Alle inzendingen over goud

4130 resultaten.

Sorteren op:

Weer gaat het vege licht der asters bloeien

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.206
- Hoe bronst het goud in de kastanjelaren! De zilvren aster bloeit . . . - - - - - - - - - - -- - - -- - - -- - - - -- - - - -- - - -- - - - - - Uit 'De modderen man' (1920)…

HUISARTS

hartenkreet
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 17.681
Waar zie je het nog, zoveel betrokkenheid, dat mensen voor geen goud naar een invaller gaan, liever wachten tot hij terug is van vakantie, cursus of gewoon z'n vrije tijd?…
an terlouw27 februari 2003Lees meer >

EINDE-lijk rijk!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.416
Alles holt men uit en men noemt dat gouden bergen. Hun god speelt fluit en zal zich niet meer verbergen. Men eet hom en kuit, de reus onderdrukt de dwergen. Oorlog, armoe, ramp en al, schudt de aarde en het heelal. Onwaarheden zijn ingetreden, ontevreden moe gestreden. Alles wordt duur en zuur en op dit uur speelt men met vuur.…
Ma China11 januari 2003Lees meer >

Lichtgeflikker

poëzie
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.557
De zon vroeg voor haar gouden schijn Doortocht door 't grauwe wolkgordijn Om de aarde te gaan kleuren: De daken rood, groen het geboomt... O 't licht, dat over de aarde stroomt Door de open wolkendeuren!…

geheugenverlies

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.507
zolang zijn geest aarzelt op de grens van weten en vergeten, cirkelt hij rond in huis, zoals de goudvis in zijn glazen kom die in de voorkamer op de tafel te pronken staat door het water glinstert een goud vlammetje van koudvuur met een kort geheugen van maar drie seconden, dus achter elke ronde wacht een heel nieuw avontuur vreugde…
john grave29 september 2002Lees meer >

Goudgesponnen verlangen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.395
naar beneden ik voel krachtig opkomend verlangen jouw handen omvatten heel zacht de mijne willen mij dichterbij je in het zand ogen half geloken stralen liefde ik golf mijn benen om de jouwe verstrengeld ineen voel ik mij intens mooi jij en ik, samen breekbaar in hartstocht soms fel en opzwepend verweven wij onze lichamen als goud…
metha30 juli 2004Lees meer >

Zydy van minnaers smert een onverzaedlijck vraetjen

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.416
Teghen u treken gheldt noch oude wyvenraedt, Noch yverighe wacht: dan goude Minne laet Het, bid ick, blyven niet, by deze kleine gunsiens: Maer dat ghy my int slaep jont, jont my op den dagh, Dat ick ghenaken eens 's Liefs ware lippen mach, Ghy kunt wanneer ghy wilt, schud uyt u sack met kunsjens.…
P.C. Hooft28 oktober 2001Lees meer >

wandelaar bij Delphi

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 953
zijderups, dat alles zag ik duidelijk in de spiegels van mijn ziel mijn naam is Apollo, zonnegod, het marmerbeeld doet mij denken aan Artemis, mijn zusje, jachtgodin, de eerste vrouw die ik ooit stil en roze, ja naakt zag baden in Delphi's warme, bruisende bron, wat ik nooit durfde vertellen ik ben Apollo, de zonnegod, ik bespeel mijn gouden…
Tjoke20 september 2007Lees meer >

IJsland

hartenkreet
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.581
de bomen Huizen in diversen stijlen gebouwd Warme mensen gewend aan de kou Open en sociaal voelt zo vertrouwd Gletsjers sprookjesachtig prachtig Ontroerend wonder natuurschoon Hagelwit ogen de oneindige vlaktes Alsof er niets anders bestaat gewoon IJspegels bekleden donkere grotten Midden in een landschap groen mos Bevroren bergen gouden…
car10 maart 2007Lees meer >

Kikkerconcert

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 717
Gebeeldhouwd uit pure Oosterse jade, even goud en rijkgroen glanzend, als ongelijkbenige driehoekjes, hangen wel duizend stoere kikkers in het rijk opbollend kroos van een Hollandsche boerensloot, steunend op hun vliezen pootjes.…

De bergwerker

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Dies duncket hem der aarden schoot, Verwandelt in bloemighe dreven, Dies siettie met goud ende roosenroot Omgeven zijn jeugdig leven. Daar schieten op eens uten diepen grond, Der wateren woeste golven, Die hebben dat blide herte terstond Met al sire hoope bedolven.…

een kek , blauw brilletje

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 905
Tijd heeft mij een te kek brilletje opgezet, mijn lief vindt het mooi, cool, ja passend bij mijn grijze haren, maar ik staar naar het scherm, naar de Chinese vaas, met de nu onscherpe rode en gouden figuren, mijn ogen dwalen onzeker door de kamer, het gemis aan scherpte doet me verdriet, vooral wanneer de wind uit het noorden blaast, met zijn…
Tjoke3 maart 2008Lees meer >

Dichterslatijn

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Landschap in de schemer verloren, Bergtop met een meer zo koud, Koestert schril een vloeibaar goud, Sprankelend in stilstand bevroren, Pegels van ijs markeren de rand, Punten achter elkaar vertand, Verhard en star maar transparant, Kristallen schitteren als korrels zand, Stijgende zon op het koele meer, Stralend licht breekt speels en fel…

Spiegelbeeld van een open wond

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.651
Dat zonnetje, nu zo ver weg Ondergaand aan de andere kant Van het wateroppervlak, daar Waar haar gouden gloed de hemel kleurt Doch het licht steeds zwakker brandt Haar liefde leeft voort Nu ver bij mij vandaan Door een ander hart beantwoord...…
Namasté15 februari 2007Lees meer >

