5861 resultaten.
een modern sprookje
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.109 achternagezeten
door boze dienders met een lange stok
zo werd de arme wolf een zondebok
een hoofddoek ... tja ... hij had het kunnen weten
voor hem geen mals en lekker geitenhapje
hij moest het doen met water en droog brood
met Kerstmis gaf men hem een varkenspoot
het leven achter tralies is geen grapje
een wijze les: draag voortaan een rood…
Herfstbranden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
820 In het vrome spoor van de vaderen
gloeit de as van de oude religie
nog rood na van het aardse hellevuur
dat de hemel de seizoenen bevocht,
maar smeulend in miljoenen stervensuur
Gods jaargetijden niet verbannen mocht.
Toch kruipen de dagen dicht op elkaar
en doven in het ghetto van de tijd.…
sproetenkoning
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.460 hoe licht was ik wel niet getint
destijds als lief klein kind
okselfris nog en in de knop
mocht ik al vast aan een lijntje
rond de boom huid in de zon
die schroeide al dat bloot
na een poosje pijnlijk rood
ze zeiden zieltje arm kleintje
er kwamen toen vlekjes op
mijn hoofd armen en benen
ik hield me meteen al groot
liet het bij diep…
Echelle*
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
810 Op dat moment stopte ik
Leunde tegen de balustrade
Haast dodelijk vermoeid
Terwijl muziek mijn
Ademhaling stroomde
Boven de blauw-zwarte fjord
Hingen de wolken rood als bloed en
Tongen van vuur
't Vermoeden dat ik
Slechts en enkel droomde
Mijn vrienden hadden mij
Verlaten en alleen
Trillend van verdriet
Mijn gedachte die
Heel irritant…
Étude d'Amour
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.163 Je bent mijn grootste valstrik
en sinds ik voor jou viel
oogt alles valer want jouw aanblik
kocht met valse hoop mijn ziel
Je oogopslag vertelt me droog
dat ik geen hoge ogen gooi
maar ik zal vechten, oog om oog
mijn oogappel, wij twee zijn mooi
Ik ga niet zonder slag of stoot
vertrouw me, ik zal slagen
ik kleur des liefdes slagveld rood…
Uitvaart
gedicht
2.4 met 71 stemmen
39.217 Maar waarom reed daarachter nu dat rode autootje
met die luidzingende chinees?
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1985.…
winterhardheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
708 nu weet ik hoe hard haar handen zijn
waar vlakbij het hart hing in bundels
aan rode touwen en onstuimigheid
tijd maakt inderdaad einders
de zang van monniken als draagbaar
van de merel en de nachtegaal
hoe hoog in godsnaam verblijft zij
kruipt door het grijze van haar gaan
het valt niet in sluiers uit te drukken of
te dragen, licht schuilt…
II
gedicht
3.0 met 22 stemmen
7.752 angstvallig daalde de zee
tot paradijselijk eb waar wolken het water verlieten
en blustanks vervoerden met verdrinkingsdood
door de lucht,
rode paarden voorop,
strijdkreten uitgooiend op het dorp
dat zich hevig verzette tegen het vierendelen.…
Lente !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
913 Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin
Een lied van lente, zon en zin
Een prachtig beestje, zwart en bruin
Hij brengt er leven in
Na herfst en winter, afval, dood
Breekt leven weer onstuimig los
Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood
Het kleine spul, een machtig bos
Ik leg mijn ogen in de zonnestralen
Laat los joh, laat het gaan
Geniet…
Geest uit de fles.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Onverwacht een hete dag,
de bries stond stil, zo ook
jouw vlag, de blanke schil
getekend in wolken van
stralend wit en hemels blauw,
en op het meer jouw rimpels, de
vrije wil van een smachtende
weerspiegeling, de zon zonk
neer, de horizon spoog rood
de sproeten op je huid,
kennelijk te snel en te jong
ontbloot in prikkelende dauw,…
Als je wilt dat de tijd alleen om ons draait
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 uren vervagen naar het niets
als ik al door het rood op jouw wangen
met bewondering aan het genieten ben
laat staan als je vinger mij aanraakt
en terwijl vlinders zijn gang gaan
willen de minuten niet stoppen
noch tijdens het horen van je stem
zou ik nog weken met jou
op zoek willen gaan naar het diepste
maar wanneer de dag zichzelf…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister van de dag
Ooit groen en vol van leven
Zonder je ziel op te moeten geven
Een kikker in een rode…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister van de dag
Ooit groen en vol van leven
Zonder je ziel op te moeten geven
Een kikker in een rode…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode…
Homerische vergelijkingen I en II
gedicht
2.0 met 76 stemmen
27.958 Hij ontstak in gramschap, heftig als die van
een Amsterdammer aan een autostuur,
die rijdend door rood licht, komend van links,
moet wijken voor een ander, die van rechts
door groen licht nadert, o het schrijnened onrecht
hoe een tweewerf gepriviligeerde
een eerlijk man belaagt... Zo was zijn toorn.…
Het kind in glas
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.482 Soms zijn de dagen korter
dan de stappen die je wilt zetten
en moegedragen woorden je beletten
om te spreken
over vroeger dat niet meer telt
doch wel het gevoel dat de rode sintels
van het pas aangelegd terras doet schreien
en nood zich aan liefde hecht
die verstoort in een
couveuse ligt te ademen
waar brengt mijn religie mij
wanneer…
In zwart zonder grijs
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
613 je fluistert
je angst om
me nooit meer te zien
kom in mijn armen
je doorschijnt
al mijn woorden
ik ben bang
voor je handen
om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets meer
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel…
Rozen
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.217 blank en rood van liefderozen nu
Bloeit weer de tuin van mijn verloren jeugd,
Door storm en stortbui leeggeplunderd ruw.
