4130 resultaten.
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Hoe bronst het goud in de kastanjelaren!
De zilvren aster bloeit . . .
- - - - - - - - - - -- - - -- - - -- - - - -- - - - -- - - -- - - - - -
Uit 'De modderen man' (1920)…
HUISARTS
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
17.681 Waar zie je het nog, zoveel betrokkenheid, dat mensen voor
geen goud naar een invaller gaan, liever wachten tot hij terug is van vakantie, cursus of gewoon z'n vrije tijd?…
EINDE-lijk rijk!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.416 Alles holt men uit en men noemt dat gouden bergen.
Hun god speelt fluit en zal zich niet meer verbergen.
Men eet hom en kuit, de reus onderdrukt de dwergen.
Oorlog, armoe, ramp en al, schudt de aarde en het heelal.
Onwaarheden zijn ingetreden, ontevreden moe gestreden.
Alles wordt duur en zuur en op dit uur speelt men met vuur.…
Lichtgeflikker
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.557 De zon vroeg voor haar gouden schijn
Doortocht door 't grauwe wolkgordijn
Om de aarde te gaan kleuren:
De daken rood, groen het geboomt...
O 't licht, dat over de aarde stroomt
Door de open wolkendeuren!…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 zolang zijn geest aarzelt
op de grens van weten en
vergeten, cirkelt hij rond
in huis, zoals de goudvis
in zijn glazen kom die
in de voorkamer op de
tafel te pronken staat
door het water glinstert
een goud vlammetje van
koudvuur met een kort
geheugen van maar drie
seconden, dus achter
elke ronde wacht een
heel nieuw avontuur
vreugde…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 naar beneden
ik voel krachtig
opkomend verlangen
jouw handen omvatten
heel zacht de mijne
willen mij dichterbij
je in het zand
ogen half geloken
stralen liefde
ik golf mijn benen
om de jouwe
verstrengeld ineen
voel ik mij intens mooi
jij en ik, samen
breekbaar in hartstocht
soms fel en opzwepend
verweven wij onze
lichamen als
goud…
Zydy van minnaers smert een onverzaedlijck vraetjen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.416 Teghen u treken gheldt noch oude wyvenraedt,
Noch yverighe wacht: dan goude Minne laet
Het, bid ick, blyven niet, by deze kleine gunsiens:
Maer dat ghy my int slaep jont, jont my op den dagh,
Dat ick ghenaken eens 's Liefs ware lippen mach,
Ghy kunt wanneer ghy wilt, schud uyt u sack met kunsjens.…
wandelaar bij Delphi
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
953 zijderups,
dat alles zag ik duidelijk
in de spiegels van mijn ziel
mijn naam is Apollo, zonnegod,
het marmerbeeld doet mij denken
aan Artemis, mijn zusje, jachtgodin,
de eerste vrouw die ik ooit
stil en roze, ja naakt zag baden
in Delphi's warme, bruisende bron,
wat ik nooit durfde vertellen
ik ben Apollo, de zonnegod,
ik bespeel mijn gouden…
IJsland
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.581 de bomen
Huizen in diversen stijlen gebouwd
Warme mensen gewend aan de kou
Open en sociaal voelt zo vertrouwd
Gletsjers sprookjesachtig prachtig
Ontroerend wonder natuurschoon
Hagelwit ogen de oneindige vlaktes
Alsof er niets anders bestaat gewoon
IJspegels bekleden donkere grotten
Midden in een landschap groen mos
Bevroren bergen gouden…
Kikkerconcert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 Gebeeldhouwd uit pure Oosterse jade,
even goud en rijkgroen glanzend,
als ongelijkbenige driehoekjes,
hangen wel duizend stoere kikkers
in het rijk opbollend kroos
van een Hollandsche boerensloot,
steunend op hun vliezen pootjes.…
De bergwerker
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.470 Dies duncket hem der aarden schoot,
Verwandelt in bloemighe dreven,
Dies siettie met goud ende roosenroot
Omgeven zijn jeugdig leven.
Daar schieten op eens uten diepen grond,
Der wateren woeste golven,
Die hebben dat blide herte terstond
Met al sire hoope bedolven.…
een kek , blauw brilletje
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
905 Tijd heeft mij een te kek brilletje opgezet,
mijn lief vindt het mooi, cool, ja passend
bij mijn grijze haren, maar ik staar
naar het scherm, naar de Chinese vaas,
met de nu onscherpe rode en gouden figuren,
mijn ogen dwalen onzeker door de kamer,
het gemis aan scherpte doet me verdriet,
vooral wanneer de wind uit het noorden
blaast, met zijn…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 Dat zonnetje, nu zo ver weg
Ondergaand aan de andere kant
Van het wateroppervlak, daar
Waar haar gouden gloed de hemel kleurt
Doch het licht steeds zwakker brandt
Haar liefde leeft voort
Nu ver bij mij vandaan
Door een ander hart beantwoord...…
Bittere nood
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
696 te snel verdwaald
tussen profiteurs en criminelen
hulp die standaard faalt
ze zijn hier met zo velen
vreemden komen en gaan
in dit beroofde land met hoon
en zij die bleven staan
zijn veelal heel ver heen
wanen zich van smetten schoon
een koning zonder troon
zien in kiezels edelsteen
als gevolg de honderden maagden
hopend op een gouden…
De Leeuw
poëzie
3.3 met 28 stemmen
8.028 Gouden leeuwen en leeuwen van hout,
Mitsgaders de Hollandse, worden heel oud;
Men ziet ze nog wel op uithangborden en schilden, doch
zeldzaam in 't woud.
