1137 resultaten.
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 Onder het schijnsel van een dunne maan
zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle…
Niet te verwoorden
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.623 Mijn leven is veranderd
ineens een andere draai
het komt écht door jou
dat ik naar liefde zwaai
Een prachtige rode draad
van liefde zo heerlijk zoet
wandelt nu door mijn leven
het voelt puur en erg goed
De wolken kleuren helder
de lucht klaart hemelsblauw
het is niet te verwoorden
hoe zielsveel ik van je hou…
weemoedsvogel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
607 ik beweeg mij nog
in de ampele uren
van dit oude jaar
raak het nieuwe aan
schrik van de draad
waar nog een spanning
wijst op verlichting
die wij zo nodig hebben
liefde en omarming
woorden die bemoedigen
mensen in hun doen
en laten bestaan zoals
zij zijn, ik kus de lucht
het voelt al frisgroen
staar stuntelig naar jou…
mijn appel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.140 Alles wordt overschaduwd door schemerig zwart
De zon komt niet meer door mijn luchtbel heen
De liefde is als een vrucht
Zacht en rood is het gevoel
Totdat de rijping begint
Verstrikt in een web van draden
Herken ik mezelf niet meer
Veranderd door warmte en genegenheid en pijn
Onherkenbaar voor mezelf geworden
Waarom kan ik niet met jou
Zoals…
Ik glimlach
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
651 een spin is druk in de weer
is niet gehaast
ze spint een draad aan leibomen in de herfstige lucht
bepareld met dauw
ik glimlach van het venster af
om wat ze doet met kracht
en houd me stil achter het vensterglas
bij wat ze doet in stilte van bezit
waarop dauwdruppels haar spinrag troon omringen
wit op wit…
Synchroon gehoorzamen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
524 er zit geen rek meer
in de touwen
van het poppenspel
wij worden
kort gehouden
door het houten kruis
ons bewegen
wordt gestuurd
door de waan van alle dag
de grote speler
trekt de draden aan tot
niemand meer iets eigens mag
voorkom gedonder in de hel
in het synchroon gehoorzamen
verdien je echt de hemel wel…
lachen naar de maan
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.003 zoals zij garen spint uit ochtendgloren
en weer kan lachen naar de maan
verbindt zij draden uit haar midden
naar alle dingen die bestaan
wordt zij opnieuw geboren
zij reikhalst gretig naar de zon
en hijst zich uit haar dal omhoog
uit nevel van voorbije tijd
schildert zij een regenboog
van eeuwigheid tot waar 't begon…
ik vlieg weer
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
693 stil
wereld
verkleind
ik hoor de zon niet meer
maan huilt
wind opgesloten
verder bouwen kan ik
maar niet statisch
luisteren
leegte verteld
hoger ijler
draad gerekt
tot hij knapt
met open hart
ogende oren
vlieg ik omlaag
laat as de as
verstrooid…
Een handvol pluis
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
589 liefdevol
verzamel ik de pluizen
die in jouw zinnen huizen
spin ze warm
op het wiel
uit rafels tot een draad
de kleuren
lijken bij elkaar geraapt
maar spreken toch dezelfde taal
in het weven
kunnen de patronen
eindelijk vertellen van het leven
dat zich in een handvol pluis
tussen jouw woordenschat
in kwetsbaarheid verborgen had…
Processierupsen.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
850 Maar helaas; deze zichzelf uitgenodigde gasten
zullen ons tot de draad toe
verslinden.…
huid en haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 in een lange teug grijpt de adem
bij de keel, het slikken van honger
lijkt tot gewoonte te strekken en
zelfs het avondlicht schuift bij
de gedachte aan nacht en zoet
als wederkeren tot zij aan zij
geef vingertoppen nog een kans
in zachte streling gedompeld
schuimt met stille golven langs
draden onder stroom het tij…
Heiligenschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
614 een nog onontwaakte libel
roerloos aan een tak
ragfijne vleugels
weerspiegelen de zon
tussen zilveren draden;
rust - naarstige arbeid
na een lange nacht
zelfs de kleinste trilling
ademt schoonheid
van zo dichtbij
en zo onverwacht...…
losse steken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
113 met losse steken rijgt zij
het gemis van alle dagen met draad
en dunne naalden aan elkaar
witte steken van boven
naar beneden door
het smartelijke zwart
een tijdelijke plek voor
het onthechten dat de
afhechting niet verstaat
de tijd rijgt de verliezen vast
de losse steken houden
haar amper bij elkaar…
de maan geeft acht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.211 de nacht warm en klam
schrijf ik woorden
voor de liefde die ik ken
ogen zo diep als zee
waarempel dwaal ik neder
tot aan een hart zo rood
ik voel je kloppen
en dein vrolijk met je mee
de maan geeft acht
en laat ons helemaal gaan
verstrengeld aan wat draden
tegen jou zeg ik geen nee…
Storm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
894 Dan de draden vast
voor de veilige sluis.
In het nu stille water
drijven witte kwallen...…
Schikken.
