28807 resultaten.
Zomergevoel
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
2.254 stoeiend in het zand
Mijn ogen dicht sproeten op mijn neus
Ik geniet met volle teugen van het strand
Zoveel mensen bruin of roodverbrand
Allerlei soorten dun lang slank of moddervet
Allemaal een dagje lekker naar de kust
Op handdoek of lezend op een ligbed
Blikjes bier en ijsjes worden gretig verkocht
Kinderen maken een zandkasteel bij de zee…
De Friesche poëet II
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.593 Sinds verliepen er honderden jaren;
En men hield het er algemeen voor,
De bodem der zee droeg langer
Van Oud-Staavren geen enkel spoor.
Slechts vond men er nog op Schokland,
Die zwoeren bij kris en bij kras,
Dat er onder in de diepte
Nog heel wat over was.…
DE FRIESCHE POËET VI
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.071 - maar eet ondertusschen voort, -
Ik ben dat weeuwtje van Staavren,
Daar ge mooglijk wel van hebt gehoord;
Die een lading Dantziger tarwe
Aan stuurboord in zee werpen liet ....
Maar, man, waar wordt ge zoo bleek van?
Dat hindert u, hoop ik, toch niet?…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Nog meer: uit alle hemelkringen
Als golven uit de zee aanstromen
En over brede stranden komen,
Maar nooit een korrel zand verdringen.
Ze fluistren alle door elkander
Wild en vertederd, hard en innig;
Ik word van weelde nog waanzinnig,
Vergeet mijzelf en word een ander.…
Waar bleef de zwaan?
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.529 Vliegende jongen zwemmen mee
Door stroom en zee,
Door stroom en zee.
Zij groeit in ’t levendig element,
En wast de veren,
En vaart spansseren
Tot ’s levens end.
Stervende zingt ze een vrolijk lied
In ’t suikerriet,
In ’t suikerriet.
Zij tart de nijdige dood uit lust
Met kwinkeleren
En triomferen,
En sterft gerust.…
fantasia pax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
706 de zee neuriet tevreden
en schiet haar vonken terug
naar de zilveren maan;
de maan - trouw aardekind -
giet zijn witte stralen uit
over dit eenzaam badend eiland,
neemt de aangekleefde zee
in zijn omloop met zich mee,
schuift haar heen en weer
weerloos heen en weer,
ontbloot de blonde randen
en dekt de naakte toe.…
Verbonden in de lucht
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
1.399 Ze stak haar tenen in het zand
En streelde zacht over de foto in haar hand
Ze keek naar de zee en de helderblauwe lucht
Ze zag de vrije vogels, en slaakte een zucht
'Kon men maar vliegen', dacht zij
'Dan was je nu heel dicht bij mij'
Hij staarde uit zijn raam, en dacht aan haar
Zijn hart fluisterde: 'wij horen bij elkaar'
Een traan gleed…
ondeugend (schuin)
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.705 uit het diep helder blauw van de zee
sneed de boeg van het schip wit rollende kragen
alsof ze met haar ranke lichaam de golven uitdaagde
zo gevaarlijk hing ze over de reling heen
van enige afstand sloeg ik haar gade
hoe jong mag je zijn om je zo te kunnen gedragen
ze was oud genoeg om als bloem te worden geplukt
zeker toen ze zich ondeugend…
herinnering aan Wales
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
692 Verrukt staan wij in de regen
boven een grauwe Ierse zee
waar een harde wind heer en meester speelt.…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 En heel gedwee zag ik dicht bij zee boven bij ’n duinpan
bij het vervliegen van deze eerste prille schemering
iets liefs als zoen zonder er ‘n zoektocht naar te doen
stil, doodstil in 'n rij zeven jonge herten vlak naast mij.…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 - die lieve zee
waar wij een eeuwigheid verbleven
waar de mensen zo graag kwamen
wij de wolken verdreven…
isoleer
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
850 haar ogen
ogen -als open vensters
haar innerlijke leegte reflecteert
en toch als je goed kijkt
doorheen alle lagen van pijn
schijnt er een lichtje -
een herinnering van onmetelijke liefde
diep geraakt
kijk ik haar aan
ze glimlacht, schijnt mijn gedachten te lezen
haar ogen schitteren nu, doorheen de tranen
die stromen als schepen die op zee…
Voor altijd wachten op later
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
803 Niet allen zullen je rustig doen slapen op de golven van de zee.
Niet allen zullen je de richting geven in het leven.
Niet allen neem je in je dromen mee.
Inmiddels is de nacht gevallen en ben jij in droomland.
Lig ik naast je en kijk over het water.
Zachtjes pak ik je tengere hand,
en wil ik voor altijd wachten op later.…
Auw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
880 van misselijk draaiende roodoranje cirkels
Ik stik niet
Ik verdwijn er voor eeuwig in
En blijf beseffen dat ik zwevend zwem in een
zwart zwevende donkere plakkerige benauwende verstikkende zee van misselijk draaiende roodoranje cirkels
Er komt geen einde aan
Ik blijf eeuwig verdrinken…
Winterreis.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
570 Eindelijk de zee gehaald
maar mis nu toch het mensenleven.