Bittere nood

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 696
te snel verdwaald tussen profiteurs en criminelen hulp die standaard faalt ze zijn hier met zo velen vreemden komen en gaan in dit beroofde land met hoon en zij die bleven staan zijn veelal heel ver heen wanen zich van smetten schoon een koning zonder troon zien in kiezels edelsteen als gevolg de honderden maagden hopend op een gouden…
Ludy Bührs1 februari 2008Lees meer >

De Leeuw

poëzie
3.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8.028
Gouden leeuwen en leeuwen van hout, Mitsgaders de Hollandse, worden heel oud; Men ziet ze nog wel op uithangborden en schilden, doch zeldzaam in 't woud. Komt ooit de ware leeuw rechtstreeks op u aan, Dan is 't beste om maar regelrecht uit de weg te gaan.…

sprookje

hartenkreet
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.697
jij ziet er uit als een koningin in een creatie vol met goud. en ik, ik draag het pak waarin m'n vader is getrouwd. ik stel me dat zo voor, we dansen uren aan een stuk en alle chique gasten staan stil bij ons geluk. het is muisstil in de zaal, je hoort alleen maar de muziek. sssttttt luister..... ze spelen ons lievelingslied.…

Mist

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.186
Over de vette stenen Stolt het goud van een lamp. Uit een boos oog beschenen Staat er de mensenramp! Wat zouden ze doen bij zo'n licht? Daar wordt wel wat smerigs verricht - Hallo! Daar staan ze als paddenstoelen - Een zwart, giftig gedoe. 0! konden ze het voelen - Maar hun harten zijn toe! Er zwerft een roep in de mist.…

Martinitoren

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.116
K wait nait, stoadig dij tied is ook nait goud. * Bijnaam van de Martinitoren ** zakhorloge Het uurwerk van de klok in de Martinitoren in Groningen is eens wekenlang in het ongerede geweest, waarbij de wijzers half vier aanwezen. Het computergestuurde uurwerk moest opnieuw worden ingeregeld.…

Herman Gorter

poëzie
3.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.817
hij, die vol hartstocht langs de aarde dwaalde, de schoonheid zocht en zong onder de blauwe tenten van de zomer en bij het gouden vuur des winters, hij kwam terug, hij is weer element onder de elementen een golf, een vlam, een stromend stuk natuur.'…

één

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
krijsend scheurt mijn ijzeren plooi mijn stalen boeien barsten open laten oude pijn in stromen lopen mij bevrijdend uit mijn gouden kooi ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast; jouw omhooggeheven hand vlijt me teder op jouw strand tot de vloed mijn wezen wast schoon, door ‘t zachte zand gedragen lig ik, zacht rakend licht aan jouw innerlijk…
maanjuweel20 november 2008Lees meer >

Een schaduw van jezelf

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 772
werden woorden overbodig je mening vaak niet eens gevraagd met muren had je warmte niet meer nodig status werd tot partner van verlaagd je was een schaduw van jezelf de spiegel kaatste slechts onzekerheid ziel en geest kwamen tot stilstand gedachten reisden in vergetelheid je luistert voor het eerst weer naar het ruisen van je bloed de gouden…
wil melker31 oktober 2006Lees meer >

Geboorte van de kleuren

gedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.749
De zon scheen daardoorhen en kleurde als een boei, werd een oranjeappel, verschoot van vroeg goud tot geel en groen, zag dan weer blauw, waste met indigo een bloembed, violet. De eerste regenboog sprong in het eerste oog. ---------------------------------- uit: 'In een mum van taal', 2002…

Overwinnaar

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.366
(voor Andre Gide) Hij droeg een paarse cape en verder niets, met in zijn rechterhand een gouden wandelstok, zijn rode ogen keken naar de donkere mannen, die roeiden met al hun krachten. Hij genoot van hun glimmende lichamen en eindelijk was de herinnering aan zijn geschriften verdwenen.…

Klaus Mann ( 1948 )

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Hij sliep in zijn zwarte kooi, waarvan de toppen, gouden bollen om te strelen, niet te breken en in zijn trillende hand tussen de wijs- en middelvinger de pen, waarmee hij zijn natte haren kamde, alvorens het licht te doven. Hij zocht voorbij het venster van zijn kamer naar een droom waar de pijn was opgebrand.…

Muziek

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.327
Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee, En de hemel aan flarden van goud en van zwart, En de dreunende golven beschuimen het strand, En de vlokken die beven en rollen en rillen, En het duin is verlaten en eindloos alleen, En ik luister verrukt naar de ruisende zee - Dan waait soms uit de golven Een diepe muziek.…

- Liefde felgekleurd -

netgedicht
4.3 met 71 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Kleuren hebben hun symbolische waarde gekregen, een gouden kader als herinnering aan dagelijks leven, de liefde vind felgekleurd de werkelijkheid overdreven.…

Winterhout

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.378
Alom, aan de ronde zomen van het rustig vergezicht, aan de lage damp ontkomen, aan de oever van het licht, achter 't levendig gewemel van de daken, op het goud van de uitgespannen hemel opgericht, is 't winterhout.…

winterhaiku

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
in zijn element: de hond wrijft zijn gouden vacht door de verse sneeuw die spreeuw... ook in de winter pikt ie bij het leven winterwit de kust en een vogel in het donker neemt mij de maat in stukken smeltend als sneeuw voor de zon de grote pop op de breuklijn breken blinde krachten door wie ziet nog toe?…

- Stenen volk -

netgedicht
4.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 542
De gangen des levens om die niemand iets geeft, dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen voortekenen van de smeltoven van de natuur, vertoonden zich als tongen van vuur, met doordrenkte gouden opschriften, kunstzinnig ondergedompeld door de geest in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…