Alle inzendingen over angst

5107 resultaten.

Sorteren op:

Opa

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.380
Hij denkt dat bomen brancadiers zijn - 's winters wit, altijd beweeglijk - en morst dagelijks van angst. 's Avonds leggen wij zijn beweegbare delen in hun houten kistjes.…

Mijn dag en was niet oud genoeg

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.430
Zo schijn 'k (misschien der vreugd bestemd) een vrouw, die, vreemder angst beklemd, oneindig naait haar doden-hemd steke bij steke.…

De zee.

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 832
De zee neemt mijn angsten, zorgen, onzekerheid en pijn met haar stroming mee. De zee geeft mij rust, vrijheid en leegte in mijn hoofd om te kunnen zijn wie ik ben en de koers te varen die ik wil. Al kan de zee nog zo ruig zijn ik voel mij altijd goed bij haar.…

Buiten de muren van het huis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
nu zie ik je dansen Op je eigen klompjes Op het grijze zeil Van je klaslokaal - Op je hoofd een tuindershoed, In je arm een mand met Zelfgekweekte preien, Voor de gelegenheid van Papier en verf gemaakt; En in je andere arm voer Je het meisje van je dromen Door het landschap van je jeugd, En durf je voor het eerst Zonder angst…

Deze wereld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Je kan geen land meer betreden zonder angst en beven. Waarom ben je ook niet meer veilig in het land van Betlehem waar de dood loert in de straten van het heilige Jeruzalem? Waar op deze wereld is het nog veilig als het gaat om de verlangde vrede waar dagen, maanden jaren en al eeuwen om wordt gebeden?…

omdat een enkeling

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
mooie gave bomen ze zijn voorgoed verpest het halve lover afgekapt slecht hun kruin die rest voorbij hun hoge kale stam zie ik de grauwe stad waar ik vóór die slachterij totaal geen weet van had alleen omdat een enkeling te lang was en moest bukken waagden ze het om aan mijn plantsoen het mooie zicht te ontrukken als ik al ergens angst…
trix brocke25 augustus 2014Lees meer >

Luc De Vos is niet meer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
Kleine schalkse ruiter, tussen pen en podium huilde je angst en hartenpijn, wars van glitterglam, de eeuwigheid in. En waar je nu bent, verhef nogmaals het wondermooie Mia (jouw muze toch?) tot tijdloze hymne, hier al onsterfelijk en weet, lieve Vos, niet alleen Elvis blijft bestaan, maar jij ook. Jij ook.…
Guy Aarts1 december 2014Lees meer >

Leer mij toch leven

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Leer mij toch leven, ver voorbij de angst om wat dan ook toch maar te verliezen. Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd losgelaten, maar evenveel of meer zelfs bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter mijn ziel zal noemen; diepste kern van zijn. Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Adeleyd21 januari 2015Lees meer >

In de armen van mijn beschutting

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
onderbewustzijn wakkerde mij… er werden treinen gebombardeerd tussen Meppel en Zwolle, de tijd liep uit de hand, ze kwamen pas tegen spertijd aan bij het Amstelstation te Amsterdam angst bekroop mama en ik luisterde met grote ogen naar de afwisselende gang van haar zenuwslopende vlucht dicht langs de panden op weg naar huis wij werden…

HERGEBOORTE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Ik zal u toebehoren: Mijn droefenis die zoveel Leeds weerstond, Mijn fel verlangen dat geen angst kon smoren, Mijn sterke trots die gij toch overwont. En samen zullen we ons die vree bereiden Die nu het leven nimmer voor ons heeft En die wij anderen zo diep benijdden.…
Johan Danser14 februari 2015Lees meer >

Novalis

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.810
Hij wist met kalme angst hoe alles moest Leven: voortleven, zalig of verdoemd. Niets wordt vernietigd, spoorloos verwoest; Een geur, een toon die in de stilte zoemt, Iets blijft - hoe ook verijld, versteend, verbloemd, Leven moet alles tot in eeuwigheid.…

Inhaalslag

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
Wanneer hij voor me staat te grijnzen Laat weten het is nu genoeg Weet ik weer wat mij angst aanjoeg Zie ik mezelf naar achter deinzen Wat later, moed en maling veinzend Span ik het dichtpaard voor de ploeg Waarmee ik eerder vrees versloeg Doorvors mijn ziel en eindig peinzend Ik heb nog veel te veel te doen Dingen waarmee ik te lang wachtte…

Zacht klaaglied

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 664
zij zullen in hun spel het licht weer uit de dagen halen en als angst mij omarmen wil, doen zij stiekem vuistje vuistje. zij willen me eenzaam maken maar dat ben ik al en ha! daar heb ik ze tuk! ik zal ze bestrijden, ik schrijf ze weg uit álle gedichten, de herfst en de winter, en tegen duisternis brand ik kaarsen. .......…
Guy Aarts9 december 2015Lees meer >

In het oudste zonlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Het schip van de geest werd opgetrokken uit de expansie achter glas, kleinschalige gedachten opgetuigd en gestrand, ontvouwt zich uit en in mij in de angst voor het onbegrensde wat ginds betekent ook voor hier en waar geen maat op staat, beperkt de ruimte in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, als de gekromde uitspatting…
Pama10 januari 2016Lees meer >

