5913 resultaten.
Is vergeving óók vergeten?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Nee, ons vergeven is gebrekkig
en vergeten kunnen wij nooit
ook al lijkt het zo eenvoudig
het werkelijk vergeven én vergeten
wordt alleen door God voltooid.…
Vijftig*
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
4.159 In retrospectief meer verarmd dan verrijkt
verloor ik jeugd, illusies, idealen
om steevast op ’t levenspad te verdwalen,
niets op deze aardkloot is wat het lijkt.
Doe ik mee met volwassen rituelen,
inwendig wil ik het blije kind blijven
dat ik ooit was, als dichter harten stelen.…
Brief in gedachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
644 staat het gewicht van mijn geweten
gram voor gram, letter na letter
op het boodschappenbriefje
geschreven
er is in brailleschrift te lezen
afgekeurd voor het leger
niet geschikt voor de politie
bedrogen door een vrouw
met de nota van ’t energiebedrijf
mijn ziel is nu voorgoed verloren
door intense gevoelens van verlangen
de liefde lijkt…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo vast dat niets de drijvende wolken
aantast
het gras lijkt…
Juist nu
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
543 Juist nu is er een kind dat juicht, een mens
die treurt om een geliefde die plots sterft,
en een ander die verliefd is en zingt en danst
omdat de hele wereld anders lijkt en mooi.
Juist nu is er het misverstand, de haast,
de onmacht om elkaar te begrijpen,
vast te houden en te troosten, verder te
gaan met wat de moeite waard is.…
Plagiaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Er is geen vluchtweg, het lijkt vanaf de eerste dag te laat.
Originaliteit is weg. We zijn levend plagiaat.
Maar de droom leeft in morgen.
Ooit is er een dag die ons de beloofde vrijheid zal bezorgen.…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een vlucht naar stille bossen lijkt zonneklaar,
daar is de massa onder humuslagen bedolven,
doch zelfs hier is ongenade niet verhandelbaar.…
Bathys
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 in zichzelf gekeerd vloeien dagen ineen,
net als nacht en waken
water lijkt van weinig gewicht zo
in een glas verzameld
van vette vingers en lippenstift
verweesd
echter, gevangen door drukkende angst
eenparig af te zinken naar zandige bodems
bovendien
verwikkeld in onbeschreven toedracht
van de vrije val in gapend grauw
boezemt vloeibare…
THE TORCH
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 Zij zorgt ervoor dat het niet dooft
Het vuur dat wordt verspreidt, hij met
Zich meetorst als hij reist, hem door
Het stormen leidt
Zij lijkt gemaakt van sterrenstof
Zo helder is haar licht, samen
Met haar wil hij terug, zoekt hij
Gods Aangezicht
Dat danst als goudvonk op de zee
Boven meer en rivier, in heuvelland
Als van smaragd; edelsteen…
Zo, verloren in de tijd ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Jij en ik, o zo verloren in de tijd,
eeuwigheid, voorzienigheid;
volledig opgaan
lijkt, en is, zó ver weg!
Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar...
we treffen elkaars hart, in de ogen
troffen wij werkelijk zuivere emotie,
voor heel even maar.
Jij en ik, via levende dood,
klein doch groot,
ieder op zich...
jij en ik!…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Dit hier is lijkt stil, zo
stil als sneeuw kan zijn
van de vlokken van de
appelbloesem in de wind
komt het in een stil domein.
Refrein met de geur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.…
Lapsus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 ben ik ontvangen in een
milde, sombergekleurde dag
het nachtelijk denken is geklaard, terwijl
gewrichten en pezen nog bevroren zijn
in onvolmaaktheid schemert het besef
dat mij in een sprakeloze tuin vervlecht
ik ken geen schrift dat eenduidig is
van taal en begrip en zonder verwarring
louter van zwijgende symbolen, afgesproken
zo lijkt…
Veel van jou Petra
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 je zit
vervuld van diepe zinnelijkheid
krullend dat jouw heuvel bedekt
als je van bovenaf met lippen begint
Volle hoekigheid van kathedrale heupen
kloeke dijen ondersteunen harde bollen
kuit die knie met voet verbindt
zo klein en fijn als jouw handen
waarmee je het knotje in de nek plat strijkt
een moment groter gegroeid dan de wereld lijkt…
Schijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
544 mijn blik, is breder
dan de ogen
het overtreft het gezicht
lijkt uit mijn hele lijf te schijnen
het kent geen zwaartegewicht
het zou wel mogen
maar in mist verdwijnen
zo ook speelt mijn hand
een rol, die rolt zonder tekst
en beweegt mijn verschijning
in de vinger en de hand
neen, niet behekst
maar tevens boven zichtbaarheid
met amper…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 het tuinpad zal nog bladeren verzamelen
regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen
ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt…
Maandagmorgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Terwijl knorrende
Beesten het centrum
Van mijn stad
In bezit nemen
Haar omgeving
Achterlatend in
Warrelende wolkjes
Sta jij bij
Het stoplicht
Je eigen wolkjes
Uit te blazen,
Mens die alleen
Op de wereld lijkt,
Uitgerust met draagzak
Op je rug sta je in
De eindeloze verte
Te kijken wachtend op
Het groene licht dat…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje
de wereld lijkt…
Beloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Maar zo lijkt dit toch te gaan op zijn beloop.
