Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Eens was ook het verleden heden en toekomst

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
In de schaduw van de ziggoerat, tekent een man op zachte klei de opbrengst van z´n land hij gebruikt er een vers gesneden rietpen bij. Zijn heden. In het aloude Rome, hamert een man in het brons onverholen de 12 tafelen van de wet door de keizer bevolen. Zijn heden.…

Merkstenen

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 676
Het ‘zijn’, heeft woorden nodig, tot zich gekeerd om de leegte te verwarmen, de hemel verliest z’n macht als ze veroudert, de vinger wijst als voorteken voor alle leken, althans wanneer je goed z’n bleekheid leest, zonder bitterheid, met het tanend licht als vrijgeleide, naar een punt waar schaduw wacht, verliest de stilte van de…
pama5 december 2009Lees meer >

Ontmanteling

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 753
bladeren van mij af en voel de dag naderen dat ik geheel naakt zal zijn en verloren zekerheden ervaar als een onafwendbare straf wie ben ik toch geworden roept mijn hart ten einde raad is zoeken naar ademende liefde struikelen over horden en maakt het stof der aarde van mij een holle veelvraat het licht van de waarheid werpt zijn schaduw…

LENTE

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Zon op dunne lenteblaren, Dans van schaduw voor de voeten, Wind door opgehuifde haren, Kushand, lach en vluchtig groeten… Moet de druk van lange dagen, Moet de gaaf der ogenblikken, Dan zo zwaar zijn om te dragen, Dat die last de knie doet knikken?…

Zilte stromen

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 551
vingers spelen als inkt op m’n huid een aphorisme in lettergrepen waar schaduwen ze combineren tot bewijs van lovers delight die liefheeft van natura een diepe blik bloeit uit rode monden rode wijn beneveld op gedrenkte dorst deze beat danst duizelend zilte stromen wolkengolven verzamelen verliefde vogels aan hand en borst in avondvree…

The Dangling Conversation

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
zachtjes waaien klanken over duinen vang ik woorden in jouw voetsporen kleuren treden donker waar stemmen praten schep ik water in de nacht wijl zee mijn enkels drinkt huilen vissen het verdriet in het rode licht van de toren schaduwen flessen op 't zand rond mijn middel kiemen algen laatste stukjes huid reizen af de ochtend vecht…
Lucky13 april 2010Lees meer >

Onzichtbaar lot.

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 503
Op beslagen ramen verschijnt nog de wasem van mijn stem, nog één voorjaarbeurt en de kamer maakt zich vrij van stof of spoor waarin schaduwen verschenen, in aanwezigheid van mij, een tocht uit geordende vensters verdwijnt, teloorgang tussen avond en de nacht, ontsnapt uit beider mond en aandacht, benieuwd naar de bestemmingen die mij…
pama19 april 2010Lees meer >

Levend sterven

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 821
er is iemand gestorven in mijn ziel langzaam en over vele jaren heen de weg was blind het doek viel in mij is iemand als de dood verlaten door het leven een hart in nood weer neemt de schaduw mij mee eigenlijk al vele, vele jaren ik volgde ontkennend gedwee immers er was ook oud verdriet het kwam niet tot bedaren het kleurde…

Je bent liever dan de nacht

gedicht
2.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 25.011
Je bent liever dan het vuur van de zon en de schaduw van 't zonlicht op straat. Je bent liever dan 't water in de zee en nog liever dan de opkomst der maan en haar ondergang, moeilijk als ook bij een paard, eb en vloed, als dat sterft.…

schemering ( in sepia )

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 630
zwoel kruipt de schemering nabij drapeert zijn schaduw lieflijk over het helle zomerlicht, vervaagt de kleuren van de dag zilverwit speelt een zonnestraal door het gebladerte van groene kruin, verstild tegen de grijzende verte staat in sepia gekleurd, een wollige kudde roerloos als beelden neer gezet een meerkoet met haar jong achterlangs…
lijda11 juli 2010Lees meer >

Uitgeleende tijd, (Haiku’s)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
Dag en dauw laaft zich in het schemer vol duister, absorbeert schaduw. Groots en wreed de mens onvoorspelbaar grillig lot, z’n grootste dwingeland. Slepend teloorgang volmaakte zinneloosheid, van uitgeleende tijd. In aardse spasme ruist de zilte branding na, in dwingend orgasme.…
pama18 juli 2010Lees meer >

9/11

netgedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.579
is En grijze muizen weggejaagd door het stof alleen herkend als mens door traansporen Inelkaar stortend onteerd met luid protest Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier zien we voetstappen in het stof van een helder verleden Als op grote hoogte het dieptepunt bereikt overheerst een schaduw…
sandra15 augustus 2010Lees meer >

koningin

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 508
dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen die zo onderdanig kleine tronen boden ze bleef maar dwalen haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd geurig langs kleuren en de schaduwen van vogels vloog ze, als een ademtocht vol leven en heel even gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze, als een mijmering…
switi lobi23 augustus 2010Lees meer >

Ontsnapt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Weet je je hart niet te vinden bij de schaduwen over zonverlichte wegen, dwaalt het rond in alles wat donkerder is dan het einde van een gesloten wildernis. Niet alle daken zijn van steen, druppelt er verdwaalde regen doorheen. Je zult moeten vluchten naderhand, wat ons redt is onze vijand.…
Emma13 september 2010Lees meer >

Onvoltooid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Zij doet mij denken aan jou de Hurkende vrouw* Een onvoltooid werk van Auguste Rodin Uit de tweede helft Negentiende eeuw 'k Zie in jou haar dwaling hier Terwijl mijn hand jouw Mooie borst beroert Moe, doch niet echt voldaan Glijdt haar hoofd heel zacht Totaal onverwacht Langzaam op haar rechterknie Terwijl de schaduw In volle glorie…

