5126 resultaten.
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 Hij krast mijn hoop een beetje oppervlakkig in
diep ademen en antwoorden,
ik moet altijd antwoorden.
De zon gaat op de vlucht.
Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen,
mee verstoppertje spelen achter de wolken,
op mijn schaduw neerkijken.
Een pantomime met een mobiel.
Daar beneden in mijn tuin.
Vandaag blijf ik boven.…
Queeste
gedicht
1.9 met 13 stemmen
5.986 Als het luchtdunste hemd was je adem,
je huid had haar omtrek verloren, met de stilte was je één golf.
Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard:
een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen
van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw.…
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 vader
dwars door Amerika's seizoenen heen
de vochtige zon in Santa Barbera
de kletsnatte sneeuw in Denver
en in alle Best Westerns
het knipperlicht van de televisie
op haar lieve slapen de gezicht
van weer heel jong meisje zijn
maar het schrijven van de woorden
verandert wat ik niet vergeten moet
dat wat geen woorden had
enkel, levend, ademend…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
Heel langzaam dooft de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 Slechts
te leven van uur tot uur, en onbewust te
ademen, het hart zijn slagen te laten, zijn
kloppen dat niet stopt, niet voor vrees, niet
voor geluk, zelfs niet voor liefde. Gelukkig
dat er morgen weer nieuwe dag komt, met
eigen vreugden en hopelijk wat vrede.…
Waar de tekst eindigt….
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Als ik ze consumeer, zoals ik
ze adem, beproeft in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord wat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het lot van onzekerheden…
Ik moet gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.373 Ik heb je alles gegeven, alles van mezelf,
mijn hart, mijn hoofd, mijn adem..ik gaf je m'n ziel.
Je had het in je handen, je kon ermee doen wat je wou.
Je besloot het te verkwanselen voor leugens en ontrouw.
Wat wil je nou nog meer, naast een fijn gezin?
Mensen die van je houden..je vrouw..je kind.…
Herfstzon.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 Iedere adem, hun gedachten en ogen
die lonken naar het schone dat hen omrandt
in het bos waar gekleurde bladeren van
bomen verspreid liggen op het zachte mos.
Paddenstoelen herrezen uit de grond,
terwijl een pauw zichtbaar met zijn
schitterende veren pronkt.
En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen
opbeuren.…
Nieuwe-Tonge, 31 januari 1953
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.220 Kort daarop hing elk leven aan een koord,
leek het alsof alleen ons zolderdak
nog boven de zware zondvloed uitstak,
werd jouw adem in ziltigheid gesmoord.
Met mijn levensgeluk tot staan gebracht,
de ramp in het geheel nog niet bedwongen,
word jij haast elke dag door mij herdacht.…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 volharding, het grenst wezenloos
aan het maatschappelijk tarief want
hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt
en poppentheaters vluchten voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode…
Boven de taalgrens?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
466 geschreven door toevalligheid
waarheden vallen uit het niets
en uit de kluwen van overtal
van hernieuwde gelatenheid
nieuwe clichés worden gevonden
populisme nestelt zich in willekeur
van gesproken woord en tekst, het
werkelijke verhaal wordt boven de
kritische taalgrens verslonden
waar cursieve letters ijl worden
en vrijelijk ademen…
Geboorte van Psyche
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Lichamelijk ter wereld komen
Duurt een uurtje of acht,
Soms meer, soms minder,
Maar als je er dan bent
Leer je puur spontaan
Te ademen, te drinken
En te leven van het moederhart
Dat je dagelijks omringt -
Voordat ook je mentale geboorte
Afgerond is ben je al gauw
Een jaar of twee en half verder
Je weet nog niet wie je bent
Maar…
Het biezen hart?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 glimmende harnas
van de toekomst is onbereikbaar
tot aan de laatste versleten jas
om de magere hals
van een onderhuidse droomwereld
blinkt de loper die de teleurstelling
van doof – en blindheid
met euforie opent en nivelleert
een dagelijkse strijd,
de stroom waarin ik mezelf blijf
bedotten in de as van zwart en wit
waaruit ik adem…
De onbereikbaarheid.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 En met een in zachtheid verpakte huivering
adem ik het ondenkbare in,
besef de onbereikbaarheid van het mysterie
en stap midden in de storm
de stilte in...!…
De Toverfluit
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
516 Toen heeft hij, dolend door het beukenhout,
zijn allermooiste opera bedacht;
gezongen met de adem van het woud,
betoverd door de stilte van de nacht.…
Waar teksten eindigen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 als ik ze consumeer, zoals ik
ze adem, beproefd in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord dat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Ik ruik het hevig, adem langzaam
in en uit, mijn rug even strekken.