Want!
Gedane zaken nemen geen keer
de stoep is leeg
toch sta ik daar weer.
Elk hart klopt om de hartstocht
over verkalkte wegen
op de heuvels met ophopend vocht.…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer
Hij slaat toe
Meedogenloos in razernij
Alles lijkt…
appart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 familie, het lijkt zo heel gewoon
maar vele vallen uit de toon
zo ook helaas die van mij
al vroeg werden we van elkaar gescheiden
iets waar we nu nog onder lijden
een band is net als een ring
maar het smeden is een belangrijk ding
dat is ons helaas niet gegeven
vijf kinderen uit elkaar gedreven
dat hakt er in voor het leven
zo jong al zonder…
De ~Rijmer - Componist~
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
507 Al lijkt het of zijn kan slechts vreugde giet,
dat is niet zo, ook hij kent zijn verdriet.…
Om te gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ontspoorde zielen. zijn al even de draad kwijt
op automatische piloot dwalen zij door dat, wat leven heet
al langere tijd helt de balans over naar de donk're kant
niet wetend hoe boven te komen, happend naar adem
die lijkt te stokken
verliezen ze langzaam grip op de realiteit
moe van het dagelijkse gevecht, dat nooit helden
op zal leveren…
Dode mus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 achttienjarige in herkansing te mogen zien
nu wordt hij
een kind zonder (t)huis
met de riemen van VVD
en de losse eindjes van de Bijbel CDA
al die poppenkast agenda’s bij elkaar
gestropt
met zijn armen
regel op regel op
regel op regel op
regel op regel op
regel gebroken
naar het land van Ebola verstoten
de aarde lijkt…
Poëzie
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.844 Verleggen
van dit leven is gewichtig. dat je hier bestaat
alsof je altijd zal bestaan lijkt eigenaardig
- en al die mooie dingen dan -
om alles weg te gooien voor wat poëzie is te lichtvaardig.…
HET MOOISTE GEDICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
730 Ik werd opmerkzaam gemaakt
zo velen had dit gedicht geraakt
het had een heel diepe betekenis
sommigen deelden de droefenis
ze waren diep getroffen en geschokt
het heeft zelfs discussies uitgelokt
hoe kan men zover komen in het leven
dat men zijn leven voor een ander gaat geven
opofferingsgezindheid in pure vorm
lijkt op een boot in hevige…
Tuinfantasie - 12e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
487 Een woelmuis vult haar buik met plantenloten
of met de wortels van een gele lis,
mij kan het voor geen ene fluit begroten,
het lijkt me stug dat ik er eentje mis.
En vist de reiger met gerichte stoten
de halve populatie windes weg,
dan wordt hij heus niet met een buks beschoten;
zo’n bagatel krijgt mij niet van de leg.…
Bot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Je hebt besteld en weldra komt het eten:
Het voorgerecht blijkt aan de zoute kant,
de soep lijkt water en is niet te vreten,
de Ossenhaas is taai en aangebrand.
Het is niet best, toch gaat het door je strot,
maar ’t ergst van al . . . de messen zijn zo bot.…
Zwemmen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Zwemmend achter het basalt
op de dijk van het Ijsselmeer,
voel ik me zo rijk, ik kom er altijd weer,
en hoewel niemand hier
voer ik, al lijkt het gek,
zwemmend een gesprek,
(vroeger met mijn ex, toen W, met R,
later met een P en nu met K,
maar hoe hij of zij ook heet)
'k vertel hoe mooi en stil het hier nu is,
hoe ik geniet, je veel vogels…
Jouw goddelijk licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 ik weet al heel lang
dat jij de dingen anders ziet
er op eigen wijze van geniet
waar wij samen kijken
en de beelden vergelijken
lijkt er eenheid in het werkelijk zijn
toch is het onderscheid heel groot
en voor ons nauwelijks te bevatten
door de filters van onze gedachten
wij kijken naar met onze ogen
maar zien met onze hersenen de…
Willy Alberti
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 schatje
dat is de lucht en zie
daar komen de donkere wolken
maar dat is alleen maar regen
kijk eens hoe mooi de regen is
en al die natte rode bladeren
van de bomen die maar staan
te ruisen in de regen en de wind
en ja een wollen balletje met
een rinkelbelletje op de vensterbank
die pak je en stop je in je mond
probeer je,het lijkt…