7023 resultaten.
jarig zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
938 jarig zijn is niet zomaar een dag in het jaar
soms is die dag vreselijk naar
jarig zijn is afscheid nemen
het oude jaar neemt plots de benen
alle dagen op en weg
en voordat je 'dank je' zegt
begin je aan een schoon nieuw jaar
sst even stil, ik ben nog niet klaar
een jaar is lang, telt vele dagen
het vergt veel moed je daaraan te wagen…
Eenmaligheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 warmte fluctueert
ik drijf van
hoog naar laag
in koesterende pulsen
heb geen gewicht
maar deel oppervlak
dat van kleur verschiet als
het een andere deining biedt
ik kom niet dichterbij
er zijn langszij geen
vergezichten die oplichtend
afscheid nemen als partij
ons motto is
voel je even vrij
zonder aardse beperking
alleen…
Dodenherdenking 2019
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 ze verdwenen
bij horden
tegelijk zonder
afscheid
nemen overal
en nergens meer
alleen de warme wind
verzette zich nog
tilde sterren op
met het eeuwigheid lied
een bloemenkrans
gevlochten met
kralen parels
om te herdenken
't herdenken
van slachtoffers
die zijn gevallen
in de tweede
wereldoorlog
alle mensen
die onvolwaardig…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
Ben er!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Het stiekem toch blijven stilstaan
Voelt als schuld aan het voorbijgaan,
Want op uitzwaaien rust taboe,
Omkijken verklaart schaamte;
Het afscheid onzichtbaar gemaakt,
Moeten we opnieuw uitvinden.
Omkeren is wat er opkomt,
Geconfronteerd met de kus en
De hand op de arm die uitbleef.…
jij die blijft
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
603 nabij het sprietige groene gras
halverwege mijn tijd van aanwezigheid
over velden van bewegende dalen
aldaar, ja daar speciaal, ervaar ik stilte
is mijn gevoel aan jou gewijd
het afscheid laat zich niet wissen
doch vaart schommelend mee
van oneindige kilte in mijn zijn
tot warmte in verbindend missen
steeds meer word ik gewaar
hoe…
Stilte kwettert
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 zorgend
het groen induikt
carambolerend
van tak naar tak
de mooiste aria’s
fluitend met vreemde
capriolen besluitend
de wereld
in alle gekte
op de kop van teen
tot top energie
ontladend uit
elan vitale het
broedsel hoort en
ziet het allemaal
ook zij
gaan vliegen
weten dat
omkijken jezelf
bedriegen is er
wordt niet gezwaaid
afscheid…
Schets van de avond
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.156 Ze hebben er over nagedacht
dat ontbreken van de liefde
ze ademt uit haar intieme stilte
bij de flauwe bocht van de rivier
dat niet kunnen dromen
nooit meer kunnen voelen
lijkt in haar denken geslopen
haar geheugen faalt voorzichtig
volkomen naakt en zonder woorden
dit is de kans om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt van…
Een hap uit de wereld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
193 Je moet het maar
proberen zeggen ze
alsof een eerste keer
een lucifer in
de regen is,
je strijkt, je twijfelt
heel even is er vuur
vanaf de eerste
hap begint het,
een mond leert
melk, later
kersen en afscheid
we nemen kleine beten
uit de wereld,
terwijl de wereld
tegelijk
haar tanden in
ons zet
soms kleeft leren
aan…
Mijn droomprinses
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
6 Haar kussen smaken zo zoet en naar meer,
Daarom doet ’t afscheid zeer,
Als zij ’s morgens verdwijnt keer op keer.
Daarom wil ik eeuwig blijven dromen,
Zij mij dan nooit verliet,
O, mocht dat mij toch eens overkomen.…
trek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.279 slinken
ik stort mij in de strijd en ... zegevier
ik rook niet meer en stop meteen met drinken
(behalve af en toe een glaasje bier)
ik eet gezonde granen, ziltig wier
de loftrompet zal ooit weer kunnen klinken’
al snakte je soms naar een sigaret
de lange straf werd dapper uitgezeten
je hield een onberispelijk geweten
blijmoedig nam je afscheid…
de toekomst laat je open
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.819 woorden eindigen en
puntjes geven aan waar
jij niet verder wilde gaan
de toekomst laat je open
in je zinnen is de spanning
zeker niet aan het verlopen
vaag zijn de bekentenissen
die ik in witte regels lees
het missen is er steeds geweest
je profileert geen
afscheid in een zwaai die
bol staat van de jovialiteit
je glimlach raakt…
En nooit meer zal ik drinken
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.603 Bevlogen neem ik afscheid van de mand
De hoogste tijd nu voor de (para)chute
(Dat ben ik zo gewend na de kwatrijnen)
Maar waar is nou dat ding! Roep ik ontzet
De nood is nu toch minimaal acuut
De laatste strohalm zie ik snel verdwijnen
Al zwetend word ik wakker… naast m’n bed…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Dit is de tijd van afscheid nemen.
Nog even blijven, of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs al de graven gaan.…
Koffers vol leugens...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.451 staan in de lege hal
klaar om voorgoed weg te gaan
De taxi wacht in de vroege morgen
om je mee te nemen ver hier vandaan
Je huilt en zegt woorden van spijt
en je wilt uitleg geven van deze pijn
Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer
Nooit kan ik meer je allerliefste zijn
Je tranen drogen op mijn huid
als ik je kus in dit laatste afscheid…
Zij en ik
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
2.091 Luid vangt de telefoon te rinkelen aan
Haar hullend in een gloed die opwaarts schiet
Waarna een stilte die een afscheid biedt.
