4804 resultaten.
Gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het zijn instrumenten waarvan ik mij bedien
voor een helder beeld, meestal vrolijk, maar ook bewogen.
Dan verstart de blik en moeten tranen drogen.
Prijs die ik betaal voor de gevoelens die ik dien.…
Het spel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Begrijp ik nu het spel dat wordt gespeeld,
nu ik steeds beter de regels weet
al wordt ik af en toe nog pijnlijk verrast
maar schrik niet meer, van het ware beeld.
nog jong en in wereld zo puur en onverdeeld,
in een wereld nog zo mooi en zo lief,
zag ik pas laat met hoeveel schijn
het spel van het leven soms wordt gespeeld.…
2 seconden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
637 Dat er telkens aan iemands leven een einde moet gemaakt worden
Ik beeld me dan een oude man die na een lange strijd tegen kanker neervalt en nooit meer opstaat
Die oude man is dan al in het ziekenhuis
Maar het zijn niet alleen oude mannen in ziekenhuisbedden die sterven
Ook jij
Ooit
Of nu
Misschien ben jij over 2 seconden dus wel de volgende…
Ze vraagt zich af...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 In haar vergeten momenten
verwateren de beelden
en verdampen in een traan
terugblik naar haar oeroude zielsbestaan...…
Koud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Stuurloos in de lome hitte,
de zomer voelt als een warme jas,
maar leeg, leeg,
gedachten vlinderen,
het beeld van ons zitje
in onze mooie tuin
rimpelt onherkenbaar
op de windloze vlag.
Leven was ooit
zonder kompas mooi,
zonnewarmte ook in de winter,
bloemen juichten
vogels zongen
in jouw spoor.…
Ouder worden is een kwestie van ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 beeld je in dat wat tot nu geweest is
enkel winterslaap was
winter, kou, regen
sneeuw en ijzel
roest op het raam
’s avonds vroeg donker
’s morgens laat licht
ouder worden is ontwaken uit die winterslaap
en de hese kleur van lente herkennen
ouder worden is een kwestie van ontwaken
je ademloos en begerig niet verwachten aan wat komt
brood…
Verkeerde adres
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 koelte verruimde
dit psycho
therapeutisch
bureau was mij
doorgespeeld omdat
ik leed aan wanen
voorstellingen waar bij
wij ons in rollen verveelden
ik had geen
script gekregen
maar was op zoek
naar jouw laatste
formatie die ik zelf
met alle liefde vorm
en inhoud had gegeven
ik ademde lucht
die jouw hart
had gestreeld
zag beelden…
Vriend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
454 natuurlijk voedt
jouw plezier
mij met jouw
buitengewone gaven
schenk jij mij
introverte
beelden uit het
diepst van je hart
waarvan de
nageboorte nog
ondeugend achter
kleine handjes lacht
samen kunnen
wij tegen de ruige
vertes schurken waar
wind de overmacht heeft
wij in de luwte
god aanbidden
in het delen met ontzag
van…
Parelend rag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
582 Ze wacht roerloos op een teken van ontwaken
en stilt haar honger
met het illusionaire beeld van volheid.
Een windzucht knakt haar koord,
weer hangt ze te zweven aan een zijdeachtig draadje
gedragen door vochtige herfstlucht.
Altijd opnieuw weeft ze haar kantwerk
oneindig herhalend
wat ze eens begon....…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 verbonden en toch ongebonden
aan de mens naar wie ik enkel nog zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver weg
in afstand, wel of niet te meten
Toch woont zij plots even in mijn gedachten
waarin het beeld…
WATERSNOOD
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.332 Als beelden van Zadkine stonden moeders daar
babies boven de springvloed uit te beuren.
Zonen zagen hun vaders medesleuren;
wat wordt een ouder in je handen zwaar;
de schuren van de boerderijen scheuren.
Ratten en mensen klommen door elkaar.
Een kind zat om haar dode pop te zeuren
en was het ogenbliklijk zelf nog maar.…
Gestalten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 Nemo, Bestevaer van Bontekoe
Maar een Alfredo ben ik nooit geweest
Teveel eer voor die Nederitaliaan
Ten opzichte van Maximiliaan
Die ook als Oofje z'n klassieken leest
Daarna kwam Elfi, troostmeisje, voorbij
Gestalten van mijn dichterspseudoniemen,
Die openbaargemaakte anoniemen,
Zet ik als pronkjuwelen nu
opzij
Als wassen beelden…
Al spelevarend...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 kom, zet je,
en luister naar 't verhaal van Fram en Boos
die vrolijk bliezen op hun neptrompetje
mijn oren dul maar 'k gunde hen 't verzetje
hoewel ik het mij anders had gedroomd:
dat stille beeld uit oude prentenboeken
waar kindertjes te zien zijn bij 't ontbijt
met chocolademelk en boterkoeken...…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Het duister heeft kunstzinnig verstand,
schept schimmige beelden uit stille dromen.
De nacht wenst dit houwwerk in te tomen,
wacht af, door zegenrijke geest overmand.
