477 resultaten.
Voorkamer van mijn hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
551 Verlichte krachten bundelen in de verte
vanaf de boulevard tijdens een heldere nacht
waar aan de horizon hoop straalt in een universum.
Omarmt met jouw hartstochtelijke passievolle hart
deel jij je inzicht vanuit de aard van gevoelens
waar ik de openheid ervaar in jouw atrium.…
gesprek over lijnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 strakke lijnen van weleer meanderen
als rivieren in een delta: huizen en gebouwen
maken abrupt een slag naar rechts
veranderen in duizelingwekkende spiralen
waarin bedeesd jouw hand met onbekende tekens:
samengaan van hoofd en hand
laat zich voorlopig niet ontvouwen
plotseling roep je dat we schilfers zijn
in een oneindig universum, met…
vormen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 we spreken over de oude bus
uit een vorig mistig leven
in een door mij nog niet ontwarde lus
zij keuvelt in die tijd
met de stuurman voorin,
de lijndienst is later opgeheven
nu is ze in beitelen bedreven
iets in haar beroert haar handen
met ijzer brengt zij het doodse tot leven
schept ruimte voor een ziel die langzaam
uit het universum…
Ik twijfel en laat los
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 Mijn oeuvre stond me aanvankelijk tegen
creëerde ik in het klad
een volwaardig universum
verhalend over haar eindeloze levensambities
of een zoektocht naar leven en antwoorden.…
versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 ik wist natuurlijk wel dat een steen
geen zelfdodend karakter heeft
maar zo bevroren in tijd, bij wijze van
spreken, lijk je op een ingevangen,
samengebald universum waar geen
leven aan ontsnapt en onderga je
alle eeuwen onbewogen zodat je,
hoe klein ook, groter lijkt dan de
wereld om je heen, nou moeten we
het niet spannender maken…
Nachtelijk schoon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
Wave
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Zomaar wat gedachten en ideeën
Ontstaan op het kruispunt van wegen
Miljarden ondoorgrondelijke
ondoorzichtige onzichtbare onduidbare ontelbare onoverzienbare
(van onachterhaalbare weeffouten voorziene)
Gedachtenweeeën
In het gereduceerde universum van de mens,
De menselijke geest,
Zich ergens ophoudend
Tussen twee grote helften
En één schors…
tweede kerstdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 zo ware erkent de god
in mij die de ware vervulling
van het universum herkent…
Raken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 Als alles tot stilstand lijkt gekomen
Het artificiële universum beademd wordt
De vlinder met ijzeren hart door kilte sterft
De wereld aan onttovering lijdt
Als we denken dat het verleden kenbaar is
Worden wij door petrogliefen bedwelmd
In zandsteen gekerfd groots en vol licht onthuld
Door onpeilbare stromingen van het water
Als tableaux…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
Het laboratorium van de zin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
223 Niet God schiep de betekenis,
wij hieuwen hem zelf uit de harde rotsen
van een zwijgend universum.
Er is geen blauwdruk vooraf,
geen kosmische hand die ons opvangt.
De hemel is een leeg canvas
dat angst aanjaagt tot het glanst.
Kijk hoe wij met louter verbeelding
de zwaartekracht van het absurde trotseren.…
Sapiens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 Eer hij sjoege in zijn koppie kreeg
Voordat sapiens het toneel besteeg
Buitenaardse wezens daargelaten
Wie hield er de kosmos in de gaten?
Bevroedde er iemand de wijdse afgrond
De ongebreidelde uitgebreidheid
Van een ruimte die alsmaar uitdijt
En ondoorgrondelijk nonstop bestond?
Al die eonen niets dat iets ontwaarde
Vorsend door optische…
Versluierd verleid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
488 Zo'n prinses uit het oosten
cleopatra thisbe
roxanne, gelijk
aphrodite astarte
al vóór echnaton
toet-anch-amon
als oog en verstand
verblindende sfinks
hart en ziel
verbijsterend
ten tonele gevoerd
zelfs aeneas en caesar
als een weke pyramus
kort of lang bezweken
voor haar diepste mysterie:
haar schoonheid
was volgens de bronnen…
Onderbekende voorraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.104 grenzenloosheid
als de kracht verloren gaat in trillend vlees
dieper dan band en vertrouwen
want ze gelden zich globaal
en overspannen oude en aanstaande lichteeuwen
mysterieuzer dan magie en profetie
want ze gebruiken geen formule noch gebed
om versteende centra te bewegen
vooral dwingender en zoekend
om niet verloren te gaan
in een universum…
Lamentatie aan de Meester van het heelal
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
852 Oh Heer van het universum, hier spreekt
een van Abrahams verloren zonen.
Onzeker of ik hier goed aan doe, want het steekt
dat U zo ver weg van ons bent gaan wonen
toen in Nazi-ovens ons licht doofde.
