Alle inzendingen over rotsen

492 resultaten.

Sorteren op:

Tempelkinderen

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 625
in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens ze dragen baarden van een meter en hun haren los slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band slingert het hardstenen amulet van de albatros de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
Hanny6 augustus 2009Lees meer >

Leuke nicht

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.463
'Die krijtwitte rotsen zie ik al zo vaak. Het is om te kotsen, maar hier is het raak! Hier kan ik weer leven. Ik ben in m'n sas, ook al zie ik maar even de Gooise matras.' Ze is in d'r hum en omhelst me heel vet. In de tijd van een mum ligt ze bij me in bed. 'Je bent me een leuke,' is wat ik 'r zeg. 'bedankt voor het neuken.'…
Aubrey27 augustus 2009Lees meer >

Voorbij de dood

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 683
stiekem is m’n as verstrooid op het Camperduinse strand ik lig er korrelig en breed bij zandkorrels de as van rotsen zijn thans m’n naaste familie ze vertellen over de dinosauri helaas hun kennis der historie kan ik niet overdragen, daar de bovenwereld niet de taal van zand en as verstaat m’n vrouw ligt op het strand met ‘n…
Custor1 september 2009Lees meer >

Mijn lieve lieve zus

hartenkreet
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.929
Jij mijn lieve lieve zus, als je bezig bent met je dagelijkse dingen zingt je lijf als een bergstroompje tussen de kiezelstenen terwijl het zich worstelt tussen de grote rotsen. Het stroompje dat alsmaar groter en groter wordt in bescheidenheid en te geven en te geven.…

KLIMMEND VALLEN

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.175
Tom Poes spreekt verlopen vriend Ollie aan, die als dwaallichtje leeft, niemand meer kan zijn, verslagen blikken langs de rotsen laat gaan... Een tovergrot maakt Olivier klaar en rein. De wilde wensen mogen rustig vergaan; opnieuw bestaat de baas van Bommelstein.…
Han Messie29 december 2010Lees meer >

VERLICHT DALEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Het verjongde hart der hoogte wentelt neer over rotsen vol roepende bloemen en weiden rondom een koel, blinkend meer. Waar aardse bijen rusteloos zoemen beleeft uit Hemel geboren taal steeds eer: men zal haar als vredesdienaar roemen.…
Han Messie31 augustus 2011Lees meer >

RUIMTESPEL

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.384
buik met sparrenschaduw glijdt zacht langs een bewoonde voet geeft het ingetogen dorpsleven zingende herboren arbeidslust danst blozend door het ruime bergmeer vergezelt het vaartuig der Zwitserse weermacht dat ronddraait gelijk een watertor dapper snort _ hort en puft aan al zijn kanten scherpe ogen heeft die turen naar beweeg'lijke rotsen…

Hoewel rafels

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
is gelopen Jouw aantrekkings- kracht inspireerde de houdbaarheidsdatum is nu echter verlopen Jij speelt slechts, zon- der echt te weten Doet alsof het leven simpel is af te kopen Hoewel rafels losgeraakt en aan de rand uiteenvallen totaal de tijd negeren Loopt een leven soms op de klippen Steil van de zeebodem oprijzende rotsen…

ALS ONZE ZIEL NIET ZONG

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Als onze ziél niet zong, En vreugdedansen sprong, Zouden dan wel de vógels zingen, De bronnen uit de rotsen springen, En had de storm een tong? Als onze hoop haar schat Niet rustloos zocht, en bad, Zou dan de boom zijn bloei en twijgen Zó innig hemelwaarts doen stijgen, Dat hij het blauw omvat?…

Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.281
De vredige pastoralen en de gaarden Met vreemd-vervlochten bloemen, en de afgronden Van dood en vlammengloed, met juichemonden De englen in schitterende rei geschaarde; En 's nachts, wanneer mijn Teken op de rotsen In 't maanlicht blinkt boven de woelige zeeën En een schip nadert van een vreemde kust, Schijnt het de stuurman boven…

