5489 resultaten.
Mijn hoofd op mijn kussen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.986 en laat je binnen
Voorzichtig tasten we in het rond
Je neemt me mee tot hemelhoogte
Waar een mantel van sterren ons bedekt
Tot de zon met haar warme stralen
Mij weer eens uit deze droomwereld wekt
Ik draai mijn hoofd op mijn kussen
Jij ligt daar, met je ogen nog dicht
Maar ik weet dat ik jouw sensuele lippen
Straks zal voelen, en niet enkel…
Ik weet, dat geen die later dit boek leest
poëzie
3.1 met 8 stemmen
3.305 En ik begeer der mensen oordeel niet
Op 't slechtgetekend prentje, dat zij met
Mijn naam eronder hangen in hun ziel
En aanzien voor mijn welgeslaagd portret:
Dat hebt gij enkel die mijzelve ziet
En weet wanneer 'k u wel, wen niet, beviel.…
hitte in mijnsheerenland beproeft
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.565 de beproefde rechten in de leer
verkeren bij het huidige weer
hevig geestelijk in den nood
hun Heer in zijn voorzienigheid
voorzag geen zondagse mogelijkheid
tot zich ontkleden
van zwart boven ondergoed
ter luchting van de leden
laat staan
eens wuft uit baden gaan
thans is er schand
een geformeerde dame
uit mijnsheerenland
met enkel…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
704 wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift
zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift
of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt
wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Maar mens-zijn is voor ieder taak gebleven
en enkel wie het spel echt speelt, die waagt.…
Vanuit een grote stad (2)
gedicht
2.4 met 9 stemmen
5.953 ik er nog aan dacht',
een aantekening plaatst (zo'n korte, kordate aantekening), bestaat de mogelijkheid dat hem niet veel later, waarschijnlijk diezelfde dag
nog, onvergetelijke momenten worden bezorgd (op amoureus óf zakelijk gebied) die men met geluk omschrijft, hoewel
(dat moet worden beseft) voor hetzelfde geld de aanteke-
ning geen enkele…
De Criticus
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.366 Toch mist hij iets, het is bijna onwaardig
hij brengt toch leven in de brouwerij;
geen enkel dichter vindt hem echter aardig
verbaasd denkt hij: ik maak toch allen blij?
Helaas, het is toch wel wat eigenaardig
kritiek en dichten gaan niet zij aan zij.…
handjes van hout
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
651 scheef weggezakt
voor de pc verdwijnt
de echte wereld
neemt me mee
we gaan weer koppie
onder in de virtuele zee
zien maskers
die gezichten zijn
touwtjes die ze trekken
handjes van hout
een enkeling van porselein
het lichaam kan verrekken
ze spelen het spel
van doden en vermisten
mensen koud als ijs die
liefde en de goot verwensen…
Kosmosgedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 In een enkele maand al sterft
de Maan voorbij de Aarde,
verstilt in sluipende schaduw
een goudgloeiend verglijden.
Het zonnejaar is als een wereld
die onverschrokken voortsnelt
in het heelal van lichteeuwen
doordraait in een tijdloos zwart.
Het uitgeputte leven slaakt
een donkerrood verzuchten.…
Eurydice,
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
615 Orpheus smart, tot de veerman
immer als terugkerend zelfverwijt,
smeekt in bittere klacht, slechts éénmaal
z’n hand over hart te strijken, het meest
beminde uit de onderwereld terug te halen,
blijft geloven in dit ultieme verzet, moet
hiervoor de hoogste tol te betalen, het
leergeld om nooit meer om te kijken, in tijd
geloofd, wat geen enkel…
Wat kan mijn verwachting nog zijn?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Uw gena geeft Gij enkel in de hoop,
gemeenschap in lichaam, bloed en doop
Egbert Jan van der Scheer
21-03-‘09…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 Wieg me in de stilte
Onarm me in het gevaar
Geef me de veiligheid van gisteren
Want de morgen is te zwaar
Keihard sprekend, toch niet gehoord
Letters vervlogen, woorden vermoord
Toch leven en niet willen bestaan
de dood gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het…
Schaduw van een ander
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
656 filigraan met lucht
de schijn van werkelijkheid
we gingen samen door geen deur
als spiegels kaatsten we verbeelding
bekennen nu volledig kleur
je gaat voor mij
meer stappen verder dan je denkt
je treedt uit en geeft vertrouwen
dat verplicht tot in de
allerdiepste vezel van mijn lijf
in overgaaf van je te houden
ik hunker in mijn enkel…
Rood met witte stippen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Wanneer de zon oktober kust
kom jij weer op het herfsttoneel
zij 't maar voor enkele dagen,
jij, schitterend rode bosjuweel.…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
745 Nu de herfst begint vandaag en de bladeren
vallen, niet enkel in de natuur maar ook
in ons aanvoelen, ons verlangen naar
vrede en rust, nu komen ook de najaarsstormen
in heftigheid aangewaaid.…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Geruisloos trekt de stoet van dierbaren
over de donkere stenen in dit afscheid
Een enkele reis in het doodskleed
die je naar de halte van leegte rijd...