Schuilen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
Bij God ben je veilig en geborgen Hij wil jouw toevluchtsoord zijn In alle angsten, verdriet en pijn Wil Hij voor je blijven zorgen. Stel je vertrouwen maar op Hem Dan kun je moedig verder gaan God maakt voor jou ruim baan Luister dan maar naar Zijn stem.…

Schuilen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Bij God ben je veilig en geborgen Hij wil jouw toevluchtsoord zijn In alle angsten, verdriet en pijn Wil Hij voor je blijven zorgen. Stel je vertrouwen maar op Hem Dan kun je moedig verder gaan God maakt voor jou ruim baan Luister dan maar naar Zijn stem.…

Zomeravond in een oude stad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Voorbijgangers wandelen met ingehouden pas, schroom van bewegen, de angst een al gesloten tijd te overtreden onder de grote linden of ze door lichte avondwind worden gedragen, de hakken door een betoverend tikken beslagen.…

Schuilplaats

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
Bij God ben je veilig en geborgen Hij wil jouw toevluchtsoord zijn In alle angsten, verdriet en pijn Wil Hij voor je blijven zorgen. Stel je vertrouwen maar op Hem Dan kun je moedig verder gaan God maakt voor jou ruim baan Luister dan maar naar Zijn stem.…

kompas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Als een kompasroos zonder noord pijl zoekend in de verte naar een onbekende weg zoals jouw vaders vader voor jou Een innerlijk geweten dat steeds tegen je zegt dat jouw verlangen de grenzeloze ruimte zoekt en jouw liefde door de muur van de angst heen breekt, dat het ochtendlicht de nacht een halt toeroept en hij jou als het donker…

Wie weet zeker ?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Dat wij moeten leven wel, met angst en beven, voor de dood. Dat ons bloed eeuwig, door onze aderen vloeit. Dat adem lucht is, die door alle longen stroomt. Dat wij stoffen wisselen. Dat legers van microben, ons egoloos beschermen. Wie vloeit? Wie ademt? Wie wisselt? Wie beschermt wie?…

Het Anker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
God wil voor ons een anker zijn Hij houdt ons stevig vast in Zijn hand En brengt ons op een veilig strand Hij verlost ons van angsten en pijn. Laten we de hoop niet verliezen Dat we verankerd mogen zijn in God Hij, die bewogen blijft met ons lot Boven Hem, is er niets te verkiezen…

Leer mij toch leven

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
Leer mij toch leven, ver voorbij de angst om wat dan ook maar te verliezen. Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd losgelaten, maar evenveel of meer zelfs bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter mijn ziel zal noemen: diepste kern van zijn. Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Adeleyd28 januari 2018Lees meer >

We ademen

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.485
Wat ons redt en verslindt is dat we geloven we houden zielsveel van de overzichtelijkheid van onze angsten en verlangens, ik hang mijn armen overtuigend verdwaald om je schouders we houden elkaar stevig vast, ik beloof je in en uit te blijven ademen, en je zolang ik adem niet te vergeten, je niet verdwaald te laten raken, kijk om je heen…

het gerucht van de zucht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
monden ik heb oog voor kleuren soms door het grijs heen en beluister de klank van jou, de ander is die nog immer zo koud als steen of meer te zacht als een veer neen, ik dicht niet, doch open als jij mij laat ruiken aan geuren van jouw ziel en ontwaar dan soms het vocht, keer op keer, van het geloken kind dat zich in jou bevindt waar angst…

Koen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Een ochtend onheilspellend stil Eenzaam in mijn bed verlaten De angst verlammend, akelig kil In stilte lig ik, snik ik, bid De engelen ongenadig Leven en dood in hun bezit Het bed voelt koud, mijn wereld klein Roerloos verbijt ik de krampen Onheil spreekt in snijdende pijn Dan breekt er iets binnen, subtiel Warm vocht verdrijft…

Laterna Magica

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
over de os die plots viool spelen kan met vuur en magische veer schrijft een nachtelijke dichter onverdroten voort kinderhanden tekenen het ei in de buik van de rode hen de lantaarnpaal neemt de benen samen met het licht een man met één voet op het dak speelt cello over Tevye’s klacht in het gesloten huis versteent de angst…
J.Bakx18 maart 2020Lees meer >

Mijn Grootje en de Grooten Oorlog

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 906
het dorp brandt, de onschuld sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde het korenblonde meisje weet de vuige Duitse ploerten pijnlijk in haar hoofd, in haar borst zij werd mijn Grootje nooit zonder tranen schonk ze mij haar angsten…

Aan de overkant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Hij zet twee bekers klaar en water op het vuur waaraan ik me warm zegt lieve woorden en zegt dat ik niet ongerust hoef te zijn veilig kan gaan slapen en zeker niet moet schuilen tussen muren van angst omdat omdat we vrienden hebben alles wat we weten bestaat al lang alles wat we geven is niet van ons maar gekregen, omdat wij er zijn voor…
Zywa20 mei 2020Lees meer >

Als vleermuizen in de nacht.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Angst voor de verdoemenis, met een tong die gespleten en vergiftigd is. Vergiftigd door hun hunkering, hun hunkering naar vergiffenis, die ze tot nu toe niet gegeven is. Ze zoeken het in hoeken, ze zoeken het in gaten. Schreeuwend en vloekend, kunnen ze het zoeken niet laten.…
aagje fama30 januari 2021Lees meer >