28807 resultaten.
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel van de dood
draag ik die gedachten
als een stromende rivier
naar open zee…
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…
Het juiste moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.131 Drijven de sterren als schuim op de golven
van een donkere zee? Zijn wij gekomen
juist op het moment dat wij vluchtende
sterrenstelsels nog kunnen zien?…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 Hoe ver
het oog reikt:
een bak met zand
niet ommuurd, geen strand
Wel een zee
van zand...
door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...…
ingezonden brief
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
503 mijn kop zit vol gedachten
maar ik krijg geen woord op papier
er overvalt mij een kalibratie van
afgestorven denkbeelden
een herhaalde verlating, op niet
aangetroffen zee, noodweer indachtig
kennismaking met onvoltooide,
toekomende, ontbrekende geliefden
dit okeromlijnde van diepblauw,
van schemerwater in het volle licht
ondiepe…
Wie zaait
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Strooi woorden in het rond
kijk ze meegaan met de wind
tot ze ergens ver weg landen
als zaailingen voor een gedicht
spuug zinnen in het water
zie hoe ze meedrijven naar zee
tot ze ergens ver weg stranden
als oogst voor een jutter
al die letters
duizenden letters
laat ze maar komen
laat ze maar gaan
wat blijft hangen
is soms de moeite…
XII - opgelicht - 1904
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 ijsland
verdampt spaargeld
leidse sterrenstorm
slaat voor de sterrenwacht
ook de deur dicht
en dan is ini
een koffer vol schaamte
en rood papier
denk maar dan
dat je ergens anders bent
dat we dichtbij zijn
allen opgelicht
het transport kan beginnen
van alle dingen
't mooie van de aarde
lijkt niet meer dan klatergoud
dromend in zee…
wat er gebeurde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 het licht
en de dag
gleden traag
in een zee
zonder haast
toen kwam
de duisternis
met een zwarte
voile dekte ze
de wereld toe
in deze
nacht verhief
iemand zich
boven schuim
en as
zweefde
onzichtbaar
tussen
aarde en
hemel
vannacht
kwam iemand
met aarde
water en slijk
aan land
telde met
honderd vingers…
Rozige sluimer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
454 we deinen
op de warme golven
van de zomerzon
dromen
koelte en geruis van
zee en strand rondom
het volmaakt
vakantie vieren
klotst tegen pieren
haast en stress
hebben geen vat op het
genieten van ons zonnebad
de idylle is
compleet als stilte
rozige sluimer geeft
totdat een strandbal
uit het niets keihard
knalt op ons glasservies…
Woelige Baren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 letters zweven voorbij
op zoek naar een plek in woorden
gevoelens woelen in mij
die nooit bij me hoorden
al de letters nu op een rij
vormen plots wat we ooit waren
weer jij en ik samen wij
en het juiste gevoel
wordt opnieuw geboren
kruipt weer omhoog in mij
een woeste zee
te woest voor woorden
komt gelukkig langzaam tot bedaren
met…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 Altijd
zal het ergens hier zijn
en vandaag en nu
altijd ergens zee met eb en vloed
golf over golf
ergens nog nazomer eind oktober
altijd een eeuw die zich verder boort in de tijd
met de snelheid en de wissel van seizoenen
altijd herinneringen aan iets
en woorden om te zeggen
Weet je nog, toen
ergens wel een hand die door je haren strijkt…
Stilte wandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik wandel
Bijna
Dagelijks
In het bos
In de duinen
Of aan het strand
Langs de zee
Tijdens zo een wandeling
Word ik vaak stil
Van al het moois
Dat ik zie
De natuur
Brengt me tot rust
Stelt me gerust
Ik voel me daar thuis
Deel van
En dus nooit alleen
Een rijk mens
De natuur
Die nergens om vraagt
Zoveel moois geeft
En ik…
Puur genot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Het is prachtig, hoe de zee
ademt en beweegt.
