang genoot je met maten Eens zet je voet op vaste wal Het komt…
Sahm5 juli 2012Lees meer >

Showen en trippen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.170
Er is zielsveel geluk nodig deze jurk dronken en klaarwakker naar een show te brengen, blind een deur te vinden waardoor je het toneel verlaat. Er is zielsveel geluk nodig in deze jurk iets te slikken, een ballonvaart te maken en op het mozaïek van je land neer te kijken als een slome astronaut.…
Anne Vegter21 januari 2024Lees meer >

De Bijbel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
Gods woord zal blijven bestaan Hij verlaat niet wat Zijn hand begon God, de Heer, die alles overwon Die hemel en aarde deed ontstaan. Wij mogen in Gods woord geloven Hem loven en prijzen, dag aan dag Hem eer bewijzen met diep ontzag Want niets gaat Zijn naam te boven.…
Fedde Nicolai14 februari 2013Lees meer >

VROEG IN D' OCHTEND.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.517
Als de nijvre zwerm der mensen gonzend, straks de cel verlaat, Of als de engel Gods u wegrukt, dan, mijn kind, dan is 't laat! 1854.…
C.P. Tiele28 februari 2013Lees meer >

lentesprongetjes

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 803
voor het vensterglas gevoelt een roos de lente en fantoompijnen * aanleg vlinders gaan liggen zoals een ochtendvijver in het zonnetje * gesprek zo onvermoeibaar ruisen halmen om en om het heil van lente * gebroken tijd wie vreugde inhoudt nu lente het pad betreedt heeft een koude tong * één dag een vlinder verlaat…

Geloven

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.237
Die nog voor 't heil-begerig oog belijden Een geloven, dat hoog boven werelds vrees En hel en dood en wat het meeste dees Tijden onteert: kil onverschillig lijden Van weedom, hief tot 't hoogste heil verbeiden, Des dervend nu doolt menig hart als wees; Dan voel ik in wie nu dichtste bij mij woont Al schijnt ook de aard van heiligheid verlaten…

dankbaar hart

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
je bezorgd belichten en zich liefdevol onfermen dan pas daal je in het kussen neer en geeft je over aan hernieuwde dromen in de vroege ochtend hoopvol wetend dat het leven er nog is en de dood misplaatste schertsen met je maakte met die gedachte kom je al die weken dan gelaten door de brigade van de witte jassen uiteindelijk verlatend…

Stille tekens

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 877
Zwalkend op het pad der weemoed spreekt de taal zijn stille tocht Een plaggenhut markeert verlatenheid wanneer koude mijn ogen blind traant De windhoos blaast een boomkruin kaal lenig dansend herfstig sjansend wat meteen de adem stokt En waar mijn geest de winter wacht waarin ik jou zo naarstig zoek met handen blauw gevroren draagt…

Gemeenteraadsverkiezingen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
En als ik straks het stemlokaal, een schoolgebouw, verlaat in ons vrij land, door geen tiran beklemd, ben ik, dat weet ik uit ervaring, blij-gestemd!…

THEESALET

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
gezellige pronkkamer praten deftige bedaagde dames heftig bij hun warme genotsdrank een kleine jongen luistert vol ontzag naar de luide woorden voelt zich vernederd bij die wijze tantes hij knikkebolt - verzinkt ligt overleden in zijn graf naast hem rust Robinson Crusoe de vereerde held uit zijn geliefde boek spreekt eens op mijn verlaten…

Onverlichte oevers

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
verwekt een karikatuur van een pad naar een vers gedolven graf passend naar mijn schaduwlengte voor mij alleen een wereld waaruit de bodem is geslagen, houten kruizen gezaagd uit de herinneringen, silhouetten door de tijd vertraagd, verlamd door ontzetting waardoor ik terugval, uitgetreden en besmet als vloekend woord wat de mond verlaat…
Pama28 juli 2014Lees meer >

Die angstige " rest" tijd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Als de dag aanbreekt, dat je het tijdelijke voor het eeuwige verwisselt, met altijd iemand aan je zij, die er zal zijn tot de laatste zucht de kamer verlaat, weet je, het is altijd te vroeg, Maar je hoeft die angstige laatste weg niet alleen te gaan, er zal altijd iemand bij je zijn en naast je staan, in alle maanden, weken…
An Terlouw15 oktober 2014Lees meer >

PIJNLIJKE KERST

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Sprookjeslandschap vol besneeuwde sparren ofwel trieste kale eiken om een verlaten weiland beeldhouwen steeds het denken aan 't welbekende decemberfeest zie eens hoe men dit viert in een bloeiende tuin bij de Evenaar waar daarnet een spa zich vergiste domweg een sierlijke plant los stak zij ligt daar door mensen vergeten haar wortels…
Han Messie25 november 2014Lees meer >

Weemoedts internationale

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.645
Maar wáár ik kom slaan hele klassen op de vlucht: een werf stroomt leeg, een drukke helling wordt verlaten. Dan keer ik bitter weer, langs onverlichte straten en slinger troosteloos mijn feestneus door de lucht. ---------------------------------------------- uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
Levi Weemoedt26 november 2014Lees meer >

Herinnering aan Ramses

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
Je keek omhoog in de verlaten stad dronk de liefde uit alle glazen zwalkte als een prins vol heimwee belde bij het verkeerde liefje aan. Je kon dansen, zingen, huilen, bidden dromen in de randen van de nacht flaneren in de onderbuik van de stad die jou omhelsde en verstootte.…