4042 resultaten.
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 onder mijn voeten voel met gedachten die me kwelde
aan het
bonte landschap met de koeien
de tinnen kan met room de boterbloemen
de vlammende bladeren aan de boom
hoog in de blauwe lucht de hongerige spreeuwen
zonder schroom
ik herinner me weinig meer
na al die jaren
met de regen verdwijnt het stof
van de smalle kromme straten…
In ieder klaslokaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
502 worden
ritmisch opvolgend
stilte van de punt
of de komma
uitroepteken
weldra
ja
laat je horen, schreeuw mee
tegen deze perspectiefloze, gehersenspoelde zwakkelingen
meegezogen door het vergif, overbluft door het foute woord
tegen extremisme vol nodeloos geweld en haat
vrijheid van mening, zal niet wat zij willen
bloeden dood op straat…
Volle maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 gezwommen in de zee
die uitgediept en
daardoor niet vlak meer
maar met veel muien,
we door de duinen,
naar het vogelparadijs,
ik de vogels gehoord die
de hele dag riepen,
we terugliepen door de polder,
het kerkje bezochten,
je huis dat er verwaarloosd
nu uitzag,
je buren hun huis te koop hadden gezet,
toen ik terug kwam in mijn straat…
Het is augustus n de Jordaan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Overal te volgen, ‘Word Wide Web’
Steeds verrassend en leerzaam
Historisch ernstige en blije gebeurtenissen
Maar ook komische tot tranens toe
Het is augustus
Het 2e jaar van de coronacrisis, ‘helaas pindakaas’
De terrasjes buiten zitten gelukkig weer vol
Het weer is aangenamer dan elders in de wereld
Joelende jeugd fiets ’s nacht door de straten…
Het eenzame blaadje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Elk blaadje heeft zijn taak gedaan
en valt dan gewoon op straat.’
‘Nu heb ik alleen maar kale takken,
maar over een poosje zal je zien
dat ik weer nieuwe blaadjes heb.
Een heleboel, veel meer dan tien.’
‘En wij dan,’ zegt het blaadje triest,
‘waar zijn wij dan nou nog goed voor.’…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 een late stap raakt verloren op
de stenen van de straat
alleen de stille booglampen raden
hoe laat het is.
ze weten dat het doel steeds verder ligt.…
1 mei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.043 Meisjes flaneerden in minirokjes,
heren van stand durfden in golfshort
de straat op, en er werd ook wat meer
inkijk ter hoogte van het decolleté gegund.
Meer vlees, minder stof alom dus.
Behalve in mijn ouderlijk huis vroeger.
Ondanks de hogere temperaturen
trof ik mijn moeder aan in een trui
met een sjaaltje rond de nek.…
Hoe ver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
557 ingewikkeld, brei
van kleur en combi
we dan over ‘t Russische
en thuis, alleen
op ‘n heel oud bandje
Rachmaninov van de partij
dat ‘t Slavische geslacht
me altijd in de macht
al van lang geleden,
aan de Haringkade
een Ghanees voor mij
piano speelde
van dezelfde componist
ik toen niet wist
ooit bij jou uit te komen
in jouw straat…
ZEG ME DAT HET NIET ZO IS..
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
456 Nederland grootste leverancier
levensgevaarlijke synthetische drug
export naar Sierra Leone (West Afrikaans land)
kush is spotgoedkoop en zeer verdovend,
gebruikers gaan als zombies over straat
Zoveel mensen overlijden
dat groepscrematies nodig zijn
op hoog politiek niveau beschermen
van samenwerkende kush-markt-families
nou gooi het…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 Wij liepen samen zonder doel,
verloren in straten, twee schaduwen in een wereld
die niets vroeg. De liefde was geen begin en geen eind, alleen een
zachte omhelzing, een moment tussen verlangen en vergeten, niet meer en niet minder.…
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 in kleuren en klanken leeft hij voort
de man van penseel en akkoord
zijn handen vol verf, zijn ziel vol muziek
een uniek kunstenaar, raadslid en hart
hij schilderde dromen op muren van steen
bracht licht in straten, bracht schoonheid
strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst
dat jong talent vrij en bewust ademen liet
met trillende snaren…
zonder slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 het raam staat op een zomernacht
vaag zwoel de zwak verlichte straat
waar een late bromfiets het geronk
van zijn uitlaat om een blok laat gaan
een korrelige krijtstreep op het bord
van de nacht als verkeerd uitgeveegd
niets te raden
een paar sterren tekenen
geen dunne paden
het asfalt nog veel dieper donker
verwacht geen kudde rinocerossen…
we noemen hem Kees II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 de inhoud van de asbak
in de vuilniszak
om deze avond nog aan straat te zetten
met alle herinneringen erbij
zodat overgebleven vrienden niet zeggen
dat hij deze nacht van eindelijk sterven
belachelijk veel gerookt heeft
maar hij weet niet
wat hij met de leegte
en bijbehorende flessen doen moet
als glasbakken langs eenzame wegen voeren…
Onafhankelijke muze
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 ligt gevoelige emotionele rijkdom
in stadse eilanden vol duisternissen
bij verlegen volkse mensen
die hun eigen eenvoudige muze
zijn geworden in de oude wijken
dagelijkse armoede bespreekbaar
omdat lauwe koffie voor wonderen zorgt
praten nu het een simpele gewoonte is
ze weten dat het hart door liefde slijt
op de sleetse hoeken van de straten…
Fitgirl
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Waar eerst stemmen door mijn kamers dwaalden,
stappen nu mijn voeten ritmes in de straat.
