1891 resultaten.
graadmeter
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
233 er is perspectief
tussen afstand en nabij
in een dimensie die zich schilderen laat
er is troost
zodra de gedachte is gedicht
met het woord
aan verhaallijn onttrokken
dat zich veilig waant
en toch de draad weer oppakt…
Illusie!
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.341 de warmte van je hand
op afstand sta ik geduldig te wachten
totdat je mijn naam schrijft in het zand
Wat ik o zo zeer heb nagestreefd
het bewijs van je echte bestaan
vertelt me dat je werkelijk leeft
en niet van me bent heengegaan…
Corona..op wijsje: Marina Marina Marina
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
585 Corona corona corona
Hou jij nou maar afstand
Van mij
Corona corona corona
Dan hoef ik er even niet bij
Wil in mijn eigen bubbel
Nou, dat gaat nu beter
Op een afstandje kijken
Ja, kijken naar jou
Ja, kijken naar jou
Corona corona corona
Hou jij nou maar afstand van mij
Corona corona corona
Dan maak ik mezelf weer blij
Even er…
Op zee
gedicht
4.1 met 18 stemmen
10.202 Voor H.C. ten Berge
Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt,
tussen zeeen door wij het einde van de dag
betreuren. Zwak gestommel, middernacht
reeds lang voorbij, ruw het oppervlak -
en niemand het merkt. We zijn al weg,
denken ons een haven in. Het past zo nauw:
de auto in het ruim. Valleien van water, oneindig
glijdend, en wij daarboven…
Avond
gedicht
3.3 met 37 stemmen
16.801 Seconden lopen driftig achteruit
de dag is uit de tijd gekanteld
ik word zo stil als een strand
in een winternacht ik word
zo leeg als een uitgebrand
huis het leven staat verder
van mij af dan ik kan vertellen
leg je gezicht in je handen
en probeer je dit voor te stellen.
------------------------------------
uit: 'Tegenspeler tijd…
Zoals het lijden niet is
gedicht
3.4 met 14 stemmen
9.490 Zoals het lijden niet is te
Vermijden, het is gegeven, zo voel
Ik een verdriet dat als een spoel uit
Een machine in mij losschiet: ik dacht
Nooit aan de weg, ik dacht aan het doel.
Als ik trappenhuizen van flatgebouwen
Zag, die als verlichte ritsen in een
Onzichtbare jas gestoken stonden
In de nacht, dan waren het ritsen die
Ik opentrok. Ik…
Land zo ver je kijken kunt
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.701 Onze kijkzucht overtreft de stoutste verwachtingen, maar het is
niets om je zorgen over te maken, jouw schuld is het niet, zoals je daar
staat, de afstand ontmaskerd: het beeld is nauwelijks weg te denken.
Er stond iets te gebeuren?…
Daarachter
gedicht
3.0 met 25 stemmen
15.491 De diepte ja,
die kennen we.
Die is vaak nogal hartgrondig.
Maar de geur van violieren.
De deur naar de andere
kamer.
Waar ieder
voorwerp specifiek de geliefde
spiegelt.
Waar ieder
ander een rivaal is.
Die deur.
Daarachter.
Wie er liederen zingt.
Die.
---------------------------------------
uit: 'Paard Heer Mantel', 1986.…
Prins
gedicht
3.1 met 36 stemmen
14.567 Je prikte je aan mijn pen en sliep in,
en droomde verbitterd de honderd jaren
tussen de werkelijkheid en de prins.
Ik trachtte een gat te maken,
maar de haag bleek onmenselijk dik,
een schuld die groeide en groeide
omdat ze geschreven stond op mijn gezicht.
Wat ik had weg te snoeien was ik,
dit koude, dienstdoende masker
dat liefde bewijst…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 Wat grootvader wist, is hij wel vergeten,
maar spelen kan hij nog.
Wanneer hij de kamer door de ene deur verlaat
om een seconde later
door de andere weer binnen te komen,
dan heet dat: een wonder.
Geen wonde in het hoofd.
Hij herkent zijn derde vrouw
aan de bonen die ze hem voorzet,
Steeds spuwt hij ze weer uit,
want nooit zijn ze eens…
Zoals een hond, verdrinkend in zijn redders handen bijt
gedicht
2.3 met 320 stemmen
44.026 Zoals een hond, verdrinkend in zijn redders handen bijt,
bijt mijn gevoel de reddende gedachte,
dat deze nood voorbij gaat en dat zulke nachten
eenmaal weer zullen blussen in de tijd.
Het eerst verdronkene is de verwachting,
de hoop zieltoogt. Maar de herinnering
vecht het hardnekkigst. Lieveling!