Dan zegt zij zacht, mijn armen om haar heen
Terwijl haar tranen druppen in mijn schoot
En zich de angst ontlaadt: papa is dood.
(pastiche op 'Impasse' van M. Nijhoff)…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke vreemde haven je ook bent
er blijven schimmen uit een ver verleden
zij volgen kalm maar altijd consequent
het afscheid…
De laatste dagen
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
3.063 Wanneer, zoals bij jou
de laatste dagen van je leven
hier op aarde geteld zijn,
je laatste fase is ingegaan,
je alleen nog in staat bent te knikken,
de kwaliteit achteruit holt,
wanneer je leven hier gedaan is,
je afscheid nemen moet
van al wat je dierbaar is,
je alles achter moet laten,
weet dan dat weliswaar je taak
erop zit…
(L)even
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.028 ’t is een gewone dag
Een maandag
Voor de één een beetje geluk
En voor een ander minder
Begin van ‘t leven voor een pas geboren kind
Afscheid van een goede vrind
Tevredenheid voor wie er nog in gelooft
Gramschap die de geest verdooft
Liefde en licht
Haat afleesbaar op een donker gezicht
Een nieuwe start of de herhaalde dagelijkse routine…
Samen geworteld
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.244 Voelde ergens die vrees
in samen gewortelde zinnen
een verstrengeling verbroken
behouden vorm van zelfzucht
steeds bang voor heimwee
weggezonken in de natuur
met bewondering geleefd
een aaneenschakeling
van keuzen makend
nam ik afscheid van jouw voelen
mijn voeten te klein voor de deur
en jij met jouw onzekerheid
vaak magisch in…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels naar een mensenkroon
en omkranst een waardig gezicht,
een blijk van verwondering over
natuur en de trek van vogels in
een laatste vlucht, dat is meer dan
stof alleen, een vertrek wat zich
verstilt in een moment van tijd,
herkent zich in een gerelativeerde
zucht en maakt een afscheid…
MEDELEVEN MET EEN ROKER
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.272 praten
uitslag natuurlijk niet correct
second opinion, uitweg zoeken
het heeft al genadeloos toegeslagen
de woeker is niet te bestrijden
de chemo lost niets op
bestraling lijkt ook uit den boze
medicijnen in overvloed met gevolgen
toen deed niets er meer toe
toen was er geen redden meer aan
toen kwam verdriet om de hoek
toen ging het afscheid…
De weg van het hart
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.722 De weg van het hart is de weg van liefde
Wie kiest om deze weg te gaan
Die ziet het leven in een ander licht
En komt in een andere levensbaan
Wie in dat licht de wereld ziet
Die weet dat plant en dier en mens
Bedoeld zijn om als één te leven
Zonder afscheiding of grens
Wij delen allen Moeder Aarde
En dienen allemaal te leren
Onze dierbare…
Bevrijdende spil.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
547 Het veld
Waarop onze gedachten speelden,
Waar zwarte tulpen
Ondersteboven in de grond groeiden
Dat jij me zelfs volgt tot hier,
Waarachtig en ongelofelijk
Maar heerlijk
En alleen jij weet het:
-Het zal niet voor niets zijn-
Dat,
Wanneer de dagen erom schreeuwen
Onze aderen
Begerig zullen samenvloeien,
Jij afscheid zult nemen…
Fluwelen toekomst?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
841 we hadden tijd en de lichtheid van
ons hart uit het lichaam verraden,
is liefde de vorm die men levenslang
meegeeft aan een komend afscheid,
een laatste kus die de schijn doorboort?…
Ik ben van die tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Want de tijd van voordien voert
mij op weg naar een afscheid die
onvermijdelijke voortgang die
een toekomst voorbereidt.…
Illusie (2)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
639 Hoe kan afscheid zeer doen
Als iemand nooit bestaan heeft
De warmte die je voelde
Slechts je eigen verlangen
Bevroren in de kou
Van de zwarte nacht
Hoe kan er verdriet zijn
Om iets dat nooit geweest is
Slechts dromen die echt leken
Net zo snel verdwenen
Bij het ontwaken
Uit de zwarte nacht
Waarom treuren
Om een fata morgana…
Je redt me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Door me toe te staan
elke morgen
de slaap van je ochtendziel
te kussen
red je me
door je ogen te laten vlinderen
bij elk weerzien
een omhelzing te delen
bij elk overbodig afscheid
red je me
je redt me
met elke streling
elke zucht op mijn huid
elk hoofdhaar dat me toewuift in de wind
je redt me
met iedere mondhoek die opkrult
elke…
Vrede op aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Vrede op aarde
zingen we uit volle borst
maar wat heeft het voor waarde
in een wereld vol gebrokenheid
waar soms te zoeken is
naar harmonie en genegenheid
temidden van pijn en verdriet,
ziekte, afscheid en gemis,
temidden van de armoede
die in ons land aan 't toenemen is.…
Landelijke Liefde I
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.033 Zo was het altijd:
Verschijnen, verdwijnen, weerzien, afscheid,
Zoeken in elkaars ogen en mond.
Een zoen, niet bij machte kortstondige weelde
Te geven, die alleen het voorgevoel
Van het wellicht voor 't laatst te doen
Een zekere ernstige wellust verleende.…