34441 resultaten.
Modder stinkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 ik moet nu wel
wandelen over onbekende paden
er is geen weg terug
afgesloten
een indrukwekkend groot bord
ik registreer te vlug
en kijk dus toch weer om
en struikel over takken
ik keek niet
het pad lijkt begaanbaar
als ik opsta verzamel ik moed
gelukkig dat niemand het ziet
het bloed
de tranen
de schaamte
modder stinkt…
Kloosterenclave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 wel een opgave
in Ter Apel
de kloosterenclave
weer zichtbaar te maken
omringende gracht
is half verdwenen
je ziet
wel het klooster
niet
het omringende
kloostergebied
fundamentstenen
van de verdwenen
watermolen
worden weer zichtbaar
in de Molen Aa
naast de Ruiten Aa
als je weten zou
waar het verdwenen
poortgebouw
stond
het bakhuis…
Een mooi raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Dit tussen de bedrijven door
is waar het volgens mij om gaat
Jouw juiste woorden van tijd tot tijd
in een bed van zachte energie
waarin ik me veilig voel:
jij mag alles
van me weten
maar voor nu
is het te ingewikkeld
een mooi raadsel
noem je mij
Mijn vader is geweldig
maar hij ziet me niet
ik moet me klein maken
me oprollen in mijzelf…
DE REIZIGER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 misschien dat de reiziger
reist om dat te vinden
wat hij hier niet meer ziet
thuis is zijn blik als die
van slechtzienden
zijn de ramen van z’n huis
afgesloten door blinden
reist hij eigenlijk daarom?
Om zichzelf weer helder in
een ander daglicht te zien?…
Zelfbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Ik merk dat wat je veel ziet of meemaakt,
tot de dagelijkse dingen gaan behoren
omdat ze hun nieuwheid hebben verloren
waardoor je er vertrouwd mee raakt.
Zo merk ik dat ik niet meer zo erg schrik,
wanneer ik al vroeg bij het ochtendgloren
in de spiegel kijk, ongekamd en ongeschoren,
want ik weet nu die lelijke vent daar, ben ik.…
Halverwege de weg
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
579 Halverwege de weg
voel ik mij instorten
zijt Gij daar nog
ziet Gij mijn wank' len en horten
terugkeren kan ik niet
verder gaan maakt me bang
waarom duurt die lijdenstocht
zo schrikwekkend lang
de weg lijkt onbetrouwbaar
mijn tred zo onzeker
wolkenmassa' s omhullen mij
zie ik verder het licht weder?…
Visus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 behoorlijk werd ontwricht
Werd bange hoop de bodem in geslagen
Toen aan het eind der tunnel nog geen licht
Noch aan de horizon een stip kwam dagen
Hetgeen ons zichtvermogen wat verlicht
Het OMT raadt Rutte wat het wil
Het kwaad dat dag aan dag aldaar geschiedt
Is dat men veel door 'n niet geslepen bril
In blind vertrouwen door de vingers ziet…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer opnieuw ontmoeten,
zoals een pasgeboren kind,
dat voor het allereerst,
zijn eigen ouders ziet.
Kunnen ervaren mensen,
oorspronkelijk blijven?
Kan thuis blijven worden,
tot dagelijks avontuur?…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ze ziet onzichtbare dieren
in een lucide droom verdwijnen
in trouwe eenvoud
bij het kopje koffie
met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Ziet wolken gaande komen,
gedragen door de wind.
Wie begrijpt dichters goed?
Wie luistert naar een kind?
Kijk!
Zie vrije vogels vliegen.
Zie!
Wie is het die blijft zien?
Ervaar!
Liefde verdwijnt niet meer.
Hoeft nooit terug te keren.…
Regennacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Om te overleven
onder het maanlicht
van de duisternacht
ben jij de eenzame mens
die jij voor ogen ziet.
En ook de natte druppels
van de nachtelijke regen
blijven dalen in jouw gehoor
door het vertrouwde
van de regennacht
voel jij weer terug
wat je verloor.…
Arme dwaas
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
562 Een traan blinkt in zijn ogen,
een traan die niemand ziet.
Waarom zit hij tussen deze verharde muren,
schreeuwend van verdriet?
Waarom zit hij in deze kooi,
en dat vogeltje niet?
Niemand die je weeklaag hoort,
arme dwaas die heeft vermoord.
Het vogeltje daar voor zijn raam,
omdat hij niet met hem mee mocht gaan.…
Dieren haiku's #1
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
608 Een blauwe reiger
kijkt naar zijn spiegelbeeld
en ziet dat hij grijs is.
Eendagsvlieg
wankel op zijn pootjes
hij had zijn dag niet.
Paarden uit
verschillende stallen
grazen hetzelfde gras.
Schapen
in de uiterwaarden
tellen schepen.
