5288 resultaten.
Zegeningen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 De vogels hoor je fluiten,
meerkoetjes zwemmen
in de sloot, een prachtig
gezicht om te zien.
Klussen in en rondom
je huis, misschien doe je
nu dingen,
waar je normaal niet aan
toekomt.
Geniet van de dag,
wij moeten nog steeds
de 1,5 meter
aanhouden.
Vergeet niet de mensen,
die alleen zijn.
Ik wens jullie een fijne
dag toe.…
Klanken van de van de vroege ochtend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
508 ’s Morgens tussen zes en zeven
is mijn uitverkoren uur
want buiten is het leven
dan even van de natuur
Ik slenter tussen struiken,
bomen, bloemen, groen,
zie vogels zingend de straat gebruiken
en huppen in ieder plantsoen
Ook het achtergrond gezoem
van menig gevleugeld insect,
brommend geluid van bloem tot bloem,
wordt nog niet door menselijk…
Doene Esweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 als je het zo laat
is de Doene Esweg
alleen een lus
die aftakt van
en weer uitkomt op
de Weenderstraat
een karrespoor
loopt tussen de
golvende akkers door
het is mooi, stil
alleen vogels in koor
de boerderijhond
blaft omdat hij
het vreemd vond
dat ik daar loop
binnenkort, ik hoop
kun je rechtdoor
er komt ruimte voor
een brug over…
Gebed zonder eind
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
941 Een auto start
een hond blaft
een deur klapt
een kind lacht
De ketel fluit
de koffie loopt
papa schreeuwt
mama huilt
Een vogel danst
het water glanst
een boot zinkt
een ijsbeer smelt
De kachel brandt
de vloer kraakt
een roos bloost
het vuur laait
De koek is op
de schaal is leeg
hond in de pot
deur valt in 't slot
Ik sla…
Liefde op het eerste gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Als een vogel vliegend door de zon
een schaduw in een vleugelslag voorbij,
zo vluchtig was jouw blik voor mij
op die dag toen onze liefde begon.
Onze ogen die bij rond zien elkaar vonden
die elkaar onbewust even passeerden,
toen snel terugkeerden en elkaar fixeerden
naar elkaar staarden van waar we stonden.…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Populieren en vogels verbazen zich:
lege pleinen - waar blijven de mensen?
De hemel is zo ver je kijkt
ontdaan van elk vliegtuigje.
Men ziet de ernst in van een lockdown.
Anders valt dit virus niet te temmen.
Ik draag een mondkap - wat een plaag...
Als de winkel maar weer opengaat:
mijn ultieme lente!…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt in mij omhoog,
levenslust stuwt me reeds voort
op het eeuwig wilde spoor.
Cernunnos, Ik rijs met U,
nu ik steeds Uw lokroep hoor.…
Dag van de haiku
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Lokroep van vogels
van krielkip tot de voorste haan
zet de muziek maar in.
Ik tel de stilte
in lengte van dagen
maan in het water.
Goud heerst in stilte
zilver laat steken vallen
brons wacht op een vonk.
De zon stijgt omhoog
de rivier spreidt haar armen
mijn deur wacht op jou.…
Ballade voor mijn vrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
709 ben opmerkzaam voor de zwerm
wervelende en dansende insecten op de polderdijk,
de oude, opgehoogde eksternesten,
de essen, abelen en platanen,
een fazant die parmantig trippelt op de spoorwegberm,
maar ook voor alles wat jij voor mij doet:
koken, wassen, sokken stoppen,
schuren, schrobben, dweilen, gastvrouw spelen,
samen met mij naar de vogels…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
606 Van vogels en vlinders,
de bloempjes die er zijn.
Ik heb ook niet meer nodig
Het leven kabbelt zachtjes door,
ook als ik er niet meer ben.
Want zo is het leven.
Geniet van elk moment.
Wees blij het te hebben gekend.…
Pentagonterix
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
392 Breekbaar zijn de grenzen van
het wereldwijde luchtruim
Waar leeuweriken dansend stijgen, zingend voor hun vrouwtje
Meeuwen krijsen kriskras heen en weer, lopen een blauwtje
In velden zuigen vrije vogels
liefjes uit hun duim...…
Toedeloe!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
606 Ik ben het zat, ik wil het niet meer horen
al dat gezeur dat komt mijn neusgat uit
ik draai mij om en richt voortaan mijn oren
naar bos en boom, waar blij een vogel fluit
Ik ben het beu, ik wil niet meer gedogen
al dat gezwam dat grijpt me naar de strot
ik keer mij om en richt voortaan mijn ogen
naar wei en hei, voor bij- en bloemgenot
Ik…
In de hemel
netgedicht
1.0 met 954 stemmen
450 drift die
boven komen drijven
nog kan ik droge
voeten houden
maar ik moet keuzes
maken en zaken
kwijt zien te raken
om mijn pad te
blijven volgen mee
te dragen in liefdes
verbondenheid dat
iedereen begrijpt
en dat steeds
meer van mij gaat
vragen en opluchting
geeft tot het laatste
steentje verdwijnt
omdat er nu een
vogel…
En de tijd - voor C.M.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Bij dageraad lees ik
in slow motion
jouw poëzie
Een grote muur kruipt
in het duister tot boven
het geruis van esdoornbladeren
Nog voor de dageraad
ruisen de kabels van de lift
in de verte knarst een spoorlijn
Vogels ruisen met
opschietende vleugels voorbij
en de dag, ach de dag
Op het binnenplein
jammert een muzikant
een…
1001 Nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 En vanaf de vroege ochtend zingt een kleine vogel
en maakt de dagen tot een feest vol muziek
samen met jou wordt het leven een dans
tussen de dromen als geurende bloemen
vanaf de vroege ochtend tot het licht der maan en sterren.
