Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Gestolen uurtjes

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.546
Ze leefde van gestolen uurtjes plukte de kussen van zijn mond hun tijd was nog niet afgesloten 't verhaal was nog niet afgerond Ze praatten tussen het kussen door pijnlijk waren soms de herinneringen maar ook over de allermooiste momenten en nog veel meer van die dingen Ze zweefde weer op roze wolken en vergat de wereld om haar heen de…
Moeke18 december 2009Lees meer >

balancerend - Duo gedicht

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 802
ijlings zoekend naar verloren voetstappen keert het tij zijn schaduwzijde terra kleurt rood als door de zon gekust wind doet wolken sluieren sneeuw bedekt meer, alles schijnt verdwaald balancerend op helder en grijs jij in het firmament lieflijkheid glimlacht je tegemoet, misère wordt bedekt door de dromerige mantel der vergetelheid…
LadyLove7 januari 2010Lees meer >

Sneeuwstorm

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
de ganse dag al klagen de winden bij tij en bij ontij stuifsneeuw tolt rond met een onbeschrijflijke snelheid buien hagel striemen met geweld vanuit een kudde razende wolken de weinige meeuwen ineengedoken hun neus in de wind altijd maar de wind die huilt tot oren tuiten die golven doet wentelen en uiteenspatten die sneeuw in 't zand…
Nadine16 februari 2010Lees meer >

BRUINVIS

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Wanneer dit mollige ronde zeedier hoog boven de golven uitspringt maakt zijn plompe gestalte een sierlijke zwaai beeldt de onvatbare vrijheid tussen wolken en schuim van het gladde lijf daalt sidderend zoute nevel waarin dwergregenbogen vluchtig de lichttaal spreken die eens meehielp de aarde tot leven te brengen nog in de verste toekomst…

Een wijze les

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Achter de wolken slaapt in het bos ‘t droomproces een wijze les het voorjaar wint opnieuw aan kracht een ieder heeft hier lang op gewacht gordijnen waaien open winter is gelopen lentezon geeft vreugde aan kleine trage schaduwen werkelijkheid bekoort dromen er klinken stemmen in de natuur dit is een andere stad…
mobar21 april 2010Lees meer >

zomerkind

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 569
ze bloeide klein als witte bloempjes, waar een gouden hart in ligt eindeloos vertolkend hoe haar tere kracht toch zomers telde binnen zicht van eindigheid kleurt winter in wolken langs een blauwe schijn vol hoop morgen dansen blaadjes rond het spelend licht van zondoorregen dagen 'leg jouw huppelhartje maar in zachte bloemen, kind het…

Pauze...

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.598
Mokerslagen dreunen op mijn huid Een ijzige kilte omklemd de onzekerheid In de ogen van de arts zie ik duisternis De ziekte, het scheldwoord, het is bij mij een feit… Niets lijkt nu meer hetzelfde als voorheen Het leven per dag want morgen bestaat nog niet De strijd van bestraling en chemokuur is begonnen Met veel angst, donkere wolken en verdriet…

dartelen en dwalen

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 801
kan uit dat woord geboren worden, vogelvrij vol van ongeduld weergaloos stralen in de welving van beminnen als de zee rondreizen zonder regen uit te vegen in het oor van heimwee wanneer de avond dichtvalt ik kan in troebele tijden mezelf verliezen en aan dat ene woord voorbijgaan, zwijgend in een kamer het water naast mij en de wolken…

door mijn schuld

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.125
wil je laatste woorden niet horen galmend door die hoge zaal het glas niet vrolijk heffen nu je van ons weggaat helemaal vergeef me ik trek liever naar die zomer de dwaze herinnering aan destijds zoek het verspilde zaad van barre dromen onuitgekomen ik krijg die krop niet uit mijn keel ginds zweven nog de oude nevels die in de wolken…
rietvr29 juli 2010Lees meer >

Het gedaagdenveld

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 564
Je keert je om uit herinneringen neemt me mee naar het gedaagdenveld waar de oorsprong ligt begraven we lonken voorzichtig naar de wolken het lijkt wel of de zomer verlegen is we kijken schichtig naar de vogels verzoenen ons niet langer met hartstocht die we eens voelden in bijzonder verlangen nooit zonder elkaar door het leven te gaan…
mobar1 augustus 2010Lees meer >

bloemlezing in de tuin

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 747
in een waterplas maan ik een spiegel aan tot stilstand aan de rand, van mij alleen rolt een steen uit ik verberg hem onder mijn huid alsof zonder niet meer kan alsof hij ogen baart die zich niet kunnen weren tegen de bewegingen van het water wanneer wolken stil liggen en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam het oor leeg, naast…

tussentijd

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 555
ik zag hoe de wolken elkaar kusten de lucht was blauw; de zon verstreek langs witte hoogtes beneden op de grond stond de tijd alleen gelaten door mijn hart verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen over hoe het was geweest- ik mis je zo ik mis de glans van wie je was, van wie je bent van wie je steeds zult zijn het blijft- en…
switi lobi6 september 2010Lees meer >

zesentwintig

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 628
de eenhoorn draagt nog sprookjes tussen zijn oren in het schijnsel van de afnemende maan verdraait een wolk zijn waarheid donkerder waar een zevenmijlsgevoel te grote stappen telt, gegeven door het levenslange beeld van spiegels die slechts één kant kennen ooit zal de zon vertellen hoe het water valt dan spiegelt er een beeld in vijvers…
switi lobi1 oktober 2010Lees meer >