De wolken besluiten je mee te nemen
naar het land zonder helse pijnen
Een zonnestraal verlicht de aarde
waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...…
De overwinning van een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 De knopen zijn mijn roes
De glorie kruist mijn blik
Er is meer
Ik weet het zeker
Onder mij de klas
Ik kijk en hoor de fluit
Maar zwetend klim ik
Euforisch verder
Ik nader het einde
Schat mijn kansen
En ga door
Er is meer
Ik weet het zeker
En dan, de laatste knoop
Mijn linkerhand voelt het bewijs
Langzaam dwaal ik af
En binnen enkele…
Inpalmen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
776 ik zie je strakke billen trillen
als je achterwaarts
op een stoel
voor mij poseert
je draagt een maagdelijk kleed
dat valt over jouw ingesloten figuur
die enkel onzichtbare tepels etaleert
van een kennelijk frêle natuur
lange lokken vertolken
een sensueel verlangen
dat mij naar een scheppende hoogt drijft
mijn palet dwingt echter…
Elk Wat Wils (Crisis-Tweeluik)
snelsonnet
2.6 met 15 stemmen
1.603 Het waren enkel domme misverstanden.
Vervolgens waste Wouter Bos z'n handen
na afloop van dit politieke spel.
Hij zei: "Wat ik beloof, doe ik gestand",
maar wel ten koste van heel Nederland.
II. Déjà vu
Inmiddels is z'n vierde kabinet
voor ieders ogen uit elkaar gevallen.
Het werd heel laat, vandaar dus al die wallen.…
onder dekens, diep weggezonken
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
747 dat ze met zichzelf voerde
vond hij terug in zijn hand
hij schreef naar huis
zij sprak vanuit een schaduw
met ogen van weggaan
een laatste reis
door een donker huis, denkbeeldig heengegaan
in de veelheid van rouw
ze ontkleedde woorden
en het wachten uit openstaande deuren
het geluid en de stervenspijn;
erom huilen
van haar, enkel…
in eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
550 d'eeuwigheid
Mijn lief, mijn dagen en mijn nachten
Voelt mijn hart dat naar je smacht
Kom en rust in liefde bij me
En blus mijn hartstocht nimmer uit
Vlucht, oh twijfel, volg het gevoel
Sterk mijn diep verlangen naar je
Laat me liggen aan je zachte zij
Kus de lendenen in genot van bei'
Hoe is eenheid tot elkander
Brandend tot één enkel…
Voor nu
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
792 Vanaf nu nog, voor toen
alles kwam tot een einde
met een enkele zoen.
Op jouw wang
lief de tijd is kort
moedig maar toch ook,
bang.
Laat lippen spreken over de oneindigheid
wapens vergeten in de onzekerheid
nooit meer spreken met loslippigheid.…
Een wereld vol pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 EEN WERELD VOL PIJN
De pijn die ons het hart doorsnijdt
laat ons weleens twijfelen aan God
Is deze liefde een tegenstrijdigheid
en is de smart voor eeuwig ons lot
De smart die ons alsmaar begeleid
voelen we dikwijls als een complot
Bestaat ’t leven dan uit enkel strijd
of stierf de naastenliefde als gebod
Het droef dat dorpels overschrijdt…
Revanche
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 en laat je door de liefde niet schokken,
ook al zit je nu met alle nare brokken,
jij dichtte met het helderste gevoel
en zij was enkel op aarde en zo koel.…
aan de zijlijn...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
539 een gala-avond
terwijl ik zo met hen de strijd aanbond,
een strijd die ik dus überhaupt verloor
ik ben niet top: ‘k sta niet op een shortlist
Ik ben een beunhaas, domme neofiet
toch blijf ‘k koppig ,vrij en vrank proberen
misschien valt dat dichten nog te leren
helaas, helaas en tot mijn groot verdriet
voor hen spui ik als dichter enkel…
Stilte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
653 Ik kan de heide zelfs niet zien nu, enkel
naar de beelden kijken in mijn geest.
Waar is de geur naartoe, de kruidengeur van
biterheid en zoetheid tegelijk?
Eenzaamheid vult soms de dagen nu
en groot verlangen naar begrip, naar
woorden van herkenning, ook naar stilte
maar die gevuld is met herinneringen.…
Femme mysterieux
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
698 Ik berust erin je wezen nooit te ervaren,
op geen enkele manier, furie, beter dat, dan
de desillusie incasseren, het paradijs uitgaan.
Ik rookte nog een laatste sigaret, maar zonder
rookgordijn kreeg ik van jou twee sigaretten,
kalmerend en natuurlijk verantwoord.…
- De Gewaden vol met remedie van trouw -
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
570 De gewaden vol met remedie van trouw
huwelijksfelicitaties weggewassen, geweigerd
mooi getaïlleerd de lange witte sleep,
een ring aan haar vinger als teken
als herboren gaat het prestigieuze purper,
het meisje wandelt met een prachtig gelaat
van enkel kant en brokaat..naar het altaar
wat haar nog rest zijn keizerlijke gewaden
in een explosie…
bij vlagen en verdriet
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
693 gedichte woorden opent
er slechts een droevig ronken
overblijft
van een kind
dat, angstig in een wereld, verlangt
het sterven omlaag te halen
woorden kruimelt uit gebeden
om te ontsnappen aan schreeuwende stenen
van maan na maan
zwaar en zonder rust
door het dagelijks openbreken van eigen falen
het brood zo nodig, al was het maar een enkele…