De blauwe balsemlucht is juniluw,
Elke adem hier wordt paradijsgeneucht.
Vol is mijn hof van vogeltjesgekweel
En zoet geroep van duivenroekedoe.
Een springfontein straalt óp met kleurgespeel.…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard bereikt
de nacht wordt onthoofd
en bloed sijpelt dood maar
het eeuwige leven elixer gloeit
eindelijk op in het morgense rood…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen,
het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.…
Zielschrijver
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
881 het moet ergens zijn begonnen
langs oeroude paden van zinnen
in bronnen van rood gloeiende geboren woorden
in de krotten der koninkrijk der lege landen
staan wij op de afgrond van watertanden
van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren
wij proberen ze te sturen
de kleuren naar de ziel
zielreflectie in de pen
wij weten het
wij zijn…
November
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 November,
donkere maand voor kerstmis
ik haal een grijze haar uit het dalen
van jouw wenkbrauw
je bent ieder jaar mooier
in ouder worden
en ik drink rode wijn
rond jouw buikjurk
neemt de bruine herfst
langzaam kalend afscheid
naar overzichtelijke winter
witte schouderkleden
naast mezelf, ben jij een rots
vaak verregend, maar…
balancerend - Duo gedicht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
802 ijlings zoekend
naar verloren voetstappen
keert het tij zijn schaduwzijde
terra kleurt rood
als door de zon gekust
wind doet wolken sluieren
sneeuw bedekt meer,
alles schijnt verdwaald
balancerend op helder en grijs
jij in het firmament
lieflijkheid glimlacht je tegemoet,
misère wordt bedekt
door de dromerige mantel der vergetelheid…
Trends en idealen
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
693 je ogen
waren warm gekleurd
ze straalden als je keek
de modetrend was blauw
en groen het donkerbruine
maakte je wat bleek
je lippen spits
gekruld door humor
en een volle lach
ook hier viel jij
weer uit de boot men
zag ze liever vol en rood
parmantig stap jij
door het leven je lengte
door jouw genen aangegeven
het schoonheidsideaal…
Twee tattoo's op één bil
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
566 je blik is open
frank en vrij
zweept golven op
tot grote hoogte
maar op de achtergrond
het makkums porselein
de rode tafellopers met
het blank gepoetste koper
je legt de horizonnen
verderop snoept drop
twee tattoo’s op één bil
de navelpiercing is geen gril
toch kus je zacht
je moeder terug die wat
verbaasd tegen het blond…
liefdesfee in het spel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
687 Een man geknipt en geschoren
ging schijnbaar als gewoon alleen
weer aan de wandel naar Amstelveen
maar toch anders - moet je horen:
Normaal suf op weg in dromen
was zijn tred nu wakker en kordaat
met rode konen rechtop over straat
Waar zou dat zo plots van komen
Kwam die flair wel uit eigen beheer
Speelde die knakker soms mooi weer
vandaag…
- Magma -
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
515 De lagere druk verschuift,
heeft de trots der aarde vast
Gloeiend rood,
bestaan de combinaties
het oppervlakkige
bepaalt de omstandigheden
hoogmoedig
schoon uw deel der aarde,
ontwaakt
kwetsbaar en sterk tegelijk,
geen eenvoudige verbinding..…
- Neoromantiek -
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.708 De jonge strakke wind
op vollere nadenkende rode lippen,
de verse sappige kersensmaak
in de herkenningslijn terug,
als perfecte kunstzinnige liefde....
blootgelegd op zachter bloter witte huid,
spuugde neoromantiek in mijn gezicht,
grote compleet vernieuwde liefdes..…
Langs de rand van Oost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 langs de rand van oost
dwalend door mistvelden van verleden
leggen we bloemen in
vorm van kwetsbaarheid
pak jij mijn hand vol vertrouwen
en laat ik me door je leiden
meanderend door stegen van oud
bladeren de rode beuken toekomst
langs feeërieke zoete geuren
van heliotroop en lonicera
betoverend als de vrouwelijke…
Oma's meisje
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
3.141 Voor Eline
Nog herinner ik me die winterdag
waarop je mama mij toevertrouwde
met tranen in haar ogen
“mam ik ben zwanger”
Jeetje ik was zo verrast
ging wat later de stad in
kocht een pop en een rode kerstsok
Wat was je welkom meisje
De tiende juli nu alweer twaalf jaar gelee
kondigde jij je aan
Het was of je er altijd al was geweest…