472 resultaten.
Het gouden vuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 brandende zon
die in het zenit
het gouden
vuur spant
tot waar het
ondergaat in
een ronde
horizon zand
vroeger is ook
hier de regen
geweest met
een dagbloemen
die bloeiden
tussen het
razendsnel
opgeschoten
gras in een
weer droge plas
ook in deze
kale vlakten
liet jij jouw
bloemen bloeien
waarvan het zaad
in warm donker
droogt…
As en graan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
220 De schaduw van een hand
verduistert de landkaart al
vóór de inkt droogt.
De aarde vraagt geen winnaar,
maar helende voeten.…
El Niño
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
577 Super El Niño geeft hier nattigheid
Zeggen bezorgde meteorologen
Maar in Australië ga je verdrogen
Klimaat is blijkbaar wereldwijd verbreid
Ik trek me er maar niet te veel van aan
En zal het weer maar in de wind gaan slaan…
elke dag
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.803 als de wind jouw tranen droogt
zon jouw hart verwarmt
volle maan je laat dromen
sterren bekoren
wil ik met jou genieten
van het leven om ons heen
zoek de mooiste bloemen
schenk ik jou mijn hart
wil ik wind zijn
zacht jouw ogen strelen
je haren beroeren
een briesje zo zacht
zal ik zon zijn
jou in warmte omhelzen
zorgen…
Uithalen vol zilt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.757 Het noodweer luwt met droeve snik
waar druppels verbergen onder tranen
die zich na droogte steeds vaker banen
langs getrokken sporen uit menig ogenblik
Triest gevoel ebt weg in sterke vlagen
paniek slaat golven langs boeg voorbij
het zicht schreeuwt gillen binnen mij
geraas overspoelt mijn angstige vragen
`t is niet zo dat je er niet meer…
waar zijn die Vrienden?
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
12.558 Wie droogt er nu je tranen,
als jij die lopen laat...
waar zijn alle mensen gebleven
die jou helpen, adequaat...
Ze konden jou wel vinden
toen alles goed nog ging?
Nu moet je ondervinden,
dat, van die vriendenkring,
er weinig overblijft...…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 De golfjes knabbelen aan de houtbeschoeide dijken
in een loze poging het lage bouw- en weideland
aan beide zijden van het hoge waterlint te bereiken,
dat weliswaar droogt ligt, maar onder de waterstand.…
Moederkloek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.134 Gehurkt in een dode hoek verstop ik me
Ze lijkt aan de trapleuning vastgelijmd
Haar lippen als met bijenwas verzegeld
Kloven van de droogte
En net daar
Aan haar stramme voeten
Lagen vergeelde najaarswensen
In snippers rondgestrooid
Waarom kwam ze daar?…
Hongersdood
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
741 Ach je huid is zwart en de vliegen
om je mond vol droogte, jij sterft
hongerpijn is overleefd wachtend
het zand buigt zich over je dood
Kleine arme dichter nooit wordt je groot
de verkeerde wereld de foute tijd
je vader bruut vermoord
je moeder cru verkracht
De grootste was je vast geworden
maar er is geen water er is geen brood
jij hebt…
hittegolf
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 drijft door augustus
het ozonalarm is een lijzige radiostem
de kemphaan van de wetstraat ijlt naar een azuren kust
hij werpt een opblaasdolfijn naar een schuimkop
fabriekspoorten knarsen dicht
de pens van de dokter suddert in Toscane
de wijnboer plukt haastig zijn ranken kaal
de Rijn bereikt haar laagste peil
een dijk scheurt in de droogte…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de hemel niet meer weent
in de nevels vol tumult
die in dagen zijn gehuld
is de tijd oprecht gevangen
heeft de ruimte lange gangen
maar wanneer de nevels stijgen
die tot grote hoogten neigen
zal de hemel weer gaan wenen
en is de droogte…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 ik hoor krekels
ver weg van mijn moeder
ben gebogen door tijd
van rijst en heimwee
voel de achterzijde
van mijn ziel
waar vroege warmte
de nachtelijke tranen droogt
beelden van heden
leven rond om mij
in hout en klanken
in kussens
nog op de grond
van toen
ik ruik de avondzwoele dessa
van zweet en onze kruiden
ook de hitte van…
Van boom tot as ?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
605 Krakend ben ik gevallen, te
vroeg, mijn stammen in de lente,
een droom droeg mij weg op
vlotten, op een bed van kale takken,
waarop ik het avonduur op schreef
langs steile oevers waarlangs ik dreef
langs wolkenloze nachten,
langs de schroom van liefde
naar de droogten van de zomer.…
Hier
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
519 wolken
stuiven uiteen
gelijk het zand van de duinen
over het strand suist
een woestijn aan stilte
is het daar
de droogte
dwingt mijn raam tot mistig kijken
en ik staar naar de horizon
zie de rondingen van je krullen
voorbij mijn zicht wapperen
ik denk aan je
ik voel aan je
ik denk je te voelen in mij
aan mij voel ik je denken
voel…
Verzadigd?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
551 Toen kwam jouw jeugd voorbij,
sindsdien kom ik zintuigen tekort,
na de droogte van de wintermaanden,
worden pioenen roze borstels, steken
schorpioen met zoet venijn, ontspringen