En het laatst van alles zingt nog steeds de nachtegaal.…
ZO ZAL HET GAAN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
730 als je niet meer bent
zullen de wind en de bladeren
van de bomen het elkaar
al ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze jou nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben jij dan zo bijzonder
ja en voor elk…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 Ik geniet van vogels kwinkelerend
In de vroege ochtendstond,
Het zonlicht spelend door bladerdak,
De kat spinnend op m’n schoot.
Dit zijn slechts enkle beelden
Van de vele mijn aarde in petto heeft,
Ik al zo lang zo intens geniet
En hoop na mij nog velen zal verblijden.…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
454 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 Groepen bewegen altijd
Ze zijn geen dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen…
zolang wij hier zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
302 wij weten
dat onze dagen niet eindeloos zijn
en toch
elke morgen
een zachte belofte
in het licht
geen boom die zijn blad betreurt
geen vogel die de stilte vreest
maar wij
wij kennen het einde
daarom liefhebben wij
met open handen
de dood loopt zwijgend
langs het pad
zij herinnert ons
aan een stem
aan nabijheid
zolang wij…
Hoopvol
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
305 Een tak krast als een nagel
over de huid van de wereld,
een vogel glijdt weg zonder terug te kijken.
Ik blijf staan,
rek me uit in de kou,
voel iets breken waar ik niet bij kan.
Als jij verdwijnt achter de horizon,
blijft er alleen een trilling
die niemand opmerkt.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Een plek waar ik samen met haar
Tussen de bloemen, bedwelmd door gezang
Van vreemde vogels, hemelsbreed voelbaar,
Het perspectief zou richten op elkaar:
Deze hunkering, mijn verlangen plaagt,
Maar mijn liefde is wat dit vers uitdraagt.…
Kielzog der ovationelen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
164 Opgejaagd door tomeloze
zilveren vogels, hoogvliegers
met scooters in de buik op weg
naar Madagascar Malediven
en Robinson's safaridieren
Out of africa impala's
hoornaars wilde wespen cobra's
babeltorenbouw termieten
zebra's reebokken gazellen
die de toeristen gaan plezieren
stapt wereldwijze Akhal-teke
monter verder moedig…
wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
892 Toch blijft een nachtegaal een zeldzame mooie Bos-vogel,
vandaar dat hij mij zwetend wakker schudde,
in de waan geraakt te zijn door een verdwaalde kogel,
afgevuurd uit een ver zwart en rood verleden,
die slapeloosheid bracht over mijn hele Bos-rijke kudde...…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 Als ik 's zomers in mijn tuintje zit,
zie ik het paradijs,
de bloemen kleuren mijn horizon
en boven mij de lucht
Daar kan je heel veel sprookjes zien,
een monster, of gezicht
na een tijd vervaagd de schim
een wolk op de vlucht
De vogels brengen hun jongen groot,
wat hebben ze het druk
dus zette ik wat water neer
ze drinken en ze baden zich…
GIERZWALUW
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.025 vlucht,
gierzwaluw, je roepen en je troepen, het fascineert,
gierzwaluw, je eindeloze hoge vluchten, het gieren
betekent zomer, nog meer zomer, in en boven de stad,
ach, gierzwaluw, mooie, snelle honderd dagen vogel,
ik luister naar je schelle shrie!…
OP HET GEZICHT VAN TREKKENDE KRAANVOGELS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.441 Ik dacht: wat hier omlaag geschiedt,
Des kreunt zich ginds de Vogel niet.
Of bergen siddren op hun voet,
Door 't worstlen van de sulfergloed;
Of stromen steigren uit hun boord;
De Vogel zweeft gelaten voort.
Hem trekt zijn doel, naar 't eind der baan,
Door 't vredig zwerk staag westwaart aan.…
Hof van Eden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 En boven mij ergens heel hoog in de lucht
een eenzame vogel die mij riep,
zwak hoorbaar klonk zijn kreet tot mij door.
En om mij heen klonk uit die paarse gloed
een diep geluid, zacht en sonoor,
het bijenvolk dat ik opgewonden hoorde zingen.…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Hoe het gezang van vogels aanhoorde,
hoe de odeur van bloeiende bloemen,
door een zachte bries werd meegevoerd,
hoe onze harten diep van binnen waren ontroerd.
Ga jij het ze vertellen hoe het ooit was?
https://www.facebook.com/joseph.vandijck/videos/796321371638026…