De schreeuw om hulp
werd niet gehoord
arm schaap op zijn rug.…
Ik woluw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 En bevalt het leven dat je ziet?…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Het ziet het naken van de nacht, zichzelf verlaten
zelfs door angst, de gramschap van de graven:
in duisternis wordt het weldra tot niets ontdaan.…
Tempel in het bos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 daar niemand te zijn
dus geen dagelijkse riten
Het zal wel een les zijn
We lopen achter elkaar
door het bos, we lopen
over de rand
van een bekken, we zijn er
midden in de tempel
een rij oranje vlaggen
in de open grot
van de watervallen
van de tijd
die mij overweldigen
en wegdragen, een week
ben ik onvindbaar
Alleen het bos ziet…
IN DEZE 40 - DAGENTIJD
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
695 Halverwege de weg
voel ik mij instorten
zijt Gij daar nog
ziet Gij mijn wank' len en horten
terugkeren kan ik niet
verder gaan maakt me bang
waarom duurt die lijdenstocht
zo schrikwekkend lang
de weg lijkt onbetrouwbaar
mijn tred zo onzeker
wolkenmassa' s omhullen mij
zie ik verder het licht weder?…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
644 hoe rekbaar ben je, bast waar je in huist
hier voel je heel zacht aan, op andere plaatsen harder
plooien op plekken waar je ze liever niet ziet
er valt geen ontkomen aan
het fysiek blijft ongrijpbaar toch belangrijk
daar huist de ziel die je doet stralen als een dagvorstin
zodra ogen elkaar vinden
nog voordat vreemde vingers jouw pantser…
Aan de “Groten”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Regeer dan de aarde
en verpletter je zelf
je macht is van generlei waarde
men ziet jullie als “Prinsen van elf “.…
Cyclisch
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
490 eroderen
zie in ongebruikte tijd
het opgesloten onkruid
razendsnel opschieten
omdat het vrij wil zijn
uitschieter wil worden
in plaats van doodgetrapt
te worden door de
levensgevaarlijke hak
en dan met resten vuil
weggekieperd te worden
om terecht te komen
in het verwerkcircuit en
dan wie weet nog wel ooit
een van die losbollen ziet…
Was het alleen de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 Was het alleen de nacht
die de tranen wekt
in deze ogen,
werden wij nog steeds bedrogen
door rouw en verdriet,
schreven wij
wat een ander niet ziet
aan ons.…
Regenglans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Onder glanzende druppels
ziet de vensterbank zwart
van schimmels, stuifmeel
en vliesjes eten ze, geplakt
op een bed van honing-
dauw uit de lindebomen
Ik zit vast in verdriet
niet wetend waarom
...…
Schoonheid van het zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
311 Als ’t leven troosteloos schijnt,
Alles grijs ziet en grauw,
Bedenk dan dat de schoonheid
Van ’t zijn ook is voor jou.…
Umbra non imago
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
289 Robotica is schrijver dezes vreemd
daar houdt men zich, zoals u toch moet weten
met psycholinguïstiek onledig: meten
van stimulus, respons, reactietijd
Een robot wordt 'analfabeet' geframed
die houdt zich ver van literaire kringen
in casu dichters die met woorden zingen
u weet hoe dit tot misverstanden leidt
Hij ziet alleen zijn schaduw…
Toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
346 Het landschap schrijft geschiedenis,
D’ene treinreiziger ziet de toekomst in,
D’andere naar wat reeds is geweest,
De machinist is degene die dit stuurt,
Totdat de trein plots tot stilstand komt,
Iemand die geen toekomst bliefde,
Geen toekomstperspectief meer vond,
Met 't verleden in 't heden kliefde.…
Een oud Kerstgedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Zo graag schreef ik een kerstgedicht
waardoor wat tederheid en licht
aan jou wordt doorgegeven,
met God erin verweven –
ik hoop dat je Hem ziet!…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Wat ziet, geen ogen.
Deeltjes vinden elkaar.
Een trilling merkt
dat zij kan reizen.
Iets vouwt zich,
niet omdat het wil,
maar staan niet kan.
Een ritme herhaalt zich,
een centrum zonder naam.
Alles past in bijna niets:
een druppel zonder oceaan,
een ster zonder hemel,
een adem zonder lucht.
Geen belofte, geen wonder.…
Élan vital
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
366 Cruciale kernen
schermen zich af
een trekt zich terug
een andere wenkt ons
een derde, verlost
wil het liefste verdwijnen
Maar wie goed kijkt ziet
niets is minder waar
dit alles is mana
illusie en wanen
Zij groeien
verspreiden zich
verheffen zich eerder
boven de middelmaat
willen geconserveerd
blijven ademen
opbloeien
met de…
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
329 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan handen allen ineen
het kopje d’r bijhouden
doordouwen…
W.W.-Dicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
289 te slapen”
alsnog vroeg ze
of ik mee wilde gaan
terwijl ze wist
dat ik wist
wat mij te wachten stond
dit was geen horror in ochtendstand
doch een wildemansrit
rond de honderdtachtig per uur
wat zij minimaal vroeg van pandjesklanten
-zoals zij zei
zij
droeg die strakke rok
tot boven de knie ja
en barokke naaldhakken
-je ziet…