4787 resultaten.
Pointing to the skies
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
713 afscheidsrede vond ik prachtig hoor
Het ne me quitte pas, het jongenskoor
Abide with me, het was heel ingetogen
Ik zou mijn lief je tranen willen drogen
Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor
Nu ik het voertuig van mijn geest verloor
Kom ik in vlinders op je toegevlogen
Dans ik in goudvonk boven menig meer
Raak ik je wangen aan in zachte regen…
Weerprofeten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
461 Bij temperatuur en luchtdrukverschillen,
periodes met regen en opklaringen aan
zee; elke dag uit een mensenleven gaat
dankzij hen met de weersvoorspelling mee.…
De strandwandeling
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.014 hand in hand lopen ze te sloffen
over het drijfnatte strand
terwijl de wind boosaardig om hen
heen huilt en grijze wolken zich vormen
tot een klagelijke massa
regen valt onverdroten neer op
hun reeds doorweekte en
verkleumde lijven
even staren ze naar de golven waar
schuimkoppen zich grauw en ruw bollen om
vervolgens met geweld uiteen…
zo wil ik dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 zo wil ik dichten
in de vrijstaat van mijn omhulsel
wonen in het land dat niet bestaat
vrijen met de wind die gaat
alsook leven met de donder
die mijn ziel bestookt met vuur
me laven aan de drank
me behoeden voor stank en dank
dan als het eind mijn vel verrimpelt
de ogen tochtig in de regen die van binnenuit
mijn spreken verhult, de dagen…
spelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
819 spelen
spelen in de schaduw
van het grote licht
zweven als een zwaluw
spelen met gewicht
spelen op het water
verdrinking een gevaar
spelen in de regen
spetters in je haar
spelen op de wegen
het verkeer ontwricht
spelen met een meisje
genieten van ‘t gezicht
spelen met je leven
dansen met de dood
spelen met je partner…
Allemachtig wat prachtig
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
564 Allemachtig wat prachtig
als de zonnestralen schijnen
en er is geen regen
en je zorgen verdwijnen
Allemachtig wat prachtig
als je gezond mag zijn
voor de rest van je leven
dat is pas echt fijn
Allemachtig wat prachtig
dat er samen geleefd kan worden
dat we elkaar niet vermoorden
helemaal geen gestoorden
Allemachtig wat prachtig
alle…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
4.5 met 61 stemmen
613 vandaag voelt de wereld aan als een wolk
waarschijnlijkheden en ik laat
alle dingen zijn
zoals het gras, de wind en de bomen
de regen laten komen
de vogel ging zitten in de boom
met de onhoorbare grondtoon
de wolken botsen tegen de zon
met de onhoorbare boventoon
de anti-wolken botsen tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen…
verlangen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 niet zo dof
waarom ben ik niet vol kracht en dapper
en lijk ik in de liefde een stumperende sof
morgen zal ik stoer, geliefd en prachtig zijn
fiets ik wuivend, groetend door de straten
interviewt de koning mij op Het Plein
en heeft zelfs Audrey Hepburn mij in de gaten
het hoofd omhoog, de pedalen stoer op en neer
trotserend zon, wind en regen…
We bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
494 Somtijds regen na
de zonneschijn, maar zo nu en dan een
duikelaar na een verwoestende orkaan.
Een vrouwtje of een mannetje in hun levensdrang
kennen hun eigen baan. Het verlangen overheerst
bij hen om iets te betekenen in hun bestaan.
Een stip tussen de massa existeert zolang het
beweegt en van het leven leert.…
'k Hoor noch 'k Zie U niet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
731 Mistroostige straten
regen die druilt
als een hart dat verlaten
om liefde huilt.
Vies-natte bomen
geraakt door de wind
waar zelfs geen vogel
zijn schuilplaats in vindt.
Dra valt de avond
een nacht zonder ster
de aarde lijkt eenzaam
en de hemel zo ver.…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Ik vang de zon om te kunnen schijnen
val op sterren om alles te mogen wensen
en op klavertjes maar wel die van vier
Leer van de maan hoe op tijd te verdwijnen
van de regen in een malle bui het wellustig plenzen
in het moment zijn van ieder willekeurig dier
De druif proeft me al haar wijnen
van mensen leren kennen ken ik mensen
het leven…
Oosterschelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Ook ik sta te gebeuren
En de vloed
De vloed
Trekt zijn eb
Naar zich toe
Er broed een oester
Een meeuw vliegt
Ook ik ben verliefd
Aan de oevers van de Oosterschelde
Koren staat te schitteren
De regen staat in bloei
Het is winter
Of zomer
En ik ben niet ongelukkig
We varen over geen water
En we slibben over geen schorre
Een zandbank…
Op weg
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.298 Mocht ik in het holst van het hart
van donkerste dagen te lijf gaan
achter al het uiterwaardse een stuk of wat
verlaten kusten onder razende luchten
waar albatrossen op hun wieken sinds jaar
en dag en eeuwen worden weggeblazen-
graag zou ik boven lege oceanen regen zijn
op reusachtige hoeven, zinnentuimel
van tempeest, het stormend…
Zinnetjes van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 jouw zinnetje van zo even
wat dat bewerkstelligen zou
ze deed een hele kille
miezerige regen
opeens ervaren als een nooit
eerder ondergane zalige zegen
in de zware donkerte van de nacht
zie ik een maan warm en liefdevol
schijnen als nooit gedacht
onderga ik emoties die de diepte
van mijn sombere hart lichtvaardig ontstegen
met een kracht…
Hun godinnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 een
