4227 resultaten.
VELUWSE WOLF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 In dit jonge vaderland
vol rijke bossen en weiden
leef ik genoegzaam gezeten
heb binnen mijn woonoord
hert en zwijn wat na korte jacht
altijd goed smaakt
breng hier mijn nageslacht voort
om die leergierige welpen
in kennis te stellen
met vreugde en zorgen
van het wachtende leven
mijn neus vangt zwevende geuren
de Oostenwind nadert snel…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 werd dik zwart smeersel verspreid
overal voelde ik hard aan
adem halen ging moeilijk
gelukkig wende het spoedig
nieuwe huizen verdreven
de bedaagde boerderijen
daadkrachtig werd ik verbreed
thans buldert Drachtens verkeer
voortdurend over me heen
vooral bij mijn hoofd
waar wegen uiteen gaan
en ik ruim kan snuiven
onafgebroken de geur…
Reset
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
595 Als kenner van sounds die het oor -
dat muziekblad dat de tand des tijds destijds met recensies bestookte,
de plaat poetsend in 't hemelrijk
van music der progressieven -
leg ik mijn oor als soundmixconnaisseur
te luisteren in 't weemoedgetijde
dat de zon daglichtslinkend
langzaam doet verdwijnen
en ruik ik in sporenplanten
weer die geur…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
575 De zachte geur van water en gras vermengt zich met zon.
Een vogel zingt helder, maar ik hoor vooral de stilte waarin zij zich beweegt.
Haar vlucht raakt iets wat
ik niet kan benoemen, iets wat ik herken
zonder het ooit te hebben geweten.…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 De lucht is gevuld met een zoete geur,
Van bloemen die bloeien, vol kleur en avontuur.
De wind fluistert zacht, als een oude ziel,
Die verhalen vertelt, met een magische stijl.
Tweegezicht danst over de paden van dromen,
Waar de tijd stil staat en de sterren komen.…
De rust in zijn stem
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.730 Een leven gevuld met innige
klanken en verhalen, de geur van koffie,
de toon van mededogen, de lach achter de weemoed,
de blik die begrijpt, dat schoonheid schuilt in wat vanzelf lijkt te gaan.…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 Hij kent de geur van regen
voor ze valt, het ritselen van vogels die
vergeten te zingen, en het geheim van blijven terwijl
alles verandert, zonder verzet — slechts een stille overgave aan wat is.…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 Wanneer kerst langzaam
naar binnen verschuift, en ik voel dat
het ervaren een opening is, ontmoet ik mezelf in details
die anderen al loslaten in glinsteringen en geur van dennen en kaneel.…
MIJN CAFÉ EIJLDERS, het dichtcafé van Amsterdam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 MIJN CAFÉ EIJLDERS
Buiten of binnen
aanmeren in je thuishaven
Korte Leidsedwarsstraat 47
Amsterdam-centrum
in de zaak, voor of achter
bovenin of beneden
aan de zijkant of aan de bar
waar aardige bediening
je kent de caféruimte
je kent de geur, kleur
je kent sommige mensen
genoeg om mee te praten
te mogen ontmoeten
niets te moeten…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 De geur van je haar hangt in de gordijnen,
een vlek die geen wasmiddel erkent.
Dan besef ik wat je bent geworden:
een fragment.
Een splinter in mijn oog
die ik niet wil weg knipperen.
De kamer is overdag te groot.
Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens dezelfde lege plekken.
Er is niets verschoven.…
De onzichtbare grens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Dezelfde wind waait door onze haren,
maar brengt voor ons beiden een andere geur.
Terwijl we tezamen door het venster staren,
verven we de leegte in een eigen kleur.
Zo bouwen we muren van glas en van dromen,
in een straat die voor iedereen hetzelfde lijkt.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 En in de verstilde laatste
adem van het seizoen, waar stilte en
geur elkaar raken, begrijp ik hoe de zomer in mij
achterblijft als een lichte trilling die niet verdwijnt wanneer de nacht begint.…
niets is meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
123 gestalte
in herinnering ijvert door mijn
diepgang en praat zich volle zalen
zonder een halve adem of
een hapering in zijn stem
niets is meer in mijn non-schichtige
dualistische mogendheid daar het
water aan beide oevers mij het zinken
verbiedt in alle overhaaste behoeften
en hij, mijn meervoetige vriend, die nog
steeds snuffelt en geuren…
La Carrière, Rosnay
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
974 langs de smalle ladder omhoog
schieten
en weer terug
vallen
door het vervallen raam
Waar onkruid onder de pannen groeit
nog authentiek
nog niet bedorven
Waar insecten
oor verdoven
duiven koeren
op de cour
Geraniums de potten kleuren
en blauw geverfde emmers
bij de waterput
Een vijg welhaast
de abrikoos bezwangert
met zijn geur…
De Levensboom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
982 Haar takken zijn als open handen,
zij reiken naar omhoog
en snakken naar de regenboog,
nog éénmaal zal zij met haar kleuren
de tere bloesem openbranden
en mij bedwelmen met haar zoete geuren.
