412 resultaten.
Muntthee met oranjebloesem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Hopend nog veel te mogen bijleren mits krak in sereen bijsturen
In humor scoor je ook hoog, bij de enkeling te begluren.
......... Nobelprijs Vergevingsgezindheid .................…
ZWARTWIT
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 Men praat niet meer sereen.
't Is voor of het is tegen.
Waar zijn al die opinies
Waarin nuance zit?
We lijken schaakbordlinies:
‘t Is zwart of het is wit.
De toon wordt alsmaar platter,
Er wordt niet meer gefluisterd.
Ik hoor wel vaker dat er
Niet eens meer wordt geluisterd.
Men laat liever zever staan,
Men pijnigt voor de pijn.…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 boven de poolcirkel, stil en sereen
ligt een wonderlijk winters toneel
een stad omringd door bergen en zee
waar mystiek het noorderlicht danst
de nacht komt vroeg als licht verdwijnt
in verfijnde kleuren gloeit dan de hemel
met betoverend groen, paars en goud
de magie van een tijdloos juweel
fjorden fluisteren er oude verhalen
over tradities…
Klare horizon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
75 geest
die niet langer zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet eenzaam luid
en wist het oude zeer en twijfels uit
De klok verliest haar dwingend ritme nu
de storm bedaart en maakt de ziel compleet
wat vastzat in een veel te strak verband
vloeit als getijde weg in zacht en warm zand
En in die bleke zachte nacht
kiemt heel sereen…
Bijzonder wezen
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
5.533 Het liefst op zijn buikje
balancerend op je arm
snoetje dicht tegen je aan
knikkebollen, oogjes rollen
gapen, slapen, zoeken, zuigen
Klein, sereen liggen te wezen.…
Leven als water
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
683 Het leven, kabbelt soms zacht soms sereen
het water stroomt soms hard en slaat dan heel gemeen.
Maar altijd zal water in alle soorten en maten,
het leven overwinnen en ons als individuen achterlaten
het leven licht of ontzettend zwaar, wordt opgepakt
als in een mooie vloeibare golf, zeg maar.…
Zomerse buien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 dichterbij vol liefde
de enige vreugde
het prille verlangen
iedere zomer heviger
dit vragen in de taal
niets en leegte, ergernis
vreugde, tranen en verdriet
en dan,
daar achter stilte, gezonken horizon
aardse kalmte boven het moeras
het verhaal voor Moeder Aarde
met haar onbewuste verbanden
niet-rationele beginsels
volkomen sereen…
tuiltje bloemen voor jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 als een bosje bloemen
is het leven van alledag
met een eigen kleur ook
voor iedere nieuwe dag
als boodschap of verslag
van door jou ervaren passie
met felle kleuren bedacht
in wit roze of rode rozen
naast ook sereen de lelies
voor de rust en reinheid
of tulpen misschien wel
die succes wensen of vieren
vermengd met gerbera’s
die met vrolijkheid…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Uit schuim van de zee, waar
elementen versmelten, is zij als een nieuw
wezen sereen opgestaan: een godin van schoonheid die
mijn ziel doet gloeien, mijn hart tilt naar hoogten waar ik nooit meer land.
O Venus, eenzaam in glorie,
maar elke keer weer warm en nabij, je broze
huid schittert als een zachte, gouden dageraad.…
Het restaurant der liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
141 In het restaurant der liefde, daar gaan we samen heen,
de sfeer is warm en zacht, geen plek voelt zo sereen.
Met kaarslicht op de tafels, een glimlach op ons gezicht,
genieten wij van elkaars gezelschap, in dit zachte licht.
De muren vol schilderijen, zo kleurrijk en fijn,
het interieur zo charmant, als een kunstwerk, heel rein.…
Herfststilte
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
777 De herfst kent nu zijn eigen heilzame rust
je slaapt niet, je bent niet herrezen
je zweeft ergens kalm en sereen
in de versteende kamers van de herinnering.…
Bevlogen heks
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 (over Jeanne d'Arc)
1
Een gespleten boerendochter
kreunt onder het juk van de bezetter
in een rijk zonder koning
Haar verbeelding is de bondgenoot
Hoor de galm van de aartsengel
De opvolger sleept zich naar de troon
te loom voor het slagveld
Deze gewijde grond moet bevrijd
Ze jaagt hem in het vrome harnas
Achter het schild verbergt…
rust in de daadkracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
664 vederlicht kan zijn
het afwerpen van het loden juk
de slingers en de staarten
in de achterban van het woord
het ongeboren kalf cynisme
het geschiedde niet uit noodzaak
en ook niet van de weeromstuit
het lag te stuiptrekken om een reden
van bestaan met het mes op de keel
mijn mond spaarde ik uit
aan mijn vijf paar handen
het schaduwspel…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 Om een hart met uitzicht te bewonen,
waarin zuurstofrijk bloed de kamers geneest
en blijven vullen, het meest naar eigen bestwil
te luchten met een onbezwaard geweten,
onbevreesd me van het juk te ontdoen
van spiegelbeelden die niet smelten
wilden, daarvan geniet ik nog het meest.…
LOVERBOY NAPIJN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
887 haar uit woede
Veel poen opbrengen, moest zij
elk uur bij een ander in het bed
Onder al de kerels, zonder kledij
voelde zij zich de smerigste slet
Toen ze eens dacht te vluchten
wachtte hij haar in ‘t donker op
Ze proefde de wrange vruchten;
een pak slaag en ettelijke schop
Op zekere dag was er deze man
die haar bevrijdde van haar juk…
Zelfdruk Zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Het onzichtbare juk,
waaronder mensen bukken moeten.
