29671 resultaten.
Olijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 we hebben
de bomen
geschud
geslagen
en geaaid
de olijven
gebeden om
te vallen op
de zeilen
beneden
in dit
omgekeerde
land waar zon
de mensen
brandt
zijn woestijnen
verdronken
in een zee van
zeldzaam
hemels water
nooit zullen
de olijven het
beloofde land
verlaten want
ook zij gaan praten
hun doelen…
lichtgevend engelkind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 hopelijk zal
dit schrijven
hen enigszins
troosten Jezus
vurig heilige
wens
eeuwig beschermen
aangaande dit
afschuwelijk aardse
kwaad doet
Hij met
dit onschuldig
beschadigd kleine
mens
lief kind
kom hemels
binnen zij
hebben gruwelijke
dingen met
jou gedaan
de nabestaanden
zijn geshockeerd
hun verdere
leven een
gebroken…
Lijden, genade en vergeven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
446 En in Zijn hemel
ontvangt ieder mens.…
IM (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Ze dacht kom op de lente is begonnen
Laat ik ook maar als ware ik een bloem
Mij openvouwen, me daarmee gewonnen
Gaan geven aan wat ik De Hemel noem
Ze sluimerde, haar wereld werd verdonkerd
Ze worstelde zich langzaam naar het licht
Werd aangevuurd, er werd voor haar geflonkerd
Nog even en het einde was in zicht
De Ogen van De Tuinman gingen…
Pontifex
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
464 Het onverhoedse
heeft toegeslagen
eenmalige donderslag
bij heldere hemel
buenos aires
voor miljoenen sorelli
et fratelli
in ecclesia
Ziedaar, herrezen
vanonder een wijze steen
diepbewogen
zijn urbi et orbi
in zijn vermoeide ogen
anima mundi
Ecce homo
Buona Pasqua
non plus ultra
ten leste
requiescat
pontifex summus…
tussen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 In de echo van oude woorden
leeft nog altijd het beeld
dat vlinders
verbranden in de vlam van liefde,
dat meisjes van veertien
de volle maan zijn
in de hemel van mannen.
Ik was een vlinder.
En toen ik vloog,
wierp ik mij
tussen nieuwe woorden,
in het diepe,
om te ontsnappen
aan het vuur.…
Aan boord is alles okee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Je kent het wel:
taxiën, de aanloop
en omhoog, de wolken
met luchtzakken in
De gewoonste zaak
van de wereld tegenwoordig
Juist dan ben ik bereid
om te sterven, overzie ik
de samenvatting van het leven
onder mij, langzaam uit-
gewist door de witte wolken-
gum, tot een blauwe hemel-
leegte met op het eind
van de dunne vleugel
een…
Zet de tijd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
464 de hemel staalt mijn ballonnen in de wind
als mama een emmer met water vult
en de hond te drinken geeft die wortel heet
even mager is als ik en natuurlijk oranje
als de sinaasappel die ik eet op dit uur
een stille zon bewondert het azuur
zo koortsig spreek ik met alle dieren
op het plafond bezweer de woorden
tot beter worden dan alweer het…
jouw hand
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
172 als bij het afdalen
van een kiezelpad langs een kust
een zelfgekerfde wandelstok
in jouw hand
de klok van een kapel
klinkt op jouw bevel
of bij het opstijgen
van dat maakbaar land aan die zee
het aangepaste vleugelplan
van jouw hand
de zon aan de hemel
zakt in haar zetel
en bij het verdwijnen
van elk groene blad van de struik
die…
Alles is te dragen
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
225 Wij leefden gedroomde jaren
In het landschap van de liefde
Wij legden ons neer
Tegenover de hemel
Onder de oude bomen
Tussen de bloemen
Een licht vuur liep door onze huid
In somber ochtendlicht
Weet ik niet
Waar mijn liefste is
Zijn stem stil en ver
In de lucht op trage wieken
Een roerloos evenwicht
De leegte die onder mijn voeten…
Wat wij God noemen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
127 ik geloof niet
in een hand
die aan de geschiedenis trekt
niet in een stem
die bepaalt
waar wij heen moeten
maar ergens
achter wat wij kunnen meten
begint voor mij
een ruimte
geen hemel
geen wonder
geen antwoord
eerder een bron
waaruit iets komt
dat wij zelf
niet kunnen verklaren
misschien is dat
wat mensen
God hebben genoemd…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van de dood staan open.…
NAJAAR
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.168 Wij zagen hoe de donkre grond,
Uit zwaarte, lichte wondren schiep,
Of hij van 't duister opwaarts stond
En met zijn bloei den hemel riep.
En met zijn bloei den hemel riep.…
het vroegrijpe rood
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
973 ik kus je
het aards paradijs
de hemel die
ons heeft ontbroken
altijd was er
het vage vuur
waarin een misstap
in pijn werd gewroken
jij was de rib
die God heeft genomen
ik voel het gemis van
wat mij is ontnomen
de cyclus is rond als
de maan er weer staat
in eeuwigdurend herhalen
blijft ons verlangen steeds stralen
kom vlug mijn…
Lentelied
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.100 De hemel zal het water geven
zodat de vogels hun nest kunnen bouwen
tussen een groen bladerdak uitgevouwen.…
Liefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.372 Het bewoog van de ene kant van de hemel
naar de andere kant.
Toen doken de vogels naar
beneden en gingen recht tegenover
de boer op een hekje zitten.
Ze zongen het lied van de polder.
De boer pakte een boterham
en gaf hen allemaal een stukje brood.
