609 resultaten.
OLTERTERP
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 Een helling onder stugge struiken vertelt:
"Wie mij met denkend oog wil betreden,
heeft zinnen, waarin rustig wordt gestreden,
is op dolen, meer ontdekken gesteld."
Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein,
vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand,
geven adem, zwevend als verdampte wijn.…
downsyndroom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.562 Zij beide broers zijn dol op hem,
schoonzusjes inclusief.
Bij het huwelijk mocht hij jonker zijn.
achttien, is dat niet lief?
En toen er pas een baby kwam
werd hij vader, met zijn broer.
Achter de wagen loopt hij soms
en dan voelt hij zich toch stoer.
Hij kan ook heel erg geestig zijn
ad rem en zo doordacht.…
Novembernachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Lijk te dolen in
de nacht. Voor de morgen
valt de regen. Glijden
druppels roerloos zacht.
Wat ik versta van de regen
is dat je zo ook gelukkig
kunt zijn. Eenzaamheid huilt
als een zegen die met november-
nachten niet thuis kan zijn.
Zo de zwerver zwerft bij
nachten, huilt de regen met
hem mee.…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.894 Waar mag Homeros met het blind gezicht
wel dolen, dacht ik; maar waarom zo denken:
is de dichter dan meer dan het gedicht?…
In mijn hart
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.018 Met jou in mijn hart
Slenter ik langs de Rozengracht
Door de wind mijn haar verward
Elke minuut aan jou gedacht
Met jou in mijn bloed
Spel ik langzaam het Parool
Steek een veer in mijn hoed
Terwijl ik door het parkie dool
Met jou aan mijn hand
Sta ik op de pont
Samen op ’t IJ geland
Zoen ik je zachtjes op je mond
Met jou op mijn schouder…
Zo klein. Zo kosmisch groot.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 Mensen draaien dol.
Onze klok draait onbekommerd door.
Totdat een zelfgemaakt projectiel,
ter grootte van een virus,
in onze zelfgegraven vijver viel.
Ons aller leven werd tijdloos stilgezet,
voor een paar weken maar.
Tijdloos staat gelijk aan eeuwigheid.
Eeuwig is gelijk aan dit moment.…
BBBN'er
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
472 doch verder uitgewerkt
in eigen beheer,
zonder te hoeven dolen
in het Sodom en Gomorra
van boze nozems
in hun land, waar
Niemand blijft,
temidden van weke
wellustige wezens
als poupées de çire
die als poupées de son
tekeer gaan op de gang,
bang versleten te worden
voor puppets on a string...
_______________________________…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Het liefste zitten we in een cocon
Dromend, vegeteren, Zijn gewoon
Alles blijft hetzelfde,
of fantaseren er op los
En dolen als in een donker veilig bos
omhuld door de natuurgeluiden
met geuren van zovele kruiden
We hoeven niets, we zijn gewoon
in moederschoot, je eigen huis,
jouw tuin, achter jouw pc,
je smarterige phone
En alles blijft…
Retour naar Zanzibar
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
615 zeemijl van
Mombasa
Vlakbij Dar es Salaam en
Zanzibar
Een tropisch eiland, geen toeristenstranden
Men waant zich langs de kust in 't paradijs
Slechts zee, geen kindgeschreeuw noch babykrijs
Wie wil hier niet zijn lijk laten verbranden
In 't wilde apenwoud van
Kizimkazi
het bos van Bwejuu, 't strand van Jambiani
de rust van Pingwe Dole…
WONINGWENS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Slot Bommelsteins oude muren kijken
Tom Poes en heer Ollie na, als het tweetal
voor lange of korte reis vertrekken zal,
hun leven met dol avontuur verrijken.
Na hetgeen de helden mochten bereiken
staat keukenkunst van bediende Joost pal
bij behouden thuiskomst, die diepe val
en moeizame klim voor smullen doet wijken.…
Ballade
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Misbruik
Blik vol van kennis
Blond met logisch vermogen
Ze is Miss verstand
Ketchup
Je huilt en je snikt
Elke traan is een leugen
Azend op je zin
Als je wint
Likes bij de vleet
Al deze nieuwe vrienden
Kunnen niet bellen
Geen ballade
Voor jou is liefde
Dol zijn zoals een puppy
Als jij binnenkomt
Bedmensen…
Everleverdingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 Niet dat ik met mijn laatste haren
en mijn wormstekig everinnen paren
niet meer wil
maar er bekruipt mij onverschil
nu de jaren meer rag dan roem vergaren
en ik erfelijk belast
op de tast van mijn bombast
en geen everwijn te dol
moet komen uit mijn alco hol.…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 zo valt de herfst in de schemer
van tollende bladeren en wijkt
het leven af van licht en spel
schaduwen dolen met hun
lichtbrekers en laten zich
als vluchtige gedaantes
mennen door windvlagen
door de paden van de
reeds gekapseisde seizoenen
iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen…
Een vreemde eend
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
2.005 Ik heb een paar Chinese vrinden
Zij zijn dol op de natuur
Zij wilden mij laten ondervinden
De schoonheid van ’t biologisch creatuur
Een wandeling werd uitgekozen
Lang groen en water, terug naar de roots
Ieder sprietje uitgeplozen
Een nieuwe wereld, niets dan goeds
Het hoogtepunt van onze toer
Was de eend in al haar glorie
Gewapend met kijker…
Het noodlot sloeg toe
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.496 Zij trouwden jong
Dol verliefd
Hij droeg haar op handen
Zij was net zo dol op hem
Als hij op haar
Hun huwelijk werd gezegend
Met drie fijne kinderen
Jaren van geluk
Af en toe wat kleine donkere wolkjes
Maar die losten op
Tot het noodlot toesloeg
Sluipend, ja dat wel
Ze werd wat vergeetachtig
Het werd niet zo snel erkend
Zeker niet herkend…
Liefde
poëzie
3.3 met 37 stemmen
5.504 Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig
Dolen in 't labyrint
Van de gevoelens; wie de weg weet is hoogmoedig,
Als onervaren kind.…
Weer terug...