De ommuurde stad

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
kwetsbaar grijs en oud in de winter koud en guur rondom Zijn Heilige natuur 't zoete klagen van Corona dagen de onontkoombare dood een gouden traan valt uit 't hemelrood tikt tegen 't venster in windgeruis voorbij wereldramen waar ze onze toekomst beramen het bestuur in een rad van avontuur rondom de ommuurde stad boven de rotsen…

Lauwertakten onze komst

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
we regelden afganisthan bliezen rotsen op egaliteit kreeg geen gelijk we moesten ons verschansen bunkerden een plaats de vijand bleek onzichtbaar maar paraat wij wilden vrede dragen ze lauwertakten onze komst maar hadden zo hun eigen vragen de opbouw is weer weggeschoten babylonisch in begrip samen is daar nooit genoten de stenen…

Zo'n dag als vandaag

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Zo'n dag dat ik mijn zang hervind in de morgenhymne van de planten, de rotsen, de bomen en de wind. Ruisend als uit een schelp, later met spontaan vibrato. Gedragen als een onschuldige roos in een bed van bloeiende klanken. Zal ik mijzelf vandaag herinneren? Wakker worden uit de droom die zich voor mijn ogen afspeelt?…

Naast honderdvijftigduizend kelen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
Hoe te spreken met honderdvijftig kelen, en het gehuil van Sirenen achter rotsen verscholen? De kamerbode in jacquet, de glimlachende beveiliger; ankers van ridderlijke mildheid. Sinds dit jaar word je wakker door één enkel keelgeluid, de nog woordeloze stem van de absolute overmacht. Jouw roer is de onschuld.…

whisky hooglied

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 804
tot rond in fles gebotteld als de zon aan de horizon is de atmosfeer gloeiende waar brandend haar beleving zich in mijn gorgel welt ik proef de ochtendmist die als sluiers geslagen de schotse hooglanden als haar wieg openbaart soepel walst zij de weg via de nippende lippen over mijn proevende tong langs de huig omlaag als van rotsen…

In het waaien van de vroege kindertijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
zij klimt naar boven in troosteloze eenzaamheid hamerslagen bonken in haar borst ook al weet zij dat Gij bij haar zijt aan weerszij der wereld geplaatst zij klimt naar boven om op de rotsen te gaan staan benee de zee ‘t mulle zand zij bijt met haar voortand een wond in haar lip gure wind strooit zout in de mond…

het roerloos meer van glas

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 885
meer verblijf om tijdelijk van de eeuwigheid te houden je vloog, ontsnapte aan verplichting landde in een andere belichting bezielde eeuwenoude graven raakte aan wat koningen ooit zagen je zag het roerloos meer van glas dat plotseling verscherfde als de wind heel even sprak en het kind in je de golven erfde in de deining die op rotsen…

AANDENKEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
Zelfs planten, dieren en rotsen zoeken het spel, waarbij de koudste ziel ontbrandt. Aan onbekende, verloren klanken hebben de kunstenaars der vroegste tonen hun onwankelbare naam te danken. Beeldhouwers- en bouwmeestersroem mag tronen binnen zakelijk woord, over schoolbanken, blijft tastbaar gezeten tussen mensen wonen.…
Han Messie9 februari 2022Lees meer >

door tuimelramen zweven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
een witte vogel die het rif verlaat het kind dat met zilveren voetjes baadt de man met stok die water uit de rotsen slaat de valk die de verten ziet de hoge pluimen van het riet de landwind die naar de zee vliedt het landschap in slingerlijn de houtbrug over het ravijn zal daar mijn grijze vader zijn de nacht en najaarsvlagen het hart…
J.Bakx21 juli 2022Lees meer >

Hoe ver nog?