Na het eten vlogen de vogels weer op
en vormden samen een nieuw woord.…
Nooit meer Babylon I
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
751 nazomeransicht
Ik heb zo verlangd naar dit terras onder de
Hangende Berk van Babylon het
licht dat valt als waterval met liters uit
de hemel het rode hout dat stoelen is in
tijd, in tijd
een ansichtkaart waar niemand nog verblijft
de treur zit in de verte van het zitten, kijken,
horen niets en niets dan de nazomer in
al haar diepten…
gaven in steen de tafelen gelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 vaderen gesproken
zij dachten gods schip
te bevaren op golven
die onrust bedaarden
vergaten de vrouw in het paren
offerden zonen
uit een aards paradijs
brandden de braamstruik
gaven in steen de tafelen gelijk
is er verschil tussen lichaam en ziel
de man streelt de vrouw haar achilleshiel
wie je ook bent je leeft nu en nog hier
de hemel…
Diana-beeld in het bos
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.392 Het strevend beeld mijner jacht
naar gouden, hemelse zin:
God is einde,
Diana mijn begin.
O, de spannende smart
van de menselijke boog,
de pijl-parabool, grote vlucht van mijn hart.
Maar God is hoog.…
Ongelukje?
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
1.636 O, lieve hemel, wat is dit nu weer, foute boel,
't overkomt me voor de zoveelste keer,
ga zitten in m'n eigen stoel, maar in de
allergrootste haast, waaròm dat weet ik niet,
zit ik er niet òp, maar plof ernààst en nèt als
ik over m'n pijnlijke achterwerk wrijf,
vraagt mijn echtgenoot waar of ik blijf?…
Doolhof
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.052 Ik huil mijn leven lang
zonder tranen
en zoek een eenzame weg
om door dit doolhof te geraken
Telkens vind ik een kleine opening
en wil ik gehaast de aarde raken
De hemel regent dan blije dagen
meer dan ik kan verdragen
Maar dan verdwijn ik weer
in het klaaglijk geluid
van de regenzang
en word met elke druppel oh zo bang
Ik wil rennen door…
Dankjewel
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
14.409 ik hou van je
omdat je voor mij
de hemel wilt raken
ik vertrouw je
omdat je mijn ziel
wilt helen
van een ver verleden
ik koester je
omdat je van mij
wilt houden
alhoewel ik je
niets kan geven
ik schuil bij je
omdat je samen
met mij wilt wenen
ik dank je
omdat je met mij
wilt dansen
op een eeuw
van mysterie
ik zing met…
aan het kruis zal ik niet hangen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.765 ik wil lopen op het water
dat veranderde in wijn
zal preken voor de mensen
ze vergeven hoe ze zijn
roep de blinde haal de lamme
zal ze helen naar hun kwaal
kies voor liefde roep je vijand
voor het laatste avondmaal
ik wil God zijn voor u allen
samen delen in de pijn
weet dat hopen en geloven
morgen ook de hemel zijn
aan het kruis ga…
aankijken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.476 verbaasd, verdwaasd compleet tot
een standbeeld verstard
sta ik in uw aangezicht te kijken
kleine golfjes hoop stralen
van mijn erts de hemel in
nu aangewakkerde hoop het lood
smeltenswarm geworden is
jouw ogen openen me een boek
waarin onbekende tekens
over zijden bladen dansen
de grote boten moed drijven
me in kleine stukjes gehakt…
Ondergang
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.188 De zon die ons vervlamde
en deed dansen van geluk
klom steeds hoger in de hemel
door een zinderende lucht
Wat waren we verbijsterd
eerst zag jij het, toen pas ik
dat die zon begon te sterven
langzaam stikkend in de mist
Het al verslindend duister
maakt ons blinden voor elkaar
want wie heeft er een vermoeden
van die tweede dageraad?…
Sporen
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.792 gelijk zijn zicht haar gloed weerkaatst
als hij halend liefde stemt
zo is zij ook in ‘t minst geremd
als zijn huilen eens misplaatst
nachten heeft hij haar gemist
schaduwscherp verlangen eenzaam
versmolten met haar hemels lichaam
dat hij talmend groeiend wist
jachtig haastte hij zijn tocht
grommend naar de vele sterren
happend als er eentje…
Nachtregen
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
15.968 zie de lichten halo's glijden
over natte straat kasseien
't zijn manestralen die wenen
om hun verloren schijn
baar niet voor diegenen
die toch verloren zijn
enkel de verscheurde wolken
die grijze hemels bevolken
treuren zo gelaten bedroefd
in plassen die deinen
totdat het niet meer hoeft
en rimpels verdwijnen
zelfs de kringen…
Lente Lief
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.441 Nu zweef je tussen hemel en
aarde, een eerste glimlach trof
jouw lippen die vuurrood oplichtten
na die eerste tedere kus
waarop je zolang had gewacht...…
zuur(sonnet)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.888 wazige steen van achtergrond
is de tijd mij sneller ontsnapt
toen die mond vierde met een lach
en een lieflijk woord achter zijn
zeldzaam vreugdige lippen lag
was het al een stralen in de pijn
ach, toen de armen mij
bijna aan gingen spreken
was mijn hartje al zo blij
maar het échte lieflijk gebaar
is in de zuurheid blijven steken
zijn hemel…
ergens
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.437 Een bol, alleen aan de hemel.
Niets dan niets en geheel leemte
omringt haar wezen. Stralenlicht,
weerkaatste zonnewind, schitterend.
Maar alleen, het enige bezoek een
afgedwaald stuk steen, ijs en puin.
Het bezoek klopt aan en laat een rode
blos achter, een lieve kus, een keer
in de duizend jaar.…