De warmte bij het ijsvermaak en
wederkomen ja, het duurt wel even.
Want een winterreis dat moet
ieder mensenkind, eenmaal toch beleven.…
Gedachten van een kwal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Voor mensen ben ik vlees noch vis
Ik zweef zo'n beetje door de zee
Ik zweef met alle stromen mee
Al zwevend kom ik aan de kost
Heb ik dat niet mooi opgelost?…
Herhaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 We waren in een nauwe duinpan weer,
droog helm prikte,
en keken naar de gladde zee
en één lange rand van schuim en golven,
hoe rollend ze de volgende bedolven
ik vroeg vaag over het herhalen van dingen
hoe lang hoe vaak,
jouw gedachten daar ook heen gingen.
weleens. Nee.…
Bezit
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
666 De zee?
Ja.
De door dezelfde mens vervuilde regen.
De door dezelfde mens vergiftigde rivieren.
De door de mens tot een plastic soep gemaakte zee.
En die mens
wil ook het vuur bezitten.
In een doosje.
In een aansteker.
In een groot zinloos vuurwerk
waar nodeloze gewonden door vallen.
De mens wil bezitten.
Huizen.…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 Ik zie de zon
staan op het strand
de horizon bloedt
waar de zilte zee
rollend het hete zand
bespoelt en bekoelt
wiegend in de gloed
hoop ik en weet
het verschil tussen
hopen en weten
is het grote verdriet
waarom weet jij nog niet
ik laat me omarmen
in zonnestralen
en laat na het warmen
diep adem halen
en adembenemend
wiegen in de…
Alsemgeest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 in esdoorn en hagedoorn
en kamperfoelie
waait een verraderlijk
kwallige wind
aflandig strandend
op zand langs de zee
daar woelt het monster
het gele torpedoboot-
jagerseskader
van de alsemgeest
't vaart er voortvarend
want ja, navigare
is puur maritiem gezien
nodig geweest
z'n eigen koers
naar gevaarlijke golven…
Residu?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
365 maagdelijkheid de door meeuwen
bezongen schoonheid van gedachten,
geringd door vrijheid van het land
onafhankelijk als het water van de zee
uitnodiging voor iedereen tot het
minnekozen, de liefde met de poëzie te
bedrijven.…
Eropuit met de boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Varen op de zee als een samenhangend geheel van
kleurige puzzelstukjes, klein naar groot variërende klanken
Plagend strelen haar tere vingers over de ondergelegen huidlagen
van het donker getinte hout dat in alle rust blijft schuiven over het helder.
Kijk!…
PROLOOG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 ‘Ante mare et terras et quod tegit omnia caelum’
Ovidius, Metamorphosen I, 5
chaos was alles, geen woord benoemde leven,
dag was nacht, nacht dag, zee land, land zee,
mateloos wit was alles één, en heerlijk om het even.
verheven niets, geen ding dat deinde met iets mee.…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven,
legt ze neer als een sluier op winderig glas
bewegingloos stil, klinkt zijn concerto van troost.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven.
De stilte spreidt zich vlak, zonder zucht op het strand.…
Snelsonnetteur gezocht (m/v)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
743 Ge hoeft niet te zoeken
want hier zit er een
met humor en kennis en
taalvondsttalent
met acht jaar ervaring -
zo vind je er geen
in Brugge en Gent
Leiden of Overveen
en Bergen aan Zee
In deze tijd zijn ze
haast nergens meer -
bijkans uitgestorven
als laatste ijsbeer
van Nova Zembla
tot Klazienaveen
Volendam Purmerend
Krommenie…
in-het water-gevallen-reis?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.632 voor een weekje luieren wil zij wel in zee
en dobberen in zonoverstroomde baaien
kliploos opvarend in de mediterranee
doch bruinbakkende beelden blijken té fraaie
ploffend, aan de wind, de ingewanden draaien
plat op ‘t achterdek gedwongen golft zij mee
in stilte bidt zij de Mistral naar de haaien
op: ”nog zo’n zeilreis?”…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.
Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 En weer een albatros of drie,
en nog een eiland aan de kim,
want eilanden zijn er ter zee genoeg.
Geen oceaan kan zwemmen zonder kijker,
geen zeeman drijven zonder schip,
en in de mist der zeeën,
de dode mannen aan de wal.
De wezenloze vrouwen op het schip,
de barre winden en het niets,
het nooit-geziene of gedachte al.…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Ik ben een ziener als een witte olifant,
ik zie het vasteland al uitgestorven
en zit aan zee met slechts de laatst verworven
stenen en schelpen glijdend door mijn hand
Ik voel met mens noch ding een enkle band,
omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven.…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…