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 383
Noch honger of dorst zullen mij kwellen op mijn pad door de woestijn water doet U uit rotsen wellen U zorgt dat er altijd manna zal zijn. En staande aan de parelen bogen van Uw heilige stad Jeruzalem zal ik met velen Uw naam verhogen prijzend Uw daden met dankbare stem.…

Liegenspiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 255
De cadenza klom op tafel, tors rotsen, sleep touwen, en we schepen haar in met een vork en een vergeten vis. De matrozen kregen schelpdieren als helm, de trossen gingen uit hun bol, en nergens was olie, behalve in de zin van mijn linkersok.…
Opera17 april 2026Lees meer >

VAST EN ONZEKER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 139
Op een heuvel aan het strand staat de fiere zeeden zijn voeten geklemd tussen harde rotsen de luchtige naaldenkruin wiegt zacht heen en weer in de zilte luchtstroom vangt allerlei moegestreden en pas ontwaakte klanken op bereisde winden rusten binnen de prikkende takken bloemengeuren vol treklust suizen voort en nemen verzonken…

Dagdromerijen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 93
Onder duistere stenen en verstampte gronden verzand in de wereldse chaos ligt naast elk vuur als een schaap een bestormd brein op het nadir in een dalende lijn Van bemoste rotsen tot sterrenbeelden verstrengelt al als luidruchtig alomvattend het wrange verplichte donker welk na dagdromerijen gekromde lijnen nooit vergaan kan maar…

de liefhebber

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.481
zat bibb’rend in de Bar van het Paradijs te Vingtimiglia bitt’re koude campari soda heel veel ijs rotsen hoge bergen blauwe meren bellissimo lollo-lollo-la-lollo-brigida cardinale-quatro-stagioni claudia-lezione-con-amore sophia-loren-tesoro-mio… moeilijk te verklaren zijn giornata particolare enige uren later kwam-ie waggelend…
jos zuiderwijk11 september 2005Lees meer >

Een Bron

hartenkreet
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Tussen rotsen en een dal verstopt zich een Bron, Die in een schuimende sjaal aangekleed is. Zoals een lief hondenjong is zij vrolijk, zij stroomt Via geheimzinnige bergkloven in hun duisternis. Lang geleden heeft zij haar begin verlaten En de mist overschaduwt het eind.…
Julia T.9 september 2004Lees meer >

Maneschijn

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.146
De stilte alleen kan al die rust vertolken: De nacht houdt de' adem in; de rotsen grimmen: Aan ieder sprietje bleef een dauwdrup hangen, - De hitte werd door de' avonddauw gevangen, En geurt er mede uit de aard, die liefde wademt; De mens luikt vol genot de dromende ogen, En 't luwtje, als liefde al zoetjes aangevlogen, Heeft kussend hem…

Nieuwjaar, Nouvel An

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
'Là où les rochers s'allongent vers l'Océan nous nous reposons dans une vallée verte qui nous a reçu sans réserve, accueillant comme la vie devrait être pour nous tous en nous donnant un Beau Regard sur tout que nous gardons dans le plus-que-parfait' Daar waar de rotsen zich uitstrekken naar de Oceaan rusten wij uit in een groene vallei…

Ontluikende passie

netgedicht
4.7 met 77 stemmen aantal keer bekeken 5.434
"trotseerde storm en golven alleen... had ik de wind niet mee" maar samen deden we het tij keren 'verpletterend' zijn je woorden, storm en golven zwiepen met geweld op de rotsen maar het is een rustgevend geluid en nergens anders te horen dan alleen op het strand langs jouw beschermende duinen de elementen trotserend en de wind die…
Rob van Tol15 januari 2009Lees meer >

De zee / verlangen

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 674
Groot is mijn verlangen naar je grote wijdte, de kleur van kobalt groen en het fonkelen op ijsblauw water je speelse schuim, dat dartelt als een wit kanten kraagje kabbelend langs wachtende rotsen, die glimmend als pasgewassen robben jong luisteren naar jouw verhaal van waters uit verre zeeën.…
lijda15 mei 2010Lees meer >

Tragoidia

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 698
(koor af) donker de bühne getande rotsen doemen op in het weinige licht één enkele goudkorrel die straalt in de donkerte……
enrico21 januari 2012Lees meer >