-----------------------------------------…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…
luchtige liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 bits en bars is het lot
dat ons ter bescherming
vraagt elkaar te isoleren
van het doodgewoonste
in het alledaags verkeer
dat meer dan gedacht
ons zo lief en bijzonder is
de ruimte tussen ons
die nu de liefde vraagt
zal er niet eeuwig zijn
luister dus naar je hart
opdat je hoort en ziet
hoe je elkaar op afstand
heel dichtbij kunt halen…
Oppassen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 O pas toch op mens
je loopt zo tegen me aan
wil je even op afstand gaan staan
ik stond er toch eerst
ik wachtte beheerst
mevrouw naast me niet
hop zei ze, even tussendoor
welja toe maar hoor
gewoon doorgaan
lelijke woorden wil ik zeggen
moet ik nu echt nog uitleggen
hoe vreselijk normaal ze eigenlijk deed
wat me nog het meeste speet…
Liefde zonder plexiglas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 liefde kent geen muren
geen veiligheid door plexiglas
of gesloten deuren
liefde telt alleen de uren
van samen zijn
zij wil zelf bepalen
hoeveel, hoe vaak, hoe lang
liefde is niet bang
zolang zij leven mag
elke gegeven dag
met haar handen in haar schoot
wacht ze met gebogen hoofd
hij heeft trouw beloofd
liefde kent geen regels…
Hanetange
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 tussenbeiden
schuin door het gehucht
en spleet geducht
twee huizen geheel
in een Duits
en een Nederlands deel
dat gaf teveel
gedoe, dus is
de grens nu niet meer recht
er in een hoekje in gelegd
helemaal Duits
zijn de twee huizen
je wordt het moe
dit land te doorkruisen
wegen lopen dood
langs een maisveld
of een sloot
het zicht is wijd
afstanden…
Oldaarp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 op 'n steenwaarp
afstand
van Smeerling
aan de overkant
van de Ruiten Aa
ga maar na
waar nieuwe huizen staan
die van Oldaarp
niets weten
verdwenen
vergeten
archeologen
zoeken fundamenten
stenen
graven zal niet gaan
zolang die huizen daar staan
alleen een
middeleeuwse naam
bewaard
op een oude kaart
Oldaarp…
eensgezinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 laten we nou eens delen
ja zelfs met zovelen
dat het ons wel kan schelen
laten we nou eens inzien
ook als je nog denkt, misschien
dat niemand wordt ontzien
het kan ons allemaal overkomen
de aantallen zijn toegenomen
er zijn dierbaren ontnomen
er zijn eenzamen
er zijn vakbekwamen
en teveel mensen tezamen
we hoeven niet te accepteren…
Kijkje van dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Je lach lijkt versteend
Je ogen zijn dof
Ik stel me zo voor
Je gevoel onder stof
Je pen is geleend
Anderen gaan voor
Niemand die ziet
Wat jij verloor
Je haren zijn los
Je krabbelt in je schrift
Ze hangen ervoor
Ik haal ze uit je gezicht
Je ogen vol schrik
Op je wangen een blos
En ik zie de tekst
Jij bent de klos…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 Om de horizon te aanschouwen
moet je in de verte kunnen kijken
fluister je langs de wind
van het naaiatelier
aan de gehorige kade
donder en bliksem
doorklieven de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de…
Homo Scribo
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
581 Zit ik hier weer, alleen,
met een stijve, omdat zij
haar vingers liet glijden
over haar beeldschone
scherm. Het permanent
kietelen van fantasieën;
mijn krullen kriebelend
op haar heuvels vol lust,
kracht voelen opkomen,
om hellingen van genot
verbonden te bestijgen;
met elkaar mee, gedwee.
Bergen van verlichting
bedwingen met z’n twee…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Fluisterende wind
verre blik die mij ontglipt
schaduw blijft hangen
Ze loopt door de
verweerde straten, alsof ze hier
niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans
om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.
In haar ogen ligt een
onpeilbare zee, waar sluimerende
golven mij blijven wenken; haar onverschillige…
Op het nieuwsscherm zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
160 Op het nieuwsscherm zijn
dode mensen niet taboe --
Ze zijn slechts pixels.…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Het is tijd dat we praten.
De kamer is leeg,
de geheimen opgebruikt.
Vergeef me de vraag,
maar veeg de tranen weg—
ze breken het zicht
op wat komt.
Soms wil ik de tijd stilzetten,
de val verzachten
nog voor de grond bestaat.
Een gedachte
op een rand van zink.
Zwaartekracht
onderhandelt niet.
Ik zat op het dak
en zag de dag sterven…
Stukje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
334 Ik laat je,
een stukje van me nemen,
een fluistering van mijn hart,
een trilling in je hand.
Moge jij daarin
de rust ontdekken,
die ik zelf zo vaak mis.
Toch vrees ik stil,
een dag zonder jou,
een leven naast het jouwe,
waar ik slechts,
een verre schaduw blijf.…
Bergtop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Vertel me niet alles.
Laat de zwartste bladzijden
maar dicht.
Sommige dingen
moeten stikken in hun eigen inkt.
Ik vraag niet naar je hel.
De brand in je hoofd
hoef je me niet uit te leggen.
Dat schurende
na-na-na-na
van gedachten
die tegen de binnenkant van je schedel slaan
als vliegen tegen glas.
Je zit hier
alsof je al half verdwenen…
Ver ademen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 Geen huis
maar een onderbreking
de weg ernaartoe-
lang, uitgerekt
alsof afstand eerst gevoeld
moet worden voor iets
kan ontstaan
een plek waar het bestaande
niet meer voldoet
waar muren nog niet weten
wat ze zullen dragen
waar hout kraakt onder
de last van wat nog
geen vorm draagt
alles moet verbouwd-
alsof de werkelijkheid…
'Ondanks de afstand voel ik toch haar hart'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
130 Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
Haar een week niet zien, hulde mij in smart,
Nu kijkt zij door spiegelend brillenglas
In haar camera, staand op een bergpas.
Zij schrijft over huidhonger en seks, er
Volgt dan een filmpje van een scholekster;
Eclecticisme is wat wij delen,
Dat kan ons never nooit niet vervelen.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…
Eb en vloed
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
164 Waarom treur ik
om de afstand tussen
de duinen en de zee?
De zilte golven kussen het zand
bij elke ademhaling van de nacht.
Je bent een onbekend mysterie, zeg je?
Nee, jij bent het geheim dat mij naar mezelf toe drijft.
Wat ik zoek, zoekt mij.…