bronnen die de lusten mogen lessen,
ontkomen aan de slavernij van tijd
dien ik mij naar hartelust te bedrinken
uit de klare deugd die de Poëzie schenkt,
onverzadigd…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 wellicht stapelt de aalscholver al haar
vluchten in het moment, in haar blik
verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid
en droogt ze de gedachten in de kruiende wind
de omgeving zompig van het lied dat dit
seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui…
VROEGE HERFST
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
830 ook de boer keek met lede ogen naar zijn veld
de mais was onvolgroeid, de kolven te klein
de lange droogte had zijn oogst geveld
zal er in de winter genoeg voer voor de dieren zijn?…
Trekpaardengang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
183 Na de brandende hitte
en oplaaiend vuur
van het breken der droogte
records in de zomer
onhoorbare moord
en brand schreeuwen der hei
komt besef onder
slurpende dieselmotoren
bezitters en fly drive
vakantievliegers
steeds angstiger onder
de rook van de boeings
rond lelystad eelde
en schiphol nabij
schuift de pluim van een
herfstbuienfront…
Hesjes, gele hesjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 Bij ons geen gele hesjes, hoor man
het is geen 1968 meer
zij Frankrijk zijn een republiek
met een wisselende president, dus
mocht het toch gaan overwaaien
de gele hesjes, ook de oranje, de groene, de paarse
dan blijft dat steken in Brussel, Belgie
hoofdstad van de Europese misvorming
wij Nederland zijn een Koninkrijk
een eeuwige stabiele…
Iedere dag
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.541 Als de wind je tranen droogt
En de zon je hart verwarmt
De volle maan je laat dromen
Door de sterren omarmd
Wil ik met jou genieten
Van het leven om ons heen
Zoek voor jou de mooiste bloemen
En schenk mijn hart aan jou alleen
Wil ik de wind zijn
Zacht jouw ogen strelen
Langs je heen waaien
En met je haren spelen
Zal ik de zon zijn…
Seizoen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.779 schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt moszoen; droogt…
Seizoen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.770 schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt moszoen; droogt…
Iedere dag
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.048 Als de wind je tranen droogt
En de zon je hart verwarmt
De volle maan je laat dromen
Door de sterren omarmt
Wil ik met jou genieten
Van het leven om ons heen
Zoek voor jou de mooiste bloemen
En schenk mijn hart aan jou alleen
Wil ik de wind zijn
Zacht jouw ogen strelen
Langs je heen waaien
En met je haren spelen
Zal ik de zon zijn…
U DIE DE REINIGING VERVULT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 Uw liefde raakt hun diep bestaan
en breekt hun sterke trotse waan,
wie dient moet op de knieën gaan,
de grootste wordt de minste,
U droogt de voeten met uw kleed,
zodat wie aanligt nooit vergeet,
dat U met and're maten meet,
wie meerder is gaat dienen,
U geeft de weg met water aan,
maar die gereinigd zullen gaan,
wast U met bloed het…
Zongedroogd lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 De heen- en weergalopperende zon doet klaar de
klaagzang over droogte herrijzen. Tijd heeft hier
nog een eeuwigheid om zijn roest te laten rijpen.…
Het weer.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.119 Over niets wordt zoveel gepraat
als over het weer
Over de regen, de sneeuw
de warmte en wat al niet meer
De droogte die de landbouw teistert
De regen die onophoudelijk
schijnt te moeten vallen
De pakken sneeuw
die er ooit nog vielen
De donderbuien die menig mens
ineens overvielen
Elke dag opnieuw kijken we naar
de voorspellingen van…
Verleden en toekomst
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
653 zachtjes waait de wind
droogt haar betraande wangen
blaast spinrag uit haar haren
het koele water
van het beekje
verzacht haar beblaarde voeten
ze hurkt neer
schept handen vol
wast haar gelaat
wat is ze moe
ze draagt de wereld
van haar verleden
op haar schouders
die zijn ontveld en blauw
haar rug kromgebogen
dan hoort ze de wind fluisteren…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 En straks zwaai ik mijn voet over de kant
en vind ik even later op het keramieken strand,
zonder warmte te verwachten
van de glazen zon,
al gauw de droogte weder in mijn roze nachtjapon.…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 als een baken voor de vele reizigers
statisch en fier zijn takken zwaaiend
zijn wortels ankerend in de aarde
groeide hij onwankelbaar ieder jaar
droogte storm en regen trotserend
mooier en machtig krachtiger weer
terwijl zijn fluisterend blad luisterde
naar dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 beelden is geschapen - want buiten mij
staat alles stil en beweeg ik voort op het
huilen van soldaten
steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada,
boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren strijd die de horizon
vervuilt waar ik mijn hoop in had verschanst
en nu, Anno 2015, stad en land vergeten in de droogte…