615 resultaten.
Onuitgesproken verlangens...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.619 perikelen ondermijnen het broze geluk
de stilte klaagt in onhoorbaar denken, angst
verduistert het licht in oprechtheid van woorden…
Bekoring opgedroogd als doornige rozenstruiken
verwelkt door onopneembaar vallend vocht
het fundament aangetast door zilte tranen
slechts zoutkristallen vormen een geplaveide weg…
Zie hoe prille…
engels gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
718 Ik verwarm daar mijn lichaam in het prille zomerlicht.
De wereld gaat open mijn ogen gaan dicht.
(engels gras, engels gras
hoe groen ik was,
engels gras geeft mijn leven kleur
eens was alles grauw en besloten
maar mijn hart is nu een open deur)
Mijn kleren verwaaien los in de wind.
Naakt als die wind -weet ik- dat niemand mij vind.…
woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 dan herinnert hij zich
zijn in hout gesneden afspraak met zijn moeder
en waar daareven hoefgetrappel
nog duidelijk hoorbaar was,
is nu haar hand tot stilstand gekomen,
de kroondiamant ligt bewegingsloos
in de uitgedroogde bedding langs de rozentuin
haar prille lach heeft zich helaas losgemaakt
en is rups geworden, voor de ogen van
de samengestroomde…
Je mag wel woedend worden...
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.346 De groene lente zal het halen
de vogelenzang, het heimwee,
de zon in de morgen en het licht,
de vriendschap, het vertrouwen,
de regels van een klein gedicht,
de prille vrede
van herboren vreugde.…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.011 mag ik
nog even goochelen
op de balans
van oud naar nieuw
de magie weer proeven
van het mirakel tussen ons
jouw ademen in vele
prille lentes morgenstond
de warme zomeravond
dubbel schrijven in genieten
het brandend rood jeukte
morgens wel door de muskieten
wij hebben herfst
geoogst in vele geuren
de kleuren bewaard voor
de…
Uitbundigheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 Opkomende gesluierde goudgele zon
in kris-kras witgestreepte blauwe lucht
voor het eerst dit jaar de uilen weer gehoord
roep en tegenroep, nestelen in onze tuin
uitbundigheid van groei en bloei rondom
witpaarse krokus waas in lichtgroen gras
de velden met geel stro en prille levenstint
aan mijn zij mijn lief verzadigd in haar slaap
de natuur…
ONTASTBARE SLAAPMUTS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 steken
de zacht voortschuivende slaap
terugdrijven naar de deur
maar mijn weerspannige geest
danst op losse spookvoeten
roept onderbewustzijn wakker
rondom het kussen
kookt een stormzee bij nacht
vol roze bliksemgloed
welke mij
vliedende gedachten schenkt
met golfgerol doet indutten
dit al eerder verschenen beeld
joeg tijdens de prille…
voor jou LB
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 ach meisje van de foto,
lachend voor de lens,
ooit gedacht eens niet te lachen
want zelfs in pijn verzonken,
strijk je teder,
je hartenzeer van je af
spreek je zoete woorden,
tot het avondduister,
of prille bundels van de dag
vaag je weg, met één veeg,
je ranke handen,
boze gedachten in de lucht
en zal je eens in lompen gestoken…
Voor de zwijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 Stil in het prille licht
van een spoedig afmerende herfst
lig ik verankerd
aan een bonkige kade
alleen de nachten passeren hier
als dolende regendruppels
ze baren een vage grens
tussen waken en slapen
verwarmd door een zwarte mantel
wentel ik me in het vederlichte
van de eenzaamheid
omheind door een vaag blikveld
kleuren kruipen kort…
Man van staal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 onecht kind van
gespeelde liefde
met harde hand
uit 't veld geslagen
in vuur gesmolten
vanaf 't prille begin
door niets ontziend
leven gewalst & geplet
in mallen gegoten
in duigen gebogen
in plannen gesmeed
staalhard geslepen
met woorden gevormd
& in regels geperst
door ouders van goud
gevoed met de angsten
van lood…
Echoot in het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 ongrijpbaar was
de lach waarin ik het
eerste sprankje lente zag
een glinstering in oogcontact
de groet die kaatst
in spiegels van de ruiten
die buiten door het
eerste prille groen van
bomen raast de takken af
en dan op straat
licht echoot in het water
van de wallekant waar
ook de zon zich
glinsterend laat zien in de
nog wat…
Ogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
529 landschapswaarden, lijvige heuvels
ruige rivieren, bibberende beken
bomen die langs lanen staren
bladeren melodieën
logboeken vol groen
en in het bij je zijn klinkt
een lied van hetzelfde gezicht
ogen die naar een verte staren
is ze nog wel bij ons, de vlinder
laten we haar gaan voor nieuwe vreugd
gezond verstand kent weemoedige kijkers
dit prille…
Zomer in de stad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Voel jij ook die oude emotie
bij gebouwen die van leeftijd zijn
in de historische binnenstad
nu de liefde voor de regen schuilt
in een portiek, haast zonder regenjas
rillend om de eerste prille zoen
achter brillenglazen haar ogen
mooier dan de wind vertellen kan
druppels blijven naar beneden vallen
bemerk jij ook die trotse bezinning…
ZO SIMPEL IS GELUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 geluk is simpel
het ligt in de
engelachtige puurheid
van vers gevallen sneeuw
in de kleuren en geuren van
planten en bloemen die opkomen
in de acrobatiek van de eekhoorns
tussen machtige eikenbomen
het ligt in de klanken
van de eerste vroege vogels
in de warmte van
de prille lentezon
vergeet de overdonderende kleuren
van de herfstbladeren…
Lieve anne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.255 hier in Holland is er soms mist
zo van de noordzee
het maakt de harten kil
doet molens twijfelen
en stilaan wachten we
wachten tot jij
jij ontwaakt en in het prille gras
met blote voeten boe roept tot de koeien
en de natte neuzen zoent
zomaar de liefde rond strooit als
kruimels voor de mussen
je lach in de ochtend waar de
leeuwerik op…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
Mens en natuur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.235 Ik heb warempel al wat prille vlinders
als lentekriebels in m'n buik gekregen.