Pas de deux

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.556
in vuur en vlam dooft zij het naakte lijf langs een robe van ijzige blokken die dooien aan opvrijende benen haar gezicht huist in een vragende schaduw zij wil haar blik niet aan mij vertonen enkel hem zonder schroom met een onaantastbare verleiding belonen zij bespeelt een minnaar die ook door adem is omhuld en in hetzelfde verlangen…

Slechts een silhouet ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Ze is slechts een silhouet, duivels spel in avontuur, hierin werd ik overklast, recht door mij en puur in mijn gevoel gekrast, haar schaduw kleurt de graven wit, komt helder dichterbij, ik schilder mijn ruimte op het broze pallet van onstuimige eerbaarheid.…
pama1 mei 2011Lees meer >

Stil

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.154
Vanmorgen klonk het zingen van een vroege vogel zo zorgeloos, het verlangen dat daarin verborgen lag, die wens om te vliegen, haast onzichtbaar te landen in de belofte van een nieuwe dag ik probeer dat gevoel in tijd te vangen, raak een verloren vrijheid aan voor een enkel moment valt het licht uiteen in schaduwen die ik nooit…

Duisterweg

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 527
heimwee waar nachtbloemen wiegen in herinnering en misschien schrijf ik je nog een lange brief over hoe fijn het was samen in het liefdesbed wanneer herinneringen dreigen te vervagen en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel in het onrustige stromen van mijn bloed en zal ook de duisterweg enig troebelen vertonen in het schimmenspel van schaduw…

Voor de zwijnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
als dolende regendruppels ze baren een vage grens tussen waken en slapen verwarmd door een zwarte mantel wentel ik me in het vederlichte van de eenzaamheid omheind door een vaag blikveld kleuren kruipen kort bij ze schijnen me te wenken los te willen weken uit het onzichtbare domein ik hecht aan mijn keizerrijk waar zwakke schaduwen…
Kees Keizer30 augustus 2011Lees meer >

Alles overtreffende muze

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik zag je door zomerzon alle schaduwen verbleekten ik begreep ik dat ’t niet kon toch kwam ’t alleen door jou. Zag je wandelen in herfstbos lentezon scheen door bomen alles kleedde zich met kleurig mos alleen omdat men jou zag komen.…

Trauma

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
kosmos en universum eeuwige honger gaapt hangend aan de melkweg welke zin heeft dit alles is het muziek wat ik hoor of stemmen van mijn eigen grond waar het zaad begraven ligt te wachten op het laatste oordeel ik word bang van de fluister van mijn weggooikinderen langzaam dringen ze op verslinden reeds mijn voetstappen scheuren mijn schaduw…
Hein Pierik13 september 2011Lees meer >

Onomstotelijke waarheid

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Gerommel Een fase van schuilen tegen De elementaire kracht van De natuur Gezamenlijk Gaan vijf eeuwen voorbij Over de brug met Vier pijlers te water De aarzeling Schroom van de schaduw In het mooi' licht Vanaf de tel. Dit ogenblik Na rust. De liefde. Het moment Andermaal De schildering. Het verlangen De kunst.…

De tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 659
Uren, dagen, maanden jaren Vliegen als een schaduw heen De mens kan dit niet verklaren God heeft de tijd, ja, Hij alleen.…
Fedde Nicolai30 december 2011Lees meer >

niemand

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
de schaduw zonder man kust de regen alsof ik niet zonder kan dit bestaan kunnen wij niet aan bijna sta ik buiten alsof dit werkt korte zinnen huilen de zwerk lijn na lijn breekt mijn leven naar de lever alsof ik ooit op haar leek geen vrouw lijkt beter te zijn oeverloos lijkt de ruis te verdwijnen in de meander opgezet de…
i13 januari 2012Lees meer >

Nefast

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Het moet in de verbeelding zijn van de verworpenen die hun eigen schaduw opwerpen. Zoals zo vaak tijdens de naborrel van berustende stamgasten in de lokalen van angst. Een opschalend gemoed ten spijt, het verhult niet de symboliek van ineenstortende strijdkracht. De rimpelloze vijver weerspiegelt louter het evenbeeld.…
Iniduo23 januari 2012Lees meer >

ZONNESCHIJN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Omringd door schaduw glanzen lange graspluimen vol goudgele zon. Doffe harspegels gaan glanzen, zacht _ steeds feller: traag rijst de zon op. Het eerste zonlicht daalt langzaam op de vijver: kikkerroep begint. Het woordje "wonder" geeft gangbaar, daags gebeuren een heilzame wond.…

Zilte getijden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net als ik, ook even aan de eeuwige bron die rijkdom schenkt, vaak met het licht in de ogen ook wel, vaak te gelijk, word ik door de schaduw…

Lange tijd

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 17.403
Lange tijd gaat het goed, stromen de rivieren vriendelijk naar zee, bloeien de bloemen, dartelen de vlinders, slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme, geven mensen elkaar gelijk, is het leven zacht en grootmoedig, fluisteren meisjes in een oor: 'Laten we..enzovoort, o laten we altijd...enzovoort...' Heel lang gaat het…
Toon Tellegen20 september 2012Lees meer >

PATRICK EN MARIA BRÖNTE (1)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
kon ik Maria vragen Ik koos haar om mijn zaad te dragen Aan onze huwelijkse staat -De liefde werd er niet versmaad- Ontsproot een zestal kleine blagen In zes jaar tijd, dat was te rap Een jaar na onze laatste vrucht Blies God haar levenskaarsje uit Te zwaar elk jaar een zwangerschap Dit was mijn lief in vogelvlucht God wierp zijn schaduw…