Zo wordt haar bloesem volle vrucht,
zij rijpt en wordt in vogelvlucht
opnieuw gevormd tot levensboom.…
Sonnet
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
799 Ik sie dan den wolken waar Breêro van schrijft,
ik ruik dan den lucht zonder geuren van hier.
K’hoor ’t ruisschen der bomen, proef den claeren rivier
en wensch dat dit eeuwigh, voor immer soo blijft.
De woelighe baren waar de Ruyter op voer.
Dien roepende kooplui, dien ploeghende boer.
Mijn kettingh met koghel, dat lijckt dan zó ver.…
De Groene Reus
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.143 Kleur noch geur.
Op ons bord: de stank van zieke lever.
Op een ver slagveld bewaken de soldaten de vrede.
We hoesten een fortuin op voor het gat in de verdediging.
Niet klagen graag.
Want de mens heeft toch een stem,
een rode bol op een vel, kleefband op de lippen.
De groene reus slaat paars uit.…
De lange weg
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.280 Toen 't eindelijk, wat duizelig nog
en ondanks alles, aangeslagen,
wankelig op mijn benen stond,
zag ik de zon, de bomen en de bloemen,
ik rook de zoete geur van leven
en hoorde 't kleurrijk vogellied,
de wind neuriede het refrein
en wiegde 't beukenblad,
voorzichtig, op de maat.…
Collecte
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
3.191 Alzheimer
wilt u hondenweergekte
huis aan huis munten
inzamelen voor een goed
doel niet uit te roeien
wilt u iets de storm woedt
de regen valt zelfs in
de rammelbus onverdroten
gaan we verder kletsnat
wilt u iets geven kloten-
klus waar je geen demente
bejaarde voor naar de deur
krijgt wacht even hij klemt
wilt u iets geven voor geur…
LEZEN
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.157 Mocht in uw vrede ik éen dag wederkeren,
O veilig thuis, waarvan 'k de geur nog proef!
-----------------------
Morgenrood (1929)…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 ... liggen velden rijp
en hebben schuren geheimen
is de stad een plek
de avond bruist in al
schaarse bomen
Nog waaien winden
schoon door mist in zeelucht
bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren…
Even als voorverleden jaar
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.098 Even als voorverleden jaar
Schitteren bloemen waar ik staar,
Rijk in geur en kleuren.
Ach, de schoonste uit mijn gaard,
Meer dan de and’ren saam mij waard,
Mag ik niet bespeuren.
Even als voorverleden jaar
Straalt de hemel blauw en klaar,
Door geen wolk betogen.…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken
een wissel tussen licht en schaduw
en ‘k weet ik hou van jou
Lenteavond in een mei
natuur verbloeit van bont naar bruin
maar morgen draagt zij nieuwe bloemen
de lucht is koel zelfs koud bijna
en heeft zijn geur…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 Daar waar ’s ochtends de zon ontwaakt
Daar is een land zo fijn
Daar waar de hemel de horizon raakt
Daar zou ik willen zijn
Het ligt vlak naast luilekkerland
Je hebt er vast over gelezen
Het is aardig zoeken voordat je belandt
Waar je in feite moet wezen
Want daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt…
Is er dood?
hartenkreet
4.8 met 41 stemmen
3.632 Ik smeek je
Nog één kus, één geur
~ Ik kan niet, mijn engel
~ Hoezeer ik het betreur
~ Ga verder, denk aan me
~ Maar koester je zijn
Ik snap je, laat je gaan
Geef me over aan de pijn
Vaarwel
~ Vaarwel
Is er dood?
~ Na het leven?…
Verliefd op jou
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
2.754 een hunkering om te delen, samen te zien en te beleven
je geur, je lijf, je aanrakingen… alles wordt anders
mijn gedachtes eindeloos
… ik word verliefd op jou
liefste liefde hoe ongrijpbaar maar onmisbaar ben jij
blij dat het weer mag, me weer verwarren kan
teder wil ik zijn maar bang te verstoren wat er is
voorzichtig manoeuvreren, onwennig…
Verhuizen
hartenkreet
2.6 met 45 stemmen
8.064 De geur van het vers gemaaide gras.
Het geblaat van de schapen zwaaiend met hun staart.
Het terras waarop ik de laatste nieuwtjes las.
Ik lach van buiten maar huil van binnen,
Je was voor mij veel meer dan een huis.
Het enige plekje waar ik me kon bezinnen.
Het laatse wat ik had, mijn enige “echte” thuis.…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 Het groen heeft zijn strijd verloren
Weekhartig vervallen de geurpapillen
Door geruisloos aroma´s te verstoren
veranderen alle bekende stillen
Okeren bruinen de geur van uien
Brandranzig smeulen houten klossen
Natte winterse sneeuwwitte buien
Lavendelkleurig verre mistige bossen.…
Overgave
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.672 ik voel hoe zachte handen warm knopen in mijn nek ontwarren
spieren zich ontspannen, mijn hoofd loom op een kussen rust
behendig kneedt hij teder mijn blanke, witte huid
de geur van olie plooit een deken in het schijnsel van de maan
waar muziek danst in golven op het ritme van de nacht
zijn adem stokt als ik me plotseling omdraai, mijn naakte…