Komt ooit de ware leeuw rechtstreeks op u aan,
Dan is 't beste om maar regelrecht uit de weg te gaan.…
sprookje
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
2.697 jij ziet er uit als een koningin
in een creatie vol met goud.
en ik, ik draag het pak waarin m'n vader is getrouwd.
ik stel me dat zo voor, we dansen uren aan een stuk
en alle chique gasten staan stil bij ons geluk.
het is muisstil in de zaal, je hoort alleen maar de muziek.
sssttttt luister..... ze spelen ons lievelingslied.…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 Over de vette stenen
Stolt het goud van een lamp.
Uit een boos oog beschenen
Staat er de mensenramp!
Wat zouden ze doen bij zo'n licht?
Daar wordt wel wat smerigs verricht -
Hallo!
Daar staan ze als paddenstoelen -
Een zwart, giftig gedoe.
0! konden ze het voelen -
Maar hun harten zijn toe!
Er zwerft een roep in de mist.…
Martinitoren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.116 K wait nait, stoadig dij tied is ook nait goud.
* Bijnaam van de Martinitoren
** zakhorloge
Het uurwerk van de klok in de Martinitoren in Groningen is eens wekenlang in het ongerede geweest, waarbij de wijzers half vier aanwezen. Het computergestuurde uurwerk moest opnieuw worden ingeregeld.…
Herman Gorter
poëzie
3.7 met 36 stemmen
5.817 hij, die vol hartstocht
langs de aarde dwaalde,
de schoonheid zocht en zong
onder de blauwe tenten van de zomer
en bij het gouden vuur des winters,
hij kwam terug,
hij is weer element onder de elementen
een golf, een vlam, een stromend stuk natuur.'…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 krijsend scheurt mijn ijzeren plooi
mijn stalen boeien barsten open
laten oude pijn in stromen lopen
mij bevrijdend uit mijn gouden kooi
ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast;
jouw omhooggeheven hand
vlijt me teder op jouw strand
tot de vloed mijn wezen wast
schoon, door ‘t zachte zand gedragen
lig ik, zacht rakend licht
aan jouw innerlijk…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 werden woorden overbodig
je mening vaak niet eens gevraagd
met muren had je warmte niet meer nodig
status werd tot partner van verlaagd
je was een schaduw van jezelf
de spiegel kaatste slechts onzekerheid
ziel en geest kwamen tot stilstand
gedachten reisden in vergetelheid
je luistert voor het eerst
weer naar het ruisen van je bloed
de gouden…
Geboorte van de kleuren
gedicht
2.5 met 22 stemmen
10.749 De zon scheen daardoorhen
en kleurde als een boei,
werd een oranjeappel,
verschoot van vroeg goud
tot geel en groen,
zag dan weer blauw,
waste met indigo
een bloembed, violet.
De eerste regenboog
sprong in het eerste oog.
----------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002…
Overwinnaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.366 (voor Andre Gide)
Hij droeg een paarse cape en verder niets,
met in zijn rechterhand een gouden wandelstok,
zijn rode ogen keken naar de donkere mannen,
die roeiden met al hun krachten. Hij genoot
van hun glimmende lichamen en eindelijk
was de herinnering aan zijn geschriften verdwenen.…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Hij sliep in zijn zwarte kooi, waarvan
de toppen, gouden bollen om te strelen,
niet te breken en in zijn trillende hand
tussen de wijs- en middelvinger de pen,
waarmee hij zijn natte haren kamde,
alvorens het licht te doven. Hij zocht
voorbij het venster van zijn kamer naar
een droom waar de pijn was opgebrand.…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de hemel aan flarden van goud en van zwart,
En de dreunende golven beschuimen het strand,
En de vlokken die beven en rollen en rillen,
En het duin is verlaten en eindloos alleen,
En ik luister verrukt naar de ruisende zee -
Dan waait soms uit de golven
Een diepe muziek.…
- Liefde felgekleurd -
netgedicht
4.3 met 71 stemmen
1.482 Kleuren hebben hun symbolische waarde gekregen,
een gouden kader als herinnering aan dagelijks leven,
de liefde vind felgekleurd de werkelijkheid overdreven.…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Alom, aan de ronde zomen
van het rustig vergezicht,
aan de lage damp ontkomen,
aan de oever van het licht,
achter 't levendig gewemel
van de daken, op het goud
van de uitgespannen hemel
opgericht, is 't winterhout.…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 in zijn element:
de hond wrijft zijn gouden vacht
door de verse sneeuw
die spreeuw...
ook in de winter pikt ie
bij het leven
winterwit de kust
en een vogel in het donker
neemt mij de maat
in stukken
smeltend als sneeuw voor de zon
de grote pop
op de breuklijn
breken blinde krachten door
wie ziet nog toe?…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 De gangen des levens om die niemand iets geeft,
dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen
voortekenen van de smeltoven van de natuur,
vertoonden zich als tongen van vuur,
met doordrenkte gouden opschriften,
kunstzinnig ondergedompeld door de geest
in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…