Alleen was ik er niet, dus
deelde ik samen met anderen
mijn blijdschap over al het
moois dat zich voor mijn
ogen afspeelde.…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Geef mij het lichaam
met de kleur van de zee
dat in wind staat
waarin vogels nesten bouwen
waarvan de voeten groen zijn
dat slaapt in het oog
van de wereld
Geef mij het kwetsbare
het lichaam uit de schelp
dat alle gevaren van de wereld
weet en toch zijn plek vindt
Geef mij het lichaam
nat van regen
dat schaduw zoekt
en wachten kan…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
Stille Meeuwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 hier in het mij zo vertrouwde UMCG
hangt tegenover mijn bed
een poster van plafond tot benee
van boven zee zwevende meeuwen
hoog langs het zwerk
vannacht namen ze mij met zich mee
ik voelde de wind als
het föhnen van mijn haren
en onder mij de wild
opspattende woelige baren
en toen ik wakker werd
van het tijdens het nachtelijk uur
beleefde…
Eenzame metaforen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 In het nachtland van dromen
zwemmen zwoele rivieren
naar verre horizonnen
om de zee te voeren
ik heb je lief
fluistert ze
maar je bent doof
voor argumenten
je hebt haar lief
dat weet je
maar je bent blind
voor haar schoonheid
beelden zwijgen
woorden dansen
in echo van jouw ratio
eindeloos is de stilte
van het roekeloos heelal…
Droombestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
515 de luwte jouw stem
weer herinnert aan de heimwee
door jaren in de wildernis
Even flakkert de emotie op
van nachten samen in bed
je vraagt me teder
naar mijn droombestaan
dankbaar voor wat geweest is
gereed voor wat er gaat komen
Er is geen antwoord nodig
je woont in een schilderij
van een eenvoudige schilder
die de blauwe zee…
Visvangst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 jij zoekt
nu de
rust natuur
klinkt toch
enigszins wat
zuur
je zit
op jouw
visstoel hengel
in hand
vlakbij de
waterkant
maar owee
wij dieren vrienden
leven met
deze ontspannend
zwemmende vissen
mee
prettig levend
in sloten
meren en
zee
veelal teruggeworpen
enorme stress
hengelaar bedenk
dit allemaal
het is
beslist…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Vlinders
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
370 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
vlinders
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
392 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
voel jij nog grond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.055 voel jij nog grond
vroeg hij in de
Noordzee op die
gure decemberdag
het oorverdovende
geraas van de golven
overstemde het
nee van de jongen
de sterke onderstroom
had hen verrast
een mens leeft niet lang
in ijskoud water
de ruwe zee geeft
zij neemt
uit hoeveel happen
bestaat de mens
zij zwijgen
de man en de jongen
tot…
Zullen we
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
242 Zullen we
Zullen we samen
sterren kijken
bestel jij dan de nacht
ergens in het korenveld
of aan de rand van de zee
dan vraag ik de wind
of ze lief wil zijn
zullen we samen wensen
dat er een of meer vallen
zullen we samen
dan weer het licht
laten schijnen
de wind laten ruisen
en de dag weer aangaan
zullen we ?…
waarheidsteen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
285 ze zeggen
dat stemmen samen
een zee vormen
dat golven beslissen
wat land is
en wat verdwijnt
maar diep onder hun rumoer
ligt een steen
oud en onbewogen
geen hand heeft haar gevormd
geen menigte kan haar slijpen
zij ligt er
stil
zoals nacht zonder ogen
zoals tijd zonder haast
en wie haar aanraakt
voelt geen gelijk
maar iets…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Wij worden zee, de deining wordt haar zegen.…
Water en Vuur (Oost-Gronings tweeluik)
snelsonnet
4.0 met 13 stemmen
1.109 Een dode zee? Het zou me sterk verbazen,
als dàt de streek nieuw leven in zou blazen.
II. Vlammenzee
In Groningen vliegt alles, naar ik hoorde,
spontaan in brand als je er niet op let,
een ijssalon, bedrijven of een flat,
er blijft niets over in het hoge noorden.…
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.352 Steeds kleiner lijk je op die zee, er is geen weg meer terug.
Veel wilden wij nog zeggen, al was het even vlug
Wij turen naar de horizon waarin je net verdween.
Het schip maakt ruimte voor de zon, wij zijn geheel alleen.
Het dringt nu langzaam tot ons door, een traan valt in de zee.…
DOLCE FAR NIENTE
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.186 Het zilvren wolkje lacht en lokt,
Als riep het: 'o ga mee,
Reis met mij naar een beter land,
Ver over zee bij zee!
Zeg knaap, indien ge eens vleuglen had,
Zeg, vlood gij de aarde niet?
’t Is heerlijk in dees vrije lucht,
In ’t grensloos wolkgebied.’
Maar ik – ik lig in Hollands duin,
Zo goed in ’t lauwe zand.…