Glazen bol,

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
Koud en onvruchtbaar als de polen, de glazen bol gevuld met winterlicht, in een draaiend beweging van een kleine hand ontkiemt het noorderlicht, wolken sneeuw die behoedzaam binnendrijven, hoe hard ik ook zal draaien, het zijn souvenirs van herinneringen, die opspringen en wil bedekken aan de binnenzijde van deze minuscule wereld…
pama20 oktober 2010Lees meer >

wrimpelingen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
ogentroost de fluister tikte haar aan in de vroegte van de morgen droeg een bruidsluier vol belofte aan de zon streelde krullende lokken liet wangen blozen in de middaguren krulde haar lippen in een zachte glimlach rozenrood in de schemering van de avonduren met schaduw van de straatlantaarn kwam de maan tussen de wolken…
windwhisper25 oktober 2010Lees meer >

Ongewis

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
verstrengeld door liefde lezen zij elkaar in de weerspiegeling van de zee maren in de wolken zonneklaar blijkt dit nu allemaal passé hij leest zijn pijn in haar ogen blaam kruipt op vanuit zijn ziel probeert hij ze kussend te drogen wat eens solide was nu zo schriel lijkt deze magie doorbroken nu hij vaker in cirkels praat 's nachts…
LadyLove2 januari 2011Lees meer >

Spreeuw

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 595
Circa 60.000 tot 70.000 spreeuwen vliegen rond in een grote wolk die regelmatig van snelheid en vorm verandert boven de buurt.…
trawant10 maart 2011Lees meer >

dat moet toch wel, denk ik

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 897
ik merk het, geloof ik, toch aan hem het maakt hem vaak wat triest denk ik vaak zon achter de wolken dacht je ook niet? nee, kijk dan eens naar mij de levensvreugde zelve…
annabel19 maart 2011Lees meer >

Boven alles uit

gedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.500
Totdat 's avonds alles achter een zwarte wolk verdwijnt, wegdommelt met de doden mee. Dat boven alles uit schoonheid ontbrandt, het uitgestrekte, noordelijke land, doordrenkt met duizeling van eeuwen, zo innig hier omhelsd.…

Welterusten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
Wanneer ik wil gaan slapen zingt er iets in mijn hoofd ik denk aan de dingen die God ons heeft beloofd hoe Hij ons komt halen, Zijn geliefde volk, wij Hem tegemoet gaan op een hemelse wolk ik voel me zo rustig, als Hij dit voor ons wil dan word ik als het zover is vanzelf wel opgetild zo ga ik heerlijk slapen, totdat Hij mij weer wekt…

Een tijd stopt

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 832
dwingen woorden blijven op de plek alsof ze niet zijn uitgesproken opgesloten tussen muur of hek als vuurwerk dat niet is ontstoken gedachten blijven peinzend staan in momenten van stil staren als wij elkaar niet meer verstaan en ons daarover zorgen baren verdriet wat ons zo pijnlijk treft door tegenslag of zware strijd in donkere wolk…

Onweer

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
nu de dreiging is gekomen en er wolken zijn ontstaan vertellen alle grote bomen van de regen komt eraan haal de was nu snel naar binnen hou de plu maar paraat het kan nu elk moment beginnen je weet wel hoe dat gaat als je toch de sprong gaat wagen ondanks gerommel in de lucht is dat om moeilijkheden vragen zelfs de vogels zijn gevlucht…

Ik vergeef je.....

hartenkreet
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.807
En donkere wolk om het hart vol met regen. Ik vergeef je dat je de klanken van mijn ziel niet kan aanvaarden. Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden. Ik vergeef je dat je hart geen contact of ware ontmoeting is. Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis. "Ik vergeef je....…

In limbo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Als achter ons de poorten sluiten strijken we neer een ieder zwijgend het stroeve licht ons lot beklijvend in dit godverloren oord we trekken soep van oude botten staren elkaar in starre ogen het is alsof wolken vonken stelen uit onze kruinen, wijd geopend weigert de nacht de zucht naar sterren en sterven gebeden op dansend vuur van vers…

Het zwijn en zijn zonnestralen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 882
Onder wolken geld als zegeningen tellen, wachten op de regen. Ze had nog zo gezegd: ‘Blijf verre van’, maar in het licht van de maan lijkt alles verder weg dan dichtbij. Als sterren.…

mist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
De stroom van mijn gedachten verdampt en vormt weer wolken. Harde regen dreigt mijn gemoed voorgoed uit te schakelen.…

Afscheid

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.678
Gelijk de zon straks de wolken verdrijft, bereidt zij "autonoom" een warm afscheid, is het "samen" wat de boventoon krijt, ofschoon een drang naar vrijheid mij beklijft. Hoe vrees ik te grote gebondenheid als zij de regels onzer taal herschrijft!…

Liefde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 999
haat Opgevangen zijn de verloren zielen Genezing die wacht, er is De liefde warm vol mededogen Vertrouwend op de warmte van de zon Mijn hart opent zich vanzelf Op het moment van liefde Kom, vertrouw het licht van liefde Omarm de vrede die gevonden is Geen mens op deze wereld kan ontkennen Dat liefde alles is Verdreven zijn de donkere wolken…

Chaos en goden

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 841
Wanneer de aarde langzaam zal verdrogen en grote bomen bij bosjes vallen, pas dan zal men bidden gelijk vazallen, er de hemel smeken om mededogen De donkere wolken zijn allang gezien, uiteen gedreven boven de schapen die lamlendig hun helling afschrapen en zich niet houden aan paragraaf tien van het wetboek -verboden te graven in dijken…

Lage streken*

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.526
De zwarte wolken waarvan het krioelt, verdrijven zicht. Onaanhoorbaar de klank van mijn coryfee, die zo rank en blank de zee met tranen van onschuld doorwoelt. De waterspiegel die daardoor stijgt, toont omkijkend wat de machtigen niet baat.…