Ik leg de sigaret neer als een oude huid,
adem lucht in die naar onderweg ruikt.
In de sportschool worden spiegels geen vijand meer,
maar ramen naar een toekomst die ik zelf vorm.…
Dorsten naar gerechtigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
377 Vanuit de straten, lanen en vanaf de stoepen
hoort men leuzen roepen.
Waar is de lijn? Hier is de lijn.
Waar is de lijn? Wij zijn de rode lijn!
We stoppen bij het Vredespaleis.
Vrede kent een hoge prijs.
We komen langs ons parlement.
Daar slaapt men v(w)redig in eigen sentiment.…
Pesten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 In kantoren en straten, sluimert de kwelling,
pesten kent geen grenzen, tast dieper dan wrok of ergernis.
Ouderen, wijs en ervaren, met verhalen zo rijk,
ook zij lijden onder woorden die snijden als een mes.
Respect en liefde, dat is waar zij naar streven,
het is tijd om te vechten voor een wereld zonder deze kloven.…
Meneer Zeur
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
207 - Life sucks and then you die -
Meneer Zeur liep over straat
in zichzelf te mopperen
over dingen die hem tegenstaan
en alles wat er fout kon gaan
Hij kwam mevrouw Zanik tegen
die ene uit Rotterdam, die net
buurvrouw Zeik had gesproken
wat precies mooi uitkwam
want nu kon zij het gejammer delen
van haar en nog een paar
zoals broer Zucht…
De koers van morgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter,
een stille storm die door de straten raast.
Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open.
De kaarten liggen schudbaar op de plank.
Geen grens staat vast, geen toekomst is gegoten,
wij zijn de architecten van de nieuwe klank.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Groen blad in de wind
grijze muren in herfstlicht
wortels in de grond
Hier tussen de muren
van steen en asfalt staat een boom
die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken
reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…
Zondeval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.076 De straat verdampt onder een regenboog
Een brute bende jaagt door de krottenwijk
Door ijswind verkruimeld
De toegang tot het marktplein is versperd
Dus kraken ze de kerk
Razend door het middenschip
Met een stormram breken ze het altaar doormidden
Laten een zuil, een kruisgewelf trillen
Kerven in het Lam Gods
Met slijk wordt de dunste verfstreek…
Nieuwe weg
poëzie
4.1 met 16 stemmen
4.937 .-
Grijs was de gestorven straat,
Waar stierf ons vriendschap, midden mist;
Maar zijn afscheidstap klonk laat
Nog in mijn hart, zo'n klare klank.
Heel fris was het in mij, wijl wij beiden
Beter elkaar begrepen dan in dwaze illuzietijden.…
EN PLOTS WIL JE MEER
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
902 en plots wil je meer
meer dan je wil
meer dan je kan
je denkt keer op keer
wat is het hier stil
komt er nog iets van
zo gaat je leven
heel zachtjes voorbij
je bent altijd te laat
dan denk je even
we keren het tij
we komen op straat
maar je bent wat moe
leest liever de krant
of kijkt naar tv
je komt er niet aan toe
je blijft aan de…
Hysterie
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.217 zwevend naar een stille kracht
Zoekend op het stille pad
van vergetelheid en voeten
ga ik tastend door de stad
de ogen van een grijze rat
steeds mezelf ontmoeten
Hallo mijn liefste
ben zojuist gestorven
in een land vol hartsgeheimen
ademde nog orchideeen
kuste zacht de paarse mist
van eeuwigheid en rijmen
Huizen langs de kale straat…
Avond aan ‘t strand
poëzie
3.8 met 25 stemmen
7.478 Duinen vaag in het dauwgedoom,
Dorpje met lichte blode;
Kloppende klompjes dof in de straat...
- Over heel het natuurgelaat
Rust: de dag is gevloden.…
Herkenning
hartenkreet
2.7 met 36 stemmen
5.335 Ik liep op weg naar schoonmama in zuid
in Amsterdam in een bekende straat
Een beetje in gedachten zoals dat gaat
toen ik de man zag staan;
een rijzige gestalte met een witte baard
En ook de naast hem wandelende man
was mij niet onbekend
Het was een donker type
Een keurig in het pak gestoken vent
Je ziet ze daar wel meer
die chique geklede…
Latere liefde
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.052 Zo is latere liefde
met de ander de straat
opgaan in de avond,
en voelen hoe de koelte
over je heen buitelt als
uitbundig kind.
Wist je dat nog?…
Fata Morgana
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
3.193 In een wenk was de vloek voltooid
Je zag rode bosmieren over het parket kruipen
In een steile mars over de schoorsteenmantel
Naar het gebinte dat knarst tot we sluipen
-Onder de gedempte hamerslagen van wind-
Naar het tuinpad van snijdend grind
Je verroerde geen vin
Alhoewel de buurvrouw lijkbleek
In een hoek van jouw blikveld
De straat…
Het gebroken glas
poëzie
3.3 met 31 stemmen
7.739 Ene vertelling
Cornelis had een glas gebroken
Voor aan de straat;
Schoon hij de stukken had verstoken,
Hij wist geen raad
Hij had een afschrik van te liegen,
Wijl God het ziet;
En zou hij Mama nu bedriegen,
Dat kon hij niet.…
Die heerlijke zon
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.008 Iedereen is blij, want de zon schijnt
Iedereen lacht oké, bijna dan, want de zon schijnt
De verwarmende stralen, van die vriendelijke schijf
ontdooien iedereen, zelfs dat lastige wijf
van een paar straten verder.…