Moeten!
De oplopende druk,
waaronder we gespannen leven.
Leven!
Onze ontelbare druppels,
die onze emmers vullen wilen.
Willen!
Wanneer goed niet genoeg meer is.
Goed, dat om beter worden vraagt.
Wanneer de lat steeds hoger moet.…
Corinthische zuilen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank
Uit marmer gehouwen
in eenheid verbonden
ontmoeten twee zuilen
in hendiadys
elkaar op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid…
Zijn kerstdroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 In de kerstboom met honderden lampjes
hoort hij een belletje, heel hoog en sereen.
Het houten kerstengeltje beweegt en raakt los
en vliegt wat onwennig door zijn kamer heen.
Zij wiekt naar hem toe en groeit en groeit,
dan ziet hij het ineens, het is zijn vrouw.…
ONSTERFELIJK.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
671 Verstokt de adem inhoudend, de snijdende pijn verbijtend, priemend door merg en been
Dwalend door ultieme helrode landschappen; zwoel prachtig wel betraand doch extreem sereen.…
nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 van Buenos Aires tot het Sint-Pietersplein
klonk herderlijk sereen jouw stem
“Een arme kerk voor de armen,” sprak je zacht
bracht zo het Evangelie met volle kracht
je kwam van het einde van de wereld hier
het hart vol liefde, zonder sier of machtsvertoon
je woorden eenvoudig, maar diep van zin
brachten waar duisternis was wereldwijd hoop…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 Je nabijheid voelt
als een verborgen bospad, ver van de drukte, zo sereen en gewoon.
Geen felle bloei die dwingt
om gehoord of gezien te worden, liever
de geur van natte aarde na de regen. Twee wortels die
ondergronds de rust bewaren, beschut tegen de wind op open wegen
.…
neergehaald en uitvergroot
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.889 het kwam gestrekt, met been vooruit
verstak mijn scheenbeschermer links
het bleef doodstil, er kwam niks uit;
de achtertrap was minstens slinks
te noemen; hypocriet, ver onderbaks
ik bleef mijn kalme zelf, sereen
als uitgestreken laken strak
ik dacht me naast het veld alleen
met hém een loden baar dan krak
nog steeds geen fluit, niet…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Eens verscheen
sereen voor mijn oog,
een wit gewaad
en innerlijk bewoog
een ganse stad,
de bouw van mijn hart
Nu wist ik wat mij stond te wachten…
Geduchtig, bedeeld,
verdeeld zijn de vragen
Ik richt mijn slagen
aan ‘t witte gelaat
Doch deze deelt mede
alle spraak te staken
Het neemt mij mee
naar ‘t Noorden –en op!…
WONDEREN BESTAAN.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
790 bij de lessen
Helblauwe wolken tillen mijn allermooiste dromen ter hemelen
Je reikt me je sierlijke hand dus ik beloof je plechtig niet meer te kemelen
Die oneindige Schoonheid van het heelal raakt en grijpt me naar de keel
Toch zo dankbaar te mogen horen bij dat universele reusachtige geheel
Deugddoende hete zoute tranen sierend mijn sereen…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 Elk hart dat even iets mist,
voelt rust die glijdt, sereen en teer.
De wind schuift langs de kale takken,
een echo door het doffe hout.
Een kraai trekt schaduwen in vlagen,
verdwijnt in ’t winterse geluid.
Sneeuw bedekt het pad, het dorp,
als fluistering van vergeten tijd.…
Berekende Gok
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.682 Zo ook wijzen naar de ander
Onder een juk van loze spijt
In de beklaagdenbank
Onthoud vooral dit
Dat we omgeven door hoon en huichelaars
In het uur van verraad en banale praat
Met de zindering van gefluisterde koosnaampjes
En de schouder die reikt naar de wang
In een waas
In een warreling van vezels
Dat we elkaar
-Een kaakslag, een hartslag…
aan hem die ik ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
869 ongerief
opgetekend vooralsnog in denken, en ergens ook in mijn wezen gegroefd
dit is het dan, vertel ik hem, die ik ben, als ik voor even de bascule
onthef van zijn plicht, hem, die ik ben, om de maat te nemen
enkel door de aangeleerde gewoonte van het sluiten der ogen
hij, die ik ben, neemt bij wijze van spreken de dragende benen
die het juk…
Vergeten dromen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.206 Mijn fantasie slaat zomaar helemaal op tilt,
Het is mooi, sereen,puur, woest en wild.
Plots is mijn droom opgeslokt in de donkere lucht
Word ik wakker met èèn simpele zucht.
Maar al is die mooie droom voor even vervlogen,
Het heeft mij tot een nieuw besef bewogen.…
erebegraafplaats
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 tijd is geborgenheid verweesd
door jaartallen in een grafsteen gesneden
waar rozen lang zwerven
graf naast graf liggen ze te sterven
het verleden is niet geheeld een verheven
bestemming heeft hen streng bedeeld
ongemerkt tussen randen van zerken
een graf in de duinen is het ruime huis
een wee van paars buigt over de tuin
lispelend van sereen…
De draaideur der natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 Kalm maar aangedaan
blik ik over de Indische oceaan
hier om mij heen
is alles zeer sereen
een oceaan zo glad als een laken
met alleen deze rots als baken
die alle geweld kan weerstaan,
zelfs van een woeste oceaan.…