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.107 Spoel het grauw maar van mijn hart
met liters regen,
en pak de draad op van mijn bestaan
Eindig ons maar in verwijten,
laten we denkend aan de eblijn staan
Wijs ons na met honderd vingers
doe het mooi van gister
maar af als zot
Zijn we natter nog als buiten,
dan schik ik me,
dan schik ik me wel jankend in mijn lot.…
met de wanhoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
595 met de wanhoop van een dichter
bij het zoeken naar de woorden
als een zanger naar accoorden
woorden die hij heeft geweten
hangen tot de draad versleten
halfstok aan de vlaggenmast
zoveel heeft z'n glans verloren
inspiratie lijkt verbrast
tot hij in het ochtendgloren
iets verneemt dat hem verrast...…
Griekse baai
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.646 Zoekend in mythisch verleden
ontwaakt de slaperige geest
er draaft een dunne draad
terug in de tijd naar het oorspronkelijk begin.…
Real-life decor
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
469 door een waaier van spinrag
ontvouwen zich ragfijne draden
in het gouden zonlicht
zilverachtige dauwdruppels
spiegelen als diamantjes
daar midden tussenin
uit de verte komen mooie vogelklanken
ze fluiten blijde melodieën
op hun eigen wijsjes
schetst over al het aardse leven
pure poëzie in beeld en klank
op verschillende tijden…
Dan
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
887 Kom dan naar huis
waar je woorden welkom zijn
en ik in stilte wacht
totdat je in je web van zinnen
weer jouw oude droom zult vinden
die dunne draad weer oppakt
om er een nieuwe van te weven
en weer weggaat...
vervuld van vers verlangen
weer jouw weg gaat.…
Voor jou...mijn liefste..
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
2.617 Als met draden van een weefgetouw,
weven wij: "ik hou van jou".
Als in hemel op aarde leven,
op zoet kleurende wolken zweven.
Iedere dag, dansen met een lach..
op weg..naar een nieuwe dag.
Uit mijn mooiste dromen, verscheen jij.
Ik dank je..door te leven aan mijn zij...…
De oude dame
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 De oude dame draait zich
Om haar wankelende as
Ze schud het stof van jaren
Van haar tot op de draad versleten jas
Haar huid geplooid
Haar botten kraken
Het eind nabij?
De laatste pil zal bitter smaken
Haar zuster even oud als zij
Zal uit het zicht verdwijnen
In de nieuwe tijd
Zullen er andere lichten schijnen…
Langzaam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 Stuurden gevleugelde
woorden hangend aan
een zijden draad.
Droegen onze brieven
voor elkaar
door het landschap.
Bliezen adem
in onze zielen
en verlangden naar wat
blijven zou.…
Aandenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 de nachten lengen tot rode wederkeer
naar 'n herfstige dood, wollig gekleed
in grondmist en doorregen met rag
op elk pad dat ik onwetend betreed
het lijkt alsof verloren stemmen in die
zachte, verstilde draden zijn gevangen
alsof iemand mij zegt dat dit eeuwig
leven naar eindigheid doet verlangen…
lichtsporen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
411 we lopen heen en
weer tussen heden
en verleden in deze
heldere zomernacht
een reservoir vol
vallende sterren
kosmische strohalmen
voor wie niet
kiezen kan
onze dagdromen
onbeduidend in
plaats en tijd
hangen aan een
ijle draad in
de windstille lucht
op onnadrukkelijke
afstand van de omslag
naar pijnlijk verlangen…
Nog even
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 ik zoek naar woorden
maar vind ze niet
langzaam kruipen ze
in het rond
al is van blootgeven
geen sprake
wat gister nog
vanzelfsprekend was
hangt vandaag
aan een zijden draad
daar tijd onverbiddelijk
nee schudt
stoppen, ik zou 'm
willen doen stoppen
om samen te genieten
in het geniep
ijzig de stilte
die geduldig wacht
op…
Nornir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Urd, Verdanti, Skuld,
spin mij een fleurige draad,
lang, en met een overdaad
liefde, die niet vergaat.…
spinsels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.450 hij haar aankijkt
dan voel ik ‘t
dan voel ik ‘t
de stenen
de zwaarte in mijn buik
waar vogels vlogen en vlinders dartelden
als hij haar handen vastpakt
dan voel ik dat
dan voel ik dat
de takken
die groeien in mijn hoofd
als lange vingers die de ruimte vullen
vullen tot de lucht op is
spinsels
ik maak daarmee mijn labyrint
de draden…
ze gingen op hun rug
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.974 je hebt alles
aan elkaar genaaid
de rode draad
dubbel gestikt
hun lijf geflikt
met nonchalance en
wat lieve woorden
ze hebben het gepikt
ze gingen op de rug
harten duizendbreken
emoties snel vergeten
maar hun ziel moet terug
ze willen nu geen spiegel
zijn en niet die zoete pijn
die jij ze hebt gegeven in
dromen uit een ander leven…
de verteller
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.089 nog voor ik de draad kon oppakken
stond ik al naar adem te snakken
ze stonden maar aan me te friemelen
voor stevig houvast aan edele delen
zoals nek oren huid en hoofd
van een microfoon
met veel haken en ogen
echt eeuwig zonde
want alle goede bedoelingen ten spijt
was ik toen ook mijn losse pols kwijt
voor de volgende ronde…