Zonneglans bekleedt de omringende haag
vol jonge, opgewekte uitstraling,
die nodend ritselt, ofschoon ongekend, vaag...…
Pijnlijke ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 Op het moment dat je met schorre stem begon te spreken
brak het beeld van vroeger in stukken,
nu doe ik mijn best jou te vergeten,
wat nog niet zo goed wil lukken.
Steeds weer doem je op in mijn gedachten,
de jou van toen ben ik voorgoed kwijt,
de huidige kan ik niet uit mij snijden,
slechts hopen dat het langzaam slijt.…
Op Canvas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 Nu hebben we immers oneindig veel beelden en is
het beter om de tijd ervoor vast te leggen …. als hoop.…
Een beter ei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 *
Het is zoals het is,
Je bent zoals je bent
Er zijn er meer als jij
Maar wat doet dit met mij
Je proza-poëzij
Je egowoordenbrij
Je zelfbeeld op een rij
Schip zonder averij
Bloem zonder honingbij
Wat doet dit beeld met mij
Zinloos, je mijmerij
Autist-rijmelarij
Leg lege huls opzij
Aan leegte ver voorbij
Leg eens een beter ei…
Uit het niets
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 wereld
echt afgesproken
om ongestoord
even te kunnen
koppelen en
rangeren niet wetend
dat de ontvangst
zo desolaat zou zijn
ik hoorde schuiven
deuren opengaan
en zag jou komend
uit een ander
universum in totale
ongebonden vrijheid
ik raakte je handen
omarmde jou in een
vaag verdwijnende
werkelijkheid wachtend
tot onze beelden…
HET STEEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
460 Antwerpens trotse burcht
staat met krijgshaftig aanzien
stevig en onverwoestbaar
wenkt echter glimlachend
mensen binnen te komen
toont verrassende beelden
van roerig verleden
hedendaags streven
vele kunstwerken
van de krachtige stad
het kasteel aan de Schelde
ziet twee kanten op
zijn blik volgt de rivier
vult zich met werklust
van…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij die zich niet aan voorspellingen houdt
zij die ‘t eigen gevoel vertrouwt
zij die doet wat zij wil
zij die ’n ander laat
‘in tempore’
de nagels terugtrekt
zodat ‘t bloed bevroren
’t beeld…
DENKEND SMULLEN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
483 IJle geest in schilderij mag treuren,
dan wel vreugde beelden, al wat zorg verlicht.
Wat bergen die vage raadseldeuren?…
Nabeschouwen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
315 Wellicht ligt het in het verlopen van de jaren
de verschillen in gebeurtenissen in de tijd
ook zeer waarschijnlijk zijn de beelden gaan verbleken
van een jeugd die het leven genoot
de wereld was rond, de zon op grote afstand.…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jij bent volmaakt, een ongenaakbaar beeld,
ik ben het stof dat uit handen wegleest.
Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven,
ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven.
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.…
DE VLIEREN SCHOUWT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Omlijste beelden, schilderijen stralen
verleden uit als welwillende vlier.
Verfbeugel en kwast wachten ergens, stil,
mogen in beschermend donker wonen,
hebben verlangende, toch kalme wil.
Wellicht zullen ze sterke arbeid tonen,
kleuren laten glijden onder zachte ril,
muren met verjongde pracht bekronen.…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Ik onthoud het beeld.
Om te weten
dat dit genoeg was
om niet te springen—
vandaag.…
net niet hardop
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
310 Wat ik zie in jouw beelden,
als jonge leerling van,
wat ik voel boven de namen uit,
maar wat er toch niet staat dan;
wat je schrijft over tijden
door er eerst over te lezen,
hoe weten opbouwt door de jaren
en het zijn verrijkt, in wezen.…
Schat!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
305 de liefdesvlam leek
eeuwig met zachtere wanen
ze liepen langzaam over
een lange grenzeloze weg
naar een zorgeloze toekomst
winterzon in hun zomerharten
ze spraken dertien
verschillende liefdesgoden
hadden veertien
mentaal gegronde aandoeningen
en dat was niet genoeg
om echt te verdwalen
achter dikke gordijnen
vond hij geen beelden…
De bezielde pen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
180 Waar de mens ooit de vaste lijnen schreef,
dwalen we nu als passanten door het beeld,
zoekend naar betekenis.
Het netwerk weeft onzichtbaar zijn wetten,
een eindeloze stroom die de toon bepaalt.
Wij zetten voorberekende stappen,
terwijl de matrix ons diepste wezen hervertaalt.
Maar ik weiger op te gaan in de kille marges.…
in ontkenning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
163 buigend gebaar gericht aan de toekomst
evenwichtigheid is slechts een ingeslopen
idee van een onbekende materie, de schuine
klanken van het innerlijk koor vergezelt
de carrousel en ment de uit hout
ontsnapte paarden
zelfs bij nachtte, wanneer overspelende
tonen als vrijdenkers hun ladders beklimmen
en ruiten met spiegelverf besmeuren
zijn beelden…
GEBOORTE VAN EEN GEDICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
162 Als fijne klank-en-beeld kristallen,
laat ik ze vallen door mij heen
en raap ze, om ze één voor één
te voegen in een nieuwe maat,
die met mij aan… de wandel gaat,
of beter: aan de haal met mij!…