Hij heeft mijn brieven twintig jaar bewaard.
Het gesprek reikt over duizend mijl naar het
zuiden, ik luister aan de hoorn en denk aan
de tonen, hoe ze vallen, van het spinet,
als hij het opent en de toetsen aanraakt.…
VOOR DE TREIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Voor de trein speelde een kind
zijn haren door elkaar gewaaid
Voor ’t gevaar scheen hij blind
hij had naar die trein gezwaaid
Het gevaarte naderde gezwind
iedereen hield ontsteld adem in
want ze zagen ‘t spelende kind
geen echter, verroerde een vin
Het jochie speelde lekker door
toen ‘t schril geluid weerklonk
Keek zelfs niet op van ’t…
Onderbroek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.092 Samen in de keuken
Voor het raam
Fluisteren wij elkaars naam
Met slechts onze onderbroek aan
Bakken wij een eitje
Het raam is beslagen
Door onze warme adem
Buiten razen windvlagen
Op het schoolbord een hart
Door jou getekend met krijt
We raken elkaar voortdurend aan
Het eitje is klaar
Hongerig vallen we aan
Het eten vergetend
Vuur dat…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Het doet hem de adem stokken.
Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.
Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan
waar hij onder water is verdwenen.…
Zwervende teksten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
458 ook als ik het niet verwacht, adem
ik ze in een uit, proef de nuance
van van haar bedoelde kwaliteit, uit
het onderbewustzijn valt de
keuze op een vat vol tekens
die het brein omhelzen, bekeerd
tot de spelling van de enige woorden
die ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal
in het lot van de onzekerheden…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik niet hoef te bestaan
een onbeschreven blad
om mij te bergen
Waar het kristallijne venster
mijn woorden terzijde schuift
het winterlicht binnenlaat
dat naakter is dan mijn blote huid
De klok een witte tijd aangeeft
ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste…
Als een hartenwens verdrinkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
671 Wanneer je hartenwens verdrinkt
En het lijkt of je er langzaamaan in stikt
De adem je soms ineens ontnomen wordt
En de boeien nog zo ver weg
Wanneer het zwemmen niet meer gaat
Geen enkele slag lijkt ongeslagen
Wetend ook; zó denken heeft geen zin
En toch het brein díe hartenwens niet loslaat
En, het hart al evenmin
Dan dáár ineens een sprankje…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken
gepaard aan het hart
het gevoel in kille mistbanken
meedrijven op een melodie
die het ritme van de adem…
somber
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
494 ogen liggen diep gelegen, kraters
vol met rag, de nacht huisvest enkel
donderslag met af en toe een stem
die schreeuwt naar het volk dat niet meer is
het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet
ergens begint het licht te gniffelen…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit, nu,
naast me, achter me, op de maat
van de mot tegen het licht, zinnen,
ooit hardop gesproken in een andere ruimte,
nu bij mij binnengelopen
als de omarming van vrienden, de monden
van al deze doden in het middelste
nachtuur,
de adem…
Nachtleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het stromen van mijn adem.
In het tikken van de klok.
Ik zie, hoe dode dingen leven.
In kleuren die kleuren gaan.
In de nerven van de tafel.
In tulpen in een vaas.
Ik ervaar, hoe stil de stilte werkt.
In gedachten die in mijn hoofd ontstaan.
In boeken die op nieuwe lezers wachten.
In het branden van een kaars.…
De dood uitgedaagd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
645 Je nagelaten woorden ademen nog wat na,
zoals je wel bij neergeschoten vogelborsten ziet.…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 Ze hoort hakken klakken door de gang
de melodie lijkt doelloos te verzwerven
om hol langs kale muren uit te sterven
voor ze verstommen tot een stil behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen…
Zijn Maria
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 boven uit
als vrouw die het Al kent
het universum heeft
voor jou geen geheimen
die Zoon van Mirjam Jeshua
je geliefde levensgezel
won en verwondde je hart
systeem doordacht waar
alle erotiek verbannen
lichamen ontheiligd worden
van hun schoonheid en
verlangende puurheid
celibaat dat heilig wordt
gezellin van die wij
adem…