Het lijkt wel, of de warmte niet kan wachten:
met snelheid van het licht komt zonneschijn.…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 zing mijn dicht
met rollende lippen
als een golvende stroom
langs milde oevers
met sprietend gras
voer mee met de
waterige letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht…
Het perelke
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
928 Perelke in een wiegje klein
Het kindeke als een briljanten zonneschijn
Het perelke in een oester
dat ik zomaar koester
Het schelpke dat beschermen moet
Buigt zich over 't prille leven toe
Bij het opengaan
Het perelke perst zijn oogjes toe
Te onwezelijk al dat licht
Teveel al die bewondering voor het perelke klein
't Wil nog liever geborgen…
Ode aan Mary Frye (1905-2004)
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.880 Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht
Ben ik de snelle plotselinge vlucht
Van stille vogels in hun cirkelbaan.
Ik ben het licht van sterren en de maan.
Kom niet bij mijn graf staan en ween
Ik zal daar niet zijn; ik ga niet heen.…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven
Te zaam in immer wisselende vreugd
En zo grondloos verzonken in elkanders
Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven
Met prille glans van nooit vergane jeugd,
Is álles eender en is álles anders.…
Stilte
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.512 onbeschreven
als op een verlaten eiland aangespoeld, blijf ik
zonder jou, alleen, kleuren vervagen, alles stil
in een toekomst ongewis, is het bovenal deze
allesoverheersende stilte die de leegte opvult
met verlangen, passie, hoop en mij steeds laat
hunkeren naar het gevoel dat jij in mij losmaakt
ik streel, liefkoos en koester deze prille…
Lenteprelude
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 zal het nectar zijn sluier van geur
wijds uitspreiden
rond droeve dagen
Als gevederde vogelvluchten
een te straffe thermiek verdrijven
en donskuikentjes
nog jongleren om uit te vliegen
zal het gekwetter het luchtruim vullen
tot de moeder neerstrijkt
en hun hongerige magen voedt
Als jouw handen zich
om mijn tere liefde vouwen
en prille…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Hij houdt zijn adem in en pijpt niet meer zijn lied;
En ’t kind welks prille vlees nog niet leed ’t pijnlijk wonder,
Dat in haar onschuld gaat als in een kleed, ook zonder,
Gretig een honingkoek van ’t sluw bosgodje neemt,
Dat haar in wrange ruil een kus rooft, lang en vreemd.…
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met een krachtig gewetensvol gemoed
waar een ziel in droomt, in rust getreden
ploegt het innerlijk vruchtbare gronden
door de ochtendnevel priemen prille…
KOERT ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De schrijver beeldhouwt zoete verbeelding
van prille lezertjes, schouwt verkenningslust
der twaalfjarigen met spitse ontdekking.
Nieuwe vertellingen zweven zelfbewust
door het rijk van bloeiende menswording,
over wilde zeeën naast vertrouwde kust.…
In het voorjaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
772 komen
neen, ik verdraai het daglicht niet
ben ook geen schaduw
die woont in de nacht,
voel maar de bries van tederheid
die de nieuwe aarde verzacht
ik ben het, de lente
die je naar binnen brengt
en ook naar buiten geleidt
diep in jou bevindt zich
ruimte met rust
vandaar uit wordt de koude
in slaap gesust en raakt je hart
van het prille…
ik heb het vernomen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
471 leeg al wijst mijn vinger naar het zintuig
waarmee jij je voortbewoog, je hoogte was beperkt
tot waar mijn kruin je oksels raakte
het afscheid was rumoerig, we schoven je lichaam
in delen richting een andere stad – wel kerfde jij
met je nagels nog diepe sporen in het hardhout
ik draaide me om en sloot jouw liefde af
met de sporen van het prille…
groener gras
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik was groener dan gras
in de prille lente van mijn leven.
Wat wist ik van lust en liefde
van nemen en geven?
Jij nam mij in bezit op het goudgele strand.
Er was niets en niemand, behalve wat kiezels en zand.
Ik was jong en onschuldig.…
Levenslang
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
468 Hem niet te
bevlekken vanaf het prille begin.
Levenslang mag je op jezelf
vertrouwen. De man of vrouw
te blijven waar op een ander
kan bouwen. Liefhebber blijven
van het leven om je heen.
Levenslang sta je jouw mannetje
of vrouwtje op het goede been.…