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.750 Teruggevonden,
nieuw, oud geluk
kan dit ooit stuk,
de tijd zal het leren,
geloven
genieten
samen drinken uit dat glas
dat nu al halfleeg is
en toen nog zo vol was,
de wereld te dol was,
bij jou in de klas...…
Wandeling
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.785 Wat een weelde stil te dwalen
uren lang,
door de lover-kathedralen,
rijk aan zang,
velden langs met wind-bewogen
goudgeel graan;
vlagen kwamen, vlagen komen,
snellen aan,
en te speuren onder ’t dolen
schaûw op ’t pad
en te zien de watermolen,
’t waterrad,
dán te luist’ren en te leven
in ’t geruis
en…
Papillion
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
2.264 licht ingesmeerd
ze brengen me flarden zoet
van een hoger leven omgeven
van liefde kleur en romantiek
die mijn bloed blozen doet
zacht bied ik mijn glanzend oog
bewonderend lees ik hun groet
die mij voluit genot beseffen doet
wacht op de bron die mij bewoog
ik tuit weer mijn lippen vol
en sprankel mijn zachte zoen
op wie mij maakt zo dol…
Verlaten
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.832 Ach, eigenlijk dol ik maar een beetje
hoewel mijn geest lijkt opgedroogd.
Hopelijk dat u dit alsnog gedoogt
als ’n ietwat stunt’lig Hartenkreetje…
Volgende keer beter weer misschien...…
Lang zal ze leven, 18 toch?
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.991 Een giechel
nee joh oma, elf, dat weet je best wel
Tjonge elf jaar alweer, mijn oudste kleinkind, ze groeit hard, ik groei mee
zeker in de rondte, zij in de lengte
Gossie, ze is zo'n schat
zo puur, zo lief
vanaf de eerste seconde
dat ik haar zag
was ik dol op haar
mijn meissie
mijn prinses
wel jammer dat kind zijn maar zo kort duurt…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Buiten is het grijs in de lucht
en grijs op straat, het dreigt
te gaan regenen maar dat doet
het toch net niet. ik zou kunnen
Sterven, want melancholie wordt
me teveel haast, de bladeren
draaien dol, tollen over de ver-
laten straten. Nog één regel
Dan, en ik wacht gelaten op
een zin, op een donderslag
die me wakker schudt.…
- Door duistere dalen -
netgedicht
4.3 met 46 stemmen
634 Door duistere dalen moet ik gaan,
duistere nacht naar de morgen van het licht
terwijl het licht daalt en de adem stokt,
zo dool ik zonder angst
op duizend bruggen moet ik staan
wankelend zijn mijn treden, compleet misplaatst,
belofte steelt het evenwicht, rivaliteit,
helpt hoge toppen vertrouwd groen te kleuren,
de harten met kleine eikenlooftakjes…
De Grote Slag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
626 Dat gold voor Karel, Til en Ton
en voor zijn tante Marion,
die al haar kwalen zelf verzon,
maar dol was op het carillon,
het carillon, het carillon.
Wie tegen is kent geen pardon
met minnaars van het carillon.…
Ode aan Ramses
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
442 Vele kerken gingen al tegen de grond
Een mooie mis kon ons worden gestolen
Menig inboedel vertrok al naar Polen
Soms dat zo'n kerk een nieuwe bestemming vond
In het huis van God kwam totaal geen hond
De dominee liep er wat rond te dolen
Het werd hoog tijd voor nieuwe capriolen
Een prachtig maar leeg pand, da's ongezond
Westzaan wist niet…
Jong hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Toch zwemt er een krachtige haai in de vezels
en poriën, springt een panter van boom naar
boom als in een droom, maar het is echt en
mijn jonge hart is net als God zo energiek
en ik bemin daarmee de liefste vrouw van
deze aardbol, wat mij betreft is niets te dol!
Gaat mijn jonge hart haar jonge hart verenigen!…
Handig
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 Ze heeft zich met hand en tand verzet
tegen automatisering: uit de tijd zegt ze
tenminste, dat zegt ze altijd
ze heeft handen als kolenscheppen
zit op handarbeid, plukt handappels
dol op handwerken maar naaien en
afwerken doet ze met haar linkerhand
handen wassen begint ze niet aan!…
De ruiter
poëzie
3.0 met 1 stemmen
979 In vlammenpracht, die pralend hem omvangt,
Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros,
De wapperende manen waaien los
Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt,
Waar reiner lucht het vonkelend omprangt,
Waar het zal dolen door 't fantastisch bos
Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos
Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 Ter stad gekeerd herdenk ik blij de weelden
Der donkre heide, breed en eindeloos,
Van 't hoge bos waar reeds de blaren geelden
En van de dreven die mijn dolen koos.…
Een getergde nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
796 de ganse dag lichtelijk van de kook
Je vraagt je af, waar dit dan toch door komt
Ik zeg je zachtjes, omdat de nacht als zwart: bestond
Een eega die geluiden maakt als moet ie door de barriere
Een sirene van de sterke arm, om mensen te bevrijden
Een mug die zoemt je wordt horendol
Zo schiet een mens in zijn achteruit en wordt het al te dol…