kleurfestijn waarop
hemel nog jaloers zou zijn
in volle overgave
haken zij aan om een
extra ronde mee te gaan
in uitzinnig vermaak
maar de engelen
zijn aan het verdwijnen
nu de zon al te lang in
het glas staat te schijnen
de muziek klinkt
minder hemels want
in de ramen weerkaatst
een zware buienlucht
als de eerste regen…
Onveranderlijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 de ontwakende zon
is er nog steeds
vonkt vurig in de lucht
ook het ritme van de vogels
bewoog met elkaar
vief als mijn diepe zucht
de haan kraait zijn kracht
kakelgeluiden van de hennen
steevast een morgenzandbad
warme regen druppelt
op mijn koude huid
en op het kinderkopjespad
lentebollen knikken
het lijkt alsof al die kleuren…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
Voor later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
496 Altijd zomerzwemmen
hoog het gras
voor altijd vrij
Voor altijd wintersleeën
naar beneden van de dijken
door de sneeuw
naar school
Sinterklaas nog niet de meester
strooide pepernoten
Donker door de regen
door de gangen en
met tegenwind
met tegenzin naar huis
Boerenbloesemwangen
je eerste kus vergeet je nooit
grote vakanties…
open water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 vandaag
het open water, ingesloten door
beperkingen van een
telkens veranderend lot, vandaag
is ze de diepgang en morgen verdampt
haar ziel tot een drachtige wolk
ik drink haar roep wanneer ze
jammerlijk schreeuwt en de wind
met haar golven leurt, doch onderhuids
is ze de kalmte van eenzaamheid
die ze deelt met de vredige
druppen van de regen…
rennen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
491 Altijd zomerzwemmen
hoog het gras
voor altijd vrij
Voor altijd wintersleeën
naar beneden van de dijken
door de sneeuw
naar school
Sinterklaas
nog niet de meester
strooide pepernoten
Donker door de regen
door de gangen en
met tegenwind
met tegenzin naar huis
Boerenbloesemwangen
je eerste kus vergeet je nooit
grote vakanties…
Poëzie
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
538 poëzie is een rivier
die de verbeelding draagt
meevoert op haar stroming
zij is de regen
die de voetstappen
van de dode meeneemt
de gedachte
waarvoor je achter
tralies belandt
poëzie is
de schoonheid van de kanteling
naar de zwartheid van het licht
zij is de angst die op een
zonnige dag in het heldere oog
van het hert schijnt…
Voetafdruk
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
615 onverzettelijke vernietigingsdrang
in het dagelijkse van onze voetafdruk
een onvermogen om de planeet te redden
en we doen er bijna allemaal aan mee
meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen
er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad
en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk
waar we genieten van de heldere regen…
Herfstdag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Voel de koude regen neerslaan op mijn blote handen,
zie goudgele bladeren stervend vallen op de grond.
Zet me schrap, bijt op mijn tanden,
harde wind speelt teder om mijn mond.
Als een kus vanuit de verte, vanuit het verleden,
zo ervaar ik dit geluk schenkend moment.…
kiezelsteen
netgedicht
1.9 met 290 stemmen
1.569 een desolate plek
in zachte regen krast
de stilte op schuldige grond
je noemt de naam
van je dode vader
je gedenkt zijn naam
je ziet hem
hij zwaait halverwege
het tuinpad
nog één keer
kijkt hij achterom
een laatste maal achterom
je legt een kiezelsteen
op zijn graf
in uitgesproken taal
noem zijn naam
blijf bij…
Levenswandel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
201 Rustig kabbelend ga ik voort,
Zonder storm noch regen,
En evenmin zonnegloed
Verhittend bloed dat het
Bonzend hart door d’adren raast.…
Een hap uit de wereld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
193 Je moet het maar
proberen zeggen ze
alsof een eerste keer
een lucifer in
de regen is,
je strijkt, je twijfelt
heel even is er vuur
vanaf de eerste
hap begint het,
een mond leert
melk, later
kersen en afscheid
we nemen kleine beten
uit de wereld,
terwijl de wereld
tegelijk
haar tanden in
ons zet
soms kleeft leren
aan…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
128 Maar soms,
als regen tegen het raam slaat,
zie ik hem weer staan
met zijn hand boven de ogen
tegen het licht
en denk ik:
hoeveel van een mensenleven
blijft er niet achter
bij iemand
die je nauwelijks hebt gekend?…
Zonder camera
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
118 Strijklicht door de bomen
Pijpenstelen van regen
Meeuwen bij de viskar
Zonder camera
heb ik veel gezien vandaag
en niet vastgelegd
Ook mijzelf niet
op het uitzichtpunt
Ik kan erover praten
maar het niet laten zien
Wat nu, met mijn behoefte
om het met anderen te delen?…
Het huilen van een pasgeboren wolf
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.530 verscheurt
de richting van de vrijheid kwijt
mijn grijze pels verkleurt
Ik jank luid, ik grom
van pure angst en haat
weet instinctief precies waarom
het vluchten niet meer gaat
De lucht lijkt haast bevroren
een wolk trekt voor de maan
mijn macht als wolf verloren
jij neemt mijn sterven aan
Geprikkeld
Kleine prikkels vallen als regen…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Het gruis van de regen likt aan het water.
Het koper verschaalt en gaat onder.
Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust.
Nooit zal ik een keer mijn lichaam ontmoeten.
Een schuldig gordijn houdt me voor eeuwig van me gescheiden.
----------------------------------------
uit: 'Gesloten gedichten', 1964.…