Weer staan Israels kinderen onder vuur,
blijft U nu weer aan de veilige kant?…
Hup hup, hop hop
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.749 Ik pleeg zelfmoord
door iets te wijd te gapen; het kraakt
tot in de verste hoeken van mijn universum
en ik val in duigen met een glimlach
van oor tot oor.…
Een nacht in de verzonken tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 De nacht wil eerst nog
haar geheim prijs geven:
het zinderende aura van licht
dat opwelt bij het openen
van haar golvende ziel
wanneer wij onze liefdesroes
over elkaar heen storten
als in een bovenpersoonlijk universum
overvloeiend in verschillende werelden…
Ik dus
gedicht
2.5 met 20 stemmen
8.425 *) solipsist: het universum met alles daarin en daaromheen bestaat slechts in het bewustzijn van de waarnemer.…
Oog in oog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 Verzen vlerken langs mijn schaduw
rijmen resten ongeluk
waar de liefde mij mag lijmen
loopt de tijd zijn wijzers stuk
In des mensheid open geesten
kranst de ader tomeloos
in de hartslag van de Aarde
om des wereld's tondeldoos
Mensenkind als universum
middelpunt van eigenheid
speelt zijn hoofdrol tussen sterren
aan een zuiver firmament…
Waarachtig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Warempel
je overrompelt me
met ogenglitters
die boekdelen spreken
maar niet gelezen
kunnen worden door mij
want de code is oranjerood
verschrompelde woorden
met kapot geschoten gevoel
is wat ik opvang
in mijn armzalige systeem
Warempel
je ogen doffen
je blik verstard
het brandpunt
ligt ver weg
ergens in het universum
levens verder…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 In één beeld
dans jij als de fee van de nacht
om de waakvlam
te koesteren tijdens je surveillance
Die komeet
wat explodeert in mijn universum
voel ik jouw vuur
die je deelt in mijn bonzend centrum.
Met één beeld
samen in een herinnering ver van hier
voelt mijn maag
van een stromend beekje tot een kolkende rivier.…
Poëtisch leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Ons universum bewaart alles,
als buitenaardse energie.
Wat ontstaat vergaat niet.
Alles is ongekend mogelijk,
in ons heelal.
Dichters scheppen ruimte in tijd.
Zo verandert angst in troost.
Van toeval maken ze bedoeling.
Onzin wordt eigenzinnigheid.
Alles verbinden ze met iedereen.
Samen trekken we ten strijde,
tegen eenzaamheid.…
Leegmaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
295 De krant heeft positief nieuws nodig
een universum vol kennis en kunde
maar de wijn smaakt naar appelazijn
en de natuur sterft door droeve zombies
de gehaaide dief speelt op de tamboerijn
je ziet hem nog altijd met zijn tentakels
woorden en zinnen stelen van collegae
alsof de wereld er iets door verandert
hij met zijn drama, jij in jouw…
Kierkegaard
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
468 Hermans
met zijn anglofobe uitweidingen
in zijn Sadistisch Universum
hoe memorabel, hilarisch ook -
O neen!…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je in het water stapt
siddert elke cel van je lichaam
wakker...wakker
aan het begin van het universum zwem je
naar het begin van jezelf, aarde verlatend
blauw, groen, bitter, zout, warm, koud
door de zintuigende wereld van jezelf
je vraag je af, hoe ver ben ik nu?…
De tijd in vrijheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
574 Alles wat zweeft
tussen goed en slecht
alles wat proeft
tussen nep en echt
alles nooit krom is
en niet recht
optimaal op naar
een eigen verhaal
middelpunt in u eigen universum
een reden om je bij neer te leggen
stil op je rug in het gras
een zwaluw in de lucht
die slaapt en droomt
in zijn vlucht
vlucht weg van alles en iedereen
onder…
is wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 relaties verworden
de omgeving heeft staar en we staan verstard in de wachtrij
de samenleving is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf
waar ik een applicatie open word ik argument in de werkelijkheid
ik ben een wereld van losse punten die ik tot lijn moet rechten
de netwerken van fractals strekken zich van mens tot nevelvlek
het universum…
Dingen die niet vanzelf goed gingen
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.068 Die nog
niet door het universum was ontketend. Dus dat moest
ook weer worden geregeld. Bij elkaar gesjouwd. Bespro-
ken. Gepord. Papieren ondertekend.
--------------------------------------
uit: 'Het kleine wordt groot', 2011.…
Zeven mogelijke identieke aarden.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
568 Dat naast ons kan bestaan in het universum tussen
groot en klein.…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Het universum wilde
dat ik opviel,
een herinnering dat verschil pijn doet.
Mijn huid verbrandt sneller
dan ik kan schuilen;
de zon bepaalt zelf
hoeveel plaats ik mag nemen.
Mijn bestaan—
een vlek die zich telkens
weer moet uitleggen,
tot de stem vergaat.
Rossig.…